ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΡ. ΚΩΤΙΔΗ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2015

ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΝΙΚΟΥ ΜΑΡΓΑΡΗ ΣΤΟ lifo.gr ΤΟΣΟ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΟΣΟ ΠΟΤΕ

Αλήθειες και μύθοι για την ελληνική οικολογία 

 
Τρίτη 8 Ιουνίου 2010 
Είναι ο πρώτος που έγραψε για οικολογία στις ελληνικές εφημερίδες. Και ο πρώτος που βαρέθηκε τις υπερβολές και τις ασχετοσύνες των «οικοχόνδριων». Μιλά έξω από τα δόντια για όλα σχεδόν τα θέματα που απασχολούν τον χώρο. **Ο Νίκος Μάργαρης είναι διευθυντής της ελληνικής έκδοσης του «National Geographic».
Είναι μόδα η οικολογία; Δυστυχώς, είναι μόδα. Και τα άτομα που ανακατεύονται, εκτός απ' τη μόδα, το κάνουν και λόγω του ότι προσφέρει τη δυνατότητα κάποιας εξουσίας. Αφού απέτυχαν στους πρωτογενείς τους χώρους, έγιναν όλοι οικολόγοι. Ρώτησα κάποτε στο υπουργείο -γιατί δεν είμαι άτομο εκτός κυκλωμάτων- γιατί βάλατε αυτή την παλαβή υπεύθυνη περιβαλλοντολογικής εκπαίδευσης στον τάδε νομό. Μου λένε είναι ευαισθητοποιημένη. Ποιοι είναι πιο ευαισθητοποιημένοι σε θέματα υγείας; Οι υποχόνδριοι. Λες σε έναν υποχόνδριο να σχεδιάσει την υγεία; Το αποτέλεσμα είναι μια εθνική τραγωδία, η οποία δεν θα μας οδηγήσει πουθενά. Οτιδήποτε πάει να γίνει, κάποιοι προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας - το Συμβούλιο της Επικρατείας είναι χειρότερος ακτιβιστής και χωρίς καμία γνώση αποφασίζει, μπλοκάροντας τα πάντα. Η εκτροπή του Αχελώου, για παράδειγμα, που έχει γίνει απ' το '60 (η λίμνη Νικολάου Πλαστήρα είναι η εκτροπή του Αχελώου) έστειλε νερό στη Θεσσαλία και υδρεύεται η Καρδίτσα, αρδεύεται ο κάμπος και παράγεται και ηλεκτρικό ρεύμα. Αποδείχτηκε, δηλαδή, πως ήταν μια οικονομική, μια κοινωνική και μια οικολογική επιτυχία, επειδή πάνω απ' τη λίμνη έγινε Ελβετία. Κι όμως, το Συμβούλιο της Επικρατείας μπλέκει και λέει όχι στον Αχελώο. Μάλιστα, η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, επειδή είναι άσχετοι, δεν ήξεραν ότι δεν είναι λίμνη αλλά φράγμα και την πρότειναν να γίνει γραμματόσημο! Και έγινε γραμματόσημο «Λίμνη Νικολάου Πλαστήρα»!
Με τι αιτιολογία;
Επειδή είναι άσχετοι, γι' αυτό είναι και επικίνδυνοι. Είναι σαν ένας υποχόνδριος να κάνει ιατρικές πράξεις. Ο Νίκος Δήμου έχει έναν όρο γι' αυτούς, τους λέει «οικοχόνδριους». Όταν εγώ περνάω έξω από τον Ευαγγελισμό, ποτέ δεν σκέφτομαι να μπω μέσα να κάνω εγχειρίσεις ανοιχτής καρδιάς. Είμαι ένας επαγγελματίας του περιβάλλοντος, ένας παθολόγος. Και τι κάνει ο παθολόγος; Πας και σου λέει βάλε το θερμόμετρο. Ένας επαγγελματίας του περιβάλλοντος κάνει ακριβώς το ίδιο με τις υδατοκαλλιέργειες: μετράει το οξυγόνο. Ό,τι είναι το θερμόμετρο για κάποιον άνθρωπο που είναι άρρωστος, είναι το μέτρημα του οξυγόνου για τις υδατοκαλλιέργειες.
Δεν δέχονται τις αποδείξεις κάποιου που είναι ειδικός; Τι λένε;
Ότι «τα πιάνω». Βέβαια, επειδή είμαι γέρος πια, έχω αποδείξει κατά καιρούς ότι είχα δίκιο, παίρνοντας κρίσιμες θέσεις. Για παράδειγμα, όταν στα Γιάννενα λέγανε ότι θα ρυπανθεί ο Καλαμάς, αν μπούνε σ' αυτόν τα επεξεργασμένα λήμματα, βρέθηκε ένας δυναμικός δήμαρχος ΚΚΕ -ένα περίεργο μείγμα ΚΚΕ με χιούμορ-, σταλινικός απίστευτος, και τα έριξε με το έτσι θέλω στον Καλαμά και φυσικά όχι μόνο δεν έγινε τίποτα, αλλά ο Καλαμάς έφτιαξε. Αν ρίξεις ένα κιλό λίπασμα σε μία γλάστρα, η γλάστρα ξεραίνεται, αν ένα κιλό λίπασμα όμως το ρίξεις σε ένα στρέμμα, το χωράφι θα πάρει τα πάνω του. Κι αυτό φαινόταν από το γεγονός ότι οι εκβολές του Καλαμά μεγάλωναν και γινόταν όλο και καλύτερος υδροβιότοπος. Κάνοντας βιολογικό καθαρισμό ανοργανοποιούνται οι οργανικές ενώσεις που δημιουργούν το πρόβλημα στη λίμνη, ενώ λιπαίνουν τις εκβολές. Το ποτάμι έφτιαξε, επανεμφανίστηκαν είδη που είχαν εξαφανιστεί, ενώ κάποιοι «οικολόγοι» έλεγαν θα ρυπανθεί, θα χαλάσει και ξεσήκωναν τον κόσμο -έναν απ' αυτούς τον έπιασαν μετά από λίγο καιρό να λέει ότι κάνει πράξεις και θεραπεύει τον καρκίνο στην Ηγουμενίτσα.
Παραλογισμός. 
Ο παραλογισμός στην Ελλάδα είναι ο εξής: πόσες φορές έχετε ακούσει για το Δέλτα του Νέστου; Ε, λοιπόν, ο Νέστος δεν έχει Δέλτα. Έχει γίνει «εγκυβωτισμός» του ποταμού απ' το '52. Πριν χρόνια ανέλαβα να κάνω την περιβαλλοντική μελέτη για τα φράγματα του Νέστου .Την εποχή εκείνη ο Νέστος είχε μείνει χείμαρρος, γιατί έπαιρναν όλο το νερό στα σύνορα και πότιζαν τα καλαμπόκια. Δεν είχε νερό. Εγώ είχα αναλάβει να δω αν τα φράγματα θα επηρεάσουν ή όχι τον Νέστο και είχα πει ότι πρώτον, λόγω της επερχόμενης κλιματικής αλλαγής, θα λείψει το νερό και πρέπει να έχουμε αποθέματα -φυσικά είχα δίκιο- και δεύτερον τα φράγματα εξελίσσονται σε υδροβιότοπους (η Κερκίνη, που είναι ο καλύτερος υδροβιότοπος, είναι ένα φράγμα που έκανε ο Βενιζέλος το '30 με την ΟΥΛΕΝ).
Τα μεγάλα έργα στην Ελλάδα είναι συνήθως συνδεδεμένα με την καταστροφή του περιβάλλοντος. 
Ανοησίες σε μεγάλο βαθμό. Όλα, μα όλα τα φράγματα της ΔΕΗ -να αναφέρουμε ένα παράδειγμα- είναι οικολογικές, κοινωνικές και οικονομικές επιτυχίες - έχουμε βγάλει κι ένα βιβλίο που το αποδεικνύει. Άλλο παράδειγμα είναι μια υδατοκαλλιέργεια που υπήρχε κοντά στο λεγόμενο «Αρκαδικό Χωριό». Το Αρκαδικό Χωριό το έχτισαν κάποιοι τύποι χωρίς αποχέτευση, χωρίς αποκομιδή σκουπιδιών, με ένα σωρό ελλείψεις και τους εμπόδιζε μια υδατοκαλλιέργεια που ήταν προς Νότο, δεν φαινόταν καλά καλά με το μάτι, και με ρεύματα από Βορρά προς Νότο. Με λίγα λόγια, στην ουσία την υδατοκαλλιέργεια την επηρέαζαν τα λήμματα των κατοίκων του Αρκαδικού Χωριού που διαμαρτύρονταν για την υδατοκαλλιέργεια. Η ναυτιλία (με έδρα στο Λονδίνο, βέβαια) και οι υδατοκαλλιέργειες ήταν οι χώροι που η Ελλάδα ήταν πρώτη στην Ευρώπη. Η ιστορία των υδατοκαλλιεργειών είναι η απόδειξη την όρθιας ξεφτίλας στην Ελλάδα γιατί την έχουν ρίξει έξω τελείως. Ούτε τα πανεπιστήμια ούτε ο Μαντέλης. Στην Ελλάδα νομίζω ότι η μεγαλύτερη ακτιβιστική οργάνωση κι αυτή που προκαλεί τα χειρότερα προβλήματα είναι το Συμβούλιο της Επικρατείας. Καθυστερούν απίστευτα, στο μεταξύ νομίζουν ότι είναι οικολόγοι, ενώ είναι ακτιβιστές, και χωρίς γνώσεις μπλοκάρουν τα πάντα. Αν μπείτε στο σάιτ των ιχθυοκαλλιεργειών στη Νορβηγία λέει ότι οι ιχθυοκαλλιέργειες είναι αειφορική δραστηριότητα. Αν δείτε στην Ελλάδα, το κάθε ψώνιο λέει ότι είναι αισθητική ρύπανση. Έχω κάνει άπειρες μελέτες για τα ιχθυοτροφεία κι έχει αποδειχτεί -και από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και από το Πανεπιστήμιο της Κρήτης και από το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας- ότι τα ιχθυοτροφεία δεν ρυπαίνουν. Κι όμως, ξεσηκώνει τους πάντες ο οιοσδήποτε. Πρώτη και καλύτερη η Γκερέκου κατέστρεψε έναν ιχθυοκαλλιεργητή στην Κέρκυρα, λέγοντας μπαρούφες. Και μάλιστα πήρε ομόφωνη απόφαση το νομαρχιακό συμβούλιο ότι δεν του επιτρέπουν την επέκταση - μιλάμε για 500 τόνους παραγωγή, όταν στην Κεφαλλονιά έχουν παραγωγή 20.000 τόνους. Είναι μία από τις εθνικές τραγωδίες. Να σημειωθεί ότι μετά την αγροτική επανάσταση, που είναι η πρώτη, τη βιομηχανική επανάσταση, που είναι η δεύτερη, ήρθε η μπλε επανάσταση, που είναι η τρίτη. Αυτήν τη στιγμή το ψάρεμα τι είναι; Κυνήγι, ενώ το άλλο είναι καλλιέργεια. Ακούς κάποιους να λένε ότι «τις άγριες τις τσιπούρες τις ξεχωρίζω». Ναι, ρε άσχετε, αλλά κάνουν 35 ευρώ, δεν κάνουν 5 που κάνουν της καλλιέργειας, χώρια που της καλλιέργειας είναι πολύ πιο καθαρές γιατί οι άγριες δεν ξέρεις τι τρώνε... Ακόμα και στο Τμήμα Περιβάλλοντος δημιουργούνται τέτοιες καταστάσεις στο Αιγαίο, από το οποίο, όπου να 'ναι, θα παραιτηθώ. Δεν τους αντέχω. Είναι δυνατόν φοιτητές σε Τμήμα Περιβάλλοντος, που λένε ότι προστατεύουν το περιβάλλον, να έχουν το τμήμα λερωμένο;
Για ποιο λόγο παραιτείστε; 
Επειδή δεν τους αντέχω. Αυτό που γίνεται είναι απίστευτο. Αυτό το έζησα στη Θεσσαλονίκη, ήμουν καθηγητής στο πανεπιστήμιο εκεί από το 1978, όταν οι καθηγητές στο Βιολογικό ήταν 7. Μας αποκαλούσαν «γερουσία» οι βοηθοί που ήταν μεγαλύτεροι σε ηλικία από εμάς. Και τώρα είναι 72 καθηγητές, με τον ίδιο αριθμό φοιτητών. Μου την έδωσε και παραιτήθηκα κι από εκεί και πήγα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, όπου για μερικά χρόνια μπορούσα να στήσω το Τμήμα Περιβάλλοντος, γιατί ήμουν στη διοικούσα στην πρώτη φάση. Τώρα, το μόνο που μου μένει δεν είναι να κλαίω τη μοίρα μου, εγώ καλά τα πάω, αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα μετά το '81 το μεγάλο πρόβλημα που δημιουργήθηκε είναι ότι διοικούν οι συνδικαλιστές. Οι συνδικαλιστές είναι συνήθως στούρνοι, δεν έχουν σπουδάσει τίποτα, ήταν αφισοκολλητές και εν πάση περιπτώσει ο ρόλος τους είναι να προστατεύουν το σωματείο τους. Με τις αλλαγές που έγιναν και τη λεγόμενη «κοινωνικοποίηση» άλλαξαν τα πάντα. Για να γίνεις διοικητής στην τράπεζα ή στον ΟΤΕ π.χ. έπρεπε να είχες κάνει κάτι στη ζωή σου. Όμως, οι συνδικαλιστές έμπαιναν στη διοίκηση απ' τα παράθυρα, διοικούσαν και τα έριξαν όλα έξω. Ειδικά στα πανεπιστήμια είναι φρίκη. Συνεταιρίστηκαν δε οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των βοηθών με αυτές των φοιτητών για να μοιραστούν την εξουσία. Αποτέλεσμα; Οι βοηθοί έγιναν όλοι καθηγητές και οι φοιτητές παίρνουν πτυχίο στο έτσι. Το ξέρετε ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι φοιτητικές ομοσπονδίες δεν έχουν μέλος την Ελλάδα επειδή δεν μπορούν να βρουν πρόεδρο; Η ΕΦΕΕ δεν έχει πρόεδρο. Είναι δυνατόν να μιλάς για υπευθυνότητα στη νεολαία όταν οι τέσσερις διαφορετικές φοιτητικές παρατάξεις βγάζουν τέσσερα διαφορετικά αποτελέσματα; Η απόλυτη ξεφτίλα. Ποιος όμως να τους περιορίσει; Οι καινούργιοι καθηγητές, επειδή δεν έχουν τα κότσια, έχουν γίνει κότες!
Έχετε μια κόντρα με τους οικολόγους που κρατάει χρόνια. Σήμερα, ποιες είναι οι σχέσεις σας; 
Στην αρχή, όταν είχα μια σελίδα στο «Βήμα», ήταν οι πρώτοι μου αναγνώστες, με την έννοια ότι με διάβαζαν την Κυριακή σαν τρελοί για να με βρίζουν όλη την υπόλοιπη εβδομάδα. Ήμουν σαν ένας γιατρός επαγγελματίας που τα είχε βάλει με τους υποχόνδριους, οι οποίοι ήθελαν να κάνουν τους γιατρούς. Οι άνθρωποι είναι άσχετοι. Αρθρογραφώ απ' το '81 και αν έχω κάπου κάνει λάθος, ας έρθουν να μου το πουν. Να τους πω και εγώ πού έχουν κάνει λάθος αυτοί, ό,τι έχουν πει και δεν έχει ισχύσει. Η Δαμανάκη ως υποψήφια δήμαρχος έλεγε ανοησίες, ότι θα ανασυστήσει τη γειτονιά, θα έπαιρνε τις γριές δηλαδή την ώρα που έπαιζε η «Λάμψη» και θα τις κατέβαζε στον δρόμο. Παλιά η γειτονιά είχε νόημα και μιλούσαν οι κάτοικοι μεταξύ τους όχι επειδή αγαπούσαν ο ένας τον άλλο, αλλά επειδή δεν μπορούσαν να βρουν τους φίλους τους. Αυτήν τη στιγμή κάνουμε παρέα με τους φίλους μας. Παλιά έκανες παρέα με τους γείτονες γιατί δεν θα πήγαινες στον Πειραιά με τα πόδια να φας σε μια ταβέρνα με έναν φίλο σου. Είναι πολύ καλύτερα τώρα.
Ο παλιός καλός καιρός είναι ένας μύθος; 
Ουδέποτε υπήρξε. Γεννήθηκα στον Βόλο κι εκεί που βγάζαμε το νερό με την λεγόμενη «τουλούμπα» δίπλα στο βόθρο ο τύφος οργίαζε. Το να μιλάμε για παλιό καλό καιρό είναι μια ανοησία. Η ζωή μας έχει γίνει πολύ καλύτερη. Λένε όλοι για τη νεολαία που δεν τρώει καλά. Μα είναι δυνατόν να μην τρώει καλά και να γίνονται ψηλότεροι και ωραιότεροι; Απλώς, οι γέροι νοσταλγούν τα νιάτα τους που πέρασαν. Έχει αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τις ηλικίες: ο πατέρας μου είναι 70 και τον βλέπω πολύ νέο... Δίκιο έχεις (γέλια). Ο πατέρας μου πέθανε 55 ετών και δεν θεωρούσα ότι ήταν τόσο νέος. Βάλε ν' ακούσεις ένα παλιό τραγούδι που λέει «βρε πώς καταντήσαμε που σαρανταρίσαμε», ποιος παλιός καλός καιρός και μπούρδες; Οι συνθήκες ζωής άλλαξαν προς το καλύτερο. Θυμάμαι εποχές αγριότητας - δεν θα ξεχάσω έναν βασιλικό γέρο στο Μούρεσι. Έμαθα ότι στον Εμφύλιο γύρναγε με ένα καλάμι που στην άκρη είχε κεφάλια ανταρτών.
Για τα βιολογικά προϊόντα τι πιστεύετε; 
Στο πανεπιστήμιο κάποτε έκανα ένα πείραμα. Πήγα με μια φωτογραφική μηχανή στο Κολωνάκι και πήρα φωτογραφίες των 100 πρώτων επισκεπτών σε ένα κατάστημα με βιολογικά προϊόντα και των 100 επισκεπτών σε ένα ντελικατέσεν. Τις βάλαμε στον τοίχο όλες και ζήτησα από άτομα που δεν ήξεραν τι γινόταν να πουν ποιοι φαίνονταν πιο υγιείς. Του βιολογικού ήταν σπυριάρηδες, κακομοίρηδες, γκρινιάρηδες, αφελείς, προβληματικοί. Χωρίς να είμαι εναντίον των βιολογικών τροφών, ουσιαστικά είναι ένα σνομπ προϊόν. Κάποτε, έβαλα υποψήφιος πρύτανης στο Αιγαίο και φυσικά ο αντίπαλος μού πήρε και τα σώβρακα. Διαπίστωσα, λοιπόν, ότι διοικητικά οι υπάλληλοι και οι συνάδελφοί μου δεν με πήγαιναν. Αντί, λοιπόν, να καθίσω να κλάψω τη μοίρα μου έφυγα και πήγα στην ΟΥΝΕΣΚΟ, κάνοντας χρήση αυτού που οι καθηγητές λένε «σαμπάτικαλ». Έμεινα στο Παρίσι το '98 και πέρασα έναν χρόνο μόνος μου ταξιδεύοντας, προσπαθώντας να καταλάβω και πού βρίσκομαι - ήταν μια περίοδος ανασυγκρότησης για μένα. Υπήρχε λοιπόν μια έκθεση στο Παρίσι, στη Μαρζολέν, που ήταν όλα «πράσινα», πράσινα φαγητά, ποδήλατα, πράσινες εκδρομές (να πηγαίνεις δηλαδή στη Σαχάρα και να σε δέρνουν και να είναι πέντε φορές πιο ακριβά από την Καραϊβική), οπότε πήγα να δω τι διάολο ήταν. Όταν έφτασα, είδα τύπους να φοράνε ξεχειλωμένα πουλόβερ, ήταν βρόμικοι, σπυριάρηδες, απίστευτο. Όταν μπήκα μέσα στα φαγητά (βετζετέριαν μόνο) βρομοκοπούσε, ήταν όλοι λερωμένοι από σάλτσες. Κατά σύμπτωση, πήγα μετά, το επόμενο Σαββατοκύριακο, στην άλλη πλευρά του Παρισιού, σε μια έκθεση αεροναυπηγικής που είχε γιάπηδες. Μια χαρά παιδιά, ωραίοι, υγιείς. Και τότε σκέφτηκα ότι ο άνθρωπος έχει ένα στομάχι, ενώ όλα τα φυτοφάγα ζώα στη φύση έχουν δύο στομάχια. Επομένως, εάν έχεις ένα στομάχι, είναι ανωμαλία να είσαι βετζετέριαν. Δικαίωμά σου βεβαίως, αλλά μη μιλάς για υγιεινή. Δείτε γύρω σας. Όλοι όσοι τρώνε βιολογικά προϊόντα είναι περισσότερο υγιείς;
