ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1934

Δημήτρης Παπαμιχαήλ
1934 – 2004

Δημήτρης Παπαμιχαήλ: Ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1934 στον Πειραιά. Σπούδασε ηθοποιός στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου κι έκανε την πρώτη εμφάνισή του με την «Εκάβη» του Ευριπίδη το 1955. Στη συνέχεια και ως το 1960 ερμήνευσε αρκετούς σημαντικούς ρόλους στο Θέατρο Τέχνης. Η συνάντησή του το 1959 στα κινηματογραφικά πλατώ της ταινίας «Αστέρω» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη αποτέλεσε απαρχή της ιστορίας του διασημότερου ζευγαριού στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου. Το 1965 ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου και απέκτησαν ένα παιδί, τον Γιάννη. Ωστόσο, ο θυελλώδης γάμος τους δεν κράτησε πολύ...
Εκτός από τις δεκάδες ταινίες που γύρισαν μαζί, από το 1964 έως το 1974 συνεργάσθηκαν σε θίασο που συνέστησαν οι δυο τους. Μία από τις πολλές θεατρικές επιτυχίες τους ήταν στο έργο του Μπέρναρ Σο «Ωραία μου κυρία». Μετά το διαζύγιό τους, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ στράφηκε περισσότερο στο ποιοτικό θέατρο, που ήδη είχε υπηρετήσει, είτε στο Εθνικό, είτε με τον Κάρολο Κουν. Οι πρωταγωνιστικές του ερμηνείες σε έργα το κλασσικού ρεπερτορίου και την αρχαία τραγωδία αποτελούν σημείο αναφοράς για τους νέους έλληνες ηθοποιούς. Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ έφυγε από τη ζωή στις 8 Αυγούστου του 2004.
H πορεία του στο σινεμά:
1956
Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας
1957
Το τελευταίο ψέμα
Η θεία απ' το Σικάγο
1958
Δύο αγάπες δύο κόσμοι
Η κυρά μας η μαμή
1959
Αστέρω
Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο
1960
Mανταλένα
Το ραντεβού της Κυριακής
Ποτέ την Κυριακή
1961
Η Αλίκη στο Ναυτικό
Χαμένα όνειρα
Ο θάνατος θα ξανάρθει
1962
Εταιρεία θαυμάτων
Ο λουστράκος
Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο
Ποτέ δεν σε ξέχασα
1963
Τα κόκκινα φανάρια
Χτυποκάρδια στο θρανίο
Το τεμπελόσκυλο
1964
Αν έχεις τύχη
1965
Μοντέρνα σταχτοπούτα
Ο νικητής
Περάστε την 1η του μηνός
1966
Διπλοπενιές
Ο εξυπνάκιας
Η κόρη μου η σοσιαλίστρια
1967
Αχ! αυτή η γυναίκα μου
Ανάμεσα σε δυο γυναίκες
Δημήτρη μου, Δημήτρη μου
Το πιο λαμπρό αστέρι
1968
Η αγάπη μας
Το κορίτσι του λούνα παρκ
1969
Η αρχόντισσα και ο αλήτης
Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά
Το λεβεντόπαιδο
Η νεράιδα και το παλικάρι
Ο παραμυθάς
1970
Υπολοχαγός Νατάσα
1971
Παπαφλέσσας
1972
Η Αλίκη δικτάτωρ
Ιπποκράτης και δημοκρατία
Ως την τελευταία στιγμή
1974
Εραστές του ονείρου
1978
Κραυγή γυναικών
1981
Πολίτες δεύτερης κατηγορίας
Αγριες κότες
1996
Προς την ελευθερία

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/3#ixzz3BlmcfRco

ΖΩΝΤΑΣ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ, ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ

