Η Wall Street Journal ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ-ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ-ΨΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ

Η Wall Street Journal αποκαλύπτει - πριν τις εκλογές - τα ψέματα του παλιού συστήματος για τη νέα δανειακή σύμβαση

Το σάπιο πολιτικό σύστημα, που μας οδήγησε στη χρεοκοπία σε καιρό ειρήνης, μέσα στην αγωνία του να παρουσιάσει το άσπρο ως μαύρο προσπαθεί να μας "πουλήσει" προεκλογικά πως "Ο Τσίπρας φόρτωσε τη χώρα με ένα επαχθέστερο μνημόνιο και με περίπου 90 δισ. ευρώ επιπλέον χρέος", ενώ αν συνεχίζαμε με τους ίδιους, αυτούς που από μιας αρχής μας οδήγησαν εκ του ασφαλούς στη χρεοκοπία, όλα θα ήταν μέλι-γάλα. Με ένα πολύ ενδιαφέρον γραφικό και μια πολύ λεπτομερή λίστα η Wall Street Journal παρουσιάζει αναλυτικά τις χρηματοδοτικές ανάγκες για το χρέος της Ελλάδας. Δίνει αναλυτικά τα ποσά που οφείλουμε, σε ποιον ειδικά τα οφείλουμε, πότε πρέπει να πληρωθούν, με τι επιτόκιο πρέπει να τα αποπληρώνουμε. Στο πάνω μέρος του γραφικού, φαίνεται η κατανομή ανά έτος και στο κάτω μέρος (στη χρωματιστή οριζόντια μπάρα) φαίνεται η κατανομή ανά δανειστή: με το έντονο μπλε και τη "μερίδα του λέοντος" είναι ο EFSF (European Financial Stability Facility), με το κίτρινο είναι οι κυβερνήσεις (χώρες) της Ευρωζώνης (διμερή δάνεια), με το πορτοκαλί είναι ιδιώτες "επενδυτές" (οι "αγορές"), με το πράσινο είναι ο ESM (European Stability Mechanism), με το ανοικτό θαλασσί είναι η ΕΚΤ (European Central Bank), με το κόκκινο είναι το ΔΝΤ (International Monetary Fund) και με το σκούρο γκρι στο τέλος είναι τα έντοκα γραμμάτια (Treasury bill), που εκδίδει ο ΟΔΔΗΧ. Υπάρχουν επίσης κάποιες δόσεις προς την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ, European Investment Bank).
Βλέποντας λοιπόν στο πάνω μέρος του γραφικού, προκύπτει αμέσως πως μέσα στο 2015 πρέπει να...
αποπληρώσουμε κυρίως έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου και κάποιες δόσεις προς το ΔΝΤ, δόσεις που ασφαλώς προέκυψαν απ' τη χρεοκοπία της χώρας και την υπαγωγή της στο ΔΝΤ το 2010, όταν προφανώς και δεν κυβερνούσε ο Τσίπρας. Το 2016, εκτός από έντοκα γραμμάτια και δόσεις προς το ΔΝΤ, εμφανίζονται ανάγκες πληρωμών προς την ΕΚΤ και μια δόση προς την ΕΤΕ, κ.ο.κ. Το 2017 εκτός απ' το ΔΝΤ εμφανίζονται πληρωμές προς τον ESM και τις "αγορές", δεν εμφανίζονται πληρωμές εντόκων γραμματίων, αλλά αναμένεται πως θα υπάρχουν, καθώς πρόκειται για κυλιόμενο βραχυπρόθεσμο και ανανεούμενο δανεισμό.

Η αναλυτική λίστα που δίνει η Wall Street Journal είναι ακόμα πιο αποκαλυπτική, καθώς δίνει και πότε ακριβώς προέκυψε η δανειακή ανάγκη, αν είναι απ' το 1ο ή το 2ο μνημόνιο. Όσο κατεβαίνει κανείς τη σχετική λίστα, και είναι πολύ μακριά, 327 εγγραφές έχει, το μόνο που βρίσκει είναι "Loans ... under the first bailout" ή "Loans in the second bailout" ή "Bonds held by private investors; received in the 2012 default" ή "Bonds held by ECB exempted from the 2012 default" ή "Bonds held by national central banks exempted from the 2012 default". Το πρώτο bailout είναι προφανώς όταν μας "έσωζε" ο Παπανδρέου το 2010, το δεύτερο bailout είναι πάλι προφανώς αυτό που έκανε η κυβέρνηση Παπαδήμου με το επαίσχυντο PSI κι όλα αυτά προφανώς αφορούν την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας απ' το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, το 2010 και το 2012 αυτοί κυβερνούσαν, σε αγαστή συνεργασία με την τρόικα.

 

Ακόμα χειρότερα, αυτό για το οποίο πρέπει πρώτα απ' όλα ν' απολογηθούν και ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και ασφαλώς και η τρόικα είναι η εικόνα που προκύπτει απ' το πιο πάνω διάγραμμα της Telegraph, η τεράστια απόκλιση που έχει η Ελλάδα απ' τις υπόλοιπες οικονομίες της Ευρωζώνης στο διάστημα 2010-2014. Ποιος έκανε αυτό το "επίτευγμα"; Ο Τσίπρας κι ο Σύριζα το έκαναν; Αυτή η απόκλιση δεν είναι απλά μια γραμμή, είναι περίπου αυτό που λέμε "όλοι μαζί κι ο ψωριάρης χώρια". Και δυστυχώς αυτή η απόκλιση είναι πολλά δισ. ευρώ, που πληρώσαμε και ξαναπληρώσαμε και πήγαν στο βρόντο και τώρα οι δανειστές μας ζητούν να τα ξαναπληρώσουμε. Αυτή η απόκλιση είναι η τεράστια μείωση του ΑΕΠ, που μας γύρισε πολλά χρόνια πίσω, είναι η εκτόξευση της ανεργίας στα ύψη, είναι οι χιλιάδες κλειστές επιχειρήσεις, είναι τα χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς ρεύμα, είναι η συνεχιζόμενη ύφεση που έφεραν οι πολιτικές των μνημονίων, είναι η άγρια υπερφορολόγηση που οδήγησε την οικονομία σε "σπιράλ θανάτου". Η αδυναμία της οικονομίας στο διάστημα 2010-2014 είναι αυτή που δημιουργεί νέες δανειακές ανάγκες, αυτές που θα έπρεπε να αποπληρώνονται απ' τα θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα 3% το 2015 και 4,5% το 2016, που είχαν μεν συμφωνήσει οι ΣαμαροΒενιζέλοι, αλλά δεν επρόκειτο ποτέ να καταφέρουν να πετύχουν χωρίς να ανατρέψουν κάθε οικονομική πραγματικότητα του πλανήτη.  Από τα δάνεια που αφορούν το 3ο bailout, το μνημόνιο του Τσίπρα, συνολικά 10 δισ. ευρώ μέσω του ESM εμφανίζονται το 2017 και 2018, προκειμένου να γίνει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Τα δάνεια μέσω του EFSF για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ξεκινούν τον Απρίλιο 2034 και συνολικά μέχρι το 2051 είναι 37,3 δισ. ευρώ. Αλλά γιατί χρειάστηκε ξανά ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Θα μας πει ποτέ κανείς πού πήγαν τα ατελείωτα δισ. ευρώ που πήραν οι τράπεζες απ' το 2008, απ' την εποχή Αλογοσκούφη και φορτώθηκαν ξανά και ξανά στο δημόσιο χρέος, αλλά τις τράπεζες εξακολουθούν να τις διοικούν οι ίδιοι άνθρωποι; Ποιοί έχουν πάρει τα περίφημα "κόκκινα δάνεια", αυτά που θα διαγραφούν για τους οφειλέτες σε μια νύχτα, αλλά θα αποπληρώνονται με το δημόσιο χρέος για δεκαετίες; Και αν κατάλαβα καλά, μας λένε πως για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα υπάρχουν διαθέσιμα 25 δισ. ευρώ, αλλά ο λογαριασμός μαζί με τους τόκους θα φθάσει τα 47,3 (10 ESM + 37,3 EFSF); Η επόμενη δόση των υπόλοιπων δανείων που έγιναν στο 3ο bailout ξεκινά τον Αύγουστο 2034 και τελειώνει το 2059. Ας μην ρωτήσω καλύτερα πόσων χρονών θα είμαστε το 2059, γιατί μάλλον κάτι για ραδίκια θ' ακούσω;-)
Το ερώτημα λοιπόν που ανακύπτει είναι πολύ απλό: ο Τσίπρας (κι ο Λαφαζάνης, βεβαίως-βεβαίως) κυβέρνησε απ' το Φεβρουάριο, με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ η οικονομία το 2ο τρίμηνο 2015 πήγε ανέλπιστα καλά, με βάση τα διορθωμένα στοιχεία η έκπληξη ήταν ακόμα πιο θετική, επομένως, με βάση και τη λίστα της Wall Street Journal, πότε πρόλαβε να μας φορτώσει ΕΠΙΠΛΕΟΝ 90 δισ. ευρώ χρέος, όταν μάλιστα δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά για τις τράπεζες; Κάθε απάντηση ευχαρίστως να την ακούσω, αρκεί να είναι τεκμηριωμένη.
ΥΓ. Τα πιο πάνω είχαν γραφεί 24 ώρες πριν ξεκινήσει το debate των πολιτικών αρχηγών. Η αποστροφή Μεϊμαράκη πως ο Τσίπρας χρέωσε τη χώρα με τα 25 δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ενώ προφανώς με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν θα απαιτούνταν ανακεφαλαιοποίηση, απευθύνεται άραγε σε νοήμονες ανθρώπους ή σε "κομματικά πρόβατα"; Έλεος πια με την υποτίμηση της νοημοσύνης μας. Οι τράπεζες έχουν μετατραπεί σε "καταβόθρα κεφαλαίων" απ' το 2008, όταν έδωσε έκτακτη χρηματοδότηση ο Αλογοσκούφης. Κι έκτοτε "έχουμε χάσει τη μπάλα" τόσο με τα χρήματα που έχουν διατεθεί σ' αυτές όσο και με την αδιαφάνεια που συνοδεύει τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος. Φτάνει πια, όχι πάλι μια απ' τα ίδια.