Για τα μεταλλαγμένα τι πιστεύετε;
Αν πάτε στο Άργος, θα δείτε εσπεριδοειδή που έχουν σε ένα κλαρί λεμόνια, στο άλλο πορτοκάλια και στο τρίτο μανταρίνια. Αυτό δεν είναι τέρας, είναι φυσιολογικό; Τα πορτοκάλια τα μέρλιν είναι μεταλλαγμένα. Ένα σπέρμα, το κουκούτσι, περιβάλλεται πάντα από έναν καρπό για προστασία. Το να έχεις έναν καρπό χωρίς σπέρμα είναι ανωμαλία. Επομένως, είτε μιλάμε για πορτοκάλια μέρλιν, είτε μιλάμε για μανταρίνια κλημεντίνες, είτε μιλάμε για σταφύλια χωρίς κουκούτσια, εννοούμε μεταλλαγμένα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός γιατί τα μεταλλαγμένα ήρθαν για να μείνουν, είναι πολύ πιο σίγουρα από τα άλλα. Κι οι σοκολάτες Τομπλερόν έχουν μεταλλαγμένη σόγια. Τώρα, αν οι Έλληνες θεωρούν ότι προστατεύουν το περιβάλλον καλύτερα σε σχέση με όλους τους άλλους, σε σχέση με τους Ελβετούς ή με τους Σουηδούς, ας το πιστεύουν. Έγινε ολόκληρος ντόρος για τη μεταλλαγμένη ντομάτα - το άκρον άωτον της ξεφτίλας. Η ντομάτα και όλοι οι καρποί, πλην των σταφυλιών, όταν τους κόψεις συνεχίζουν να ωριμάζουν. Κόβεις ένα μήλο και σιγά σιγά γίνεται ώριμο μέχρι που σαπίζει, οι μπανάνες έρχονται πράσινες κι αν τις αφήσεις γίνονται κίτρινες. Τις ντομάτες, επειδή έχουν γρήγορη μεθωρίμανση, τις κόβουν πάντα πράσινες, μέχρι να φτάσουν στην αγορά έχουν κοκκινίσει κι αμέσως χαλάνε. Αυτό που έκαναν στη μεταλλαγμένη ντομάτα ήταν να αφαιρέσουν το γονίδιο της μεθωρίμανσης - δεν έβαλαν τίποτα μέσα. Κόβουν τις ντομάτες κόκκινες με όλες τις βιταμίνες και δεν χαλάνε. Κι όμως, η Greenpeace αντέδρασε.
Πείτε μου και για τα πυρηνικά. 
Ποιες είναι οι χώρες στην Ευρώπη που έχουν περισσότερα πυρηνικά; Η Γαλλία, το 75% της ηλεκτρικής ενέργειας είναι από πυρηνικά εργοστάσια, η Ελβετία, πάνω από το 50%, η Σουηδία, το Βέλγιο, η Αγγλία. Δεν βγάζουν διοξείδιο του άνθρακα κι αυτή είναι πιθανόν η λύση για όλες τις χώρες σε σχέση με την κλιματικά αλλαγή που την προκαλούν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Εμείς οι μάγκες δεν τη θέλουμε. Ο Μπερλουσκόνι, επειδή είχαν ψηφίσει κι αυτοί μέσα στη χαζομάρα τους ότι δεν θα δεχτούν πυρηνικά εργοστάσια, τα έχει παραγγείλει και θα τα κάνει η Γαλλία. Στη Γερμανία, όταν είχαν βγει οι σοσιαλιστές, ήθελαν τους πράσινους για να κάνουν κυβέρνηση, οπότε μόνο και μόνο για να πάρουν την εξουσία συμφώνησαν να μη γίνουν πυρηνικά εργοστάσια. Ακούτε τον κάθε ανόητο εδώ να λέει ότι επειδή η Ελλάδα είναι σεισμογενής δεν θα πρέπει να γίνουν πυρηνικά εργοστάσια. Στην Ιαπωνία δεν έχουν σεισμούς; Ακούσατε ποτέ να σκάσει ένα εργοστάσιο στην Ισπανία ή την Αγγλία; Να χαλάσουν ναι, χαλάνε. Πιο πολλοί όμως έχουν σκοτωθεί εδώ, στη ΔΕΗ, επειδή έχουν πέσει μέσα στα καμίνια, παρά από τις βλάβες των πυρηνικών εργοστασίων στη Γαλλία. Στην Ουκρανία και στο Τσερνομπίλ είχαν καταρρεύσει τα πάντα. Και η οικονομία τους και η ιδεολογία τους και η γεωργία τους, λογικό ήταν να σκάσει και το εργοστάσιο. Όλες οι αλλαγές ήρθαν για να μείνουν - οι Έλληνες δεν τις καταλαβαίνουν επειδή είναι δυο τρεις κοινωνικές και τεχνολογικές επαναστάσεις πίσω. Ντοπάρουν και τα παιδιά με την περιβαλλοντική εκπαίδευση στα σχολεία, η οποία πρέπει να σταματήσει. Πήγαινα παλιότερα και έκανα διαλέξεις σε πόλεις, αλλά σταμάτησα, γιατί διαπίστωσα ότι είναι μεγάλη βλακεία. Έρχονται 100 άτομα, εκεί μέσα έρχονται και 20 οικολόγοι κι αρχίζουν και σε ρωτάνε διάφορα, φεύγουν οι 80 και μένεις με αυτούς να πλακώνεσαι χωρίς λόγο. Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει ότι η περιβαλλοντική εκπαίδευση πρέπει να αρχίζει απ' το σχολείο. Ποιος να την κάνει αυτή την περιβαλλοντική εκπαίδευση; Για να κάνει κάποιος μάθημα στο νηπιαγωγείο πρέπει να είναι νηπιαγωγός, για να κάνει μαθηματικά πρέπει να είναι μαθηματικός, για να κάνει μάθημα για το περιβάλλον γιατί να πρέπει να είναι ο κάθε χαβαλές; Με αποτέλεσμα να ζαλίζουν το παιδί με «αλλοτριωμένους καταναλωτές», «διαμερίσματα κλουβιά». Κάνουν το παιδί που ζει στη Θεσσαλία να βλέπει τον πατέρα του με ένα τσουβάλι λίπασμα στην πλάτη και να θεωρεί ότι είναι εγκληματίας. Στο Πήλιο υπήρχε μια ομάδα ακτιβιστών στον Βόλο -φυσικά ήταν δημόσιοι υπάλληλοι και καθηγητές στα σχολεία- που είχαν κάνει μια περιβαλλοντική μελέτη με τους μαθητές των σχολείων, την οποία φυσικά την παρουσίασαν ο νομάρχης, η Τοπική Αυτοδιοίκηση (το πιο διεφθαρμένο κομμάτι της Ελλάδας, γιατί ψάχνει για ψήφους), που έγραφε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι η πανίδα του Πηλίου έχει εξαφανιστεί λόγω του κυνηγιού και των φυτοφαρμάκων. Τη μέρα εκείνη που τη διάβασα μου την έδωσε γιατί στο Πήλιο ξέρω ότι έχουν αυξηθεί οι σκίουροι, τα αγριογούρουνα σε βαθμό που δημιουργούν πρόβλημα, οι αετοί, οι αλεπούδες, τα γεράκια - ήταν μια μελέτη εκτός τόπου και χρόνου. Μαθαίνουν στα παιδιά άλλα αντί άλλων. Όταν είπα κάποτε σε μια διάλεξη στα πιτσιρίκια ότι τα δάση στην Ελλάδα αυξάνονται -μετρημένα με δορυφόρους- με πέρασαν για παλαβό, όπως πιθανότατα θα με αντιμετωπίσουν οι αναγνώστες σας.
Αυξάνονται; 
Αυξάνονται, ναι. Αυτή η ιστορία ότι η Ελλάδα κατά την επανάσταση του 1821 είχε 50% δάση κι εξαφανίστηκαν είναι μεγάλη απάτη. Κι είναι απάτη γιατί ένας δασολόγος ψεύτης προκειμένου να επηρεάσει τον Μεταξά για να διώξει τα γίδια θεώρησε ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και του είπε ότι η Ελλάδα στην επανάσταση είχε 50% δάση. Ο Βαυαρός πρόξενος στην Ελλάδα το 1938 είχε κάνει μια στατιστική και τα είχε βγάλει 20%, όσο είναι και τώρα. Ζούμε με μύθους απίστευτους.
Να πούμε για την Αθήνα; Πώς τη βλέπετε; Έχει πράσινο;  Κάποτε έβγαλα ένα βιβλίο επί Αβραμόπουλου, Τα αγριολούλουδα της Αθήνας. Γυρίζοντας μέσα στα διοικητικά όρια της Αθήνας και μετρώντας τα αγριολούλουδα, βρήκα πάρα πολλά, απλώς οι Αθηναίοι δεν τα βλέπουν. Θεωρώ, βέβαια, ότι από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Αθήνας είναι οι γεωπόνοι και οι δασολόγοι. Η καλύτερη αποκατάσταση πρασίνου που έγινε ποτέ στην Ελλάδα είναι η αποκατάσταση στην Ακρόπολη απ' τον Πικιώνη που χρησιμοποίησε ελληνικά φυτά - του οποίου του έκαναν τη ζωή μαύρη. Επίσης, δείτε το Πεδίον του Άρεως και τον Εθνικό Κήπο. Γιατί ο Εθνικός Κήπος είναι ωραιότερος; Επειδή τον έφτιαξαν Βαυαροί, ενώ το Πεδίον του Άρεως το έφτιαξαν Έλληνες. Οι Έλληνες έχουν μία περίεργη μανία με τα φυλλοβόλα. Βλέπετε όλα τα σχολεία να έχουν στις αυλές φυλλοβόλα, τα οποία βγάζουν φύλλα όταν κλείνουν τα σχολεία και ρίχνουν τα φύλλα όταν ανοίγουν τα σχολεία. Ο Έλληνας δεν έχει καλή σχέση με τη φύση. Δηλαδή, ακόμα κι όταν κάνει εκδρομή, το μόνο που σκέφτεται είναι το φαγητό. Αν τον ρωτήσεις για τις Μηλιές στο Πήλιο που πήγε, θα σου πει τι έφαγε, ποτέ για τη βιβλιοθήκη, αν τον ρωτήσεις για τη θέα από τα Χάνια και για το δάσος, θα σου πει για τη φασολάδα που έφαγε και το λουκάνικο. Του πιπιλίζουν το κεφάλι με τις καταστροφές, με αποτέλεσμα να απεχθάνεται τα πάντα. Υπάρχει ένα διδακτορικό ενός Εμίλιο Αριγκόνι, Ιταλού, για το τοπίο κατά την κλασική αρχαιότητα. Ήταν το ίδιο ακριβώς, μόνο που οι δασολόγοι τα παραποίησαν. Ο Πλάτωνας λέει ότι ο Υμηττός είναι σαν οστά, μόνο με τροφή για μέλισσες (εννοεί το θυμάρι), αλλά δεν χρειάζεται να πάτε μακριά, δείτε παλιές γκραβούρες: η Αθήνα ήταν έρημος. Δείτε τη μεγάλη φωτογραφία στο μετρό του Συντάγματος. Η πόλη θα μπορούσε να έχει πολύ περισσότερο πράσινο, αλλά οι οικολόγοι και οι αρχαιολόγοι του '50 διαμαρτύρονταν κι έλεγαν ότι έπρεπε φαίνεται η Ακρόπολη. Αυτή η ομάδα που εμπόδισε τον Καραμανλή να μας κάνει πραγματικά πρωτεύουσα ήταν εναντίον του ύψους. Δεν υπάρχει πρωτεύουσα στην Ευρώπη που δεν έχει ουρανοξύστες: Μαδρίτη, Ρώμη, Παρίσι, Βιέννη... Δεν λέω μέσα στο ιστορικό κέντρο, αλλά στην άκρη, όπου έτσι κι αλλιώς δεν φαίνεται η Ακρόπολη. Ο πληθυσμός αυξανόταν - και δεν έχει καμία σχέση ο Εμφύλιος, άλλη σαχλαμάρα ο μετεμφυλιακός ρεβανσισμός, σε όλες τις χώρες του κόσμου, έγινε μετακίνηση. Όταν έγινε η εκμηχάνιση της γεωργίας γύρω στο 1950 άρχισαν να περισσεύουν χέρια στις αγροτικές περιοχές. Παλιά, για να θερίσουν, ήθελαν ένα κάρο κόσμο, αυτός ο κόσμος βρέθηκε χωρίς δουλειά και πήγαν εκεί που γίνονταν τα τρακτέρ, ή εκεί που άνοιξαν οι υπηρεσίες, είτε στη Γερμανία είτε στην Αθήνα. Το ίδιο έγινε παντού. Απλώς οι Έλληνες διανοούμενοι συνήθως είναι αδιάβαστοι, σχεδιάζοντας, κοιτώντας τον αφαλό τους. Στην Αθήνα είπαν να είναι χαμηλά τα κτίρια, έκαναν αυτή την απαγόρευση και δεν έγινε ένας σωστός σχεδιασμός. Δείτε τα κτίρια της Μεσογείων, θλιβερά, χωρίς καθόλου θέα, γύρω γύρω οι ακάλυπτοι, και δείτε και τον Πύργο των Αθηνών. Ποιο είναι καλύτερο, με άπλετο χώρο γύρω γύρω κι από κάτω πάρκινγκ. Τι είναι προτιμότερο; Είπαν όχι στις πολυώροφες για να φαίνεται η Ακρόπολη και είπαν το ίδιο για τη Λάρισα, σε όλη την Ελλάδα. Το λάθος που έγινε οφείλεται πάλι στους οικολόγους της εποχής, που εμπόδισαν να γίνει ένας σωστός σχεδιασμός, όπως έγινε σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Κι εγώ δεν λέω ότι είμαι ο αιρετικός που αποκαλούν, αντιγραφέας είμαι, αυτά που λέω για τις πυρκαγιές τα αντέγραψα από την εποχή που ήμουν στο Στράτφορντ στην Καλιφόρνια, τα έλεγε ο Μπίσγουελ, μόνο που τα λέω με καθυστέρηση, τα έλεγε το '60. Και στην Καλιφόρνια έλεγαν ότι τις φωτιές το '60 τις βάζει ο Άξονας. Δεν μπορούμε να διδαχτούμε από τους άλλους.
Οικολογικές αρχές έχει η Αθήνα; 
Όχι. Δεν υπάρχουν οικολογικές αρχές γενικά στην Ελλάδα. Ουσιαστικά μιλάμε με ξόρκια. Κι αν νομίζει κάποιος ότι με ξόρκια μπορεί να σου φύγει μια αρρώστια, είναι λάθος. Χρειάζεται θεραπεία.
Τι είδους θεραπεία; 
Για να κάνεις διάγνωση, πρέπει πρώτα να κάνεις εξέταση .Μας ζήτησαν κάποτε από τη Βουλή να βάλουμε φυτά που ταιριάζουν με τον κοινοβουλευτισμό, κλασικά φυτά, φυτά που είχαν οι Αρχαίοι αφιερώσει σε κάποιον θεό: τη βελανιδιά του Δία, τη δάφνη του Απόλλωνα, την ελιά της Αθηνάς κ.λπ., γενικά να διακοσμήσουμε τον χώρο σύμφωνα με τη μυθολογία. Υπήρχε μια αρχιτεκτόνισσα την ώρα που δούλευαν οι συνεργάτες μου, που άρχισε να φωνάζει «φύγετε από εδώ, είστε αναρμόδιοι, τι δουλειά έχετε εδώ πέρα;». Μέγαιρα. Το είπαμε στον τότε πρόεδρο της Βουλής και είπε δεν μπορώ να κάνω τίποτα! Στην Ελλάδα, εκτός του ότι διοικούν οι συνδικαλιστές, διοικούν κι οι παλαβοί. Οι συνδικαλιστές κι οι σύγχρονοι οικολόγοι μού θυμίζουν καλόγερους του μεσαίωνα. Σε σχέση με θέματα περιβάλλοντος περνάμε τον νέο μεσαίωνα στην Ελλάδα και το πιο πιθανό είναι ότι θα πάμε και στην Ιερά Εξέταση.
Το μέλλον πώς το βλέπετε, θα καλυτερέψουν τα πράγματα ή θα γίνουν χειρότερα; 
Θα καλυτερέψουν. Η Ελλάδα συνήθως είναι δυο τρεις επαναστάσεις πίσω, θα περάσουμε στο επόμενο βήμα. Τα περισσότερα αυτοκίνητα στις μεγαλουπόλεις του εξωτερικού είναι πετρελαιοκίνητα. Εδώ βγαίνει η Greenpeace και λέει θάνατος στο πετρέλαιο. Σιγά σιγά θα γίνει κι εδώ κάποτε, απλώς θα έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο και θα είμαστε πάντοτε οι παρίες της Ευρώπης. Θα είμαστε καλύτεροι όμως από ό,τι ήμασταν στο παρελθόν.
Και για να μην σας κουράζω κι άλλο, πόσο μη αναστρέψιμη είναι η πρόσφατη καταστροφή που έγινε από την πετρελαιοκηλίδα στην Αμερική;
Σε χρόνους ανθρώπινους είναι μη αναστρέψιμη, σε χρόνους βιολογικούς θα πάρει καιρό, αλλά το περιβάλλον θα επανέλθει. Μπορεί να μπλοκαριστεί ο τουρισμός για τα επόμενα 10 χρόνια. Σε 20 όμως θα έχει καθαρίσει. Το πετρέλαιο είναι φυσικό προϊόν, ένα βιολογικό προϊόν, άρα θα αποικοδομηθεί, απλώς θα πάρει χρόνο. Η καταστροφή που έκανε το κινέζικο πλοίο πριν από κάνα δυο μήνες πάνω από τα κοράλλια στην Αυστραλία ήταν πολύ μεγαλύτερη. Η φύση, όμως, δεν καταλαβαίνει τίποτα. Είναι όπως αυτά που γράφονται μετά από πυρκαγιά, «ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου», όταν το 95% του οξυγόνου που αναπνέουμε προέρχεται από τους ωκεανούς. Και επίσης, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου το οξυγόνο ήταν 21%. Ακόμα κι η Πυροσβεστική, όταν τους ρώτησαν γιατί δεν καταβρέξανε τη φωτιά στα Δερβενοχώρια, είπαν ότι δεν μπορούσαν να πετάξουν νερό πάνω απ' τους πυλώνες. Όταν πιάνει βροχή, τι γίνονται οι πυλώνες; Τόσο άσχετοι!
lifo.gr 