ΖΩΝΤΑΣ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ
Ελπίδα & πίστη 

Τι είναι η ελπίδα;Ελπίδα είναι η σκέψη, η αίσθηση ότι καλό πρόκειται να έρθει. Μπορεί να είναι δύσκολο να «κρατηθούμε» από αυτή τη σκέψη. Η ελπίδα είναι ένας τρόπος να σκεφτόμαστε, να αισθανόμαστε, να λειτουργούμε. Αυτό κατ’ επέκταση μπορεί να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε δύσκολες καταστάσεις.
Πολλοί νικητές έχουν αντιμετωπίσει προκλήσεις στο παρελθόν και μπ...ορεί να συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν και κατά τη διάρκεια της αποθεραπείας τους. Αυτό μπορεί να κάνει μια κατάσταση πολύ δύσκολο να μοιάζει με ελπιδοφόρα. Ακόμα και αν μερικά πράγματα για το μέλλον σας φαίνονται αποθαρρυντικά, μπορείτε να επιλέξετε πώς θα τα αντιμετωπίσετε. Γνωρίζοντας τι σημαίνει ελπίδα και η σημαντικότητά της καθώς και το πώς να δημιουργείτε μία αίσθηση ελπίδας στη ζωή σας μπορεί να σας βοηθήσει να αγκαλιάσετε τη νίκη σας με δύναμη και αυτοπεποίθηση. Από την άλλη πλευρά μπορεί να σας είναι εύκολο να είστε αισιόδοξοι. Ή μπορεί να σκέφτεστε ότι η ελπίδα είναι σημαντική αλλά δεν είστε σίγουροι πώς να την ενδυναμώσετε μετά την εμπειρία του καρκίνου. Η ελπίδα είναι κάτι πολύ προσωπικό και διαφορετικό για τον κάθε άνθρωπο. Μερικοί σκέφτονται ότι η ελπίδα και η αρνητικότητα είναι το ίδιο, δηλαδή το να είσαι αισιόδοξος σημαίνει να προσποιείσαι πως τα πράγματα πάνε καλά ενώ στην πραγματικότητα δεν πάνε.
Οι ειδικοί που έχουν μελετήσει πάνω στην έννοια της ελπίδας υποστηρίζουν ότι καθώς η ελπίδα μπορεί να βοηθήσει ώστε να κατευνάσει κάποια συναισθήματα που σας καταβάλλουν, ουσιαστικά δεν είναι αρνητικότητα. Η ελπίδα είναι μία αίσθηση πολύ ρεαλιστική. Είναι το να είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας για τις καταστάσεις στη ζωή σας καθώς κοιτάτε μπροστά στις πιθανές θετικές εξελίξεις για το μέλλον σας.
Οι νικητές που πασχίζουν με την επαναφορά στον παλιό ρυθμό της ζωής τους μετά τον καρκίνο, μπορεί να ανακαλύψουν ότι η ελπίδα ουσιαστικά τους βοηθά να παραμείνουν θετικοί ακόμα και μετά τη νίκη τους.
Πως μπορώ να έχω ελπίδα;Σαν άνθρωποι ελπίζουμε για διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικές στιγμές στη ζωή μας. Όταν πρωτοδιαγνωστείτε με καρκίνο, ελπίζετε ότι η θεραπεία σας θα είναι επιτυχής και ότι ο καρκίνος θα υποχωρήσει. Μπορεί να βασιστείτε στην ελπίδα τις δύσκολες μέρες της θεραπείας σας και τις αλλαγές που επέρχονται. Ακόμα και όταν η θεραπεία τελειώσει, μπορεί να έχετε ένα νέο σύμπλεγμα από ανησυχίες για το πώς μπορεί να είναι η ζωή μετά τον καρκίνο αλλά και το πώς θα αντιμετωπίσετε τις αλλαγές μετά τη θεραπεία. Μπορείτε να αποφασίσετε τι ρόλο θα παίξει η ελπίδα ώστε να διαχειριστείτε αυτές τις αλλαγές αλλά και την αβεβαιότητα που επιφέρουν αυτές οι αλλαγές. Η ελπίδα μπορεί να έρθει με πολλούς τρόπους. Μπορεί να βρείτε ελπίδα μιλώντας σε άλλους ανθρώπους. Μπορείτε να απευθυνθείτε στην ιατρική ομάδα που σας επιβλέπει και να κατανοήσετε τις υγιείς επιλογές που μπορείτε να πάρετε ώστε να αισθανθείτε πιο σίγουροι και αισιόδοξοι για το μέλλον σας.Η οικογένειά σας, οι φίλοι σας, οι συνεργάτες σας και άλλοι άνθρωποι που σας γνωρίζουν μπορούν να σας υποστηρίξουν καθώς σκέφτεστε πώς να νιώσετε αισιόδοξα. Μοιράζοντας την ιστορία σας με άλλους νικητές και μαθαίνοντας για τις προκλήσεις και τις χαρές που βιώνουν κατά τη νική τους, μπορεί να αποτελέσει μία σημαντική πηγή αισιοδοξίας. Μπορεί να νιώσετε ελπίδα κοιτώντας σε προγραμματισμένα γεγονότα, όπως η αποφοίτηση του παιδιού σας, ή η συγκέντρωση με φίλους. Μπορεί να έχετε κάποια εργασία για τη δουλειά σας ή κάποιο χόμπυ που τραβούν την προσοχή σας και σας βοηθούν να σκέφτεστε το μέλλον και να ανυπομονείτε για την υλοποίησή τους. Μπορεί να βρείτε ελπίδα μέσω της πνευματικότητας και της πίστης. Πολλοί νικητές που χρησιμοποίησαν μία πνευματική βάση για την ελπίδα τους, ένιωσαν ότι μία ανώτερη δύναμη τους βοήθησε να ξεπεράσουν τις κακές στιγμές της εμπειρίας τους. Μπορεί να νιώσετε μεγάλη στήριξη και ανακούφηση μιλώντας με έναν πνευματικό.
Επίσης, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την πληροφόρηση ως μέσον ελπίδας. Μπορεί να αφιερώσετε κάποιο χρόνο να διαβάσετε για θέματα που αφορούν τη ζωή μετά τη θεραπεία, να πάρετε περισσότερες γνώμες από άλλους νικητές ή από την ιατρική σας ομάδα. Συνήθως οι νικητές συνδυάζουν τους παραπάνω τρόπους για να βρουν ελπίδα και πίστη. Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος σε αυτό. Βρείτε τον τρόπο που σας αντιπροσωπεύει περισσότερο και σας κάνει να αισθάνεστε πιο άνετα.
Η ελπίδα και η πίστη μου μπορεί να διαφοροποιηθούν με τον καιρό;Η ελπίδα και η πίστη «προσαρμόζονται» στην κάθε περίοδο της ζωής μας.Αλλάζουν κάθε φορά που αλλάζει η ζωή μας. Μόνο εμείς ξέρουμε τον καλύτερο τρόπο για να ελπίζουμε. Μερικές φορές μπορεί άλλοι να σας λένε ότι μία κατάσταση είναι μάταιη. Αυτό μπορεί να είναι αρκετά επίπονο και μπορεί να σας δυσκολέψει να διαχειριστείτε τα συναισθήματά σας και να ξεπεράσετε αυτό που αντιμετωπίζετε. Παράλληλα όμως, όταν οι άλλοι σας ζητούν να είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας και για την κατάσταση που βιώνετε, μπορεί να θέλετε λίγο χρόνο να σκεφτείτε τι ακριβώς συμβαίνει. Εάν συνειδητοποιήσετε ότι κάτι για το οποίο ελπίζατε δεν πρόκειται να συμβεί, μπορεί να χρειαστεί να επανεξετάσετε τις σκέψεις σας και να επικεντρωθείτε σε πραγματοποιήσιμα κομμάτια της ζωής σας. Δεν μπορείτε πάντα να αλλάξετε το αποτέλεσμα μίας κατάστασης αλλά μπορείτε να αποφασίσετε τι ρόλο μπορεί να παίξει η ελπίδα και η πίστη στο να σας βοηθήσει να την αντεπεξέλθετε. Η ελπίδα και η πίστη όμως δεν έρχονται κατά παραγγελία. Οι αλλαγές που επέρχονται με τον καρκίνο μπορεί μερικές φορές να σας καταβάλλουν και να σας προκαλέσουν μεγάλη αβεβαιότητα. Η ελπίδα και η πίστη μπορεί να σας βοηθήσουν να προχωρήσετε παρ’ όλες τις απογοητεύσεις σας. Ακόμα και αν οι προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσετε είναι μεγάλες, η ελπίδα και η πίστη θα σας βοηθήσουν να βρείτε τη δύναμη και το κουράγιο για να το κάνετε.
Τι μπορείτε να κάνετε: Μοιραστείτε την ελπίδα και την πίστη σας με ανθρώπους που αγαπάτε. Γράψτε τα συναισθήματά και τις σκέψεις σας για την ελπίδα σε ένα ημερολόγιο.
Μιλήστε σε άλλους νικητές για το πώς βρήκαν ελπίδα μέσα από την εμπειρία τους.
Μιλήστε στην ιατρική ομάδα που σας επιβλέπει ή σε έναν εξειδικευμένο ψυχολόγο εάν η προσπάθειά σας να είστε πιο αισιόδοξοι σας προκαλλεί θλίψη, άγχος ή σας καταβάλλει με οποιονδήποτε τρόπο.
Αλεξάνδρα Λεονταρίτου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας 

