ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΑΒΒΑΪΔΟΥ 3/3: ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ''ΕΣΟΔΩΝ''

Κατερίνα Σαββαΐδου 3/3: Όταν οι πράξεις της δεν είναι και τόσο... «εσόδων»

Η Γενική Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, Κατερίνα Σαββαΐδου, έχει αναλάβει τη θέση προκειμένου να αυξήσει τα έσοδα της χώρας μέσω του φορολογικού συστήματος. Σήμερα όμως θα εξετάσουμε μια περίεργη απόφαση που καθυστερεί αντί να επισπεύδει τους φόρους συγκεκριμένης εταιρίας στην οποία έχουν καταλογιστεί πρόστιμα εκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται για την GENNET Α.Ε.

του Κώστα Εφήμερου

Η GENNET Α.Ε. προήλθε από την ΝΑΜΑΚΟ Α.Ε. που άλλαξε ονομασία μετά το 2004, όταν ο Πρόεδρός της, Αβραάμ Τσουκαλίδης αποχώρησε από την INTRACOM (με μεγάλο πακέτο μετοχών της INTRALOT πάντως και αφού πρώτα είχε αθωωθεί με βούλευμα από τις κατηγορίες για τη συμμετοχή του στο σκάνδαλο της Siemens). Όπως και στην προηγούμενή μας έρευνα για τις διαφημιστικές εταιρίες, ο Αβραάμ Τσακαλίδης και ο πατέρας του φαίνεται από την έρευνά μας να συμμετέχουν στα Δ.Σ. πολλών επιχειρήσεων. Μάλιστα επειδή σε αυτή τη χώρα που ανδρώθηκε με το σύστημα ΠΑΣΟΚ όλα συνδέονται, ω του θαύματος βρίσκουμε τον κύριο Τσουκαλίδη να συμμετέχει και στα Δ.Σ. των εταιριών Ε-ΝΤΕΚΑΘΛΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ Α.Ε. και στην KNOWLEDGE SYSTEMS Α.Ε. του Στάθη Χαΐκάλη (δες Communication Effect στο σχετικό ρεπορτάζ ).
Αλλά δεν είναι μόνο αυτές οι συμμετοχές περίεργες. Οι επιχειρήσεις στις οποίες συμμετέχει είτε ο πατέρας είτε ο γιός Τσουκαλίδης είναι ακόμα οι Μ − SENSIS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ, «POSITIVE ENERGY ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ & ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ & ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ», «INNOVA ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΝΕΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ, ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΟ − ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΤΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΕΚΘΕΣΙΑΚΟ ΕΞΑΓΩΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΜΑΧΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, BRIGHT SOLAR ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ», «BRIGHT SOLAR ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΕΠΕ, BRIGHT RES ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ, ΕΛΑΣΣΟΝΑ ΣΟΛΑΡ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ και φυσικά την GENNEXT A.E. που προφανώς αποτελεί κάποιου είδους συνέχεια της GENNET. Οι κ.κ. Τσουκαλίδηδες είναι με άλλα λόγια πολυάσχολοι άνθρωποι.
Με μια πρόχειρη ματιά στη διαύγεια βρίσκουμε αποφάσεις σχετικές με τις GENNET και GENNEXΤ αξίας περίπου μισού εκατομμυρίου ευρώ. Σε κάποιες από αυτές τις αποφάσεις ανακαλύπτουμε ότι η GENNET κέρδισε ένα διεθνή ανοιχτό μειοδοτικό διαγωνισμό αξίας άνω των 230.000€ για την κατασκευή δικτύου υπολογιστών επειδή προφανώς είναι η μοναδική εταιρία παγκόσμια που ξέρει να το κάνει αυτό (αφού δεν πήρε κανείς άλλος μέρος στον διαγωνισμό) ενώ σε μια άλλη πολύ μικρότερης αξίας απόφαση βλέπουμε απευθείας ανάθεση για εξοπλισμό που χρεώνεται 600€ και 450€ αντίστοιχα για κεραίες wi-fi που βρίσκουμε στο Skroutz.gr με 69€ και 37€ αντίστοιχα. Το σκάνδαλο της GENNET A.E.: Το πρόβλημα όμως της GENNET είναι άλλο: Έχει δεχτεί πρόστιμο 78 εκατομμυρίων ευρώ για συμμετοχή σε τοκογλυφία και έκδοση εικονικών τιμολογίων ήδη πριν από 2,5 χρόνια. Το ελληνικό κράτος όμως δεν δείχνει καμία καούρα να εισπράξει το ποσό.
Η υπόθεση έχει ήδη αποκαλυφθεί (μας πρόλαβαν για 2 ημέρες) από το FMVoice.gr Η εταιρία GENET έδινε στην ΟΔΕΤΗΝ Ν.ΠΕΤΡΙΔΗ -σύμφωνα με τους ελεγκτές εφοριακούς (αλλά και την ίδια την ΟΔΕΤΗΝ)- δάνεια που εμφανίζονταν σαν εμπορικές συναλλαγές αγοράς καπνού. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η GENNET πρέπει να παρήγαγε πολύ και ακριβό καπνό στην Αθήνα τον οποίο πουλούσε στην επαρχία. Κάποια στιγμή η ΟΔΕΤΗΝ δεν κατάφερνε πλέον να πληρώνει τους τόκους που, σύμφωνα πάντα με τον έλεγχο, κυμαίνονταν μεταξύ του 38% και του 208% και αυτοκαταγγέλθηκε στην εφορία δίνοντας στοιχεία για τα εικονικά τιμολόγια.
Μετά την έρευνα στη Θεσσαλονίκη της ΟΔΕΤΗΝ και της GENNET η εφορία προχώρησε σε αναλυτικό αναδρομικό έλεγχο και της εταιρίας του κυρίου Τσουκαλίδη η οποία, περιέργως, φαινόταν να έχει ελεγχθεί για την επίμαχη περίοδο χωρίς να έχει βρεθεί το παραμικρό πρόβλημα. Με τον επανέλεγχο όμως τα στοιχεία ήταν πολλά και αδιαμφισβήτητα, οπότε η έρευνα προχώρησε και στο επόμενο επίπεδο: Την Αθήνα.
Ο έλεγχος συνεχίστηκε και στην Αθήνα η οποία κατέληξε στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα που είχαν καταλήξει και οι εφοριακές αρχές της συμπρωτεύουσας. Το συνολικό ύψος των προστίμων για την δράση της GENNET ανήλθε στα 78 εκατομμύρια ευρώ και τώρα το μόνο που έμενε ήταν να εκδοθεί η κρίση των βιβλίων της ως ανακριβών από την αρμόδια αρχή προκειμένου οι φόροι να βεβαιωθούν και να γίνουν απαιτητοί. Ε λοιπόν αυτό το χαρτί εκκρεμεί εδώ και 2,5 χρόνια!