**Ο Νίκος Σ. Μάργαρης γεννήθηκε στο Βόλο το 1943 και έκανε τις προπτυχιακές και πανεπιστημιακές σπουδές του στην Αθήνα. Διετέλεσε ακαδημαϊκός δάσκαλος στο Καποδιστριακό πανεπιστήμιο Αθηνών, στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όπου εξελέγη Διευθυντής Τομέα Οικολογίας στα 35 του. Στο πανεπιστήμιο Αιγαίου έβαλε τα θεμέλια για την ίδρυση του Τμήματος Περιβάλλοντος. Υπήρξε πρωτοπόρος της Μεσογειακής Οικολογίας Φυτών, με την οποία «μπόλιασε» χιλιάδες φοιτητές. Όμως, δεν αρκέστηκε στην ακαδημαϊκή καριέρα. Μεταπήδησε στο χώρο της δημοσιογραφίας και ως παραγωγός τηλεοπτικών εκπομπών και ντοκιμαντέρ, απέσπασε διεθνή βραβεία. Η δημοσιότητα και η διεθνής συγκυρία (Τσερνομπίλ) συνέβαλαν σταδιακά στην ευαισθητοποίηση της ελληνικής κοινής γνώμης σε θέματα φυσικού, κοινωνικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος. Στα τέλη του 2012 διαγνώστηκε με καρκίνο, ωστόσο, δεν σταμάτησε ποτέ να ασχολείται με το μεγάλο του πάθος, ενώ λίγες ώρες πριν το θάνατό του έστειλε τα τελευταία του κείμενα στο National Geographic. Πέθανε 27 Αυγούστου 2013.
 