https://www.facebook.com/botana.kalumnou.3
 

Η ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΕΚΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: ''ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΑΠΑΙΤΗΣΑΜΕ ΤΗ ΜΕΡΙΚΗ Ή ΠΛΗΡΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ''

Η Κομισιόν εκθέτει την κυβέρνηση: "Ουδέποτε απαιτήσαμε τη μερική ή πλήρη ιδιωτικοποίηση δημοσίων εταιριών"

 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν απαίτησε ποτέ από την ελληνική κυβένρηση την μερική ή πλήρη ιδωτικοποίηση δημοσίων εταιρειών.  Οι επίσημες αρχές της Κομισιόν, απαντωντας σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ καθηγητή Γιώργου Κατρούγκαλου, αναφορικά με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, εκθέτουν την ελληνική κυβέρνηση και δημιουργούν εκ των πραγμάτων, μείζον, πολιτικό, οικονομικό και ηθικό ζήτημα.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε απάντηση της ερώτησης του καθηγητή Γιώργου Κατρούγκαλου, αποκαλύπτει, μάλιστα, πως «η πώληση τμήματος της ΔΕΗ συμφωνήθηκε με τις ελληνικές αρχές στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής για την Ελλάδα, ως σημαντικό βήμα στη διαδικασία μεταρρύθμισης της αγοράς ενέργειας» και πως «η οδηγία σε καμία περίπτωση δεν απαιτεί τη μερική ή πλήρη ιδιωτικοποίηση δημόσιων εταιρειών»
«Η κυβένηση οφείλει να σταματήσει κάθε διαδικασία πώλησης της μεγαλύτερης ηλεκτρικής εταιρείας της χώρας, μιας κερδοφοράς και υψηλού στρατηγικού τομέα επιχείρησης. Εκθέτει, δε, την ελληνική κυβέρνηση και στην Ευρώπη, για μια ακόμη φορά, καθώς κάθε πολιτική της απόφαση επιδιωκει να την αιτιολογήσει με την δικαιολογία της «άνωθεν εντολής», ανέφερε ο ευρωβουλευτης του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Κατρούγκαλος, απαντώντας σε σχετική δημοσιογραφική ερώτηση.

http://www.koutipandoras.gr/article/121257/i-komision-ekthetei-tin-kyvernisi-oydepote-apaitisame-ti-meriki-i-pliri



Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1824

Η Ναυμαχία του Γέροντα

"Εμπρησμός της Οθωμανικής Φρεγάτας εις Γέροντα", πίνακας του Γ. Κ. Μιχαήλ, που φιλοξενείται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (Παλαιά Βουλή)
Η Ναυμαχία του Γέροντα: Μία από τις σημαντικότερες ναυτικές επιχειρήσεις της Επανάστασης του ’21, που τελείωσε νικηφόρα για τα ελληνικά όπλα. Διεξήχθη στις 29 Αυγούστου 1824 στ' ανοιχτά του ακρωτηρίου Ποσείδιο ή Γέροντας της Μικράς Ασίας (νυν Didim Τουρκίας), απέναντι από τα νησιά Λειψοί και Λέρος της Δωδεκανήσου. Αντιμέτωποι τέθηκαν ο ελληνικός στόλος υπό τον Ανδρέα Μιαούλη, που αριθμούσε γύρω στα 70 πλοία και ο υπέρτερος (τεχνολογικά και ποσοτικά) τουρκοαιγυπτιακός στόλος υπό τους πασάδες Χοσρέφ και Ιμπραήμ, με πάνω από 250 πλοία. Μετά την καταστροφή της Κάσου (30 Μαΐου 1824) και των Ψαρών (21 Ιουνίου 1824), το ηθικό του ελληνικού ναυτικού είχε καταπέσει. Η βοήθεια που παρείχε ο χεβίδης της Αιγύπτου Μοχάμετ Άλι στον Σουλτάνο Μαχμούτ έθετε σε κίνδυνο την Ελληνική Επανάσταση. Στόχος του Μοχάμετ Άλι ήταν να συντρίψει το ελληνικό ναυτικό για να μπορέσει ο γιος του Ιμπραήμ Πασάς να αποβιβασθεί με τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια στη Πελοπόννησο και να καταστείλει την ελληνική επανάσταση. Άλλωστε, το έπαθλο για τον πανέξυπνο Αλβανό εκ Καβάλας ήταν μεγάλο. Αν επιτύγχανε τον στόχο του, ο σουλτάνος θα τον επιβράβευε με την παραχώρηση της Κρήτης και της Πελοποννήσου.
Στο πλαίσιο του κοινού τουρκοαιγυπτιακού σχεδίου, ο Τούρκος ναύαρχος Χοσρέφ Πασάς επιχείρησε στις αρχές Αυγούστου του 1824 να καταλάβει τη Σάμο. Ο ελληνικός στόλος, που αποτελείτο από υδραίικα, σπετσιώτικα και λίγα ψαριανά πλοία, τον εμπόδισε να πλησιάσει το νησί με μια σειρά συγκρούσεων, που κράτησαν περίπου μία εβδομάδα. Ο Χοσρέφ δεν είχε άλλη επιλογή από το να καταφύγει με τον στόλο του ανάμεσα στην Κω και την Αλικαρνασσό και να περιμένει ενισχύσεις από τον στόλο του Ιμπραήμ, που κατέφθασε στην περιοχή στις 19 Αυγούστου.

Πέντε ημέρες αργότερα έγιναν οι πρώτες αψιμαχίες μεταξύ των δύο στόλων, οι οποίες συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες. Η αποφασιστική ναυμαχία δόθηκε στις 29 Αυγούστου, ημέρα Παρασκευή. Τα εχθρικά πλοία προσπάθησαν να κυκλώσουν τα ελληνικά, αλλά ο Μιαούλης με εννέα πλοία και δύο πυρπολικά προχώρησε προς τον κόλπο του Γέροντα. Τα αιγυπτιακά πλοία, που κάλυπταν το δεξιό άκρο του εχθρικού στόλου, αποφάσισαν να τα χτυπήσουν, καθώς ήταν απομονωμένα. Ο Παπανικολής προσπάθησε να τα εμποδίσει να πλησιάσουν τα πλοία του Μιαούλη, αλλά δέχθηκε ομαδικό πυρ και αναγκάστηκε να υποχωρήσει, αφού έκαψε πρώτα το πυρπολικό του. Η νηνεμία που επικρατούσε στη θάλασσα δεν επέτρεψε τη δράση των πυρπολικών του Ματρόζου, του Πιπίνου και του Νικόδημου. Η κατάσταση μεταβλήθηκε γύρω στο μεσημέρι, όταν ο άνεμος έγινε ευνοϊκός για τον ελληνικό στόλο. Τα ελληνικά πλοία διείσδυσαν ανάμεσα στα εχθρικά, με αποτέλεσμα να μην πρόκειται πλέον για ναυμαχία εκ παρατάξεως (θα ήταν χαμένη υπόθεση για τον ελληνικό στόλο, λόγω της ποιοτικής και ποσοτικής υπεροχής του εχθρού), αλλά για μια σύγκρουση, όπου όλα μαζί τα πλοία μάχονταν ανακατεμένα. Η κίνηση τακτικής του Μιαούλη ευνοούσε τα πυρπολικά, που ανέλαβαν δράση, κρίνοντας την έκβαση της ναυμαχίας. Ο σπετσιώτης μπουρλοτιέρης Λάζαρος Μουσούς κατόρθωσε να προσκολλήσει το πυρπολικό του σ' ένα αιγυπτιακό μπρίκι. Έντρομοι οι 300 άνδρες που αποτελούσαν το πλήρωμά του έπεσαν στη θάλασσα και το μπρίκι ακυβέρνητο παρασύρθηκε από το ρεύμα και λίγο πιο κάτω ανατινάχθηκε. Δύο πυρπολικά υπό τους Παπαντώνη και Βατικιώτη κατόρθωσαν να κολλήσουν σε μια μεγάλη αιγυπτιακή φρεγάτα με 44 κανόνια, η οποία κάηκε μέσα σε λίγα λεπτά, παρασύροντας στον βυθό τούς περισσότερους από τους 1100 άνδρες του πληρώματός της.
Μετά τη δυσμενή γι’ αυτόν εξέλιξη, ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος άρχισε να υποχωρεί προς την Κω, ενώ ο ελληνικός αγκυροβόλησε και πάλι στον Γέροντα. Η επιτυχία αυτή του ελληνικού ναυτικού αναπτέρωσε το ηθικό των ανδρών του, διέσωσε τη Σάμο και καθυστέρησε την απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο.
Η ναυμαχία του Γέροντα είναι μία από τις λαμπρότερες σελίδες της Επανάστασης του '21. Οι αντίπαλες δυνάμεις ήταν τόσο πολύ άνισες, που η θετική έκβαση της ναυμαχίας για τους Έλληνες προκάλεσε τον θαυμασμό των ξένων. Ο Γάλλος ναύαρχος Εντμόν Ζιριέν ντε λα Γκραβιέρ (1812-1892), αναφερόμενος στη ναυμαχία του Γέροντα, παρατηρεί: «Η ναυτική ιστορία ίσως να μην έχει σελίδα περισσότερο ενδιαφέρουσα από αυτήν για έναν ναυτικό».
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/662#ixzz3BlbCBeHj