ΠΗΓΗ



6-9-1955: 60 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

6.9.1955: 60 χρόνια από τα Σεπτεμβριανά. “Σήμερα το βιό σας, αύριο τη ζωή σας”

 

Η πλέον μαύρη σελίδα του σύγχρονου ελληνισμού της Πόλης, τα Σεπτεμβριανά, μέσα από μαρτυρίες και ανατριχιαστικές φωτογραφίες 
9/10.11.1938. Ξεσπάει το πογκρόμ εναντίων των Εβραίων της Γερμανίας. Ο ήχος από τα κρύσταλλα που καταστρέφει ο ναζιστικός όχλος χαρακτηρίζει την νύχτα εκείνη ως «τη νύχτα των κρυστάλλων».
6/7.9.1955. Ο ίδιος ανατριχιαστικός ήχος μένει χαραγμένος για πάντα στη μνήμη των Ελλήνων της Πόλης. Όπως και στην φασιστική Γερμανία στόχος η εθνοκάθαρση από τις ανεπιθύμητες μειονότητες. Η «νύχτα των Κρυστάλλων» του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης είναι η πρώτη βίαιη προσπάθεια εθνοκάθαρσης στην Ευρώπη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο όχι όμως η πρώτη των Νεότουρκων για εκδίωξη των Ελλήνων από την Μικρά Ασία. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 1913 ο ελληνικός πληθυσμός της Πόλης το 1913 ήταν 310.000 επί συνόλου 750.000 κατοίκων. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή περιορίστηκε σε 125.000 και συνέχισε να κινείται μειούμενος μέσα από αυθαίρετες εξοντωτικές φορολογικές, νομοθετικές, στρατιωτικές και πολιτικές παρεμβάσεις.
Στην δεκαετία του ’50 δημιουργείται ένα μακρόπνοο σχέδιο από την τουρκική πολιτική για την εξόντωση των Ρωμιών που είχαν απομείνει. Είναι χαρακτηριστικό ότι στόχος τίθεται στην 500η επέτειο της Άλωσης – το 1953 – να μην υπάρχουν Έλληνες στην Πόλη όπως αναφέρει σε έκθεση της η Επιτροπή του Λαϊκού Κόμματος της Τουρκίας. Στην συνέχεια θα σας παρουσιάσουμε τα βήματα για την υλοποίηση του σχεδίου – που ήρθε τελικά με χρονική καθυστέρηση – μέσα από την επετειακή έκδοση της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών καθώς και μαρτυρίες Πολιτών για το πως βίωσαν οι ίδιοι τα Σεπτεμβριανά όπως αυτές καταγράφονται στα βιβλία των Εκδόσεων Τσουκάτου που εξειδικεύεται στην ιστορία της Πόλης.

Το χρονικό των Σεπτεμβριανών– Το δόγμα Ανορθόδοξου πολέμου του Ψυχρού Πολέμου χρησιμοποιείται για την σχεδίαση εξόντωσης του Ελληνισμού της Πόλης. Η έναρξη του απελευθερωτικού – αντιαποικιακού αγώνα των Ελληνοκυπρίων το 1950 δίνει την αφορμή εφαρμογής του σχεδίου.
– Μέρος του Τύπου καλλιεργεί συστηματικά το μίσος κατά του Ελληνισμού γενικότερα και δαιμονοποιεί τους Έλληνες της Πόλης ως εσωτερικούς εχθρούς. Πρωταρχικό ρόλο παίζει η εφημερίδα Hurriyet και οι δημοσιογράφοι Sedat Simavi, Hikmet Bil, Mehmet Emin Yalman. Η Hürriyet με την ανθελληνική στάση αυξάνει την κυκλοφορία της από μερικές χιλιάδες σε 200.000 αντίτυπα μέσα σε μερικούς μήνες.
-Ιδρύεται από το Κράτος της Τουρκίας η παρακρατική οργάνωση «Η Κύπρος είναι Τουρκική́» που ανοίγει παραρτήματα σε όλη την Τουρκία. Η οργάνωση αυτή λειτούργησε ως συντονιστής της επίθεσης κατά του Ελληνισμού της Πόλης.
– Η Βρετανία καλεί σε συνδιάσκεψη στο Λονδίνο την Ελλάδα και την Τουρκία για συζήτηση περί της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η αποδοχή συμμετοχής από την τότε Ελληνική Κυβέρνηση αυξάνει την επιθετικότητα της Τουρκικής Κυβέρνησης. Η συνδιάσκεψη ξεκινάει στις 29/8/1955.

 

– Ο Πρέσβης Αθηνών της Μ. Βρετανίας τον Αύγουστο του 1954 αναφέρει ότι ενώ επί του παρόντος οι σχέσεις μεταξύ της Ελλάδος και Τουρκίας είναι καλές, όμως έστω και ένα σύνθημα που θα γραφόταν στην Θεσσαλονίκη στον τοίχο της οικίας του Μ.Κεμάλ, θα ανέτρεπε αυτές (PRO FO 371/1 17642, RG 1081, Embassy Reports19.08.1954). Το Βρετανικό Υπ. Εξωτερικών την άνοιξη του 1955 πίστευε ότι μερικές εξεγέρσεις στην Τουρκία θα βοηθούσαν η διεθνής κοινή γνώμη να μάθει για τις Ελληνοτουρκικές διαφορές (Robert Holland, «Greek-Turkısh Relatıons, İstanbul and British Rule in Cyprus, 1954-59, Bull. of the Centre for Asia Minor Studies, (1993/94), σελ. 327-365.- Ο Τουρκικός τύπος διαδίδει ασύστολα ψεύδη περί δήθεν επικείμενης σφαγής Τουρκικών Πληθυσμών στην Κύπρο και διωγμούς Μουσουλμάνων στην Ελλάδα.
– Προετοιμασία της επίθεσης από τον Αύγουστο του 1955 σε τακτικό επίπεδο.
– Προσημειώνονται τα Ελληνικά Ιδρύματα, κατοικίες και καταστήματα και μεταφέρονται μαζικά άτομα από την Ανατολή και ακόμα από το εξωτερικό της χώρας.

Η προετοιμασία της επιχείρησης– Οργανώνεται από τις Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες η προβοκάτσια τοποθέτησης μικρής εκρηκτικής ύλης (μεταφορά με διπλωματικό σάκο) στο σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη. Σκοπός να φανεί ότι οι Έλληνες κατέστρεψαν το σπίτι του Κεμάλ.
– Οι δράστες συλλαμβάνονται από την Ελληνική Αστυνομία και αποδεικνύεται η ανάμιξη των Τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών.– Οι δράστες της προβοκάτσιας απελευθερώνονται, ενώ είναι προφυλακισμένοι με καθ’ υπαγόρευση βούλευμα δικαστηρίου της Θεσσαλονίκης, μετά από πιέσεις της Τουρκίας και γίνονται δεκτοί ως ήρωες όταν φθάνουν στην Τουρκία. Ο κυριότερος οργανωτής της προβοκάτσιας της Θεσσαλονίκης Oktay Engin αναλαμβάνει για πολλά χρόνια υπεύθυνος στην «Ειδική Επιτροπή επί Μειονοτήτων» που έχει σκοπό την εκρίζωση των μειονοτήτων (σ.σ. στην συνέχεια διορίζεται νομάρχης σε επαρχία της Ανατολής).

– Λίγες μέρες πριν από την 6-7/9/1955 έχουν προσημειωθεί οι στόχοι που είναι οι εκκλησίες, μειονοτικά ιδρύματα, καταστήματα και σπίτια των Ελλήνων.- Μεταφέρονται πληθυσμοί από την ύπαιθρο που οργανώνονται σε τάγματα εφόδου 40-50 ατόμων και οδηγούνται από ένα καθοδηγητή́. Τα μέλη των ταγμάτων εφόδου είναι εξοπλισμένα με λοστούς και καταστροφικά εργαλεία ίδιου τύπου.
– Η μεταφορά των καταστροφέων γίνεται με φορτηγά και πλοιάρια που έχουν ετοιμαστεί από πριν.
– Η απογευματινή εφημερίδα Istanbul Ekspres τυπώνεται 4 μέρες πριν και κυκλοφορεί σε 200.000 φύλλα περί της 4 μ.μ. την 6/7/55 – ενώ συνήθως είχε κυκλοφορία 5.000 φύλλα αναγγέλλοντας τον δήθεν βομβαρδισμό του σπιτιού του M. Κεμάλ, δίνοντας έτσι το σύνθημα των επιθέσεων στα Ελληνικά Ιδρύματα, σχολεία, εκκλησίες, κοιμητήρια, καταστήματα και σπίτια.