Στο μεταξύ η εταιρία έχει προσφύγει στα δικαστήρια υποστηρίζοντας ότι οι εμπορικές συναλλαγές ήταν αληθινές και έχει μάλιστα ασκήσει διώξεις στους εφοριακούς που την έλεγξαν σε διάφορα επίπεδα. Η εκδίκαση της υπόθεσης στα δικαστήρια όμως θα καθυστερήσει λίγο ακόμα... Εξαιτίας της κυρίας Σαββαΐδου.
Η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων στο πλευρό του ελεγχόμενου για τοκογλυφία: Λίγο πριν την εκδίκαση της υπόθεσης στα δικαστήρια η Κατερίνα Σαββαΐδου που υποτίθεται ότι είναι υπεύθυνη για την συγκέντρωση όσο το δυνατόν περισσότερων εσόδων αντί να αποστείλει το έγγραφο για την κρίση των βιβλίων ώστε τα πρόστιμα να γίνουν απαιτητά (η κρίση είναι δεσμευτική) έκανε κάτι άλλο. Ζήτησε τον επανέλεγχο της υπόθεσης από την αρχή!
Κι όμως, σύμφωνα με τον Ν.2238/1994 (παλιός κώδικας φορολογίας Εισοδήματος που ίσχυε μέχρι και το τέλος του 2013, περίοδο που ίσχυε δηλαδή η υπόθεση) επανέλεγχος μπορεί να διαταχθεί μόνο «αν συμπληρωματικά στοιχεία περιήλθαν σε γνώση της υπηρεσίας και εξακριβώνεται ότι το εισόδημα του φορολογουμένου υπερβαίνει αυτό που έχει περιληφθεί στον προηγούμενο έλεγχο» και «αν η δήλωση που υποβλήθηκε ή τα έντυπα ή οι καταστάσεις που τη συνοδεύουν αποδεικνύονται ανακριβείς». Και αν ακόμα δεν βόλευε την κυρία Σαββαΐδου ο παλιός κωδικας ο νέος που τον αντικατέστησε (Ν.4174/2013 ) επίσης αναφέρει ότι «η φορολογική διοίκηση έχει δικαίωμα επανελέγχου υπόθεσης μόνο αν προέκυψαν νέα στοιχεία» και πιο κάτω «ως νέο στοιχείο νοείται κάθε στοιχείο, το οποίο δεν θα μπορούσε να είναι γνωστό στη φορολογική Διοίκηση κατά τον αρχικό φορολογικό έλεγχο». Ποιο θα μπορούσε να ήταν άραγε αυτό το συγκλονιστικό στοιχείο που για πρώτη φορά εμφανίστηκε το 2014 και δεν ήταν στη διάθεση κανενός από τους πλέον των 20 εφοριακών που έλεγξαν τουλάχιστον 3 φορές μέχρι σήμερα την εταιρία;
Αλλά ακόμα και αν η GENNET κατάφερε να προσλάβει τον Σέρλοκ Χολμς, γιατί η κυρία Σαββαΐδου δεν φρόντισε πρώτα να εκδοθεί το πόρισμα περί της κρίσης των βιβλίων της εταιρίας προκειμένου τα πρόστιμα να βεβαιωθούν και η GENNET να πρέπει να καταβάλει το νόμιμο ποσοστό από το νόμο πριν αμφισβητήσει τους ελέγχους; Γιατί δηλαδή δεν φρόντισε να εισπράξει πρώτα ό,τι μπορούσε για το κράτος ως οφείλει από τη θέση της;
Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Γιώργου Παλαιτσάκη στο FM Voice μέχρι στιγμής δύο ανώτατοι εφοριακοί έχουν παραιτηθεί αρνούμενοι να αναλάβουν τον επανέλεγχο της υπόθεσης που διέταξε η κυρία Σαββαΐδου.
Ποιος τελικά ελέγχει την Κατερίνα Σαββαΐδου; Στο τριήμερό μας αφιέρωμα στην Γενική Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων είδαμε ότι α) εξέδωσε ΠΟΛ υπέρ των καναλαρχών προκειμένου να μην πληρώσουν φόρους χωρίς κάποια προφανή νομική εξουσιοδότηση να το κάνει β) καθυστέρησε χωρίς κάποια προφανή δικαιολογία -και κατά παράβαση του νόμου- το άνοιγμα της εφαρμογής για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων φυσικών και νομικών προσώπων προκαλώντας με αυτό τον τρόπο υστέρηση στην χρηματορροή των εσόδων του κράτους στην κρίσιμη περίοδο της διαπραγμάτευσης και γ) μεσολάβησε προσωπικά σε φορολογική υπόθεση με καταλογισμένα πρόστιμα σχεδόν 80 εκατομμύρια ευρώ με τρόπο που δίνει την δυνατότητα στην ελεγχόμενη εταιρία να συνεχίσει να μην καταβάλει ούτε ένα ευρώ.
Φυσικά ήδη από τον Νοέμβριο είχαμε αποκαλύψει ότι η σημερινή ΓΓ το 2013 ήταν ταυτόχρονα Senior Tax Advisor της PwC και έδινε συμβουλές φοροαποφυγής (όπως αποκαλύφθηκε από το LUXLEAKS) σε μεγάλες πολυεθνικές την ίδια ώρα που ως μέλος επιτροπής του υπουργείου οικονομικών συμμετείχε στην σύνταξη των εκθέσεων διαφάνειας για τις ίδιες εταιρίες.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο Γενικό Γραμματέα, κύριο Χάρη Θεοχάρη, η κυρία Σαββαΐδου μπορεί να διωχθεί από τη θέση της αν δεν πιάνει τους στόχους που υπάρχουν στο συμβόλαιό της ή αν αποδειχτεί ότι οι πράξεις της είναι αντίθετες με το ρόλο της.
Στα παραπάνω ρεπορτάζ αποδείξαμε ότι η Κατερίνα Σαββαΐδου ίσως θα πρέπει να ελεγχθεί πειθαρχικά για το δεύτερο σκέλος, αυτό που αφορά τον σεβασμό στο νομικό πλαίσιο το οποίο οφείλει να υπηρετεί. Όσον αφορά το πρώτο, αυτό της αποτελεσματικότητας, προκαλούμε την κυβέρνηση να δώσει στη δημοσιότητα τους στόχους (για να μην υπάρχουν και προβλήματα εμπιστευτικότητας) του συμβολαίου της, προκειμένου να είναι διαυγές και ξεκάθαρο αν όντως βρίσκεται εντός στόχων... γιατί από αυτά που δημοσιεύσαμε πολύ αμφιβάλουμε και για αυτό.
Και αν η κυβέρνηση δέχεται πιέσεις από την Τρόικα για την θέσπιση του πλήρους ακαταδίωκτου της Κατερίνας Σαββαΐδου ας απαντήσει και στην κυρία Αντρέεβα, που ως εκπρόσωπος της Κομισιόν υποστήριξε ότι δεν έχει κανέναν έλεγχο επί της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων.
Να μάθουμε και εμείς τελικά ποιος είναι ο προϊστάμενος της και τι μπορεί να κάνει σε περίπτωση που δεν θεωρεί ότι ασκεί με ήθος τα καθήκοντά της. Σημείωση: Στο πάνω δεξί μέρος της σελίδας τα προηγούμενα ρεπορτάζ. Α! και μην ξεχάσετε να υποστηρίζετε το TPP