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1931

Στέλιος Καζαντζίδης
1931 – 2001

 

Στέλιος Καζαντζίδης: Ο Στέλιος Καζαντζίδης υπήρξε ένας από τους λίγους τραγουδιστές, που κέρδισαν αδιαφιλονίκητα τον τίτλο του λαϊκού ερμηνευτή, αγαπήθηκε φανατικά, μπήκε στις καρδιές και στα σπίτια των ανθρώπων, τραγουδήθηκε όσο λίγοι και χάρισε το αίσθημα της οικειότητας σε όσους ένιωσαν ότι τραγουδά για εκείνους. Με τη μοναδική υφή της φωνής του κατάφερε να εκφράσει τις αγωνίες, τους φόβους, αλλά και τις ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς ανθρώπων, για τους οποίους η επιβίωση δεν ήταν και τόσο αυτονόητη. Οικονομικά και κοινωνικά αποκλεισμένοι, πρόσφυγες, εργάτες, όλοι αγωνιστές της καθημερινότητας αναζητούσαν στα τραγούδια του παρηγοριά για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν καθημερινά. Και το κοινό του, βέβαια, δεν σταματούσε μόνο σε αυτούς. Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στη Νέα Ιωνία. Η μητέρα του ήταν πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία. Από αυτή άκουγε ως παιδί τα λαϊκά τραγούδια που έφεραν οι πρόσφυγες και από τη γιαγιά του -όπως έλεγε ο ίδιος- πήρε τις τεχνικές, τις αναπνοές, το κλάμα στη φωνή… Ως τη στιγμή που τον ανέλαβε ο μεγάλος δάσκαλος Στέλιος Χρυσίνης. Μεγαλώνοντας, δούλεψε σ' ένα εργοστάσιο στη Νέα Ιωνία. Μία μέρα, τον φωνάζει το αφεντικό του και του λέει ότι έχει καταπληκτική φωνή και του κάνει δώρο μία κιθάρα. Ο Στέλιος, όσες ώρες δεν δούλευε, καθόταν στο σπίτι και προσπαθούσε να μάθει τραγούδια στην κιθάρα. Μια μέρα, κάποιος περαστικός τον άκουσε και του πρότεινε να τραγουδήσει στην ταβέρνα του. Έτσι, έγινε η αρχή…Το 1950 εμφανίστηκε για πρώτη φορά επαγγελματικά στην Κηφισιά. Δύο χρόνια αργότερα έκανε και την πρώτη ηχογράφησή του στην Columbia, με το τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα «Για μπάνιο πας», που όμως δεν πούλησε. Το δεύτερο τραγούδι, «Οι βαλίτσες» του Γιάννη Παπαϊωάννου, έγινε μεγάλη επιτυχία. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μία σειρά επιτυχιών και συνεχής άνοδος, με εμφανίσεις σε γνωστά λαϊκά κέντρα της εποχής. Τότε έρχεται και η γνωριμία, ο αρραβώνας, αλλά και η συνεργασία με την Καίτη Γκρέυ, ως το καλοκαίρι του 1957. Σουξέ της εποχής, το «Απόψε φίλα με» του Μανόλη Χιώτη, ένα ντουέτο του Στέλιου Καζαντζίδη με την Καίτη Γκρέυ. Μετά από αυτό χώρισαν. Η επόμενη οκταετία (1957-1965) είναι ίσως η πιο γόνιμη και δημιουργική περίοδος για τον Στέλιο Καζαντζίδη. Η γνωριμία του με τη Μαρινέλλα στη Θεσσαλονίκη εξελίχθηκε σε μια λαμπρή συνεργασία. Μαζί έκαναν μεγάλες επιτυχίες με κορυφαίους συνθέτες (Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου, Χιώτης, Καλδάρας, Παπαγιαννοπούλου, Βίρβος, Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Λεοντής, Ξαρχάκος, Λοΐζος, Μαρκόπουλος κ.ά.) και εμφανίστηκαν στα μεγαλύτερα λαϊκά κέντρα. Το Μάιο του 1966 αποφάσισαν να ενωθούν και στη ζωή. Ο γάμος τους μπορεί να μην άντεξε στο χρόνο, αλλά έμειναν για πάντα φίλοι. Έπειτα από χρόνια, ο Καζαντζίδης γνώρισε και παντρεύτηκε την κυρα-Βάσω, την οποία ο χαρακτήριζε ως «θησαυρό». Το1965 κι ενώ βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του, αποφάσισε να εγκαταλείψει τα νυχτερινά κέντρα. Τήρησε την επιλογή του αυτή ως το τέλος της ζωής του και η μόνη επαφή με το κοινό ήταν μέσω των δίσκων του. Για κάποιο διάστημα και αυτή η επικοινωνία διακόπηκε, λόγω προβλημάτων που είχε με τη δισκογραφική εταιρεία «Μίνως». Στη δισκογραφία επανήλθε, έπειτα από 12 χρόνια απουσίας, το 1987, συνεργαζόμενος με τους Τάκη Σούκο, Λευτέρη Χαψιάδη, Θανάση Πολυκανδριώτη, Θοδωρή Καμπουρίδη, Μάκη Ερημίτη, Αντώνη Βαρδή, Σώτια Τσώτου και άλλους άξιους δημιουργούς. Το κύκνειο άσμα του ήταν ο δίσκος «Έρχονται χρόνια δύσκολα».
Πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, σε ηλικία 70 ετών, έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/192#ixzz3Bl009vMi

13,9 ΕΚΑΤ.ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΑΑΑΘΕΣΑΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΣΧΗΜΑ!

