Καλιφόρνια: πότε και γιατί έφτασαν οι τιμές του ηλεκτρικού στα ουράνια;
Τα μαθήματα απ' την Καλιφόρνια έκαναν το γύρο του κόσμου, καθώς δεν είναι μικρό πράγμα να μένει από ρεύμα μια απ' τις μεγάλες βιομηχανικές περιοχές του κόσμου, που φιλοξενεί και τη φημισμένη Silicon Valley, την κοιτίδα της βιομηχανίας των υπολογιστών. Θέλοντας να λύσει τα προβλήματα και να διατηρήσει την τεχνολογική πρωτοπορία η Καλιφόρνια στράφηκε προς τα αιολικά και τα Φ/Β. Και τώρα αρχίζει να βλέπει τις συνέπειες των επιλογών της. Κατά το πρώτο τρίμηνο του 2015, με έναν ασυνήθιστα ζεστό και ξηρό καιρό να μειώνει τις ταχύτητες των ανέμων στην Καλιφόρνια, το ποσό της ενέργειας που παρήχθη από τα 44 αιολικά πάρκα μειώθηκε κατά περίπου 35% σε σύγκριση με το πρώτο τρίμηνο του 2014, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, που υποβλήθηκαν στην Ομοσπονδιακή Ρυθμιστική Επιτροπή Ενέργειας. Η κατάσταση...κάπως βελτιώθηκε τον Απρίλιο και το Μάιο, όπως βλέπουμε στο πάνω διάγραμμα (CAISO: California Independent System Operator, ο διαχειριστής του συστήματος μεταφοράς), παραμένοντας πάντα σε πιο χαμηλά επίπεδα από πέρυσι.
Αυτό ήταν το πρώτο και σαφές μήνυμα ότι η Καλιφόρνια δεν πρέπει να εμπιστεύεται τα αιολικά. Κι έπειτα φθάσαμε στις 8 και 9 Ιουνίου, όπου η ζήτηση για ενέργεια αυξήθηκε απότομα και την ώρα που η παραγωγή αγκομαχούσε να καλύψει τη ζήτηση, μια βροχή, συνδυασμένη με εκτεταμένη νέφωση και χαμηλή ταχύτητα ανέμου βύθισε απότομα τις διαθέσιμες ποσότητες αιολικής και ηλιακής παραγωγής, όπως φαίνεται στο διπλανό διάγραμμα. Η μεγάλη ζημιά έγινε στις 8 Ιουνίου, όταν, λόγω της απουσίας των αιολικών, οι τιμές εκτοξεύθηκαν εννιά (!) φορές πάνω, καθώς θερμικές μονάδες (οι περίφημες "στρεφόμενες εφεδρείες") κλήθηκαν να καλύψουν το κενό.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του CAISO, τη Δευτέρα 1 Ιουνίου, που ήταν μια συνηθισμένη μέρα ζήτησης ηλεκτρισμού, η παραγωγή ήταν 631.900MWh με τις διάφορες ΑΠΕ να καλύπτουν το 25,3% (αιολικά 62.089MWh, Φ/Β 50.519MWh, ηλιοθερμικά 5.259MWh), όπως φαίνεται στο διπλανό διάγραμμα, που δείχνει την παραγωγή απ' τις διάφορες ΑΠΕ. Την επόμενη Δευτέρα, στις 8 Ιουνίου, η παραγωγή χρειάστηκε να αυξηθεί σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα, στις 755.676MWh, αλλά οι διάφορες ΑΠΕ μπόρεσαν να καλύψουν μόνο το 14,4%, καθώς τα αιολικά έδωσαν μόλις 13.794MWh, μείωση 77,8% ως προς την προηγούμενη Δευτέρα. Τα Φ/Β έδωσαν 49.074MWh και τα ηλιοθερμικά 6.428MWh. Η επίπτωση στην οριακή τιμή του συστήματος (LMP: real-time Locational Marginal Price) ήταν άμεση κι απ' τα $27,81/MWh της 1ης Ιουνίου στο βόρειο σύστημα (τιμή ΝΡ15-North of Path 15) βρέθηκε στις 8/6 στα $244,20/MWh σχεδόν εννιά φορές πάνω. Η οριακή τιμή SP15 (South of Path 15) βρέθηκε στις 8/6 στα $176,54/MWh, 7,2 φορές πάνω απ' τα $24,47/MWh μια βδομάδα νωρίτερα.