 

Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2014

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΛΚΙΔΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ ΠΡΕΣΒΕΥΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΑΝΤΜΠΟΛ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

Επί μία δεκαετία ο Γιώργος Χαλκίδης από την Πτολεμαΐδα πρεσβεύει το ελληνικό χάντμπολ στο εξωτερικό.-Συνέντευξη

 
Επί μία δεκαετία ο Γιώργος Χαλκίδης από την Πτολεμαΐδα πρεσβεύει το ελληνικό χάντμπολ στο εξωτερικό.-Συνέντευξη
στον Ηλία Τάταλα:  
Στα 37 χρόνια του, ο Χαλκίδης παραμένει ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ελληνικού χάντμπολ στο εξωτερικό. Φέτος συμπληρώνει δέκα χρόνια μεγάλης ευρωπαϊκής καριέρας, αρχικά στην Ισπανία  με την Τέκα Καντάμπρια του Σανταντέρ, για έξι χρόνια στη γερμανική Μπουντεσλίγκα με τη Μέλσουγκεν και τη Βέτσλαρ και τα τελευταία δύο χρόνια στην Ελβετία, με τη φανέλα της Βάκερ Τουν.
Στο Τουν ξεκίνησε παράλληλα και την προπονητική καριέρα που περιλαμβάνει διαρκή επιμόρφωση σε συνδυασμό με την τεχνική ηγεσία της δεύτερης ομάδας του συλλόγου, που απαρτίζεται από αθλητές ηλικίας έως 19 ετών.
Για χρόνια ηγετική μορφή της Εθνικής ομάδας και παρών στις μεγάλες στιγμές, ο Χαλκίδης έχει σαφέστατη άποψη για αυτά που λείπουν από το ελληνικό χάντμπολ, για τα λάθη που έγιναν, αλλά και για την προοπτική που υπάρχει χάρη στα σημαντικούς αθλητές που επέστρεψαν στην Ελλάδα.
Γιώργο, πώς είναι η ζωή στην Ελβετία;«Εδώ η κρίση δεν έχει φτάσει, άλλωστε υπάρχει και διαφορετικό νόμισμα. Οι συνθήκες παραμένουν καλές, η ζωή είναι σχετικά ακριβή και γίνεται επένδυση στον αθλητισμό.
Η ομάδα σου η Βάκερ Τούν, δείχνει εξαιρετικά οργανωμένη…«Στη Βάκερ Τούν το μπάτζετ για όλα τα τμήματα είναι περίπου στα 1,6 εκατομμύρια ευρώ και περίπου το ένα εκατομμύριο αφορά την ανδρική ομάδα. Έχουμε ένα γήπεδο 2.000 ευρώ το οποίο γεμίζει σε κάθε αγώνα. Δεν είναι όλοι οι αθλητές καθαρά επαγγελματίες, παρόλο που όλοι πληρώνονται. Επαγγελματίες είμαστε 2-3 αθλητές και τα υπόλοιπα παιδιά έχουν και τη δουλειά τους τα πρωινά. Γύρω από την ομάδα υπάρχει ένα ισχυρό σύστημα μάρκετινγκ. Είναι χαρακτηριστικό ότι πέρα από τους βασικούς σπόνσορες, προκειμένου να έχει περισσότερους χορηγούς η ομάδα, υπάρχουν εταιρίες που διαφημίζονται ξεχωριστά στη φανέλα κάθε αθλητή. Για παράδειγμα στη δική μου φανέλα υπάρχει η διαφήμιση μίας κατασκευαστικής εταιρίας, της Frutiger, κάθε παίκτης διαφημίζει έναν ξεχωριστό σπόνσορα. Όλες αυτές οι εταιρίες είναι μικροί χορηγοί της ομάδας».
Η περσινή εμπειρία της συμμετοχής στο Τσάμπιονς λιγκ πώς ήταν;«Ήταν πάρα πολύ έντονη, αγωνιστήκαμε απέναντι σε κορυφαίες ομάδες και οι εμπειρίες για την ομάδα ήταν πολύτιμες, όχι μόνο σε αγωνιστικό επίπεδο. Το Τσάμπιονς λιγκ έχει αναβαθμιστεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, τα εμπορικά δικαιώματα έχουν δοθεί σε ιδιωτική εταιρία και τα στάνταρ προδιαγραφών ανέβηκαν πολύ. Αυτόματα ανεβαίνει και το επίπεδο του χάντμπολ. Η συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ κόστισε στην ομάδα μου περίπου 700.000 ελβετικά φράγκα, σχεδόν μισό εκατομμύριο ευρώ, μόνο για να πληρεί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη συμμετοχή, όπως είναι η τηλεοπτική κάλυψη των αγώνων, το ενοίκιο του μεγάλου γυμναστηρίου της Βέρνης που χωρά 5.000 θεατές κ.α. Το ποσό ίσως να τρομάζει. Στο τέλος όμως, η ομάδα όχι μόνο κάλυψε τα έσοδα, αλλά είχε επιπλέον κέρδη 150.000».
Απ’ όλα τα γήπεδα στα οποία έχεις αγωνιστεί, στα δέκα χρόνια που είσαι στο εξωτερικό, ποιο είναι το πιο ξεχωριστό;«Ξεκάθαρα αυτό του Κιέλου, ένα γήπεδο για το οποίο έχουν προπωληθεί 10.500 εισιτήρια όχι για του χρόνου, αλλά για τα επόμενα δέκα χρόνια. Και το Παλάου Μπλαουγκράνα είναι ξεχωριστό, αλλά το γήπεδο του Κιέλου για μένα είναι η μητρόπολη του χάντμπολ.
Παράλληλα κάνεις τα πρώτα σου βήματα ως προπονητής της δεύτερης ομάδας του συλλόγου. Η ενασχόληση με την προπονητική πώς είναι;«Μου αρέσει πάρα πολύ και μου έχει δώσει μία άλλη οπτική γωνία του αθλήματος. Στην Ελβετία υπάρχουν έξι κατηγορίες διπλωμάτων για τους προπονητές και η φοίτηση στη σχολή διαρκεί συνολικά τέσσερα χρόνια για κάποιον που ξεκινά από το μηδέν. Για μένα μέτρησε πάρα πολύ το γεγονός ότι έχω αγωνιστεί για αρκετά χρόνια στη Μπουντεσλίγκα, καθώς και η μεγάλη προϋπηρεσία στην Εθνική ομάδα. Πήρα το δίπλωμα της τρίτης κατηγορίας και σύντομα, τον Ιανουάριο, θα πάρω της δεύτερης. Θα συνεχίσω μέχρι το δίπλωμα της πρώτης κατηγορίας».
Η εκπαίδευση των προπονητών πώς γίνεται;«Εδώ οι σπουδές γίνονται σε ένα Ολυμπιακό κέντρο σχεδόν για όλα τα αθλήματα και υπάρχει κοντά το ανάλογο πανεπιστήμιο. Διδάσκουν εξειδικευμένοι επιστήμονες σε κάθε τομέα. Για παράδειγμα, πέρα από τα τεχνικά και τα αθλητικά σκέλη, διδασκόμαστε αρκετά ακόμη στοιχεία που είναι χρήσιμα σε έναν προπονητή, όπως παιδαγωγική ψυχολογία, ψυχολογία του συνόλου κλπ. Βλέπουν π.χ. αν μπορείς να μιλήσεις σε ένα σύνολο».
Απ’ ότι καταλαβαίνω ο στόχος σου είναι να ασχοληθείς με την προπονητική σε υψηλό επίπεδο, να κοουτσάρεις ομάδες πρώτης κατηγορίας…«Ο στόχος μου είναι αυτός. Πρέπει να υπάρξει όμως τριβή για κάποια χρόνια με μικρές ηλικίες. Η εμπειρία μου ως προπονητής της U-19 στη Βάκερ Τουν είναι φανταστική. Επίσης, όταν ήρθα στην ομάδα μου ανέθεσαν να προπονώ δύο φορές την εβδομάδα ένα κλιμάκιο μικρότερων παιδιών και αυτό με βοήθησε πάρα πολύ. Επιπλέον, είναι σημαντικό ότι υπάρχει μία πολύ καλή βάση. Στην πόλη το άθλημα είναι σε υψηλά επίπεδα δημοφιλίας, θα έλεγα ότι βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με το ποδόσφαιρο. Υπάρχουν 6-7 σωματεία για το χάντμπολ και ένας πολύ μεγάλος αριθμός παιδιών που ασχολούνται με το άθλημα, θα έλεγα ότι φτάνουν τα 800. Όλα αυτά σε μία πόλη που ο πληθυσμός δεν ξεπερνά τις 50.000. Παράλληλα, είναι λυμένα όλα τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν στην υλικοτεχνική υποστήριξη. Τα γυμναστήρια είναι οργανωμένα άψογα με όργανα εκγύμνασης και υλικά και ο καθένας απλώς πρέπει να κάνει τη δουλειά του».
Τι διαφορές βλέπεις στον τρόπο εκγύμνασης των νέων αθλητών σε Ελβετία και Ελλάδα;«Νομίζω ότι στην Ελβετία ο 19χρονος είναι πιο έτοιμος σε φυσική κατάσταση, κινησιολογία, ευλυγισία, ενδυνάμωση κορμού. Στη δουλειά που γίνεται δηλαδή σε θέματα εκγύμνασης ώστε να δημιουργηθεί ένας αθλητής. Η τεχνική και το ταλέντο είναι άλλο θέμα».
Μεγάλο κεφάλαιο στην καριέρα σου είναι η Εθνική ομάδα. Θεωρείς ότι χάθηκαν ευκαιρίες μετά το 2005;«Είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο κλείνει με μία πικρία και πραγματικά δεν έχω κουράγιο να αναφερθώ σε πολλά πράγματα. Σε γενικές γραμμές μπορώ να πω ότι η Εθνική ομάδα ξεπέρασε την ομοσπονδία. Η ομοσπονδία δεν μπόρεσε να την ακολουθήσει, να συνεχίσει και να ενισχύσει την Εθνική. Δεν έχει να κάνει με πρόσωπα αυτό που λέω, αλλά με τη γενική δομή του χάντμπολ στην Ελλάδα. Και τότε, όταν η Εθνική ήταν στο αποκορύφωμά της, αλλά και έπειτα δεν υπήρχαν παιδιά που θα μπορούσαν να μας συναγωνιστούν και να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο το επίπεδο της Εθνικής».
Αυτό πως αλλάζει;«Νομίζω ότι η λύση βρίσκεται στους πολύ σημαντικούς αθλητές που αγωνίστηκαν στο εξωτερικό, απέκτησαν παραστάσεις, βίωσαν το χάντμπολ σε ένα άλλο επίπεδο και παραμένουν πρότυπα στο ελληνικό χάντμπολ. Για μένα είναι πολύ σημαντικό ότι ο Μπαλωμένος και ο Ζαραβίνας σήμερα είναι προπονητές. Μακάρι το ίδιο να γίνει με τον Αλβανό, τον Καρυπίδη, τον Σανίκη και τα υπόλοιπα παιδιά, να αναλάβουν δηλαδή κάποιες ομάδες και να βγάλουν νέους παίκτες με τα δικά τους στάνταρ. Να βοηθήσουν στην τεχνογνωσία. Αυτοί μπορούν να τραβήξουν παιδιά στο άθλημα. Ευτυχώς που έγινε φέτος σχολή προπονητών μετά από τόσα χρόνια και μπόρεσαν να πάρουν το πτυχίο».
Νομίζω ότι γενικότερα το ελληνικό χάντμπολ δεν εκμεταλλεύτηκε αυτούς τους αθλητές ακόμη και όταν ήταν στην ακμή τους και έπαιζαν στο εξωτερικό…«Και βέβαια. Επί χρόνια παρακαλούσαμε να στείλουν μία κάμερα από την Ελλάδα και να τραβήξει πλάνα, π.χ. από ένα ματς της Βέτσλαρ με τη Μέλσουγκεν, όπου και στις δύο ομάδες αγωνίζονταν τόσοι Έλληνες. Να δει ο κόσμος πώς στέκονται οι Έλληνες στη Μπουντεσλίγκα και ποιο είναι το επίπεδο του αθλήματος, να δουν άλλες παραστάσεις τα νέα παιδιά που ασχολούνται με το άθλημα και να δημιουργηθούν κίνητρα. Τι θα ήταν καλύτερη διαφήμιση για το ελληνικό χάντμπολ; Ήταν τόσο δύσκολο να γίνει αυτό;»
Στην πόλη σου, την Πτολεμαΐδα, το κλειστό γυμναστήριο φέρει το όνομά σου. Δεν είναι και πολλοί οι Έλληνες αθλητές που είχαν τέτοια τιμή…«Η πόλη μου πράγματι με έχει τιμήσει πολύ. Με το όνομα στο γυμναστήριο, κατά την τελετή της αφής της Ολυμπιακής φλόγας και σε άλλες περιπτώσεις. Δεν την βγάζω από μέσα μου την Πτολεμαΐδα και μου λείπει…».
Αντιλαμβάνομαι ότι η επιστροφή στην Ελλάδα δεν είναι προς το παρόν στα δικά σου σχέδια…«Ήθελα πολύ να γυρίσω και να κλείσω την καριέρα μου στην Ελλάδα. Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολο αυτή τη στιγμή».