13,9 εκατ. ευρώ για να κάααθεσαι, δεν είναι κι άσχημα!

Το αιολικό πάρκο Whitelee της φωτογραφίας είναι το μεγαλύτερο χερσαίο αιολικό πάρκο της Βρετανίας, με 215 ανεμογεννήτριες και 539MW εγκατεστημένη ισχύ. Είναι το 2ο μεγαλύτερο στην Ευρώπη, πίσω απ' το Fântânele-Cogealac, κοντά στην Κονστάντζα της Ρουμανίας, με 600MW. Το Whitelee βρίσκεται κοντά στο Eaglesham, 15 χλμ από τη Γλασκώβη. Ανήκει στη ScottishPower Renewables, εταιρεία του ισπανικού ομίλου Iberdrola.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Telegraph, 11,1 εκατ. λίρες, (περίπου 13,9 εκατ. ευρώ) πήρε σε μια τριετία η ScottishPower για να ΜΗΝ παράγει ενέργεια, επειδή υπήρχε περίσσεια ενέργειας στο δίκτυο. Την πληρωμή έκανε το National Grid, ...ο διαχειριστής δικτύου μεταφοράς ηλεκτρισμού της Βρετανίας, μεταφέροντας προφανώς τη δαπάνη στους λογαριασμούς των καταναλωτών.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, 10 αιολικά πάρκα πληρώθηκαν πάνω από 3 εκατ. λίρες (περίπου 3,75 εκατ. ευρώ) το κάθε ένα κατά την τελευταία τριετία, για να κλείσουν τις ανεμογεννήτριες και να μην υπερφορτωθεί το ηλεκτρικό δίκτυο. Ωστόσο, δημοσίευμα του Guardian τον Απρίλιο, ανέβαζε το ποσό στα 37 εκατ. λίρες (περίπου 46,3 εκατ. ευρώ) έως το Φεβρουάριο. Το Υπουργείο Ενέργειας έσπευσε να απαντήσει στο δημοσίευμα της Telegraph, λέγοντας ότι η πρακτική αποζημίωσης των παραγωγών από το National Grid για να μειώσουν ή να σταματήσουν την παραγωγή προκειμένου να μην υπερφορτωθεί το δίκτυο είναι συνηθισμένη και γινόταν και για τα εργοστάσια κάρβουνου και αερίου πριν εμφανιστούν τα αιολικά πάρκα. Σύμφωνα με το Υπουργείο, το 2012 άλλαξαν τον κανονισμό αποζημίωσης και οι πληρωμές στα αιολικά πάρκα έπεσαν στο μισό. Ωστόσο, μόλις στις αρχές Απριλίου δημοσίευμα των Times ανέφερε ότι τον προηγούμενο μήνα οι πληρωμές σε 27 αιολικά πάρκα για να ΜΗΝ παράγουν έφθασαν το ποσό-ρεκόρ των 8,7 εκατ. λιρών (περίπου 10,9 εκατ. ευρώ). Εκείνο που δεν λέει βέβαια το Υπουργείο είναι ότι οι πληρωμές αυτές, που ανεβάζουν το λογαριασμό για τους καταναλωτές, είναι άμεσα συνυφασμένες με την ιδιωτικοποίηση του συστήματος: σε ένα καθετοποιημένο δημόσιο σύστημα, όπως αυτό που είχαμε μέχρι πριν λίγα χρόνια στην Ελλάδα, τέτοιες πληρωμές δεν είναι απαραίτητες: σηκώνεις ένα τηλέφωνο, λες "μειώστε φορτία" και αποφεύγεις το μεταβλητό κόστος παραγωγής, (το σταθερό το πληρώνεις έτσι κι αλλιώς). Όταν σ' ένα σύστημα προσθέτεις στοιχεία κόστους, μοιραία αυτό γίνεται πιο ακριβό για τον καταναλωτή.
Υπάρχουν όμως και νεότερα: σε μια περίοδο του έτους που η ζήτηση ενέργειας στη Βρετανία δεν είναι και τόσο υψηλή, πέρασε πριν λίγες μέρες ο τυφώνας Bertha κι "ανέβασε στροφές" στις ανεμογεννήτριες. Αποτέλεσμα; Ποσό ρεκόρ, 2,8 εκατ. λίρες (περίπου 3,5 εκατ. ευρώ) εισέπραξαν τα αιολικά πάρκα ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ, για να κλείσουν τις ανεμογεννήτριες! Άλλο 1,13 εκατ. λίρες δόθηκε σε άλλους παραγωγούς για αναπλήρωση του φορτίου των αιολικών. Και οι Βρετανοί καταναλωτές πληρώνουν, ευτυχείς που έχουν αιολικά και σώζουν τον πλανήτη! Πληρώνουν αγόγγυστα; Όχι βέβαια! Το ύψος των λογαριασμών του ηλεκτρικού θα βαρύνει πολύ στη σκέψη των ψηφοφόρων στις κάλπες του 2015! Το θέμα των υψηλών αποζημιώσεων στα αιολικά πάρκα για να μην παράγουν έχει αναδείξει το Renewable Energy Foundation, που δημοσιεύει αναλυτικά στοιχεία για την παραγωγή των συστημάτων ΑΠΕ στη Βρετανία. Το ίδρυμα, σε επιστολή του προς το Guardian, θεωρεί απαράδεκτα υψηλά τα ποσά που πληρώνονται τα αιολικά πάρκα για να μην παράγουν, σε συνδυασμό προς τα ποσά που πληρώνονται εργοστάσια φυσικού αερίου για να υποκαταστήσουν την παραγωγή των αιολικών και να μην παρουσιαστεί έλλειμμα ενέργειας στο δίκτυο (οι στρεφόμενες εφεδρείες που χρειάζονται διαρκώς τα αιολικά).