Η εκτέλεση της επιχείρησης– Περί τις 6 μ.μ. Ξεκινάει διαδήλωση στην Πλατεία Σταυροδρομίου (Ταξίμ) η οποία εξελίσσεται σε λεηλασίες των Ελληνικών Καταστημάτων, Σχολείων και Εκκλησιών.
– Πρώτοι στόχοι είναι ο Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδος του Πέρα και η Ζάππειος Σχολή. Ακολουθεί η καταστροφή όλων των Ελληνικών καταστημάτων στη συνοικία του Πέρα.
– Οι επιθέσεις στα Ελληνικά Ιδρύματα και ιδιοκτησίες ξεκινούν στις 7 μ.μ. ταυτόχρονα σε όλες τις συνοικίες του Βοσπόρου, Πέρα, Παλαιάς Πόλης, Ασιατικής πλευράς και Πριγκιποννήσων. Το στοιχείο αυτό δείχνει τον προσχεδιασμό των επιθέσεων.
– Τα τάγματα εφόδου που είναι τουλάχιστον 100.000 άτομα, επιχειρούν σε τρεις διαδοχικές φάσεις: Καταστροφή θυρών, λεηλασία, πυρπόληση.
-Στόχοι είναι οι 64 Ελληνικές Εκκλησίες, Νεκροταφεία, Ιδρύματα (Σχολεία, Νοσοκομεία, το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Βαλουκλή), καταστήματα και οικίες των Ελλήνων. Επίσης γίνονται επιθέσεις και κατά των Αρμενίων και Εβραίων.
-Οι αστυνομικές δυνάμεις παραμένουν απλοί παρατηρητές και πολλές φορές παροτρύνουν τους καταστροφείς.
– Ο Πρωθυπουργός Menderes και ο Πρόεδρος Bayar διέρχονται κατά την εξέλιξη των γεγονότων από την Πόλη ενώ ο Υπ. Εσωτερικών N. Gedik εποπτεύει τις επιχειρήσεις από την Νομαρχία.

Τα αποτελέσματα των επιθέσεων– Καταστροφή-πυρπόληση71 εκκλησιών, 26 σχολείων, 5 αθλητικών συλλόγων, 4500 καταστημάτων & εργοστασίων και 3 εφημερίδων.
– Εκτεταμένες καταστροφές σε Νεκροταφεία, σύληση πολλών τάφων μεταξύ αυτών και οι τάφοι Οικουμενικών Πατριαρχών.
– Καταστροφή 2100 οικιών.
– Αριθμός Νεκρών Ελλήνων 37 (Δεν υπήρχε εντολή για σφαγή).
– Επιθέσεις στις οικογένειες Ελλήνων Αξιωματικών στην Σμύρνη.
– 300 βιασμοί γυναικών.

Οι μαρτυρίες: Απέναντι μας είχαμε ένα γείτονα, τον Σαντρί μπέη. Τα παιδιά του παίζαν με τα δικά μας. Στις γιορτές τους μας έστελναν γλυκά και εμείς κάθε Πρωτοχρονιά και το Πάσχα τους στέλναμε πίτα και τσουρέκι που το περίμεναν τα παιδιά. Εκείνη τη νύχτα μας είδε στο παράθυρο και άρχισε να εκφωνεί λόγο για τα γεγονότα: «Οι Έλληνες βάλανε βόμβα στο σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη. Αγανακτισμένη η νεολαία κατέστρεψε τη μεγάλη οδό του Πέρα ολοσχερώς κ.λ.π.». Αφού τελείωσε το λόγο του, μας συμβούλευσε να υψώσουμε σημαία. Δεν του κάναμε το χατίρι. Δεν θα είχε καμία σημασία εάν ερχόντουσαν, δε θα μας έσωζε. Αν και ήμασταν γνωστοί, δε θα μας πρότεινε να μας πάρει σπίτι του να μας γλυτώσει. Εκείνη τη νύχτα εκδηλώθηκε, μας φανέρωσε τα αισθήματα του. (…)
– Από το βιβλίο του Σίμου Βαφειάδη, «Ένας Πολίτης θυμάται». Εκδόσεις Τσουκάτου


Ο θείος μου, ο Κώστας, ένας φιλήσυχος και καλός άνθρωπος, έμενε σε έναν τούρκικο μαχαλά, στο Γενί μαχαλέ του Μπεσίκτας. Οι Τούρκοι νέοι του μαχαλά τον ανάγκασαν να κατέβει κάτω. Τον έβαλαν να γονατίσει μπροστά σε μία τουρκική σημαία και να επαναλάβει αυτό που υπαγόρευαν για την Κύπρο, την Ελλάδα κ.λ.π. Τον τυραννούσαν για ώρες, αλλά ευτυχώς δεν τον πείραξαν. (…)- Από το βιβλίο του Σίμου Βαφειάδη, «Ένας Πολίτης θυμάται». Εκδόσεις Τσουκάτου

Την κατάσταση την επομένη της 7ης Σεπτεμβρίου είναι δύσκολο να την περιγράψει κανείς. Η μεγάλη οδός του Πέρα, σημαιοστολισμένη, με καταστήματα καμένα, καταστραμμένα, βιτρίνες σπασμένες, έπιπλα και υφάσματα κομμένα, χυμένα στους δρόμους, έδινε την εντύπωση ότι είχε δεχθεί εχθρική επίθεση. Όλα τα ζαχαροπλαστεία – τα περισσότερα ελληνικά – ήταν εντελώς καταστραμμένα, τα κοσμηματοπωλεία αδειανά. Στα καταστήματα ρουχισμού και τροφίμων ό,τι δεν μπορούσαν να πάρουν το είχαν πετάξει στον δρόμο. Δεν μπορούσε κανείς να περάσει, αφού και οι δύο πλευρές του δρόμου είχαν βουνά ολόκληρα από εμπορεύματα. (…)Όλα τα γεγονότα ήταν οργανωμένα και προσχεδιασμένα. Μέρες πριν είχε ξεκινήσει εκστρατεία με κατηχήσεις στα τζαμιά, όπου γινόταν τρομερή προπαγάνδα εναντίον μας. Ομάδες νέων σε μερικά μέρη είχαν επισημάνει σπίτια και μαγαζιά Ρωμιών. (…)
Όπως τα είχαν οργανωμένα όλα τα γκρουπ των διαδηλωτών τα συνόδευαν αστυνομικοί, για να μην γίνουν επεισόδια, μόνο τους επέτρεπαν να σπάσουν και να ρημάξουν. (…) Είχε διαδοθεί το σλόγκαν: «Σήμερα την περιουσία σας και αύριο τη ζωή σας.
– Από το βιβλίο του Σίμου Βαφειάδη, «Ένας Πολίτης θυμάται». Εκδόσεις Τσουκάτου

Τα μνήματα του Βαλουκλή, που είναι οι τάφοι των Πατριαρχών, καταστραμμένα, ο ιερεύς δεν βρέθηκε. Στο νεκροταφείο της Μεταμόρφωσης, στο Σισλί, όπου είναι οι τάφοι των μεγάλων ευεργετών, όπως του Ζαρίφη, έσπασαν τα μαρμάρινα γλυπτά. Προ ημερών είχε ενταφιαστεί ο Ηλιάσκος, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, στον οικογενειακό του τάφο. Ο δικός του ήταν από τους πρώτους που βεβηλώθηκε στο νεκροταφείο. Το ειδικώς κατασκευασμένο φέρετρο ανοίχθηκε και πετάχθηκε στον δρόμο μαζί με το νεκρό. Είχε διαδοθεί ότι μέσα στο φέρετρο υπήρχαν όπλα που προορίζονταν για τον ξεσηκωμό των Ρωμιών.
Απέναντι από το νεκροταφείο του Σισλί είναι το αμαξοστάσιο των δημαρχιακών λεωφορείων. Εκείνη τη νύχτα εκτάκτως άνοιξαν του προβολείς φωτίζοντας προς τα μνήματα, για να διευκολύνουν τους βανδαλιστές να κάνουν το έργο τους.
– Από το βιβλίο του Σίμου Βαφειάδη, «Ένας Πολίτης θυμάται». Εκδόσεις Τσουκάτου

Την ημέρα των γεγονότων φορτηγά και λεωφορεία κατέφθασαν από την Θράκη και από τα ανατολικά χωριά στην Πόλη με όχλους διαδηλωτών που ήταν εφοδιασμένοι με ρόπαλα, αξίνες και πολλά εργαλεία. Μόλις δόθηκε το σύνθημα, οι διαδηλωτές ξεχύθηκαν στους δρόμους και καθοδηγούμενοι από τους νέους της κάθε γειτονιάς, χτυπούσαν τις πόρτες των Ρωμιών και, αφού τους πετούσαν έξω με τις πιτζάμες, λεηλατούσαν ότι έβρισκαν. Στις μακρινές περιοχές , στους τουρκομαχαλάδες, κατοικούσαν και Ρωμιοί. Εκτός από τις καταστροφές, έγιναν και βιασμοί γυναικών και κοριτσιών. Μεγάλος αριθμός θα μείνει άγνωστος, διότι οι δικοί τους προσπάθησαν να τα καλύψουν αυτά: Για τις γυναίκες από ντροπή, για τα δε κορίτσια για το μέλλον τους.
– Από το βιβλίο του Σίμου Βαφειάδη, «Ένας Πολίτης θυμάται». Εκδόσεις Τσουκάτου