ΠΗΓΗ

ΓΕΡΜΑΝΟΙ, ΟΛΛΑΝΔΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΔΟΙ ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟ ΤΟΥΣ

Γερμανοί ,Ολλανδοί και Φιλανδοί επαναπατρίζουν τον χρυσό τους

Και εμείς τον …μπρούτζο μας, γιατί χρυσός δεν υπάρχει. Μπήκε ενέχυρο στους τοκογλύφους

Μπορούν οι κινήσεις της Bundesbank να "αποκαλύψουν" τις πραγματικές προθέσεις του Βερολίνου για το μέλλον της Ευρωζώνης; Σε ποιον βαθμό συνδέεται η απόφαση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της χώρας να συνεχίσει και να ενισχύσει μάλιστα το πρόγραμμα επαναπατρισμού των γερμανικών αποθεμάτων χρυσού με την κρίση στην ευρωζώνη;
Γερμανικός χρυσός: Η απόφαση της Γερμανίας –που διαθέτει τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού διεθνώς μετά τις ΗΠΑ– να ξεκινήσει πρόγραμμα επαναπατρισμού έγινε γνωστή τον Ιανουάριο του 2013. Ο αρχικός της σχεδιασμός προέβλεπε ότι σταδιακά μέχρι το 2020 θα έφερνε εντός συνόρων το 50% των αποθεμάτων της, όταν το ποσοστό αυτό στα τέλη του 2012 ήταν μόλις 31%. Αυτό αντιστοιχεί σε μια μετακίνηση της τάξης των 674 τόνων, εκ των οποίων 300 θα μεταφερθούν από τη Νέα Υόρκη και 374 από το Παρίσι.
Φέτος τον Ιανουάριο (για την ακρίβεια, στις 20 Ιανουαρίου), με επίσημη ανακοίνωσή της η Bundesbank επιβεβαίωσε ότι το πρόγραμμα επαναπατρισμού όχι μόνο συνεχίζεται –από το 2013 έχουν μεταφερθεί στη Φρανκφούρτη 67 τόνοι χρυσού από το Παρίσι και 90 τόνοι από τη Νέα Υόρκη–, αλλά και ενισχύεται, με επαναπατρισμό μεγαλύτερων ποσοτήτων από αυτούς που προέβλεπε ο αρχικός σχεδιασμός.
Ολλανδία - Φινλανδία: Κινούμενη "διακριτικά", η Ολλανδία αιφνιδίασε τον Νοέμβριο του 2014, όταν ανακοίνωσε ότι είχε επαναπατρίσει 122,5 τόνους χρυσού από τη Νέα Υόρκη στο Άμστερνταμ. Η ποσότητα αυτή, που με τις τότε τιμές είχε αξία 5 δισ. δολαρίων, αντιστοιχούσε στο 20% των συνολικών αποθεμάτων χρυσού της χώρας, ανεβάζοντας εν μία νυκτί στο 31% το ποσοστό των αποθεμάτων που φυλάσσονται εντός συνόρων. Ένα ποσοστό επίσης κοντά στο 31% εκτιμάται ότι απομένει στη Νέα Υόρκη, ενώ τα υπόλοιπα αποθέματα μοιράζονται μεταξύ Λονδίνου και Οτάβας.
Η Φινλανδία, αν και δεν έχει ανακοινώσει επισήμως τις προθέσεις της, όλο και πιο συχνά το τελευταίο διάστημα εμφανίζεται να εξετάζει το ενδεχόμενο επαναπατρισμού μέρους των δικών της αποθεμάτων, εκ των οποίων μόνο το 4% φυλάσσεται εντός συνόρων. Το μεγαλύτερο μέρος τους (51%) βρίσκεται στο Λονδίνο, το 20% στη Σουηδία, το 17% στις ΗΠΑ και το 7% στην Ελβετία. Κάποιες απαντήσεις θα δοθούν (ότ)αν γίνει γνωστό ποιοι είναι οι πελάτες της Bank of England που απέσυραν 351 τόνους χρυσού από το Λονδίνο στη διάρκεια του 2014. Μερίδα του ξένου Τύπου, πάντως, προεξοφλεί ότι μεταξύ αυτών θα βρίσκεται και η Φινλανδία…

ΠΗΓΗ

 

 

ΚΥΠΡΟΣ: ΒΡΕΘΗΚΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ Noratlas ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΜΑΝΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

Κύπρος: Βρέθηκε το πρώτο τμήμα του Noratlas με τους κομάντος από την Κρήτη

    