http://ptolemaidalive.blogspot.gr/2014/11/blog-post_157.html?spref=fb
 

Κυριακή 4 Μαΐου 2014

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΥΡΩΠΗΣ

Αποκλειστική συνέντευξη με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης

Αποκλειστική συνέντευξη με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης
Αποκλειστική συνέντευξη με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης
 
Συνέντευξη στο Θεόφιλο Κωτσίδη
 
Το τέλος του 17ου Τακτικού Συνεδρίου που πραγματοποίησε η Ομοσπονδία Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης στις 25 και 26 Ιανουαρίου 2014 βρίσκει την Ομοσπονδία με νέο πρόεδρο στο τιμόνι τον Ηλία Μαυρίδη.

Κάνοντας ένα διάλειμμα από τις υποχρεώσεις του και τις προετοιμασίες για το 33ο Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών Νεολαίας που θα γίνει στην πόλη του Λεβερκούζεν, μας μίλησε για διάφορα θέματα που απασχολούν την Ομοσπονδία αλλά και τον Ποντιακό χώρο.

- Ηλία Μαυρίδη, εδώ και 4 μήνες είσαι ο νέος πρόεδρος της ΟΣΕΠΕ. Ποια είναι τα σχέδιά και ποιοι οι στόχοι σου για τη συνέχεια;

- Αρχικά θα ήθελα να εκφράσω τις πιο θερμές ευχαριστίες μου προς το εκλογικό σώμα για την μεγάλη τιμή που μου έκανε με την ψήφο του. Η θέση του προέδρου σε μια ομοσπονδία που εκφράζει το σύνολο σχεδόν του Ποντιακού ελληνισμού στην Ευρώπη έχει πολύ σημαντικό θεσμικό ρόλο και μεγάλη ευθύνη για την διαμόρφωση της ιστορικής πορείας του Ποντιακού λαού. Οι στόχοι και τα σχέδια δεν αφορούν προσωπικά μόνο το άτομό μου αλλά όλο το Ποντιακό στοιχείο και κύρια τις θέσεις των προγόνων μας σχετικά με την διεκδίκηση και αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και φυσικά της διατήρησης του Ποντιακού πολιτισμού.

​- Πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι προσπάθεια για της διατήρηση της Ποντιακής παράδοσης σε μέρη, εκτός της Ελλαδικής Επικράτειας;

- Ο κόσμος αλλάζει με υπερβολικά μεγάλες ταχύτητες. Το γεγονός αυτό κάνει αρκετά δύσκολη την προσπάθεια ανάπτυξης και διατήρησης της παράδοσης του Πόντου σε έναν κατ εξοχήν πολυπολιτισμικό χώρο όπως αυτόν της Γερμανίας αλλά και όλης της Ευρώπης, αλλά με την συνδρομή των πρωτοβάθμιων σωματείων και των μελών τους είναι πολύ ικανοποιητικά τα αποτελέσματα.

- Πως βλέπεις την κατάσταση στον οργανωμένο Ποντιακό χώρο; - Τι θεωρείς ότι είναι αυτό που κρατάει τους Πόντιους, μακριά από τον πολυπόθητο στόχο της ενότητας;

- Ανοίγουμε δυστυχώς για μια ακόμη φορά ένα παλιό ζήτημα και μια πονεμένη ιστορία που μόνον αρνητικές επιπτώσεις έχει για το Ποντιακό στοιχείο όπως η φετινή προσπάθεια διοργάνωσης σύσσωμου του οργανωμένου Ποντιακού χώρου των εκδηλώσεων της ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας. Πολιτικές θέσεις, μικροπολιτικά συμφέροντα και αριβιστικές τακτικές έχουν δημιουργήσει αρκετά τραύματα στον Ποντιακό χώρο. Θέλω να ελπίζω πως κάποιες προσπάθειες ενοποίησης θα έχουν στο μέλλον τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τιμώντας έτσι την μνήμη των προγόνων μας.

- Η Ποντιακή νεολαία της Ευρώπης, είναι κοντά στους συλλόγους;

- Βεβαίως και αυτός είναι ο λόγος που σήμερα η Ο.Σ.Ε.Π.Ε. παρουσιάζει μεγάλη δράση και πορεία ανάπτυξης γιατι οι νέες και οι νέοι στελεχώνουν τους συλλόγους μας όχι μόνο σε καλλιτεχνικό αλλά και σε διοικητικό επίπεδο εισάγοντας ιδέες και εκφράζοντας δημιουργικούς προβληματισμούς.

- Τι πιστεύεις ότι χρειάζεται να αλλάξουμε στην προσπάθεια που κάνουμε για τη Διεθνοποίηση της Γενοκτονίας; Γιατί μέχρι στιγμής δεν έχουν έρθει τα αναμενόνα αποτελέσματα.

- Πιστεύω πως η Διεθνοποίηση της Γενοκτονίας είναι ένα ζήτημα που έχει πολλές παραμέτρους και αφορά στο σύνολό του όλον τον Ποντιακό λαό και όχι μόνον κάποια πρόσωπα που ασχολούνται με την ανάδειξη και προβολή του. Η άποψη μου είναι πως η πίεση προς τους πολιτικούς πρέπει να είναι συνεχής και επίμονη γιατί η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων όπως και άλλων λαών περνά μέσα απο πολιτικούς μηχανισμούς και άλλου είδους συμφέροντα και θα πρέπει να συνεργαζόμαστε πιο εντατικά και όχι μόνον σε ετήσια βάση στις καθιερωμένες εκδηλώσεις μνήμης.

- Στις 7 Ιουνίου έχουμε το 33ο Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών Νεολαίας που θα γίνει στην πόλη του Λεβερκούζεν. Λίγα λόγια για αυτό το μεγάλο θεσμό.

- Το 33ο φεστιβάλ των Ποντιακών συλλόγων της Ευρώπης που καθιερώθηκε το 1981 φιλοξενείται φέτος στην πόλη του Λεβερκούζεν. Είναι το ετήσιο αντάμωμα χαράς και αδελφοποίησης δίνοντας δείγματα του Ποντιακού πολιτισμού και της δύναμης ψυχής του Ποντιακού λαού. Η ΟΣΕΠΕ αφουγκραζόμενη πάντα με αγωνία και ενδιαφέρον τα θέματα που αφορούν στον Ποντιακό Ελληνισμό και πάντα σε συνεργασία με τα πρωτοβάθμια σωματεία δημιουργεί εκείνες τις συνθήκες που αναδυκνείουν τον ρόλο του Ποντιακού στοιχείου στη διαμόρφωση της κοινωνικής συνείδησης στην Ευρώπη και ταυτόχρονα σε όλον τον κόσμο. Γι' αυτό σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε στην κορυφαία εκδήλωση της Ομοσπονδίας μας.

Τρίτη 1 Απριλίου 2014

ΣΑΡΑ ΠΕΪΛΙΝ : Η ΠΡΩΤΗ ΒΟΜΒΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΙΣΑΣΤΕ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