Εκείνο το βράδυ μέχρι τα ξημερώματα ο γιατρός με το επιτελείο του περιέθαλψε ένα μεγάλο αριθμό Ελλήνων τραυματιών οι οποίοι κατέφευγαν στο νοσοκομείο φοβούμενοι ότι εάν πήγαιναν κάπου αλλού θα αποκαλύπτονταν η ταυτότητα τους. Μεταξύ των τραυματιών ήταν και ο βαριά τραυματισμένος Επίσκοπος Παμφίλου και ένας ιερέας οι οποίοι μισόγυμνοι, ξυπόλυτοι, με σχισμένα τα ράσα και τα ρούχα, παραπατώντας, είχαν κατορθώσει όπως περιγράφει ο γιατρός Διαμάντογλου, να φτάσουν στο νοσοκομείο και χάρη στις υπηρεσίες του να σωθούν. Ένα ακόμη περιστατικό ανάμεσα στα πολλά, όπως ο ίδιος ο γιατρός αναφέρει, ήταν και η περίπτωση μίας αξιοπρεπούς, αριστοκρατικής εμφάνισης κυρίας κάποιας ηλικίας, που ήρθε στο νοσοκομείο, μισολιπόθυμη, κλαίγοντας, με σοβαρή αιμορραγία από τα γεννητικά όργανα. Είχαν μπει στο σπίτι της και την είχαν κακοποιήσει άγρια βάζοντας το χέρι τους μέσα στα γεννητικά της όργανα τα οποία είχαν σχίσει.
– Από το βιβλίο του Στέλιου Χ. Αντωνιάδη, «Η Πόλη που με ακολουθεί». Εκδόσεις Τσουκάτου

Μια άλλη τεκμηριωμένη ιστορία είναι αυτή που συνέβη σε αγαπημένο συγγενικό μας πρόσωπο. Ο πατέρας της οικογένειας είχε ένα εργοστάσιο στο οποίο το μεσημέρι διένειμε φαγητό στους εργάτες. Όντας γενναιόδωρος άνθρωπος αγόραζε μεγαλύτερες ποσότητες φαγητού από αυτές που ήταν απαραίτητες για το προσωπικό, τις οποίες μαζί με ότι περίσσευε μοίραζε στους τσιγγάνους που είχαν καταυλισμούς πολύ κοντά. Κάθε απόγευμα οι τσιγγάνοι είχαν συνηθίσει να πηγαίνουν στο εργοστάσιο για να πάρουν το «συσσίτιο» τους. Όταν το βράδυ της 6ης Σεπτεμβρίου ο συγγενής μας έμαθε το τι γινόταν στην Πόλη έτρεξε να δει το εργοστάσιο του. Η εικόνα που αντίκρυσε ήταν πραγματικά συγκινητική. Οι τσιγγάνοι πιασμένοι χέρι-χέρι είχαν κάνει κλοιό γύρω από το εργοστάσιο εμποδίζοντας οποιονδήποτε να πλησιάσει. - Από το βιβλίο του Στέλιου Χ. Αντωνιάδη, «Η Πόλη που με ακολουθεί». Εκδόσεις Τσουκάτου

Ακούστηκαν και άλλες ιστορίες όπως αυτών που είχαν ελληνικές σημαίες στο σπίτι τους, τις οποίες έκοψαν σε μικρά- μικρά κομματάκια και τις έφαγαν, του Τούρκου αστυνομικού που προσπαθώντας να σώσει ένα ελληνικό ρεστοράν έφαγε άγριο ξύλο κτλ. Μία ενδιαφέρουσα και κωμικοτραγική είναι αυτή του Έλληνα μπακάλη. Σε μία γειτονιά της Πόλης υπήρχαν διαγώνια στους ίδιους δρόμους. Το ένα άνηκε σε Τούρκο και το άλλο σε Έλληνα. Όταν ο Έλληνας έμαθε το τι γίνεται έκλεισε το μαγαζί του αλλά και όντας πονηρός άλλαξε τις πινακίδες των δύο μπακάλικων (το άλλο είχε κλείσει πιο μπροστά). Το αποτέλεσμα ήταν να καταστραφεί ολοσχερώς το τουρκικό μπακάλικο και να μείνει το δικό του άθικτο. Αξίζει δε να αναφερθεί ότι γενικότερα καταστράφηκαν και όσα μαγαζιά είχαν πινακίδες σε ξένη γλώσσα, Αγγλική, Γαλλική γιατί νόμιζαν ότι είναι γράμματα ελληνικά. Μία άλλη περίπτωση είναι το Αρμένη γιατρού Παπαζιάν η οποία ήταν η αιτία να καταστροφής του ιατρείου του γιατί νόμιζαν ότι έχει σχέση με παπά.
– Από το βιβλίο του Στέλιου Χ. Αντωνιάδη, «Η Πόλη που με ακολουθεί». Εκδόσεις Τσουκάτου

Ακόμη και σήμερα όποιον Κωνσταντινουπολίτη και να ρωτήσεις έχει πάμπολες ιστορίες να σου διηγηθεί. Οι περισσότερες είναι κοινότυπες, εκφοβισμοί, φωτιές, καταστροφές εμπορευμάτων, προστασία από φίλους Τούρκους, οι οποίοι πραγματικά σε πολλές περιπτώσεις προστάτεψαν και έσωσαν όχι μόνο τις περιουσίες αλλά και την τιμή και τη σωματική ακεραιότητα των Ρωμιών. Είναι δε γνωστό πως μεγάλος αριθμός Τούρκων είχαν ήδη μαρτυρήσει στους Έλληνες φίλους τους, μολονότι τους είχε δοθεί ρητή εντολή για το αντίθετο, το σύνθημα που ήταν τα αναμμένα φώτα που σήμαινε ότι το σπίτι ήταν τουρκικό.
– Από το βιβλίο του Στέλιου Χ. Αντωνιάδη, «Η Πόλη που με ακολουθεί». Εκδόσεις Τσουκάτου

Φυσικά η Ελλάδα είχε και βασιλιά, τον Παύλο, ο οποίος μαζί με τη σύζυγο του Φρειδερίκη τη βραδιά των Γεγονότων βρίσκονταν σε επίσημη επίσκεψη στην Γιουγκοσλαβία και παρόλο που είχαν ειδοποιηθεί από την ελληνική πρεσβεία για αυτά που είχαν γίνει, ούτε το ταξίδι του διέκοψε αλλά ούτε κάποια εκδήλωση συμπαράστασης από τους Γιουγκοσλάβους προσπάθησε να αποσπάσει, σαν να μην συνέβαινε δηλαδή τίποτα, πράγμα που αποδεικνύεται και από το ότι όταν επέστρεψε στην Ελλάδα στις 17 Σεπτέμβρη!! απεύθυνε προς τον ελληνικό λαό διάγγελμα υπέρ της ελληνοτουρκικής φιλίας! - Από το βιβλίο του Στέλιου Χ. Αντωνιάδη, «Η Πόλη που με ακολουθεί». Εκδόσεις Τσουκάτου

Στα Σεπτεμβριανά καταστρέφεται το 90% των πνευματικών αξιών της ελληνικής Κωνσταντινουπόλεως. Τα θύματα δεν ξεπερνούν το 0,0173% του ελληνικού πληθυσμού που απαρτίζει το 0,691% του πληθυσμού της Τουρκίας. Κατά την διάρκεια των επεισοδίων παραβιάζεται ολόκληρος ο Τουρκικός Ποινικός Κώδικας. - Από το βιβλίο του Βασίλη Κυρατζόπουλου «Η άγραφη Γενοκτονία». Εκδόσεις Τσουκάτου

Η κατάσταση είχε ξεφύγει από τον έλεγχο των στρατιωτικών δυνάμεων και είχαν σημειωθεί πολλές επιθέσεις κατά εκκλησιών, ελληνικών σπιτιών και σχολείων. Ήρθαν ο Μουσταφά και ο Ιμπραχήμ, ο μπαρμπέρης και μας είπαν ότι σε όλη την Πόλη γίνονταν σοβαρά επεισόδια με στόχο τους Ρωμιούς και θα έκαναν ότι μπορούσαν να μας προφυλάξουν. (…) Εκείνη την στιγμή ακούσαμε να μπαίνει το κλειδί στην κλειδαριά, η πόρτα να ανοίγει και να ανοίγει και να μπαίνει ο μπαμπάς με μία σημαία στο χέρι. Μόλις μπήκε την πέταξε και μας αγκάλιασε. Πρώτη φορά τον είδα να κλαίει. Μας είπε όλα όσα είδε και έζησε εκείνες τις ώρες της επιστροφής, ότι η πόρτα ήταν σημαδεμένη, ότι το ίδιο σημάδι υπήρχε και στην πόρτα του Άη Νικήτα. Η μαμά του είπε για τον Μουσταφά και τον Ιμπραήμ, τον ρώτησε τι σκοπεύει να κάνει. Απ΄ ότι κατάλαβα, την απόφαση του την είχε πάρει πριν ακόμη μπει στο σπίτι. Ανεβάσαμε τη γιαγιά στο δικό μας δωμάτιο και τη θεία στο δικό της. Η μαμά έμεινε με την γιαγιά και εγώ πήγα με την θεία Στέλλα. Οι άνδρες έμειναν κάτω και ο Γιώργος ήταν δίπλα στον μπαμπά. Όταν ακούστηκαν οι πρώτες φωνές από τον δρόμο πλησίασα στο παράθυρο και κοίταξα. Είδα τον Μουσταφά και τον Ιμπραήμ να στέκονται μπροστά στην πόρτα μας και να έχουν δεμένη μια σημαία στο στήθος τους. Όταν τα μπουλούκια άρχισαν να έρχονται από την ανηφόρα, τα έδιωχναν και τα έστελναν στον Άη Νικήτα λέγοντας: Δεν υπάρχουν εδώ Ρωμιοί, αυτό το σπίτι είναι δικό μας. Απέναντι έχει αγίασμα, εκεί να πάτε…
Στην προσπάθεια να προφυλάξουν εμάς, έδειχναν το εκκλησάκι το οποίο δέχθηκε ατελείωτες επιθέσεις. Και ενώ ελπίζαμε ότι θα γλυτώσουμε, έγινε το κακό. Μπροστά σε ένα μπουλούκι που ερχόταν, ήταν ο χότζας του Εγρίκαπ, ο Ρετζέπ. Έφθασε μπροστά στην πόρτα μας και τον άκουσα να μιλά με έντονο ύφος στον Μουσταφά και τον Ιμπραήμ: Φύγετε από εδώ γιατί θα σπάσουμε και τα δικά σας σπίτια. (…)
– Από το βιβλίο του Μηνά Ιωακειμόπουλου «Τριαντάφυλλα και αγκάθια της Κωνσταντινούπολης». Εκδόσεις Τσουκάτου