Το πρώτο κομμάτι του μοιραίου μεταγωγικού ΝΟΡΑΤΛΑΣ, το οποίο κατέπεσε τα ξημερώματα της 22ας Ιουλίου του 1974 από φίλια πυρά στην περιοχή της Μακεδονίτισσας, εντοπίσθηκε χθες από το συνεργείο που διενεργεί την ανασκαφή. 
Το γεγονός αυτό ενισχύει τις ενδείξεις και τις πληροφορίες ότι τα συντρίμμια του αεροσκάφους βρίσκονται όντως κάτω από το μνημείο που στήθηκε εις μνήμην των πεσόντων καταδρομέων αεροπόρων οι οποίοι επέβαιναν σε αυτό, αλλά και σε όλων εκείνων που σκοτώθηκαν κατά την τουρκική εισβολή του 1974.
Ήταν 22 Ιουλίου του 1974, κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, όταν το ελληνικό στρατιωτικό αεροπλάνο ΝΟΡΑΤΛΑΣ που μετέφερε 28 καταδρομείς καταρρίφθηκε από φίλια πυρά.
Από τους επιβαίνοντες στρατιώτες και το τετραμελές πλήρωμα της Πολεμικής Αεροπορίας μονάχα ένας επέζησε ενώ η άτρακτος του στρατιωτικού μεταγωγικού παραμένει μέχρι σήμερα θαμμένη στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας. Την προηγούμενη εβδομάδα, στην Κύπρο ξεκίνησαν οι εργασίες για τον εντοπισμό του αεροπλάνου «Νίκη 4», με στόχο να εντοπιστούν και τα λείψανα των Ελλήνων στρατιωτών που έχασαν εκείνη τη νύχτα τη ζωή τους.
«Πρόκειται για ένα σύνθετο και δύσκολο έργο, το οποίο απαιτεί και ιδιαίτερη προσοχή. Στο πέρασμα του χρόνου έχουν ταυτοποιηθεί τα λείψανα 12 ατόμων στο στρατιωτικό κοιμητήριο της Λακατάμειας και τώρα αναζητούμε τα λείψανα των υπολοίπων 19 στρατιωτικών. Σύμφωνα με όλες τις αξιόπιστες μαρτυρίες, ένας μεγάλος αριθμός εξ αυτών πρέπει να βρίσκονται εκεί.

 

Ελπίζουμε ότι θα εντοπιστούν στο κύριο τμήμα του αεροσκάφους, καθώς οι μαρτυρίες αναφέρουν ότι ετάφησαν μαζί με την άτρακτο» λέει ο κ. Φώτης Φωτίου, επίτροπος της Κυπριακής Προεδρίας για Ανθρωπιστικά Θέματα και Θέματα Αποδήμων.
Σε τρεις φάσεις:
«Η όλη διαδικασία έχει χωριστεί σε τρεις φάσεις. Αρχικά ξεκινήσαμε με την προετοιμασία του χώρου για την έναρξη της ανασκαφής. Στη συνέχεια γύρω στα μέσα Αυγούστου θα λάβει χώρα η κύρια και πλέον σημαντική φάση για τον εντοπισμό της ατράκτου με τη συμμετοχή ειδικής ομάδας επιστημόνων από την Κύπρο αλλά και από το εξωτερικό» λέει ο κ. Φ. Φωτίου.
«Είναι μια δύσκολη ανασκαφή, καθώς σύμφωνα με εκτιμήσεις του στρατιωτικού επιτελείου ίσως υπήρχαν κάποιου είδους εκρηκτικά και απαιτείται να ληφθούν ειδικά μέτρα για να αποφύγουμε προβλήματα. Η διαδικασία προβλέπεται ότι θα διαρκέσει περίπου 6-7 εβδομάδες ενώ η διαδικασία περιλαμβάνει και το έργο της ταυτοποίησης των λειψάνων από το Ινστιτούτο Νευρολογίας. Η τρίτη φάση, τέλος, αφορά την αποκατάσταση του ιερού χώρου, ο οποίος αποτελεί σημείο αναφοράς. Νομίζω ότι αυτό έπρεπε να είχε γίνει εδώ και χρόνια ως μια εθνική και ηθική υποχρέωση. Μια ανθρωπιστική υποχρέωση απέναντι σε συγγενείς και στους γονείς των πεσόντων ώστε να παραδοθούν τα λείψανα και να ταφούν με τις δέουσες τιμές».
Το έργο έχει αναλάβει το υπουργείο Εξωτερικών και επικεφαλής/συντονιστής έχει οριστεί ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Ανθρωπιστικών Θεμάτων του Υπουργείου Εξωτερικών Ξενοφών Καλλής. Αρχικά προβλέπεται να μετακινηθεί το πλακόστρωτο του μνημείου έως ότου αποκαλυφθεί το φυσικό έδαφος. Το εξόγκωμα, η τούμπα, είναι τεχνητή: χρησιμοποιήθηκε χώμα από τη γύρω περιοχή για να καλύψει το αεροσκάφος και σύμφωνα με γεωφυσικές έρευνες η άτρακτος βρίσκεται σε βάθος 3,5 μέτρων.
Απαντήσεις:
«Όλες οι έρευνες οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μαζί με τα συντρίμμια του αεροσκάφους έχει ταφεί και αριθμός καταδρομέων. Μετέπειτα στο πέρασμα του χρόνου δημιουργήθηκε το μνημείο, ο τύμβος, και αποτελεί σημείο αναφοράς για όλες τις εκδηλώσεις που γίνονται αναφορικά με την εισβολή. Εμείς θα απομακρύνουμε όλες τις εγκαταστάσεις, να αποκαλυφθεί η τούμπα, και να ξεκινήσει η ανασκαφή. Θέλουμε 41 χρόνια μετά να δούμε σε τι κατάσταση βρίσκεται το αεροσκάφος, τι υπάρχει πραγματικά εκεί και να δοθούν απαντήσεις στις οικογένειες» λέει ο κ. Ξ. Καλλής, ο οποίος έχει χειριστεί και τα προγράμματα ταυτοποίησης λειψάνων.
Οπως σημειώνει υπάρχουν καταγεγραμμένα στην Τράπεζα DNA όλα τα στοιχεία που δίνουν τη δυνατότητα ταυτοποίησης των λειψάνων, προκειμένου να αποδοθούν στις οικογένειες των πεσόντων.