Σάρα Πέιλιν: Η πρώτη βόμβα να καταστρέψει την Ελλάδα, είσαστε παράσιτα

ελλαδα, πειλιν, βομβα, σαρα
 
Η πρώτη ατομική βόμβα στον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, να πέσει πάνω στην Ελλάδα, οι Έλληνες είσαστε παράσιτα. Αυτά τα εξωφρενικά δήλωσε η πρώην υποψήφια των Ρεπουμπλικάνων για την αντιπροεδρία Σάρα Πέιλιν, σε πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε, σε καταγόμενη από την Ελλάδα δημοσιογράφο. Διαβάστε τη συνέντευξη που κάνει το γύρο του κόσμου:
Κυρία Πέιλιν, πριν από λίγες ημέρες καλέσατε ανοιχτά για τη χρήση πυρηνικών όπλων για την επίλυση της κρίσης στην Ουκρανία. Εξακολουθείτε να υποστηρίζετε την θέση σας;
Φυσικά και την υποστηρίζω. Είμαι πολιτικός με μυαλό, σταθερή και ακλόνητη. Το πυρηνικό όπλο σχεδιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί όπως και κάθε άλλο όπλο. Ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν, χωρίς να φοβάται οποιαδήποτε απειλή, εγκαταστάθηκε στην Κριμαία. Η δράση του πρέπει να  μετριαστεί με την κατάλληλη αντίδραση, αν δεν το κάνουμε, κάποιος άλλος θα το κάνει για εμάς. Δυστυχώς σήμεραγίναμε ένα πράο και διαλλακτικό έθνος, κάτι που δεν ήταν έτσι στην πρόσφατη ιστορία μας, απλά πάρτε το παράδειγμα με τον βομβαρδισμό της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι.
Και πού πιστεύετε ότι πρέπει κατά προτίμηση να γίνει το πυρηνικό πλήγμα, έχετε μια ιδέα;
Δεν έχω! Η πρώτη ατομική βόμβα στον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας θα πρέπει να πέσει στην Ελλάδα και στη συνέχεια στην πρωτεύουσα την Αθήνα.
Με συγχωρείτε, περιμένετε ένα λεπτό, είμαστε από τη Ελλάδα. Θέλετε να μας κάψετε, και είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ; Πρέπει να έχει γίνει κάποιο λάθος!
Πώς τολμάς! Είμαι λάθος; Δεν υπάρχει κανένα λάθος. Έχω μελετήσει την ιστορία της Ευρώπης και γνωρίζω πολύ καλά τι είναι η Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι ένας «δούρειος ίππος» της Ρωσίας στην Ευρώπη και επομένως η καταστροφή της θα είναι ένα σαφές μήνυμα προς το Πούτιν, για το τι τον περιμένει. Μπορεί να υιοθετηθήκατε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, η περιοχή σας, αλλά όχι το έθνος σας. Οι Έλληνες είναι παράσιτα και αυτό είναι σαφές ακόμα και στα νηπιαγωγεία της Αμερικής. Ποιοί άλλοι άνθρωποι μπορούν να ανεχθούν να ζουν περίπου πεντακόσια χρόνια κάτω από τον ζυγό και ποιος ξέρει πόσα ακόμη θα είχατε ανεχθεί, αν δεν είχατε απελευθερωθεί, δυστυχώς, από την Ρωσία. Οι Έλληνες μπορούν να επιβιώσουν κάτω από όλες τις συνθήκες, σε κάθε αυτοκρατορία. Είστε παράσιτα και ποτέ δεν προσφέρατε τίποτα για την ευημερία εκείνων με τους οποίους έχετε συνδεθεί. Με την απώλειά σας, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ δεν θα χαθεί, και τα κέρδη από την καταστροφή σας θα είναι το σταμάτημα της Πουτινικής Ρωσίας για να μην αποκαταστήσει την επιρροή της στην Ευρώπη, αλλά και για να διευκολυνθεί η χρήση του εδάφους σας για την υλοποίηση των στρατηγικών στόχων μας.
Μα θα πεθάνουν ηλικιωμένοι, μητέρες, παιδιά!
Στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι ήταν ηλικιωμένοι, μητέρες και παιδιά, αλλά αυτό δεν εμπόδισε κανέναν. Όπως είπα, οι Έλληνες είναι περιττή και παρασιτική φυλή, την οποία η ύπαρξής της κατά πλειοψηφία ήταν κάτω από τη δουλεία, οπότε δεν βλέπω να σας αγνοεί πραγματικά κανείς στο μέλλον. Η απελευθέρωση της ατομικής βόμβας πάνω από την Αθήνα θα δείξει με σαφήνεια ότι δεν υπάρχει κανένα αστείο από την πλευρά μας. Ότι δεν έχουμε καμία διάθεση να μείνουμε απαθείς με τα διαβολικά σχέδια της Ρωσίας να υπονομεύσει τον ευρω-ατλαντικό προσανατολισμό του πλανήτη, μέσα από τις τονώσεις των ρωσόφιλων στην Ευρώπη.
Αλλά έχετε ποτέ σκεφτεί πώς μια τέτοια πράξη θα επηρεάσει τους ανθρώπους στην Ουκρανία που θέλουν τώρα να ενταχθούν σε σας; Τι θα σκέφτονται όταν βλέπουν ότι εσείς θυσιάζετε τα μέλη σας;
Είμαι βέβαιη ότι θα αντιληφθούν σωστά αυτή την πράξη. Επαναλαμβάνω, εμείς καταστρέφουμε τον «δούρειος ίππο» της Ρωσίας στην Ευρώπη. Το έδαφός σας είναι ήδη συνδεδεμένο με εμάς, απλά θα απαλλαγεί από τα φιλορωσικά στοιχεία. Μην περιμένετε να ρίξουμε ατομικές βόμβες σε εκείνους που απλά αναζητούν απεγνωσμένα να ενωθούν μαζί μας. Αν βομβαρδίσουμε την Κριμαία, τότε πώς μπορούμε να ελπίζουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι επιθυμούν να συμμετάσχουν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ; Όχι, η μόνη σωστή απόφαση είναι η πρώτη ατομική βόμβα να πέσει πάνω από την Αθήνα.
Και ότι στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ειλικρινά θέλουν να είναι Ευρωπαίοι και οι οποίοι ολόψυχα συμμετέχουν, πρεσβεύουν και κηρύττουν τις ευρωατλαντικές αξίες; Τέτοιοι βομβαρδισμοί δεν θα ήταν άδικο για αυτούς;
Ειλικρινά δεν τους λυμάπαι. Χώσαμε πολλά χρήματα στις τσέπες τους, αλλά δεν κατάφεραν να κάνουν αυτό που έκαναν οι Ουκρανοί συνεργάτες μας στο Κίεβο με τόσα λίγα χρήματα. Με τέτοιες πλουσιοπάροχες χορηγίες, η μόνη λογική εξήγηση για την αποτυχία σας είναι ότι δεν πιστεύετε ειλικρινά για αυτό που αγωνίζεσθε, αλλά σέρνετε μόνο τα πράγματα για να μαδάτε περισσότερα χρήματα. Έλα, δεν είμαι ανόητη και γνωρίζω την φύση των Ελλήνων.
Αυτοί οι Έλληνες που είχαν πράγματι φιλοδυτικό προσανατολισμό, μετανάστευσαν. Έτσι, οι Ελληνικές δυτικές αξίες είναι ήδη μαζί μας. Ωστόσο, θέλω να παρηγορήσω εκείνους που είναι ακόμη στην Ελλάδα, εκεί μαζί με τα χρήματά μας, και εξακολουθούν να αγωνίζονται για την υπόθεσή μας, για αυτούς και όλα τα άλλα θύματα, μετά την ήττα της Πουτινικής Ρωσίας θα ανεγερθεί ένα μνημείο. Και αν υπάρχουν τυχόν ειλικρινείς, πιστοί στις ευρω-ατλαντικές αξίες μας, που εξακολουθούν να ζουν στην Ελλάδα, να γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει τίποτα υψηλότερο από το να πέσουν θύματα στο όνομα της δημοκρατίας και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Όλοι σας θα αποτελείτε ένα μνημείο - στη μνήμη των θυμάτων της Πουτινικής Ρωσίας, και τα ονόματα όλων σας θα γραφτούν με χρυσά γράμματα - σε μαύρο μάρμαρο! Ακόμη μπορώ να σας πω ότι όπως έχουμε ανακοινώσει αυτό το σχέδιο, έχουμε εγκρίνει μια σύμβαση για την κατασκευή του μνημείου. 
Σας ευχαριστώ.

Το fox2magazine.net, λόγω προσωρινής απουσίας του υπεύθυνου μετάφρασης, δεν εγγυάται την αυθεντικότητα αυτής της προσπάθειας."
http://www.axortagos.gr/sara-peilin-i-proti-vomva-na-katastrepsei-tin-ellada-eisaste-parasita.html 

Παρασκευή 28 Μαρτίου 2014

ΜΕΓΑΛΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΕΟΡΔΑΙΑΣ ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΠΑΛΗΣ ΠΑΙΔΩΝ-ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ

Ένα ακόμα μεγάλο αθλητικό γεγονός θα λάβει χώρα στο Δήμο Εορδαίας – Συνέντευξη τύπου για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ολυμπιακής Πάλης Παΐδων - Κορασίδων
Η  Πόλη της Πτολεμαΐδας θα φιλοξενήσει το Σάββατο 29 Μαρτίου 2014 στο Κλειστό Γυμναστήριο του Δήμου Εορδαίας «Γεώργιος  Χαλκίδης » το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ολυμπιακής Πάλης Παΐδων-Κορασίδων, που συνδιοργανώνουν η Εθνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης και η ΔΕΗ  Α.Ε. υπό  την αιγίδα της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας και του Δήμου Εορδαίας.  Στη μεγάλη αυτή Αθλητική διοργάνωση αναφέρθηκαν  οι εκπρόσωποί της στα πλαίσια συνέντευξης  τύπου, που παραχώρησαν στα Μ.Μ.Ε.  Παίρνοντας πρώτος το λόγο  ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Φιλάθλων Πάλης και Ολυμπιονίκης Κωνσταντίνος Θάνος  ευχαρίστησε τους συνδιοργανωτές, τονίζοντας ότι « πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα πρωταθλήματα με τη συμμετοχή  200 Αθλητών και πλέον, που θα διεξαχθεί στις άρτια οργανωμένες αθλητικές εγκαταστάσεις του Δήμου Εορδαίας ». Ιδιαίτερα ευχαρίστησε τη Δήμαρχο Εορδαίας για τη θερμή φιλοξενία και την ενεργή συμμετοχή της στην όλη διοργάνωση. Εκ μέρους της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας ο Πρόεδρος του Περιφερειακού  Συμβουλίου Γιώργος Παπαδόπουλος, εξέφρασε τα συγχαρητήριά του προς τον Πρόεδρο της Ε.Ο.Φ.Π. για τις δραστηριότητές του ευχόμενος καλή επιτυχία στους συμμετέχοντες Αθλητές. «Ένα  ακόμα μεγάλο αθλητικό γεγονός θα λάβει χώρα στο Δήμο  μας, μετά από την καλή συνεργασία πολλών φορέων και προσώπων , που θα δώσει άλλη διάσταση στην περιοχή μας » επεσήμανε η Δήμαρχος Εορδαίας, Παρασκευή Βρυζίδου, τονίζοντας ότι οι διοργανώσεις αυτής της εμβέλειας έχουν πολύ μεγάλη  σημασία, καθώς δίνεται η ευκαιρία στη νεολαία να  παρακολουθήσει το πανάρχαιο αυτό άθλημα της  ελληνορωμαϊκής πάλης, ώστε όσοι  επιθυμούν να το ακολουθήσουν. Από την πλευρά του ο Διευθυντής της ΔΕΗ  Α.Ε. Κ. Στεριώτης, αναφερόμενος στη συνεργασία αυτή,  υπογράμμισε ότι θα συνεχιστεί και στο μέλλον με την  διοργάνωση νέων αθλητικών δραστηριοτήτων, ευχαριστώντας ιδιαίτερα τον Πρόεδρο της Ε.Ο.Φ.Π.  Κωνσταντίνο Θάνο για την πρωτοβουλία του να  πραγματοποιηθεί στην Πτολεμαΐδα και στο ενεργειακό κέντρο της χώρας μια τόσο μεγάλη αθλητική διοργάνωση. Επί πλέον ευχαρίστησε τον Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας και τη Δήμαρχο Εορδαίας για την άριστη συνεργασία τους. Να σημειωθεί ότι η τελετή έναρξης του Πανελληνίου  Πρωταθλήματος ¨Ολυμπιακής Πάλης Παΐδων  – Κορασίδων, θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 29 Μαρτίου 2014 και ώρα 5μμ. στο Κλειστό Γυμναστήριο του Δήμου Εορδαίας.