Τα ποσά αυτά είναι πολλαπλάσια από τις επιδοτήσεις που θα έπαιρναν τα αιολικά πάρκα για την ενέργεια που θα παρήγαγαν αν δούλευαν.Το National Grid ξεκίνησε να δημοσιεύει την άνοιξη τα στοιχεία για τις πληρωμές στους παραγωγούς, πιθανώς για να δείξει την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να χειριστεί το θέμα της ακριβής ενέργειας ενόψει των εκλογών του 2015. Μην ξεχνούμε και το περίφημο "Get Rid of All the Green Crap" του Κάμερον και την πρόθεση των Συντηρητικών να καταργήσουν από το 2015 όλες τις επιδοτήσεις των αιολικών. Με τη δημοσιότητα που πήρε το θέμα των πληρωμών, ξεκίνησε και η αντιπαράθεση στις στήλες του Τύπου. Ενόψει των εκλογών του επόμενου Μαΐου είναι βέβαιο ότι οι Βρετανοί δεν θα μας αφήσουν να πλήξουμε. Μια που το National Grid δημοσιεύει τα στοιχεία, υπάρχουν άραγε αντίστοιχα στοιχεία για ανάλογες πληρωμές στην Ελλάδα; Στο Μηνιαίο Δελτίο Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ του ΛΑΓΗΕ δεν εντοπίσαμε κάτι παρόμοιο. Οι πιο πάνω πληρωμές των Βρετανών καταναλωτών δεν είναι οι μόνες. Έρχονται νέες "λυπητερές", καθώς, όπως έχουμε πει πολλές φορές, τα αιολικά χρειάζονται ατελείωτα χιλιόμετρα δίκτυα υψηλής τάσης προκειμένου να διαχύσουν όσο γίνεται περισσότερο το πρόβλημα της τυχαίας εισόδου και εξόδου από το ηλεκτρικό σύστημα. Κι επειδή η Βρετανία είναι πλούσια χώρα, δεν κάνει τα δίκτυα επίγεια, θέλει να τα κάνει υποθαλάσσια. 1 δισεκατομμύριο λίρες (1,25 δισεκ. ευρώ) λοιπόν θα κοστίσει στους Βρετανούς το καλώδιο The Western Link, που θα μεταφέρει 2.200MW αιολικής ενέργειας από τη Σκωτία στην Αγγλία, λίγο πιο κάτω απ' το Λίβερπουλ.
Η Σκωτία έβαλε πολλά αιολικά, καθώς η τοπική κυβέρνηση θέλει το 2020 να έχει ηλεκτρισμό από 100% ΑΠΕ. Μια που η Σκωτία θέλει ανεξαρτησία απ' τη Βρετανία, θα είχε πολύ ενδιαφέρον, αν γίνει κάτι τέτοιο, να δούμε τη Βρετανία να κόβει τις ηλεκτρικές διασυνδέσεις με τη Σκωτία και να δούμε μετά τι θα τα κάνει τα αιολικά της η Σκωτσέζικη κυβέρνηση. Έχουν άραγε καταλάβει πόσο εξαρτημένοι είναι πλέον ενεργειακά απ' τη Βρετανία; Μια διασύνδεση και 1 δισ. λίρες "δεν φτάνουν ούτε για ζήτω". Τον προηγούμενο μήνα λοιπόν η Ofgem, η Βρετανική ΡΑΕ, ενέκρινε ένα νέο υποθαλάσσιο καλώδιο μεταφοράς 1.200MW, για ζεύξη του κόλπου Moray Firth, στη ΒΑ Σκωτία (κάτι σαν το "πέταλο" του Μαλιακού). Άλλο 1,2 δισ. λίρες (1,5 δισεκ. ευρώ) υπέρ των αιολικών και στην καμπούρα των Βρετανών καταναλωτών. Αυτά τα έργα δικτύων έρχονται να προστεθούν σε προηγούμενα, που έγιναν πρόσφατα ή βρίσκονται σε εξέλιξη για την "ανάπτυξη" των αιολικών. Πρόκειται για τα έργα Beauly-to-Denny (αναβάθμιση υφιστάμενης επίγειας γραμμής 132KV σε 400KV), Sloy (2x220KV 40Km υποθαλάσσια καλώδια), South West Scotland (14,3Km επίγειας γραμμής 400KV και 46Km 132KV), και Anglo Scottish Interconnector (μετατόπιση και αντικατάσταση 5 πυλώνων 400KV). Και σύντομα θα δούμε έργα διασύνδεσης της Βρετανίας με τη Γαλλία και τη Νορβηγία, προκειμένου να διαχέεται το αιολικό πρόβλημα στην ηπειρωτική Ευρώπη. Δισεκατομμύρια λίρες "πεταμένα λεφτά", οπότε θα περιμένουμε με ενδιαφέρον το αποτέλεσμα των εκλογών του 2015.