Η τραγωδία - Μοιραίο λάθος και... «μας φάγατε, αδέλφια»:
Το αεροπλάνο ΝΟΡΑΤΛΑΣ βρισκόταν σε διαδικασία προσγείωσης γύρω στις 2 τα ξημερώματα όταν καταρρίφθηκε από φίλια πυρά της Εθνικής Φρουράς, καθώς θεωρήθηκε ότι η όποια αεροπορική παρουσία ήταν μόνο τουρκική.
«Αμέσως μετά μερικές ομάδες εφέδρων σπεύσαμε στο σημείο που έπεσε το αεροσκάφος με στόχο να συλλάβουμε κάποιον Τούρκο πιλότο. Ομως αντικρίσαμε την τραγική εικόνα να βρίσκουμε Ελληνες καταδρομείς» λέει ο φωτορεπόρτερ, Στέλιος Παπαστυλιανού, ο οποίος τότε υπηρετούσε ως έφεδρος, μέλος μονάδας Πυροβολικού που άλλαζε συνεχώς θέσεις εν μέσω της τουρκικής επίθεσης.
«Είχα αναλάβει τον ανεφοδιασμό με προμήθειες και συμπτωματικά είχα αυτοκίνητο, έτσι ήμουν από τους πρώτους που προσέτρεξαν όταν έπεσε και ακολούθησαν εκρήξεις. Ξέραμε ότι υπήρχε μονάχα τουρκική αεροπορία και βρεθήκαμε στο τραγικό θέαμα με τα εμβλήματα των δυνάμεων καταδρομέων. Υπήρχαν, θυμάμαι, δύο επιζώντες που απεβίωσαν καθ' οδόν προς το νοσοκομείο και το επόμενο πρωί. ''Μας φάγατε, ρε αδέλφια'' ήταν τα λόγια ενός καταδρομέα που χαροπάλευε».
Η δραματική επιχείρηση ΝΙΚΗ:
Σύμφωνα με την σχετική σελίδα της Wikipedia, την 21η Ιουλίου του 1974, τρεις μόλις ημέρες πριν η Χούντα Ιωαννίδη καταρρεύσει υπό το βάρος και της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, όταν αποφασίσθηκε στρατιωτική επιχείρηση ενίσχυσης της άμυνας του αεροδρομίου της Λευκωσίας με την κωδική ονομασία "ΝΙΚΗ". Το σχέδιο της επιχείρησης προέβλεπε την αερομεταμεταφορά και απόβαση καταδρομέων με αεροσκάφη της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Η προετοιμασία έγινε στην αεροπορική βάση της Σούδας στην Κρήτη και περιλάμβανε :
• 20 αεροσκάφη Nord 2501D Noratlas
• 10 αεροσκάφη C-47 Dakota
Όλα τα αεροσκάφη ανήκαν στην 354η Μοίρα Μεταφορών "Πήγασος" . Αυτά τα αεροσκάφη θα μετέφεραν και θα αποβίβαζαν στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας την Α' Μοίρα Καταδρομών με τον πλήρη οπλισμό της αποτελούμενη από 318 άνδρες.

 

Ο σχεδιασμός της επιχείρησης προέβλεπε την αερομεταφορά της Α' Μοίρας καταδρομέων κατά την διάρκεια της νύχτας - σε απόλυτη σιγή ασυρμάτου - πτήση σε χαμηλό ύψος - χωρίς συνοδεία μαχητικών - προσγείωση - αποβίβαση καταδρομέων - επιστροφή στην Σούδα.
Την 21η Ιουλίου και ώρα 22:35 η αποστολή ξεκίνησε με χρονικό περιορισμό τα μεσάνυκτα της ίδιας μέρας . Μόνο όμως τα 15 αεροσκάφη Noratlas [9] από τα 20 κατάφεραν να απογειωθούν στο χρονικό περιθώριο το οποίο προέβλεπε το σχέδιο, με αποτέλεσμα τα υπόλοιπα αεροσκάφη (5 Noratlas και 10 C-47) να παραμείνουν στο αεροδρόμιο της Σούδας.
Αμέσως μετά την απογείωση δόθηκε σήμα από το Κέντρο επιχειρήσεων πρός το Γ.Ε.Ε.Φ. Λευκωσίας με την φράση " Έρχονται τα 15 πορτοκάλια". Κατά την διάρκεια της πτήσης και χωρίς φώτα πορείας για την αποφυγή εντοπισμού 2 από τα αεροσκάφη παρουσίασαν βλάβη με αποτέλεσμα την επιστροφή του ενός στην Κρήτη και την προσγείωση του δευτέρου "ΝΙΚΗ 13" στην Ρόδο.

 

Οι προσγειώσεις στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας ξεκίνησαν στις 02:00 της 22ας Ιουλίου. Το "ΝΙΚΗ 1" ακούμπησε το διάδρομο της Λευκωσίας στις 01:55, το "ΝΙΚΗ 2" έπιασε στις 01:52.
Όμως από εδώ και πέρα ξεκινάει η τραγωδία της αποστολής, λόγω καθυστέρησης του ΑΕΔ να ενημερώσει τo ΓΕΕΦ και τα αντιαεροπορικά στοιχεία αποτελούμενα από τις 185η και 184η Μοίρες αντιαεροπορικών πολυβόλων και τα οποία φύλαγαν την περιοχή, δεν ενημερώθηκαν με αποτέλεσμα να θεωρήσουν ότι τα αεροσκάφη τα οποία πέταγαν ήταν εχθρικά.
Αμέσως άρχισαν έντονα αντιαεροπορικά πυρά τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα, το "ΝΙΚΗ 4" το οποίο βρισκόταν στο στάδιο προσγείωσης, να αρπάξει φωτιά και να συντριβή λίγα χιλιόμετρα από τον διάδρομο προσγείωσης. Το "ΝΙΚΗ 6" εβλήθη σε πολλαπλά σημεία της ατράκτου και σχεδόν χωρίς μηχανές και χάρη στις προσπάθειες των πιλότων να καταφέρει να προσγειωθεί. Τα υπόλοιπα αεροσκάφη κατάφεραν και αυτά να προσγειωθούν με λιγότερες ζημιές.
Μετά το "ΝΙΚΗ 2" προσγειώθηκε το "ΝΙΚΗ 3" το οποίο λόγω βλάβης στον έναν κινητήρα έφυγε από το ίχνος πτήσης του "ΝΙΚΗ 4" που καταρρίφθηκε και έφτασε στην τελική μετά την κατάρριψη του "ΝΙΚΗ 4".
Όλα τα πληρώματα μετά έβλεπαν κάποια φωτιά στο Λόφο της Μακεδονίτισσας και εκ των υστέρων έμαθαν ότι πρόκειται για το αεροσκάφος αυτό. Τελευταίο προσγειώθηκε το "ΝΙΚΗ 15" το οποίο και είχε απογειωθεί από την Σούδα με καθυστέρηση και παρά τις εντολές να μην εκτελέσει την αποστολή. Το "ΝΙΚΗ 14" έφτασε αφόύ είχε πλέον ξημερώσει και δεν προσγειώθηκε καθόλου, ακολούθησε εντολές και επέστρεψε πίσω στην Σούδα.
Όσα αεροσκάφη ήταν σε πτητική ικανότητα απογειώθηκαν για τη επιστροφή στην Ελλάδα ενώ τα υπόλοιπα καταστράφηκαν από τις φίλιες δυνάμεις στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας.