Στις 9 Ιουνίου ήταν η σειρά της ηλιακής ενέργειας να καταρρεύσει, με τα Φ/Β να δίνουν μόλις 14.518MWh, μείωση 70,4% ως προς την προηγούμενη ημέρα και τα ηλιοθερμικά να δίνουν 1.424MWh, μείωση 77,8%. Η αύξηση των εισαγωγών βοήθησε στο να υποχωρήσει η οριακή τιμή. Κι όταν στις 10/6 η ζήτηση επέστρεψε πιο κοντά στα συνήθη επίπεδα, και το ποσοστό όλων των ΑΠΕ αυξήθηκε σε 22,17%, η οριακή τιμή NP15 έπεσε στα $17,93/MWh, ενώ η SP15 στα $3,37/MWh. Η σημερινή ανάρτηση λοιπόν αφιερώνεται στους απανταχού της γης λάτρεις των αιολικών και των Φ/Β, που ονειρεύονται υψηλά επίπεδα διείσδυσης των πιο αναξιόπιστων τεχνολογιών στο ηλεκτρικό σύστημα. Η αναξιοπιστία πληρώνεται και μάλιστα πληρώνεται ακριβά, έως 880% ακριβότερα, στη συγκεκριμένη περίπτωση. Γι' αυτό και οι ερευνητές της Google το είχαν πει έγκαιρα: οι ΑΠΕ δεν είναι λύση και για να καλύψουμε τις ανάγκες σε ηλεκτρισμό είτε θα πάμε σε κάρβουνο με σύστημα CCS (συγκράτησης & αποθήκευσης του CO2) είτε σε πυρηνικά είτε σε κάτι άλλο που ακόμα δεν έχει βρεθεί. Επειδή η δομή ενός οποιουδήποτε συστήματος ηλεκτροδότησης πρέπει να στηρίζεται σε σταθερής και αξιόπιστης παροχής ηλεκτρισμό "βάσης", όχι σε τυχαία και περιστασιακή ηλεκτροδότηση.
Οι Γερμανοί, που το ξέρουν καλά, βάζουν μεν πολλά αιολικά & Φ/Β κι έχουν εξαντλήσει τα περιθώρια χωρητικότητας του δικού τους συστήματος, αλλά ταυτόχρονα, με την πολιτική ισχύ τους σε επίπεδο ΕΕ, βάζουν τις άλλες χώρες να επενδύσουν σε διασυνοριακά δίκτυα, προκειμένου στα πλαίσια της ενιαίας αγοράς το αιολικό τους πρόβλημα να εξάγεται στις γειτονικές χώρες και οι ίδιοι να επωφελούνται απ' την ασφάλεια που παρέχουν τα πυρηνικά, υδροηλεκτρικά και ανθρακικά των γειτόνων. Ταυτόχρονα φαίνεται πως επιλέγουν να αντικαταστήσουν τα πυρηνικά τους με φυσικό αέριο, όπως είχε ζητήσει το 2014 ο Πρωθυπουργός της Βαυαρίας, που δεν θέλει τα δίκτυα υψηλής τάσης Βορρά-Νότου, και γι' αυτό προωθούν το νέο αγωγό Ρωσικού αερίου Nord Stream II. Κι επίσης ταυτόχρονα προωθούν τους "έξυπνους" μετρητές, ώστε τις ώρες που ελλείψει ανέμου ή ήλιου οι τιμές εκτοξεύονται, η ακριβή τιμολόγηση να μπορεί να μεταφερθεί αμέσως στους καταναλωτές. Αλλά τι θα συνέβαινε αν βρισκόταν ξαφνικά αντιμέτωποι μ' ένα μαζικό κίνημα άρνησης των καταναλωτών ν' αποδεχθούν τους "έξυπνους" μετρητές, αυτούς που θέλουν να πιάσουν τους καταναλωτές κορόιδα;