(…)Δεν άργησαν να φθάσουν στο τελευταίο πάτωμα. Μόλις ανέβηκαν το τελευταίο σκαλοπάτι, αντίκρισαν την παγερή φιγούρα της γιαγιάς, η οποία κρατώντας στο δεξί χέρι το μπαστούνι της, στεκόταν μπροστά στην πόρτα του δωματίου έχοντας εμένα και τον Γιώργο δεξιά και αριστερά. (…) Με το που αντίκρισαν την γιαγιά κοκκάλωσαν. Με όλη τη δύναμη που της απέμεινε σήκωσε το μπαστούνι και κουνώντας το προς το μέρος τους, με φωνή που έμοιαζε να βγαίνει από άνθρωπο που πνίγεται τους είπε: Τι θέλετε εδώ; δεν βλέπετε πως είμαι; Άντε να πάτε στα σπίτια σας και να με αφήσετε να πεθάνω ήσυχα! Τα είπε στα ελληνικά, δεν ήξερε εξάλλου τουρκικά! Οι βάρβαροι πέρασαν από μπροστά της και κατευθύνθηκαν στο μπροστινό δωμάτιο. Έσπρωξαν στην άκρη τη μαμά, τον μπαμπά, τη θεία Στέλλα και μπήκαν. Η μανία τους του ήταν τόσο μεγάλη που δεν άφησαν τίποτα δίχως να το καταστρέψουν. Σεντόνια, κουβέρτες, ρούχα, κουρτίνες, παπούτσια, ότι υπάρχει στο δωμάτιο ενός ζευγαριού, μέσα σε λίγα λεπτά είχε καταστραφεί. (…) Αυτός που φαινόταν να έχει το πρόσταγμα, αφού διέλυσαν το δωμάτιο και τις ντουλάπες , μας πρόσταξε να κατεβούμε και να βγούμε στον δρόμο. Η γιαγιά στεκόταν με την περηφάνια να διαγράφεται στο πρόσωπο της, μπροστά στην πόρτα. Ο «αρχηγός» είπε στη θεία Στέλλα να μείνει με τη γιαγιά και οι υπόλοιποι να βγούμε έξω. Αρχίσαμε να κατεβαίνουμε τις σκάλες. Τα δάκρυα έτρεχαν ποτάμι. Όταν δε αντικρίσαμε το δωμάτιο της γιαγιάς η απόγνωση μας έφθασε στο αποκορύφωμα. Μέχρι και το στρώμα είχαν κουρελιάσει. Τα συρτάρια από τη σιφονιέρα βγαλμένα, το περιεχόμενο τους αραδιασμένο στο πάτωμα, η σόμπα κομματιασμένη, τα τζάμια στα παράθυρα σπασμένα, μία εικόνα που θυμάμαι μέχρι να πεθάνω! -Από το βιβλίο του Μηνά Ιωακειμόπουλου «Τριαντάφυλλα και αγκάθια της Κωνσταντινούπολης». Εκδόσεις Τσουκάτου  Κατεβαίναμε τη σκάλα (…) η μαμά και εγώ είχαμε μείνει στην αρχή της σκάλας στο μεσαίο πάτωμα. Εκεί άκουσα κάποιον να απευθύνεται στη μαμά: – Εσύ δεν είσαι η κόρη του καπετάνιου; Τόσα χρόνια σε κυνηγούσα και όλο μου ξέφευγες, ομορφούλα! Για να δούμε τώρα που θα μου πας;
Τον είδα να την πιάνει από το χέρι και να την τραβά. Φώναξα με όλη μου την δύναμη στον μπαμπά, η φωνή μου όμως χάθηκε μέσα στον θόρυβο και την οχλαγωγία που επικρατούσε. Δίχως να σκεφτώ, πήρα φόρα και όπως ήμουν πίσω του, τον έσπρωξα με όλη μου την δύναμη στην πλάτη, με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία του και να κολλήσει με τα μούτρα στον τοίχο.(…) Τράβηξα τη μητέρα προς τα πάνω, ανεβήκαμε ξανά στο τελευταίο πάτωμα, όπου δεν υπήρχε πλέον κανείς, ανοίξαμε την ντουλάπα – κρυψώνα και μπήκε μέσα. Εκεί δεν θα την έβρισκαν. (…) Ήταν γύρω στις 01:30 της 7ης Σεπτεμβρίου, όταν εμφανίστηκαν οι πρώτοι στρατιώτες. Έφθασαν στο σπίτι μας και έψαξαν να βρουν αυτούς που κατοικούσαν εκεί. Απομάκρυναν τους ξένους και καταλάβαμε πως η κατάσταση πήγαινε προς το τέλος. (…) Με μία ανάσα ανέβηκα τις τρεις σκάλες, άνοιξα τη ντουλάπα-κρυψώνα και σκαρφάλωσα επάνω. Βρήκα τη μαμά να με κοιτάζει με δακρυσμένα μάτια. Αυτό που ένιωσα στην αγκαλιά της, δεν το ένιωσα ποτέ στην ζωή μου ακόμη μέχρι τώρα. Δεν μιλήσαμε, μόνο κλαίγαμε. Αυτό που συνέβη στις σκάλες το θάψαμε στο μυαλό μας, δίχως όμως να το διαγράψουμε.
– Από το βιβλίο του Μηνά Ιωακειμόπουλου «Τριαντάφυλλα και αγκάθια της Κωνσταντινούπολης». Εκδόσεις Τσουκάτου(…) Αφού περάσαμε τη νύχτα στο φιλικό σπίτι, το απόγευμα της επόμενης η μητέρα μου αποφάσισε να πάει στο δικό μας, για να πάρει καθαρά ρούχα για το μωρό. Ήμουν κρεμασμένη στο φουστάνι της. Όρμησα και πάω και εγώ μαζί της.
Μπαίνουμε στον αυλόγυρο και βλέπουμε να φυλάνε το σπίτι μας, από το οποίο είχαν μείνει μόνο οι τοίχοι. Η μητέρα μου ζήτησε να πάρει λίγα πράγματα και αυτοί στην αρχή αρνήθηκαν. Στις εκκλήσεις της αφού ψιθύρισαν κάτι μεταξύ τους, μας άφησαν. Ακούω τη βαριά πόρτα της αυλής να κλείνει πίσω μας. Ο ένας στρατιώτης έμεινε έξω και ο δεύτερος λέει στον τελευταίο: «Βίασε εσύ τη μάνα και εγώ το παιδί».
Ήμουν παιδί, οκτώ χρονών εκείνο τον Σεπτέμβρη. Δεν ήξερα τι σημαίνει αυτό που είπαν. Νόμιζα ότι συνεννοήθηκαν να μας σκοτώσουν, κι άρχισα να φωνάζω: «Όχι τη μαμά μου, έχει παιδί να μεγαλώσει».
Τότε εμφανίζεται σαν από μηχανής θεός ο Τούρκος φίλος του πατέρα μου, ο οποίος προσπαθούσε από το προηγούμενο βράδυ να φτάσει στο σπίτι μας, αλλά οι δρόμοι ήταν κλειστοί. Ορμάει στον αυλόγυρο και φωνάζει στους στρατιώτες: «Τι άλλο θέλετε, επιτέλους; Κάψατε το βιός τους, μαυρίσατε τις ψυχές τους, αφήστε την τιμή τους τουλάχιστον…». Ήταν τόση η οργή του, που τους βούτηξε και τους πέταξε έξω από το σπίτι. Έτσι γλυτώσαμε.
Ένας εφιάλτης που δεν πρόκειται να ξεχάσω.
– Μαρτυρία της Δέσποινας Ισαακίδου από το βιβλίο «Σεπτεμβριανά 1955: Η «νύχτα των κρυστάλλων» του ελληνισμού της Πόλης» των εκδόσεων Τσουκάτου. – Ευχαριστούμε τις Εκδόσεις Τσουκάτου για την παραχώρηση των βιβλίων. 