 

ΠΗΓΗ

ΦΘΗΝΟΤΕΡΟ ΤΟ ''ΚΑΛΑΘΙ ΤΗΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΣ'' ΑΠΟ ΓΑΛΛΙΑ-ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΦΠΑ

Φθηνότερο το «καλάθι της νοικοκυράς» από Γαλλία - Βρετανία μετά την αύξηση του ΦΠΑ

 

Σημαντικά φθηνότερο σε σχέση με τη Μ. Βρετανία και τη Γαλλία παραμένει το καλάθι της νοικοκυράς μετά και την τελευταία αύξηση του ΦΠΑ, ενώ σε σύγκριση με την Ισπανία είναι οριακά ακριβότερο.
Αυτό προκύπτει από έρευνα του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών της ΕΣΕΕ για τις τιμές 19 βασικών προϊόντων ευρείας κατανάλωσης (αλεύρι, γάλα, καφές, μακαρόνια, χυμός πορτοκαλιού, πατάτες, μήλα κλπ) στις τέσσερις χώρες μετά την αύξηση του ΦΠΑ στην Ελλάδα.
Το ελληνικό καλάθι κοστίζει 51,61 ευρώ, έναντι 51,04 ευρώ στην Ισπανία, 71,32 ευρώ στη Μ. Βρετανία και 66,64 ευρώ στη Γαλλία. Δηλαδή είναι φθηνότερο κατά 38,2% συγκριτικά με το αντίστοιχο του Ηνωμένου Βασιλείου και κατά 29,1% σε σχέση με εκείνο της Γαλλίας.
Όπως επισημαίνει το Ινστιτούτο, χωρίς ΦΠΑ οι διαφορές με τις ακριβότερες χώρες διογκώνονται, δηλαδή η Ελλάδα γίνεται ακόμα πιο φθηνή, ενώ η Ισπανία γίνεται ακριβότερη.
Ειδικότερα, χωρίς το ΦΠΑ το καλάθι στην Ελλάδα γίνεται ακόμη φθηνότερο του Ηνωμένου Βασιλείου κατά 52,5% και κατά 40,7% της Γαλλίας. Συγκριτικά με την Ισπανία, το ελληνικό καλάθι γίνεται πλέον φθηνότερο κατά 7,1%.
Αυτό συμβαίνει γιατί οι συντελεστές ΦΠΑ στη χώρα μας είναι σημαντικά υψηλότεροι των υπολοίπων κρατών (Ελλάδα: 13% και 23%, έναντι Ηνωμένου Βασιλείου: 0%, 5% και 20%, Ισπανίας: 4%, 10% και 21%, Γαλλίας: 5,5%, 10% και 20%).
Σημειώνεται από την ΕΣΕΕ ότι για την αποφυγή λανθασμένων συμπερασμάτων θα πρέπει να συνυπολογίζεται και το πραγματικό κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα σε κάθε χώρα σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης, το οποίο στη χώρα μας είναι σημαντικά χαμηλότερο σε σχέση με τις τρεις χώρες (47,2% σε σχέση με τη Μ. Βρετανία, 25,1% σε σύγκριση με την Ισπανία και 57,2% σε σχέση με τη Γαλλία).

ΠΗΓΗ

ΤΟΥΡΚΙΑ: ΕΚΛΟΓΕΣ 2015 Η «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΉ ΑΝΟΙΞΗ» ΤΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ

ΤΟΥΡΚΙΑ: ΕΚΛΟΓΕΣ 2015
Η «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΉ ΑΝΟΙΞΗ» ΤΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ
Η ανάδυση της πολυεθνικής Τουρκίας;

 

«Turkiye de yetmis iki bucuk millet war» = «Στην Τουρκία υπάρχουν εβδομήνταδυόμισι εθνότητες» -Τούρκικη παροιμία, (του Γιώργου Στάμκου από το HELLENIC NEXUS ΙΟΥΛΙΟΣ 2015)