 

Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014

Ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΣΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΕΡΒΙΩΝ-ΒΕΛΒΕΝΤΟΥ (ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ''ΘΑΡΡΟΣ''

Ο Aθανάσιος Κοσματόπουλος, Υποψήφιος Δήμαρχος Σερβίων- Βελβεντού – Συνέντευξη στην εφημερίδα “Θάρρος” και τη Δήμητρα Καραγιάννη


Ο κ. Αθανάσιος Κοσματόπουλος, είναι Γενικός Χειρουργός στο επάγγελμα, έχει μία μακρά «προϋπηρεσία» στα κοινά της περιοχής. Πρόσφατα ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για Δήμαρχος Σερβίων –Βελβεντού στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαϊου. Με αφορμή λοιπόν αυτό το γεγονός, το «Θ» ήρθε σε επαφή μαζί του κι εκείνος ανέπτυξε τις θέσεις και τις προτάσεις του για το Δήμο Σερβίων –Βελβεντού.
- Κύριε Κοσματόπουλε, ανακοινώσατε την υποψηφιότητά σας για τη διεκδίκηση του δημαρχιακού θώκου στο δήμο Σερβίων Βελβεντού στις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Από πού πηγάζει αυτή η επιλογή, δεδομένου μάλιστα ότι δεν έχετε σχέσεις «καταγωγής» με την περιοχή;
Με τα θέματα της αυτοδιοίκησης ασχολούμαι πολλά χρόνια, οπότε το να έμενα έξω από το παιχνίδι σε μια τόσο δύσκολη περίοδο, δεν θα το θεωρούσα σωστό και δε θα το ήθελα. Οι επιλογές ήταν τρεις. Η μία ήταν να παρέμενα στην Περιφέρεια, όπου το τελευταίο διάστημα διετέλεσα αντιπεριφερειάρχης Κοινωνικής συνοχής. Εκεί έδωσα την ψυχή μου και μια περιουσία, παρόλα αυτά όμως σταμάτησε το έργο μου στη μέση. Έτσι, δεν θα ήθελα να συνεχίσω στον χώρο αυτό. Χαίρομαι βέβαια που τακτοποιήθηκε το θέμα με τα ΚΕΚΥΚΑμεΑ, καθώς ύστερα από μεγάλο αγώνα πήρε άδεια και οντότητα το ίδρυμα. Όμως πολλά άλλα θέματα που ήθελα να προωθήσω, έμεναν στάσιμα. Μία άλλη επιλογή ήταν ο Δήμος Κοζάνης. Όμως είναι πολύ απλωμένη η περιοχή, και επειδή το ίδιο διάστημα με πλησίασαν άνθρωποι από τον Δήμο Σερβίων που τους εκτιμούσα και οι οποίοι  με φόρτισαν συναισθηματικά, αποφάσισα τελικά να κατέβω υποψήφιος στον δήμο Σερβίων Βελβεντού.
Δεν είμαι ξένος, όπως λέγεται με το δήμο. Κατάγομαι από την καλλονή Γρεβενών, κι ενώ στο χωριό μου πάω δύο φορές το χρόνο, στα Σέρβια και το Βελβεντό είμαι σε καθημερινή βάση. Όλοι οι πολίτες είναι φίλοι, έχω χειρουργήσει πάρα πολύ κόσμο από την περιοχή και μάλιστα άνθρωποι που ήταν ξεγραμμένοι εντελώς, σήμερα ζούνε με τη βοήθεια του Θεού και τη δική μου. Επίσης δραστηριοποιούμαι έντονα εκεί και έχω προσφέρει προσωπικά στην περιοχή. Άνοιξα δύο φορές ο ίδιος το δρόμο για Καταφύγι στην Κατάπτωση, άνοιξα το δρόμο Καταφυγίου –Ελατοχωρίου, που ήταν κυριολεκτικά «κατσικόδρομος», με  δική μου πρωτοβουλία, έχω καθαρίσει δρόμους το χειμώνα με δικά μου αποχιονιστικά, υποχρεώθηκα στους κατοίκους των Ριζωμάτων και συνεισέφεραν ώστε να ανοίξουμε το δρόμο για να υπάρχει τώρα η μοναδική πρόσβαση για το Καταφύγι.
- Σε ποιους τομείς πιστεύετε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα με στόχο την ανάπτυξη του δήμου;
Όλη η Δυτική Μακεδονία, ειδικά η περιοχή αυτή, είναι ένας επίγειος παράδεισος , με χιλιάδες ευκαιρίες. Κι αν δεν υπήρχαν τα γραφειοκρατικά  των δημοσίων υπηρεσιών , θα είχε άλλη  όψη ο τόπος. Πρέπει να σκύψουμε δίπλα στον αγρότη. Να γίνει καταρχάς ένα εργαστήριο που να εξετάζει το έδαφος. Πρέπει να γίνονται μελετημένες κινήσεις, ώστε να μην ξοδεύονται ασκόπως χρήματα από τους κατοίκους για καλλιέργειες ή για ζώα που δεν ευδοκιμούν στον τόπο αυτό.
Ένα άλλο σημείο στο οποίο πρέπει να σταθούμε είναι ο τουρισμός. Είναι μια περιοχή με πολλά αβαντάζ. Η Νεράιδα είναι το διαμάντι της περιοχής και δίπλα στον οδικό άξονα. Το Καταφύγι επίσης είναι ένα χωριό αποκλειστικά τουριστικό. Επιβάλλεται να ολοκληρωθεί το κομμάτι του δρόμου από το Σκεπασμένο του Βελβεντού μέχρι το Καταφύγι. Για λόγους ‘ύποπτους’ κατ’ εμέ σταμάτησε η κατασκευή του δρόμου αυτού, γιατί κάποιος  δασάρχης πιεζόμενος από καταστάσεις και πράγματα θεώρησε ότι ο δρόμος αυτός θα προκαλέσει «οπτική ρύπανση»…!
Επίσης, σημαντικό θέμα είναι η εκμετάλλευση των υδάτων. Ο ναυτικός όμιλος πρέπει να οργανωθεί. Οι λίμνες προσφέρονται τέλεια για αθλητικές δραστηριότητες που έχουν σχέση με το νερό. Έπρεπε να είχαν γίνει άλλοι τρεις όμιλοι στη λίμνη, κι ο ένας που υπάρχει πιέζεται για να υπολειτουργήσει. Η λίμνη, τα νερά μένουν ανεκμετάλλευτα. Θα μπορούσαν είχαν γίνει δεκάδες ιχθυοτροφεία.
Χρειάζεται μια ομάδα από ειδικούς κτηνιάτρους και γεωπόνους. Να δουν τι παράγει η περιοχή, ποια ζώα είναι τα καταλληλότερα για κτηνοτροφία εκεί. Απαιτείται σύστημα και οργανωμένες κινήσεις. Υπάρχουν περιοχές που έχουν κάνει θαύματα στην παραγωγή, και εμείς, ενώ είμαστε δέκα σκαλοπάτια πάνω στην ποιότητα και τις δυνατότητες, μένουμε πίσω. Πρέπει ακόμα οι κάτοικοι να καταναλώνουν τοπικά προϊόντα, να γίνουν επιθέσεις γευσιγνωσίας, να μάθει ο κόσμος να τρώει, για παράδειγμα, ψάρι του γλυκού νερού, ώστε να ενισχύουμε τον τόπο μας και ό, τι αυτός παράγει.
- Πώς είδατε την μέχρι τώρα πορεία του «Καλλικράτη» στην περιοχή, δεδομένων μάλιστα των προβλημάτων που συνεχώς προέκυπταν σχετικά με το θέμα της ανεξαρτητοποίησης του Βελβεντού από τον δήμο;
Κάλεσα τους κατοίκους  του Βελβεντού πολλές φορές να δούνε τα πράγματα σοβαρά. Δε συμφέρει να στέκονται απ’ έξω σαν αντάρτικη ομάδα. Θεωρώ ότι άγονται και φέρονται από ορισμένα πολιτικά πρόσωπα που τους υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια. Μακάρι να μπορούσε να γίνει το Βελβεντό   ξεχωριστός δήμος, όμως αυτή η στάση είναι επιεικώς απαράδεκτη. Το να μην αφήσουν τον κόσμο να ψηφίσει, δεν είναι λογικό. Αν αυτό που επιθυμούν οι κάτοικοι δεν είναι εφικτό, δεν υπάρχει λόγος να φανατίζεται ο κόσμος. Παλεύω να τους πείσουμε να ψηφίσουν στις εκλογές, και δεν εννοώ να ψηφίσουν εμένα, εννοώ να έχουν άποψη και να την εκφράσουν με την ψήφο τους.
- Με ποιο τρόπο κατά τη γνώμη σας μπορούμε να επιδιώξουμε την ανάπτυξη σε μια τόσο δύσκολη εποχή όπως η σημερινή, κατά την οποία οι πόροι είναι από ελάχιστοι έως ανύπαρκτοι;
Καταρχάς είμαι κατά του να εντάσσουμε και το παραμικρότερο έργο στο ΕΣΠΑ. Δεν είναι δυνατόν για μια στάνη να μπαίνουμε στο ΕΣΠΑ. Τα περισσότερα προβλήματα σήμερα πρέπει να λυθούν εκ των ενόντων. Κι επειδή είμαι άνθρωπος που θέλω να προσφέρω και δουλεύω και μόνος μου πολύ, πιστεύω στην προσφορά του κάθε πολίτη. Πρέπει να καταλάβουμε πού βρισκόμαστε και τι γίνεται γύρω μας. Να εκμεταλλευτούμε όλες τις δυνατότητες που μας δίνει ο τόπος μας. Στο δήμο Σερβίων Βελβεντού μπορούν να γίνουν  πολλά πράγματα: ιχθυοτροφεία, ιχθυόσκαλες, να ενισχυθεί η μεταποίηση, οι καλλιέργειες,  όλος ο πρωτογενής τομέας, να στηθούν θερμοκήπια. Κι όλα αυτά μπορούν να γίνουν εύκολα αν στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις. Θα περιμένουμε το ΕΣΠΑ για να κάνουμε ένα μεταποιητήριο; Είχα επισκεφτεί την περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και ένιωσα άσχημα, γιατί εμείς εδώ δεν κάναμε απολύτως τίποτα. Όλοι οι φορείς πρέπει να είναι δίπλα στον παραγωγό για να τον βοηθήσουν  σε κάθε επίπεδο, από το να ενισχυθούν οι καλλιέργειες μέχρι το να βρεθούν αγορές έξω. Ο ΑΣΕΠΟΠ Βελβεντού για παράδειγμα έχει βρει ωραία αγορά στη Ρωσία. Στη Μαγνησία υπάρχουν χωριά, που όχι μόνο δεν έχουν ανεργία, αλλά έχουν πρόβλημα εργατικών χεριών. Δεν έχουν τίποτα περισσότερο από εμάς, αλλά είναι οργανωμένοι, έχουν ανθρώπους που παλεύουν για να αναπτυχθεί η περιοχή.
- Ποιο θέμα που έχει απασχολήσει μέχρι στιγμής το Δήμο Σερβίων Βελβεντού θεωρείτε ότι θα το χειριζόσασταν διαφορετικά εάν ήσασταν εσείς δήμαρχος;
Θα αναφερθώ σε κάτι με μεγάλες προεκτάσεις. Είχα ασχοληθεί με τον αρχαιολογικό χώρο στην περιοχή της Ελάτης, τότε  που είχαν κάνει κατάληψη οι κάτοικοι και δεν άφηναν να γίνουν ανασκαφές,  γιατί κάποιοι τους υποσχέθηκαν 300 θέσεις εργασίας  για δυο χρόνια, ενώ η αρχαιολογική υπηρεσία ήθελε 19 άτομα για δυο μήνες με κριτήρια ΑΣΕΠ. Τότε η ΔΕΗ είχε κλείσει τις βάνες για να γεμίσει ο ταμιευτήρας του Ιλαρίωνα χωρίς να κοπούν όμως τα δέντρα από το βυθό, κάτι που είναι εντελώς απαράδεκτο. Επειδή παλιότερα ήμουν στην Επιτροπή διαχείρισης του Ταμιευτηρίου Ιλαρίωνα, είχαμε υπογράψει με τη ΔΕΗ συμβόλαιο ότι πρέπει για να κλείσουνε την εκροή των υδάτων του ποταμού και να γεμίσει η λίμνη, να αποξηλωθεί όλη, εφόσον το ξύλο και το δέντρο αν μείνει μέσα στο νερό δεν αλλοιώνεται για αιώνες. Συνεννοήθηκα τότε και με τον Περιφερειάρχη και ασχολήθηκα με το ζήτημα για να ανοίξω δρόμους με τα δικά μου μηχανήματα. Στην περιοχή εκείνη υπήρχε ξυλεία επιπλοποιίας, δρυς, πλατάνια, τόνοι καυσόξυλα, ένας θησαυρός ολόκληρος. Είχαμε κανονίσει κάθε κάτοικος να πάρει 5 τόνους δωρεάν καυσόξυλα στο σπίτι του. Είχα συνεννοηθεί και με την alfawood να στείλουν μηχανήματα που αλέθουν  φύλλα, κλαδιά και κάνουν pellets. Δηλαδή μιλάμε για θησαυρό σε μια εποχή που ο κόσμος δεν έχει χρήματα να πάρει  λίγα ξύλα. Η δασική υπηρεσία όμως δεν επέτρεπε να ανοιχτεί δρόμος στο δάσος -το οποίο σημειωτέον ήταν καλυμμένο με νερά-, οι τοπικοί ήθελαν απλώς θέσεις εργασίας. Και έτσι έμεινε όλο αυτό ανέπαφο και ανεκμετάλλευτο, εκτός του ότι είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να παραμένουν δέντρα μέσα στο νερό. Κάποιος όμως πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του.
- Τι το διαφορετικό έχετε να προτείνετε; Γιατί να υποστηρίξει κανείς τον συνδυασμό σας στις εκλογές;
Επειδή ασχολήθηκα χρόνια με τα κοινά, βλέπω ότι δε γίνεται τίποτα, δηλαδή δε γίνεται μια απλή διαχείριση. Είτε από ανεπάρκεια, είτε από σκοπιμότητα. Πρέπει όμως να αξιοποιούνται τα όποια κονδύλια υπάρχουν και κυρίως όλες οι δυνατότητες. Αυτά βέβαια γίνονται μόνο αν έχεις όραμα και μεράκι.
- Ποιο είναι, λοιπόν, το όραμά σας για το Δήμο Σερβίων Βελβεντού;
Όραμά μου είναι να αξιοποιηθεί η κάθε του λεπτομέρεια. Να αντιμετωπιστεί η γραφειοκρατία και η αγκύλωση των υπηρεσιών. Να δραστηριοποιηθούν νέοι αγρότες, να πάρει ανάσα η περιοχή. Να πείσουμε τον κόσμο να καταναλώνει προϊόντα τοπικά. Να εκμεταλλευτούμε και την παραμικρή δυνατότητα του τόπου για την αντιμετώπιση της ανεργίας και για την γενικότερη ανάπτυξή του. Μπορούν να γίνουν σπουδαία πράγματα. Πρέπει όμως να βασιστεί η περιοχή στην αυτάρκεια και στις δυνάμεις της. Και όλα αυτά μπορούν να γίνουν άμεσα. Σήμερα σπέρνεις, θερίζεις αύριο.
Συνέντευξη: Δήμητρα Καραγιάννη
http://www.kozan.gr/post/143474#sthash.fEEPFh8N.dpuf