 

ΠΗΓΗ

 



ΕΤΩΝ 113 ΕΦΥΓΕ Ο ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΗΤΣΟΓΛΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΖΗΣΕΙ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Ετών 113 έφυγε ο Χαράλαμπος Μητσόγλου που είχε ζήσει τη Γενοκτονία των Ποντίων (βίντεο)

(φωτ.: Εμβόλιμα Νέα)

Δεν κάπνισε ποτέ, έπινε μόνο ντόπιο γλυκό κρασί ή τσίπουρο, έλεγε όχι στο άγχος και τη στεναχώρια, και μια από τις αγαπημένες του συνήθειες ήταν να διηγείται ιστορίες από τον Πόντο. Μέχρι την τελευταία στιγμή θυμόταν με ακρίβεια χρονολογίες, και περιέγραφε τις ορδές του Τοπάλ Οσμάν –σαν να τις έβλεπε τώρα– να καίνε και να σφάζουν.
Ο Χαράλαμπος Μητσόγλου, ο υπεραιωνόβιος που είχε ζήσει τη Γενοκτονία των Ποντίων, έφυγε από τη ζωή στις 2 Σεπτεμβρίου, στα 113 του χρόνια, αφήνοντας πίσω εκτός από τις αφηγήσεις του, ακόμα και τρισέγγονα. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στο χωριό Ασκός του νομού Θεσσαλονίκης· σοβαρά προβλήματα υγείας δεν είχε ποτέ, και το διάστημα που νοσηλεύτηκε προτού φύγει από τη ζωή ήταν εξαιρετικά σύντομο.
«Ο νονός μου ήταν καπνέμπορος στη Σαμψούντα», έλεγε στην κάμερα των Εμβόλιμων Νέων ο γεννημένος το 1902 στο Τοούζ Αγά της Πάφρας παππούς Χαράλαμπος. Θυμόταν έντονα τη φυγή των συμπατριωτών του στα βουνά, το 1916 και το 1918, και διηγούνταν πώς ο αρχηγός των ανταρτών, ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων Αντών’ πασάς (Αντώνης Χατζηελευθερίου), αναζήτησε καταφύγιο στο σπίτι τους και πώς ο πατέρας του αναγνώρισε το κομμένο του κεφάλι που οι Τούρκοι το περιέφεραν στα χωριά για να παραδειγματίζονται οι Έλληνες.

 

 



 

Και ο ίδιος με την οικογένειά του βγήκε στα βουνά για να γλιτώσει. «Επιβιώσαμε τρώγοντας χελώνες και χόρτα», έλεγε χαρακτηριστικά. Έζησε τη μεγάλη σφαγή της Πάφρας (1921) και είδε τους Τούρκους να σκοτώνουν τους γονείς και τους συγγενείς του. Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε το 1924, αρχικά στο Κοκκινοχώρι Λαγκαδά και αργότερα στη Νυμφόπετρα.
Στον πόλεμο του ’40 ξαναβγαίνει στο βουνό, αυτή τη φορά για να πολεμήσει με τον ελληνικό στρατό. Το 1947 τραυματίζεται από σφαίρα σε ενέδρα ανταρτών στο Κοκκινοχώρι. Μετά τον πόλεμο ζει για λίγα χρόνια στα Λουτρά Λαγκαδά, σε δωμάτια που παραχώρησε το κράτος σε κατοίκους της περιοχής. Αργότερα, επιστρέφει στη Νυμφόπετρα και ασχολείται με την καλλιέργεια καπνών.



 

Αναμνηστική φωτογραφία από την εκδήλωση που διοργάνωσε ο Δήμος Βόλβης (φωτ.: Εμβόλιμα Νέα)

Το 2013 ο Δήμος Βόλβης τιμά τον Χαράλαμπο Μητσόγλου, ανήμερα της ονομαστικής του εορτής. Εκδηλώσεις τιμής για τον μακροβιότερο κάτοικο της περιοχής είχε διοργανώσει και ο πρώην Δήμος Σοχού, ενώ η πρώην Νομαρχία Θεσσαλονίκης τον είχε τιμήσει για την προσφορά του στο έθνος.

Τον Μάιο του 2012, στις δημοτικές εκλογές, ο Πόντιος παππούς Χαράλαμπος είχε γίνει… είδηση καθώς σε ηλικία 111 ετών ήταν ο γηραιότερος ψηφοφόρος.

 

 

ΠΗΓΗ





ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 200 ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΨΗΦΙΑΚΗ ΜΟΡΦΗ

Κατεβάστε δωρεάν περισσότερα από 200 βιβλία σε ψηφιακή μορφή

 

 

Το schooltime.gr προσφέρει τη δυνατότητα σε όλους να κατεβάσουν δωρεάν και νόμιμα περισσότερους από 200 τίτλους ψηφιακών βιβλίων αλλά και ένα ολοκληρωμένο «πακέτο» 150+ σχολικών βοηθημάτων.

Κατεβάστε ελεύθερα τα ψηφιακά βιβλία: Δωρεάν e-books
150+ σχολικά βοηθήματα
Εκδόσεις schooltime.gr

ΠΗΓΗ

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥΣ, Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ

«Το ευρωπαϊκό ενδιαφέρον για τις διαλέκτους, η περίπτωση της ποντιακής» της Γιώτας Ιωακειμίδου

 

 
Γράφει η Γιώτα Ιωακειμίδου

Στην Ευρώπη μιλιούνται, κατά τους γλωσσολόγους, 200 γλώσσες και 2000 διάλεκτοι. Οι περισσότερες διάλεκτοι εντοπίζονται στην κεντρική Ευρώπη,Γερμανία, Ιταλία, Αγγλία, Γερμανία. Την τελευταία δεκαετία το Συμβούλιο της Ευρώπης και ο Οργανισμός για την ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη έχουν δημιουργήσει ένα πλαίσιο νομικής και πολιτικής προστασίας των διαλέκτων και των μειονοτικών γλωσσών. Η Ευρώπη αναζητώντας μια ενιαία πολιτισμική ταυτότητα εστιάζει το ενδιαφέρον της στην πολυγλωσσία και τις διαλέκτους. Η πολυγλωσσία είναι ένα από τα θεμελιώδη συστατικά του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ο οποίος ενσωματώνει τις πολλαπλές πολιτισμικές ταυτότητες.
Στη χώρα μας έχουν υποτιμηθεί οι διάλεκτοι και αντί για ισχυρό όπλο μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού, δεν έλειψαν οι φορές που θεωρήθηκαν «στρέβλωση» της καθαρής γλώσσας.
Αντίθετα, στην Ευρώπη οι διάλεκτοι θεωρούνται «ιστορική μνήμη» και προστατεύονται. Ισχύει βέβαια πάντα η αρχή ότι μια διάλεκτος εκλείπει μόνον όταν εξαφανισθούν πλήρως οι φυσικοί ομιλητές της. Σήμερα όλες οι διάλεκτοι πλήττονται και υφίστανται μια διαδικασία απώλειας, (επειδή όλο και περισσότερο κυριαρχεί η lingua franga, η αγγλική) γι αυτό και η ΕΕ κάνει σταυροφορία και αγώνα για τη διάσωσή τους.
Μετά από πολλά χρόνια «περιθωριοποίησης» η σύγχρονη παιδαγωγική σήμερα αναδεικνύει την αξία των διαλέκτων και υπάρχει η παρότρυνση όχι μόνον να τις αποδεχόμαστε, αλλά και να τις διδάσκουμε. Φέτος διδάσκεται η ποντιακή διάλεκτος, μέσα από τα προγράμματα ΕΣΠΑ, σε ενήλικες σε νομούς της Βόρειας Ελλάδας και στην Αθήνα. Η Ευρώπη, αναζητώντας την ταυτότητα της μέσα από έναν πολιτιστικό πλουραλισμό, ενθαρρύνει και χρηματοδοτεί τέτοιες προσπάθειες. Η ποντιακή διάλεκτος, που είναι η μητρική μου, διατρέχει τον κίνδυνο της εξαφάνισης. Χάνοντας τη διάλεκτό μας, η οποία έχει την γραμματική και το συντακτικό της, δυστυχώς χάνουμε όψεις (σημαντικούς κρίκους) της ελληνικής γλώσσας, χάνουμε κομμάτι του πολιτισμού, μας, χάνουμε ιστορική μνήμη. Αξίζει να θυμηθούμε εδώ μια σχετική παρατήρηση του Σεφέρη: «Σβήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν, σβήνει κανείς κι ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον, και είναι θλιβερή η ζωή που μοιάζει σαν ακατοίκητο σπίτι» (Δοκιμές, Α’). Η Ποντιακή Διάλεκτος είναι ένας ζωντανός τρόπος να μελετηθούν και τα αρχαία ελληνικά ως ένας συμπληρωματικός τρόπος προσέγγισης.
Σήμερα, πολλά χρόνια μετά τον ξεριζωμό και την ανταλλαγή, οι εναπομείναντες μάρτυρες της μακραίωνης ελληνικής παρουσίας στον Πόντο, διατηρούν την διάλεκτο μας, τα ήθη, τις παραδόσεις, τα τραγούδια μας. Ο χρόνος αλλοίωσε, αλλά δεν εξαφάνισε την ιστορική μνήμη.
Στα βιβλία γλώσσας του Λυκείου υπάρχει μόνον ένα κείμενο της ποντιακής διαλέκτου που συνήθως το προσπερνούν οι (φιλόλογοι) συνάδελφοι και στο βιβλίο της Νεοελληνικής λογοτεχνίας το ποντιακό δημοτικό «Πάρθεν η Ρωμανία». Η αξιοποίηση της διαλέκτου μπορεί να γίνει στη διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής, ειδικά σε περιοχές ποντιόφωνες, ώστε να καταδειχτεί η συνέχεια της γλώσσας. Μπορεί να αξιοποιηθεί η ποντιακή διάλεκτος και ως γλώσσα νεοελληνικής μεταγραφής αρχαίου κειμένου. Η επιλογή της συγκεκριμένης διαλέκτου ενδείκνυται βέβαια σε μαθητές εξοικειωμένους, εφόσον η ποντιακή αποτελεί μέρος του γλωσσικού περιβάλλοντός τους. Η περίπτωση των Ελληνικών του Ξενοφώντα εφαρμόστηκε από την ομιλούσα με επιτυχία. Αυτή η δραστηριότητα των μαθητών άλλαξε την οπτική ματιά για τα Αρχαία Ελληνικά, αποδίδοντας κείμενα στην ποντιακή διάλεκτο. Τα οφέλη μια τέτοιας δραστηριότητα είναι πολλαπλά. Μέσα από τις κρίσεις των μαθητών επιβεβαιώνονται οι θεωρητικές προσεγγίσεις.
Οι μαθητές πρέπει να κατανοούν την πολυμορφία της γλώσσας μέσα από τις διαλέκτους και να μπορούν να «σταθούν» σε όποιο πλαίσιο επικοινωνίας βρεθούν. Να αντιληφθούν την αξία της διαλέκτου και να απαλειφθούν τα στερεότυπα σε σχέση με αυτές. Π.χ. «αυτοί μιλούν χωριάτικα» ή είναι «αούτηδες» όπως έλεγαν παλιότερα για μας τους πόντιους. Εναπόκειται στην ευχέρεια του εκπαιδευτικού και στην γνώση της διαλέκτου να εμβαθύνει, ώστε οι μαθητές να κατανοήσουν την αξία της και τη συμβολή της στη δόμηση της επίσημης γλώσσας. Αυτό βέβαια ισχύει για όλες τις διαλεκτικές μορφές της γλώσσας μας και όχι μόνον για την ποντιακή.