 

http://greeklignite.blogspot.gr/2014/08/139.html

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΑΚΗΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ

Αλέξανδρος Καραμανλάκης
1888 – 1912

Αλέξανδρος Καραμανλάκης: Έλληνας δημοσιογράφος και πρωτοπόρος αεροπόρος. Υπήρξε ο πρώτος νεκρός της ελληνικής αεροπορίας. Ο Αλέξανδρος Καραμανλάκης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 18 Ιανουαρίου 1888. Πρωτότοκος γιος του εμπόρου Θεμιστοκλή Καραμανλάκη και της Ευρυδίκης Καραμανλάκη, σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Το 1908 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, μετά το κίνημα των Νεοτούρκων. Ο Καραμανλάκης ασχολήθηκε από μικρός με τη δημοσιογραφία και στις 7 Ιανουαρίου 1911 εξέδωσε την εβδομαδιαία εφημερίδα Ανεξάρτητος Αθηνών με τον υπότιτλο «Πολιτική, κοινωνιολογική και φιλολογική εβδομαδιαία επιθεώρησις». Η εφημερίδα κυκλοφόρησε 43 φύλλα και ανέστειλε την έκδοσή της στις 28 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς.
Στις 8 Αυγούστου 1911 ο Καραμανλάκης αναχώρησε για τη Γερμανία και Γαλλία «προς μελέτην ειδικήν των μεγάλων εκδόσεων και της εν γένει δημοσιογραφικής κινήσεως εν Ευρώπη», όπως έγραψε η εφημερίδα του. Αφού έμεινε για λίγο στη Γερμανία, πήγε στη Γαλλία και γράφτηκε στην αεροπορική σχολή του διάσημου αεροπόρου και μηχανικού Λουί Μπλεριό (1872-1936).
Τέσσερις ημέρες μετά την ιστορική πτήση του Εμμανουήλ Αργυρόπουλου, στις 12 Φεβρουαρίου 1912, ο Καραμανλάκης φτάνει στην Πάτρα, με ένα αεροπλάνο Μπλεριό 11 (Bleriot XI) στις αποσκευές του. Στις 26 Μαρτίου 1912 επιχειρεί να πετάξει από το Ρίο στην Αθήνα, ένα εγχείρημα επικών διαστάσεων για εκείνη την εποχή, δεδομένης και της πτητικής απειρίας του. Το αεροπλάνο του σηκώνεται και πέφτει σχεδόν αμέσως. Οι ζημιές δεν είναι μεγάλες και ο ίδιος δεν τραυματίζεται. Ακολουθεί μία ακόμη αποτυχημένη απογείωση στις 9 Απριλίου, αλλά στις 23 του ίδιου μήνα απογειώνεται κανονικά από το Ρίο και πετάει για λίγο πάνω από την Πάτρα. Λίγες μέρες αργότερα, στις 30 Απριλίου, προσπαθώντας να απογειωθεί από την Εγλυκάδα της Πάτρας, θα πέσει και θα τραυματισθεί, προκαλώντας σοβαρές ζημιές στο αεροπλάνο του. Ο Καραμανλάκης μεταφέρει τις αεροπορικές του δραστηριότητες στην Αττική, όπου ο ουρανός της θα αποδειχθεί πιο φιλόξενος. Στις 17 Ιουλίου 1912 πετάει σε ύψος 2.200 μέτρων και στις 19 Αυγούστου υψώνεται στα 3.050 μέτρα, μία αξιοσημείωτη επίδοση για την εποχή του. Τώρα νοιώθει απόλυτα έτοιμος για την πραγματοποίηση του ονείρου του, την πτήση από την Αθήνα στην Πάτρα.
Την Τετάρτη 29 Αυγούστου 1912, στις 6:10 το πρωί, απογειώνεται από το Παλαιό Φάληρο. Περίπου δύο ώρες αργότερα επιχειρεί αναγκαστική προσθαλάσσωση στον Κορινθιακό Κόλπο (ανάμεσα στα χωριά Στόμι και Λυγιά και σε μικρή απόσταση από την ακτή), λόγω μηχανικής βλάβης. Το αεροπλάνο αρχίζει να χάνει ύψος και καταπέφτει στη θάλασσα. Ο Καραμανλάκης, μπλεγμένος στα σχοινιά του αεροπλάνου, προσπαθεί να απεμπλακεί, αλλά δεν τα καταφέρνει. Αφήσει την τελευταία του πνοή στο βυθιζόμενο αεροπλάνο του, σε ηλικία 24 ετών, και γίνεται ο πρώτος μάρτυρας της ελληνικής αεροπορίας.
Την επομένη γίνεται η κηδεία του στον Άγιο Γεώργιο Καρύτση στην Αθήνα, παρουσία του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, μελών του Υπουργικού Συμβουλίου και πλήθους κόσμου, που τον συνοδεύει στην τελευταία του κατοικία στο Α' Νεκροταφείο. Τραγικές φιγούρες, η γηραιά μητέρα του και η νεαρά σύζυγός του. Μία εφημερίδα της εποχής έγραψε χαρακτηριστικά: «Η αρχαία Ελλάς έδωσε τον Ίκαρο θυσία της αεροπορικής ιδέας, η νεωτέρα Ελλάς δίδει τον Καραμανλάκη».
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/522#ixzz3Bku1su4f