Δευτέρα 27 Μαΐου 2013

ΑΠΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥ

Πτολεμαΐδα 27-05-2013
Αρ. Πρωτ.: 04
 
ΠΡΟΣ: Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας
 
 
 

 
ΘΕΜΑ: ΑΠΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥ

Διαβάσαμε με πολύ ενδιαφέρον και προσοχή την «επικοινωνιακή» συνέντευξη στις 15-5-2013 στον τοπικό τύπο του αντιδημάρχου τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου Εορδαίας για το πρόγραμμα προϋπολογισμού των διαφόρων έργων στον Δήμο και μας προέκυψαν εύλογες απορίες και ερωτήματα.
 
Είναι καλό να υποστηρίζεις με πάθος την νέα Δημοτική Αρχή, αλλά αν δεν κάνουμε λάθος και στις 2 προηγούμενες Δημοτικές Αρχές δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας και μάλιστα σε επιτελικές θέσεις βρισκόταν ο κος Αντιδήμαρχος. Τι συνέβη και ξαφνικά επικαλείται την «πολιτική βούληση;»
 
Δεν θέλουμε να μπούμε σε λεπτομέρειες του όλου προγράμματος του προϋπολογισμού αλλά καλό είναι οι δημότες να ανατρέξουν στο έντυπο «δημότης Πτολεμαΐδας» Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2007 στην σελίδα 16 όπου και θα δουν το Τεχνικό Πρόγραμμα του Δήμου Πτολεμαΐδας του 2008 για να κάνουν και την σύγκριση. (Σημειωτέον ότι αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών είναι ο ίδιος ο τωρινός αντιδήμαρχος). Επίσης από το ίδιο έντυπο του Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου του 2009 υπάρχει στις σελίδες 5, 6, και 7 όλο το πρόγραμμα του Δήμου, και καλό είναι οι δημότες να αντιπαραβάλλουν αυτά με την συνέντευξη του κου Αντιδημάρχου για να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.
 
Θα σταθούμε σε 2-3 σημεία γιατί μας έκαναν μεγάλη εντύπωση.
Αναφέρεται ο κος Αντιδήμαρχος για την υπόθεση Κομάνου και λέει «Ότι δεν έγινε επί 15 χρόνια, κληθήκαμε σαν νέα δημοτική αρχή να τα αντιμετωπίσουμε…… κτλ.» και συνεχίζει «… ξεμπλοκάραμε το αρχικό έργο, επικαιροποιήσαμε όλες τις μελέτες …κτλ.»
 
Γιατί δεν μας λέει ο κος Αντιδήμαρχος τι εννοεί «ξεμπλοκάραμε» γιατί κάποια πράγματα πρέπει επιτέλους να λέγονται με το όνομά τους. Ποιοι; ή Ποιος «μπλόκαρε» και Τι. Οφείλει ο κος Αντιδήμαρχος, από την ώρα που γνωρίζει κάτι να το πει, όπως οφείλει να μας πει, Πώς έγινε αυτό το «ξεμπλοκάρισμα»; (Αν εννοεί ότι πλέον η νέα Δήμαρχος είναι καλύτερη του ή των προηγουμένων, αυτό θα το κρίνουν οι Δημότες), αν δεν το έχουν ήδη κάνει, αν εννοεί κάτι άλλο οφείλει επίσης να μας το πει.
 
Αναφέρει επίσης «επικαιροποιήσαμε όλες τις μελέτες… κτλ.» Άρα μελέτες υπήρχαν, τι λοιπόν συνέβη και δεν είχαν πάει για ένταξη; Αν πάλι εννοεί ο κος Αντιδήμαρχος ότι ξανακάναμε επίκαιρες τις μελέτες γιατί είχαν μείνει ανενεργές, οφείλει και πάλι να μας εξηγήσει τι συνέβη, με σαφήνεια. Μάλιστα επειδή η λέξη «επικαιροποίηση» έγινε πολύ της μόδας τελευταία από την πλειοψηφία του τωρινού Δημοτικού Συμβουλίου και αφορά και τα νέα κοιμητήρια, γιατί δεν μας λέει ο κος Αντιδήμαρχος από το 2005 και συγκεκριμένα, με την 353/17-6-2005 απόφαση του το Δημοτικό συμβούλιο που ψήφισε κανονισμό λειτουργίας κοιμητηρίων, Τι συνέβη και ξαφνικά επικαιροποίησε πάλι στις 5-3-2013 το κανονισμό αυτό;
 
Εδώ θα απαντήσουμε εμείς, εκτός και αν θέλει να μας απαντήσει εγγράφως πλέον ο κος Αντιδήμαρχος, μιας και στα όσα έγγραφα έχουμε καταθέσει (και δεν είναι λίγα), ποτέ και κανείς δεν έχει απαντήσει έως σήμερα. Να το γνωρίζουν αυτό οι συνδημότες μας για το «νέο ύφος της νέας δημοτικής αρχής». Η απάντηση είναι, η επικαιροποίηση στις 5-3-2013 έγινε μόνο και μόνο για να εμφανιστεί στο δικαστήριο από τον Δήμο ότι υπάρχει κανονισμός λειτουργίας κοιμητηρίων. Το δικαστήριο έγινε στις 13-3-2013, και αφορούσε ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσαν 5 οικογένειες συνδημοτών μας σχετικά με τις εκταφές οστών. Ας θαυμάσουν λοιπόν οι συνδημότες μας την συνέπεια της πλειοψηφίας της τωρινής Δημοτικής Αρχής, 8 ημέρες πριν το δικαστήριο κατέθεσε για ψήφιση επικαιροποίηση του ανενεργού από το 2005 κανονισμού λειτουργίας των κοιμητηρίων. Θέλετε συνέχεια; Ποιος ήταν ο εισηγητής του τότε κανονισμού; (2005), ποιος άλλος ο σημερινός αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου!!! Μήπως δεν είναι τυχαίο ότι πριν την συνέντευξη του κου Αντιδημάρχου (15-5-2013), μια σχεδόν εβδομάδα άλλος Αντιδήμαρχος έδωσε σε τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο συνέντευξη πάλι για το ίδιο θέμα; (Εκταφές, και νέα κοιμητήρια;).
 
Και επειδή ανοίξαμε το θέμα των νέων κοιμητηρίων. 25-6-2009 υπογράφτηκε η σύμβαση κατασκευής της περίφραξης με ημερομηνία περάτωσης 22-10-2009. Στην συνέχεια ο ανάδοχος παίρνει 4 παρατάσεις εκτέλεσης του έργου οι οποίες και ψηφίζονται με αντίστοιχες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. (30-10-2009, 27-4-2010, 28-6-2010, 5-10-2010 και τελική ημερομηνία παράδοσης στις 19-2-2011). Και μέχρι εδώ να υποθέσουμε ότι φταίει η προηγούμενη Δημοτική Αρχή. Όμως στην οποία δημοτικός σύμβουλος ήταν και ο σημερινός κος Αντιδήμαρχος, δεν διαβάσαμε πουθενά να αναλαμβάνει το μέρος της ευθύνης του σε ότι τον αναλογεί, παρά μας αναφέρει, «Έτσι το έργο ξεκίνησε και σταμάτησε πάλι, λόγω πολιτικής βούλησης της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής….». Τι θέλει να μας πει ο κος Αντιδήμαρχος; Μόνο ο ίδιος μπορεί να μας εξηγήσει. Αυτά από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή.
 
Στις 18-4-2011 ο ανάδοχος ζητά διάλυση της σύμβασης την οποία και δέχεται η νέα Δημοτική Αρχή και ορίζεται νέος ανάδοχος στον οποίο και δίνονται, (φυσικά μετά από αίτησή του), 5 παρατάσεις περάτωσης των εργασιών μέχρι 19-2-2013. Και δεν σταματάμε μέχρι εδώ. Στις 4-2-2013 ο νέος ανάδοχος ζητά νέα παράταση μέχρι 4-6-2013, και την οποία επίσης ψηφίζει η πλειοψηφία του νέου Δημοτικού Συμβουλίου, και μάλιστα του δίνει και ένα «μπόνους» 15 ακόμη ημερών μέχρι 19-6-2013. Πότε ψηφίστηκε η παράταση; Την ίδια ακριβώς ημέρα 5-3-2013, δηλαδή την ίδια ημέρα που η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου ψήφιζε την επικαιροποίση του ανενεργού κανονισμού του 2005 (είπαμε λόγω της επικείμενης δίκης).
 
Την ίδια μέρα, αλλά και νωρίτερα που οι αντίστοιχοι αντιδήμαρχοι διαβεβαίωναν τους δημότες με δηλώσεις τους ότι «τρέχουν» τις διαδικασίες για τα νέα κοιμητήρια, την ίδια ακριβώς ημέρα στο Δημοτικό Συμβούλιο ψήφιζαν παράταση εργασιών στον ανάδοχο.!!!!! Και ενώ οι δημότες αγανακτούσαν με την χωρίς πρόσκληση εκταφή των οικείων τους, την μη τήρηση στοιχειωδών κανόνων εκταφής κτλ. που 2 μήνες νωρίτερα είχαν καταγγείλει στα ΜΜΕ, η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου έδινε παράταση στον εργολάβο. Επειδή το θέμα των εκταφών και των κοιμητηρίων έχει πολύ…. δρόμο ακόμη επιφυλασσόμεθα να επανέλθουμε.
 
Αναφέρει ο κος Αντιδήμαρχος για καταγραφή και αξιοποίηση των δημοτικών ακινήτων, όμως η μη αποδοχή της πρότασής μας που είχαμε καταθέσει για παραχώρησή τους σε διάφορους συλλόγους είχε ήδη το πρώτο της «θύμα», και εννοούμε την καταστροφή από πυρκαγιά του νεοκλασικού κτηρίου στο αγροκήπιο. Φοβόμαστε ότι και άλλα δημοτικά ακίνητα όσο «αδρανεί εγκληματικά» η Δημοτική Αρχή θα έχουν (αν δεν έχουν ήδη), την ίδια ή παρόμοια τύχη. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι το κτήριο του ευεργέτη Κεχαγιά στο κέντρο της πόλης που κινδυνεύει, και υπήρχε στο τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου το 2010 για συντήρηση με 150.000 €.
 
Τέλος θεωρούμε σκόπιμο να αναφερθούμε και στο διυλιστήριο ποσίμου νερού. Ένα έργο 130.000.000 δρχ., τελειωμένο το 1998 ακόμη δεν λειτουργεί. Υπάρχουν και σχετικά έγγραφα που αποστείλαμε και οι διαβεβαιώσεις που πήραμε από τον προηγούμενο πρόεδρο της ΔΕΥΑΠ ήταν, ότι θα ολοκληρωνόταν το 2012. Μπορεί να σκεφτεί ο καθένας πόσο επίκαιρο είναι το θέμα λόγω του εντοπισμού σε γειτονικό Δήμο του εξασθενούς χρωμίου στο νερό.
 
Αφήστε λοιπόν τις εντάξεις νέων έργων όταν δεν έχετε τελειώσει τα από χρόνια ενταγμένα, και απαντήστε με ειλικρίνεια και όχι περιστροφές στους δημότες μας αλλά και σε μας για τα εύλογα ερωτήματά που σας θέσαμε.
Θα επανέλθουμε……
 
Για το Δ.Σ.
 
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
 
 
Κωτίδης Νικόλαος
Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
 
 
Συμεωνίδης Μάριος