ΠΗΓΗ

ΤΗΛΕΘΕΡΜΑΝΣΗ (ΔΕΤΗΠ) - ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 3 ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

ΤΗΛΕΘΕΡΜΑΝΣΗ (ΔΕΤΗΠ) - ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 3 ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

 

Πτολεμαΐδα / Ptolemaida: 03/09/2015
Αρ. Πρωτ. / Ref. Nr.: 03

 

ΠΡΟΣ: 1). κ.Σάββα Ζαμανίδη Δήμαρχο Εορδαίας, 2). κ.κ. Βουλευτές της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης. 
Κοιν.: 1). κ. Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας, 2). κ. Πρόεδρο Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Μακεδονίας, 3). κ. Πρόεδρο Δ.Ε.ΤΗ.Π. 4). κ. Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου Εορδαίας, 5). κ. Πρόεδρο Δημοτικής Ενότητας Πτολεμαΐδας, 6). κ.κ. Δημοτικούς Συμβούλους. 7). ΜΜΕ 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: ΤΗΛΕΘΕΡΜΑΝΣΗ (ΔΕΤΗΠ) - ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 3 ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Δεν θέλουμε να βρισκόμαστε σε αντιπαράθεση με τον τοπικό τύπο όχι για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά γιατί πιστεύουμε όπως εμείς ως ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΟΡΔΑΙΑΣ έχει και ο τοπικός τύπος την ίδια ευαισθησία και αγωνία για τα τοπικά προβλήματα της ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ/ΕΟΡΔΑΙΑΣ.

Θα πρέπει λοιπόν να αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς ’’παίζεται’’ με την ΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ 3 ΤΟΥ ΑΗΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ. Είναι λοιπόν επιεικώς απαράδεκτα δημοσιεύματα με τίτλο π.χ. Τέλος – ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 3 ή παρόμοια.

Πρέπει να γνωρίζουν όσοι πολεμούν την μη επαναλειτουργία της μονάδας 3 του ΑΗΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ κτυπάν στην καρδιά της Πτολεμαΐδας πολεμώντας την ίδια την ΤΗΛΕΘΕΡΜΑΝΣΗ (ΔΕΤΗΠ) και άρα τους δημότες της πόλης.

Εξηγούμαστε για πολλοστή φορά.

1^ον Η πόλη της Πτολεμαΐδας χρειάζεται 140 MW θερμικά για να ζεσταθεί, ή παροχή που έχει από τον ΑΗΣ Καρδιάς δεν της έδινε (μέχρι πέρσι τουλάχιστον) παραπάνω από 80ΜW θερμικά (αν και έπρεπε να παρέχει 100).

2^ον Η μονάδα 3 του ΑΗΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ έδινε 50MW θερμικά και πολλές φορές και λίγο περισσότερα για την θερμική επάρκεια της ΤΗΛΕΘΡΜΑΝΣΗΣ (ΔΕΤΗΠ), και άρα δεν υπήρχε πρόβλημα σε κανονικές συνθήκες χειμερινής περιόδου για την θέρμανση της Πτολεμαΐδας.

Από πού θα συμπληρώνει η ΤΗΛΕΘΕΡΜΑΝΣΗ (ΔΕΤΗΠ) τα υπόλοιπα θερμικά που της λείπουν άν δεν λειτουργήσει η 3^η μονάδα του ΑΗΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ;

Οι εναλλακτικές πηγές θερμικής παροχής είναι:

1^η Ο λέβητας πετρελαίου εφεδρείας – Αιχμής 25MW θερμικά.

2^η Οι τρείς δεξαμενές εναποθήκευσης θερμότητας συνολικής θερμικής παροχής 25MW θερμικά. (3 x 600: 1800 m3, 105MWH).

Φυσικά στην δεύτερη αυτή περίπτωση δηλαδή των δεξαμενών εναποθήκευσης θα πρέπει να υπάρχει η απαραίτητη θερμική παροχή από τον ΑΗΣ Καρδιάς για να μπορεί να γίνεται η αποθήκευση κυρίως το μεσημέρι και το βράδυ, θερμικών φορτίων. Όταν όμως δεν επαρκεί η θερμική ισχύς για την τροφοδοσία της πόλης πως θα μπορέσουν οι δεξαμενές να γεμίσουν ώστε σε αιχμές φορτίου να δώσουν στην πόλη την απαραίτητη θερμότητα;

Δεν θα μπούμε σε περισσότερες τεχνικές πληροφορίες γιατί για τα θέματα αυτά τα γνωρίζει καλύτερα η ΤΗΛΕΘΕΡΜΑΝΣΗ (ΔΕΤΗΠ), και όποιος δημότης θέλει μπορεί να απευθυνθεί εκεί για την ενημέρωση του. Εμείς ως ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΟΡΔΑΙΑΣ μαζί με τους εργαζόμενους του ΑΗΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ – ΛΙΠΤΟΛ, πληροφορήσαμε εδώ και μήνες για τον κίνδυνο «να παγώσει» η πόλη αν δεν λειτουργήσει η 3^η μονάδα του ΑΗΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ.

Για να γνωρίζουν όμως οι δημότες μας για τα διάφορα που ακούγονται και λέγονται από υψηλόβαθμα συνδικαλιστικά στελέχη της ΔΕΗ και όχι μόνο, συνεπικουρούμενα και από ΜΜΕ διαδίδοντας για το κόστος που είναι δήθεν απαγορευτικό για την ΔΕΗ, ενημερώνουμε ότι η ομάδα εργασίας της ΔΕΗ εκτίμησε ότι το κόστος είναι της τάξης των 2,18 εκατ.€ παραθέτουμε την σχετική σελίδα της ομάδας εργασίας.

 

 

 

Συνεπώς το εκτιμώμενο κόστος επισκευής δεν είναι των 10 ή 50 ή 200 εκατ.€ που διαδίδουν αυτοί που αναφέρουμε πιο πάνω και είναι στις δυνατότητες της ΔΕΗ να το επιβαρυνθεί, όταν ο Δήμος Εορδαίας ακριβέστερα η ΤΗΛΕΘΕΡΜΑΝΣΗ (ΔΕΤΗΠ), μπορεί και αναλαμβάνει το κόστος της νέας δεξαμενής εναποθήκευσης θερμότητας της τάξης των 2.045.000€ (άσχετα αν υπήρξε σχετική έκπτωση στην συνέχεια), είναι τουλάχιστον άξιο για έρευνα πως δεν έχει ξεκινήσει ακόμη ή αποκατάσταση της 3^ης Μονάδας και ποιοι είναι αυτοί που υποσκάπτουν καθημερινά την ματαίωση επισκευής της. Μήπως κάποια «κυκλώματα» της γείτονας πόλης που αφού εξασφάλισε για την δική της τηλεθέρμανση αναβάθμιση για τις 2 μονάδες του ΑΗΣ Αγ.Δημητρίου (μονάδες αποθείωσης) κόστους 75.000.000 € αιτήθηκε από την ΔΕΗ και νέας παροχής (της τρίτης, μετά τις δύο που έχει), και έτσι έχει εξασφαλιστεί η τηλεθέρμανσή της τουλάχιστον μέχρι το 2032.

Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο γιατί όλα δείχνουν που μας πάνε, και είναι λυπηρό η περιοχή που για 60 και πλέον χρόνια εξασφάλιζε την λιγνιτική και ηλεκτρική επάρκεια της χώρας, να την πετάνε σαν «στημένη λεμονόκουπα», και δυστυχώς στο όλο θέατρο του παραλόγου συμμετείχαν ή συμμετέχουν άνθρωποι που άθελα ή ηθελημένα βοήθησαν ή βοηθούν σε όλο αυτό το θέατρο. Θα εκφράσουμε μόνο μια απορία, γνωρίζουν όλοι αυτοί που διακινούν ένα άλλο σενάριο ότι θα πάρει η ΤΗΛΕΘΕΡΜΑΝΣΗ (ΔΕΤΗΠ) θερμική ενέργεια από τον ΑΗΣ Αμυνταίου, πόσο κόστος έχει αυτή ή διασύνδεση και αν οι μέχρι τώρα διασυνδέσεις που έχει κάνει η ΤΗΛΕΘΕΡΜΑΝΣΗ (ΔΕΤΗΠ) έχουν κάνει απόσβεση; Αυτό που γνωρίζουμε εμείς είναι ότι ούτε η διασύνδεση με τον ΑΗΣ ΛΙΠΤΟΛ έχει γίνει απόσβεση πόσο μάλλον αυτή του ΑΗΣ Καρδιάς.

Επειδή μάθαμε να μιλάμε μόνο με έγγραφα θα επισυνάψουμε και κάτι ακόμη, το ΦΕΚ της 5 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015 όπου αναφέρεται στην ΡΑΕ και αναλυτικά υπάρχει πίνακας των εν λειτουργία σταθμών και πότε έχουν την τελική χρονική απόσυρση τους, δείτε λοιπόν στην τελευταία σειρά όπου αναφέρει τον ΑΗΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ ΜΟΝΑΔΑ 3 ΈΤΟΣ ΛΗΞΗΣ 2021, αυτή είναι η αλήθεια και όσο και να προσπαθούν κάποιοι να την κρύψουν αυτή θα ξετρυπώνει για να τους λέει «είστε ψεύτες».

 

 

Τέλος να ξεκαθαρίσουμε και ένα ζήτημα ακόμη που ίσως σκόπιμα κάποιοι μπερδεύουν. Η κατασκευή της μονάδας 5 και σήμερα να ξεκινήσει θα χρειαστεί 5 χρόνια για να τεθεί στην παραγωγική λειτουργία μέχρι τότε από πού θα βρει τα θερμικά φορτία που θέλει η πόλη για να ζεσταθεί; Συνεπώς είμαστε υπέρ της κατασκευής της Πτολεμαΐδας 5, αλλά αφού μέχρι την πλήρη παραγωγική της ένταξη επισκευασθεί η μονάδα 3 του ΑΗΣ Πτολεμαΐδας που αποτελεί μονάδα βάσης για την ΤΗΛΕΘΕΡΜΑΝΣΗ (ΔΕΤΗΠ).

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ ΤΗΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ

 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ   Κωτίδης Νικόλαος

Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ   Σάκκος Θεοδόσιος

 

ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΣ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΕ Ν.ΑΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ: ''ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ'' Ή ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ;

Εφοδιασμός εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής σε Νότια Αφρική και Ελλάδα: "βίοι παράλληλοι" ή αντίθετοι;

Η μεγάλη εταιρεία ηλεκτρισμού της Νότιας Αφρικής είναι η Eskom, που παράγει το 95% του ηλεκτρισμού της χώρας και το 45% του ηλεκτρισμού όλης της Αφρικής. Η Eskom βασίζεται στο κάρβουνο, έχοντας δυο απ' τους μεγαλύτερους σταθμούς παραγωγής με κάρβουνο στον κόσμο, (Kendal, 6x686MW αερόψυκτες! μονάδες, (Majuba, 3x665 αερόψυκτες+3x716MW υδρόψυκτες μονάδες), ενώ έχει σε στάδιο κατασκευής δυο ακόμα μεγαλύτερα εργοστάσια (Medupi, και Kusile, το κάθε ένα 6x800MW αερόψυκτες μονάδες). Η 1η μονάδα του Medupi μάλιστα συγχρονίστηκε στο δίκτυο το Μάρτιο κι εγκαινιάστηκε επίσημα μόλις προχθές.
Η Eskom λοιπόν είχε συμβόλαιο με την τοπική εταιρεία Optimum Coal, θυγατρική της μεγαλύτερης μεταλλευτικής εταιρείας του κόσμου, της ελβετικής Glencore, (στους κύριους μετόχους της οποίας θα βρείτε κι έναν Έλληνα), για την τροφοδοσία με κάρβουνο του σταθμού Hendrina (10x200MW, απ' τους πιο παλαιούς σταθμούς της Νότιας Αφρικής). Η Optimum είχε συμβόλαιο παραδόσεων κάρβουνου στο σταθμό μέχι το 2018, αλλά αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα και φάνηκε ασυνεπής στις υποχρεώσεις της, τόσο στην ποσότητα όσο και στην ποιότητα, (στις αρχές Αυγούστου η Eskom επέβαλε ρήτρα 2 δισ. ραντ για κακή ποιότητα κάρβουνου). Η προσφυγή της Optimum στη νομοθεσία διάσωσης εταιρειών, με μέτρα προστασίας απ' τους πιστωτές, ήλθε απλά να περιπλέξει την κατάσταση. Οι διαχειριστές του προγράμματος διάσωσης δήλωσαν πως η τιμή πώλησης δεν καλύπτει το κόστος παραγωγής και η Optimum "προσφέρθηκε" να δίνει προσωρινά κάρβουνο σε μεγαλύτερη τιμή, μέχρι να ολοκληρωθεί η επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης.
Αυτού του τύπου οι συμβάσεις, σ' όλο τον κόσμο, είτε εκτελούνται ομαλά και οδηγούν σε αμοιβαίο όφελος είτε ...
εμφανίζουν προβλήματα κι αποτελούν "τη χαρά των δικηγόρων". Ένα εργοστάσιο που λειτουργεί σε συνδυασμό με τον προμηθευτή του αποτελεί ένα "δίπολο", το εργοστάσιο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς προμηθευτή κι ο προμηθευτής δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον αγοραστή του. Η Eskom λοιπόν δήλωσε πως έχει απόθεμα κάρβουνου για άλλες 40 ημέρες και θα ψάξει για άλλο προμηθευτή, ενώ θα ενεργήσει για αποζημίωση απ' την Optimum για αθέτηση της σύμβασης. Ωστόσο, όσο κι αν "κάθεται" επάνω στη σύμβαση, αν δεν βρει άλλο προμηθευτή το εργοστάσιο είναι καταδικασμένο να κλείσει. Κι ακόμα χειρότερα, τα εργοστάσια κατασκευάζονται παντού και πάντα προσαρμοσμένα στα χαρακτηριστικά του τοπικού κάρβουνου, δεν μπορούν να καίνε κάρβουνο με άλλα χαρακτηριστικά χωρίς επιπτώσεις, ιδίως τα πιο παλιά όπως το Hendrina. Επομένως δεν αρκεί να βρεθεί απλά άλλος προμηθευτής, σε συμφέρουσα τιμή, πρέπει και το κάρβουνο να έχει συμβατά χαρακτηριστικά.
Μια παρόμοια κατάσταση έχουμε στην Ελλάδα με τον ΑΗΣ Μελίτης, την πιο σύγχρονη λιγνιτική μονάδα της χώρας, που προμηθεύεται την πρώτη ύλη απ' το γειτονικό λιγνιτωρυχείο της Αχλάδας, το οποίο εκμεταλλεύεται ιδιωτική εταιρεία. Τον περασμένο Μάρτιο, με την ευκαιρία της επίσκεψης Λαφαζάνη στη Δυτική Μακεδονία, είχαμε παρουσιάσει τα προβλήματα τροφοδοσίας του ΑΗΣ Μελίτης απ' το ιδιωτικό ορυχείο, που θυμίζουν πολύ την κατάσταση στη Νότια Αφρική. Προβλήματα που εμφανίστηκαν στο τέλος του 2008, επί διοίκησης Αθανασόπουλου στη ΔΕΗ, αλλά τελειώνει το 2015 και δεν έχουν επιλυθεί. Κι ακόμα χειρότερα, η διοίκηση Ζερβού το Μάιο 2011 τροποποίησε τη σύμβαση, πληρώνοντας πλέον πολύ αυξημένη τιμή, ανάλογα με την εκάστοτε σχέση εκμετάλλευσης του ορυχείου. Έστειλε μάλιστα αμέσως και τα στελέχη της στη Φλώρινα να δηλώσουν πως αναλαμβάνει η ίδια τη μετεγκατάσταση του χωριού Αχλάδα, που είναι απαραίτητη εδώ και χρόνια, αλλά τη μετεγκατάσταση δεν την είδαμε ποτέ κι ως γνωστόν, τελικά, όλα εκ του αποτελέσματος κρίνονται. Η διοίκηση "πέταξε το μπαλάκι" του αυξημένου κόστους στον Έλληνα καταναλωτή και, όπως θα λέγαμε στο μάνατζμεντ, έκρυψε το πρόβλημα "κάτω απ' το χαλί", αφήνοντάς το για τους επόμενους. Τα γειτονικά εναλλακτικά λιγνιτωρυχεία, που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν συμπληρωματικά (ορυχείο Κλειδιού) ή και εξ ολοκλήρου (ορυχείο Βεύης) τον ΑΗΣ Μελίτης παραμένουν κλειστά εδώ και 7 ή 15 χρόνια αντίστοιχα, η ΔΕΗ εισήγαγε λιγνίτη απ' τη Βουλγαρία για τον ΑΗΣ Μελίτης και κατά τα λοιπά, τώρα που έχουμε ξανά εκλογές, όλοι, περιλαμβανομένου του Λαφαζάνη που ως αρμόδιος Υπουργός "ήλθε, είδε και απήλθε", θα μας μιλούν για "ανάπτυξη", για την "ανάγκη να παράγει η χώρα", για την "ανάγκη καταπολέμησης της ανεργίας". Ε, με τα λόγια "δεν βάφονται αυγά", χρειάζονται πράξεις και πράξεις δεν βλέπουμε, όσο κι αν περνούν τα χρόνια.

ΠΗΓΗ