Μειονότητες, αλλά και εν µέρει οι εθνικιστές, ήταν οι μεγάλοι νικητές των 24ων γενικών εκλογών στην Τουρκία, που διεξήχθησαν στις 7 Ιουνίου του 2015, ανατρέποντας τα φιλόδοξα σχέδια του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και την επί 13 χρόνια κυριαρχία του κόµµατός του, Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), στην πολιτική σκηνή της γειτονικής χώρας. Τα περίπου 54 εκατ. ψηφοφόρων από τα 77 εκατ. του πληθυσμού της Τουρκίας, που προσήλθαν στις κάλπες (η συµµετοχή κυμάνθηκε στο 80%), έστειλαν ένα σαφές μήνυμα: ότι οι ηγέτες εκείνοι που χάνουν την επαφή µε τον λαό τους, το λιγότερο αποτυγχάνουν δραματικά να εκπληρώσουν τις φιλοδοξίες τους. Το μήνυμα αυτό αφορούσε κυρίως τον Τούρκο πρόεδρο, που ήταν ο αδιαμφισβήτητος χαμένος των εκλογών. Ο Ερντογάν ξεπέρασε προ καιρού τα όρια, προκαλώντας την Ύβρη. Εκτός από την αυταρχική πολιτική του και την εμπλοκή του σε σωρεία σκανδάλων διαφθοράς, έκτισε κι ένα προεδρικό μέγαρο-παλάτι, κόστους 5 δισ. λιρών Τουρκίας (1,6 δισ. ευρώ), κοµπάζοντας πως «έχει 1.150 δωμάτια, όχι 1000!», την ίδια στιγµή που ο µισός πληθυσμός της χώρας ήταν κάτω ή κοντά στα όρια της φτώχειας. Στα χρόνια της παντοδυναμίας του, ο Ερντογάν αποκαλούσε «πατσαβούρα» κάθε εφημερίδα που τον αντιπολιτευόταν ή τον κριτίκαρε (ακόµη και τους NY Times!), φιλοδωρούσε µε πρόστιµα χιλιάδων ευρώ κάθε δημοσιογράφο που διαφωνούσε µαζί του, ενώ τα µέλη της κυβέρνησής του μετακινούνταν µε πολυτελή αυτοκίνητα αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, σε µια χώρα που ο βασικός μισθός ίσα που φτάνει τα 300 ευρώ. Κι ενώ πόνταρε στο ότι οι εκλογές αυτές θα του έδιναν την απαραίτητη δύναµη, για να προχωρήσει στην συνταγματική αναθεώρηση που επιθυµούσε για να αλλάξει το πολίτευμα σε προεδρική δημοκρατία, ώστε να έχει περισσότερες εξουσίες ως Πρόεδρος της Τουρκίας, ο λαός της Τουρκίας τον εξέπληξε δυσάρεστα στις κάλπες ... Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΕΡΤΟΓΑΝ: Το άλλο σημαντικό µήνυµα των εκλογών ήταν πως η Τουρκία, µια χώρα εθνικών, θρησκευτικών, πολιτικών και κοινωνικών αντιθέσεων, δεν μπορούσε πλέον να προσποιείται ότι αποτελεί µια ομοιογενή από κάθε άποψη χώρα. Πως η κεµαλικής επινόησης και επιβολής «εθνική ενότητα» αποτελεί, στην ουσία, µια επίφαση χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Και συντηρείται απλά εξαιτίας ενός αυταρχικού συστήματος διακυβέρνησης κι ενός εκπαιδευτικού συστήματος που κάνει κανονική πλύση εγκεφάλου στα παιδιά της Τουρκίας, να αποδεχτούν όλα, ανεξαρτήτως καταγωγής, την «τουρκικότητα». Πως η περίφημη «τουρκο-ισλαµική- σύνθεση, την οποία εγκαινίασε τη δεκαετία του 1980 ο κουρδικής καταγωγής πρωθυπουργός της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ και συνέχισε µε τη δική του παραλλαγή (πασπαλισμένη µε νεοθωµανικά μεγαλεία) ο Ερντογάν, προσπαθώντας να συνδυάσει µια Δυτικότροπη τουρκική κοινωνία µε το ισλαµικό-οθωµανικό της παρελθόν, ήταν ένα όνειρο απατηλό, αν όχι µια αποτυχία. Η Τουρκία επί Ερντογάν µπορεί να απομακρύνθηκε από τη Δύση και τον γεωστρατηγικό εναγκαλισµό της µε τις ΗΠΑ, καθώς και από τον στόχο της να καταστεί πλήρες µέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ωστόσο δεν κατάφερε να επανασυνδεθεί πλήρως µε τον μουσουλμανικό κόσµο της Μέσης Ανατολής, ούτε φυσικά και να αναλάβει ηγετικό ή πρωταγωνιστικό ρόλο στα πλαίσια του. Αντίθετα, απώλεσε παραδοσιακούς στρατηγικούς συµµάχους στην περιοχή, όπως ήταν το Ισραήλ αλλά και η Αίγυπτος, ενώ δημιούργησε εχθρότητα µε το καθεστώς Άσαντ στη Συρία (υποστηρίζοντας άµεσα τις δυνάµεις της αντιπολίτευσης κι εµµέσως τους Τζιχαντιστές της ISIS), µε το ανεξάρτητο κουρδικό κρατίδιο στο βόρειο Ιράκ, και αρκετή καχυποψία µε το Ιράν. το οποίο. αν και Σιιτικό, πάντα φιλοδοξούσε να καταστεί η ηγεμονική δύναµη στη Μέση Ανατολή. Αν κατάφερε κάτι η µμακροχρόνια πολιτική ηγεμονία του Ερντογάν και του ΑΚΡ στην Τουρκία. ήταν τον παραγκωνισµό του κεµαλικού συστήματος, δηλαδή της στρατοκεντρικής «βαθιάς Τουρκίας», και έναν επιφανειακό εκδημοκρατισμό (συχνά μόνον σε επικοινωνιακό επίπεδο) σε σχέση µε τις μειονότητες και µια σχεδόν σταθερή κι αξιοζήλευτη οικονοµική ανάπτυξη. Μια ανάπτυξη. ωστόσο. βασισμένη όχι τόσο στην αύξηση της παραγωγής. όσο στην αύξηση της κατανάλωσης (µε τεράστια εμπορικά ελλείμματα). Μιας κατανάλωσης ικανής να δημιουργήσει µεγάλες κοινωνικές ανισότητες και πλήθος νεόπλουτων, καθώς και µια µεγάλη μεσαία τάξη, γεµάτη αυτοπεποίθηση, κοσμοπολιτισμό, αλλά και µια τάση αμφισβήτησης του υπάρχοντος συστήματος, επιζητώντας την αλλαγή. Με άλλα λόγια, µια νέα τουρκική μεσαία τάξη που δεν έβλεπε µε καλό µάτι τον ισλαµοσυντηρητισµό και τον αυταρχισµό του Ερντογάν.

ΤΟ ΜΩΣΑΪΚΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ:

Αναµφίβολα, η γειτονική µας Τουρκία. µε βάση τα αποτελέσµατα των πρόσφατων εκλογών (ΑΚΡ / Κόµµα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης 40.87% και 258 έδρες. CHP / Ρεπουµπλικανικό Κόµµα 26% και 132 έδρες. ΜΗΡ / Κόµµα Εθνικιστικής Δράσης 16.28% και 80 έδρες. και HDP / Κόµµα Δηµοκρατίας των Λαών 13.12% και 80 έδρες), έχει εισέλθει σε τροχιά αλλαγής. µε το ψαλίδισµα των νεοσουλτανικών φιλοδοξιών του Ερντογάν, αλλά και την είσοδο του Κόµµατος Δηµοκρατίας των Λαών (HDP) στη Βουλή που, εκτός από την κουρδική μειονότητα. εκφράζει και την. επί δεκαετίες κυνηγημένη. τουρκική Αριστερά. τους Αλεβίτες. καθώς και τα υπολείμματα των χριστιανικών μειονοτήτων της Τουρκίας. Έπειτα από πολλά χρόνια έχουν εκλεγεί στην Τουρκική εθνοσυνέλευση και τέσσερις χριστιανοί Βουλευτές. Ο Markar Esayan. ένας Τουρκοαρµένιος δημοσιογράφος της Yeni Șafak. εισήλθε στο κοινοβούλιο µε το κεντροδεξιό ισλαµοσυντηρητικό ΑΚΡ του Ερντονάν, ως 120ς υποψήφιος από τη δεύτερη εκλογική περιοχή της Κωνσταντινούπολης. Η δικηγόρος αρµενικής καταγωγής. Selina Dosan. εξελέγη µε το κεντροαριστερό Κεµαλικό Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόµµα (CHP) ως πρώτη αναπληρωτής από τη δεύτερη εκλογική περιοχή του καταλόγου της Κωνσταντινούπολης του CHP. Δύο χριστιανοί, ακόµη. εισήλθαν στο Τουρκικό Κοινοβούλιο µε το Κόµµα Δηµοκρατίας των Λαών (HDP) - ο ένας από την Κωνσταντινούπολη (Αρµένιος) και ο άλλος. ασσυριακής καταγωγής. από τη νοτιοανατολική επαρχία Μαρντίν, όπου υπάρχει ακόµη µια µικρή ασσυριακή ορθόδοξη μειονότητα. Με το ίδιο κόµµα έχουν εκλεγεί και δύο Γεζίντι βουλευτές (η µία. η Φελεκνάς Ουτζά, δικηγόρος ακτιβίστρια, κουρδικής καταγωγής Γιεζίντι που γεννήθηκε στη Γερµανία), καθώς και πολλοί Αλεβίτες βουλευτές. Ακόµη και τα 2 εκατ. των Ροµά (Τσιγγάνων) της Τουρκίας απέκτησαν τον πρώτο τους βουλευτή. τον 38χρονο υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού Κόµµατος (CHP). Οζτζάν Πουρτοού, ο οποίος κέρδισε µία έδρα στη Σµύρνη. προπύργιο των Κεµαλιστών και του CHP. Δυστυχώς, λόγω της δραµατικής συρρίκνωσης τους ελληνορθόδοξου στοιχείου (λιγότεροι από 5.000 σε όλη την Τουρκία. κυρίως στην Κωνσταντινούπολη) δεν έγινε εφικτό να εκλεγεί βουλευτής κανένας χριστιανός ελληνικής καταγωγής. Σε κάθε περίπτωση, η Τουρκία αλλάζει σελίδα - ότι κι αν σηµαίνει αυτό ... Αναµφίβολα, η νέα τουρκική Εθνοσυνέλευση, έπειτα από τις εκλογές, έχει καταστεί ένα πολύµορφο μωσαϊκό. αδιανόητο πριν µερικά χρόνια. Ένας αριθµός-ρεκόρ γυναικών (97, σε σύνολο 550). µαζί µε Χριστιανούς, Κούρδου,. Αρµένιους, Άραβες, Αλεβήδες και Ροµά, εκλέχθηκαν βουλευτές στη νέα Τουρκική Εθνοσυνέλευση. Πρόκειται για µια τεράστια αλλαγή, σε µια Χώρα. που στο παρελθόν αντιμετώπιζε κάθε αίτηµα για πολιτική ποικιλομορφία και διαφορετικότητα εντός του Κοινοβουλίου ως απειλή για την εθνική της ενότητα. καθώς καταδιωκόταν από το «σύνδρομο της Συνθήκης των Σεβρών» (1920) και τον φόβο πως κάθε εθνική διαφορά είναι αφορµή για τη διάσπαση ή τον διαµελισµό της. Εμβληματική της σαρωτική ς αλλαγής στη σύνθεση του νέου Τουρκικού Κοινοβουλίου είναι η είσοδος µε το HDP και της 27χρονης Ντιλέκ Οτσαλάν, της ανιψιάς του φυλακισμένου ηγέτη των Κούρδων αυτονομιστών του ΡΚΚ, Αµπντουλάχ Οτσαλάν, η οποία δήλωσε χαρακτηριστικά: «Μπορεί να είµαι Κούρδισσα, αλλά εκπροσωπώ όλους εκείνους που έχουν πέσει θύµατα εκμετάλλευσης, τους καταπιεσμένους, τις περιθωριοποιημένες οµάδες, όλους τους αν8ρώπους, τις κουλτούρες, τα πιστεύω και τις γλώσσες». Είναι αξιοσημείωτο πως, έπειτα από τρεις ηµέρες σιωπής, µετά το δυσάρεστο γι' αυτόν αποτέλεσµα των εκλογών, ο Ερντογάν κατηγόρησε ανοιχτά τη Δύση πως βομβαρδίζει τους Άραβες και τους Τουρκµένους στη Συρία, ενώ παράλληλα στηρίζει τους Κούρδους «τρομοκράτες». Είναι γεγονός πως η Τουρκία αισθάνεται άβολα µε τις στρατιωτικές επιτυχίες των κουρδικών δυνάμεων στη Συρία, των λεγόμενων «Μονάδων Προστασίας του Λαού» (YPG), υποστηρίζοντας ότι συνδέονται µε το παράνοµο Κουρδικό Εργατικό Κόµµα (ΡΚΚ), προδιαγράφοντας έτσι µια πολιτική που θα επιχειρήσει τη διασύνδεση του Κόµµατος Δηµοκρατίας των Λαών (HDP) µε την «τρομοκρατία» και τις αποσχιστικές τάσεις, ώστε να χαϊδέψει τ' αυτιά των Τούρκων εθνικιστών, προσδοκώντας στην υποστήριξή τους.
Όπως και να 'χει, πάντως, οι πρόσφατες εκλογές ανέδειξαν την αδιαμφισβήτητη πολυεθνικότητα της σημερινής Τουρκίας που, αν δεν εκδημοκρατιστεί σε βάθος, ίσως οδηγηθεί μεσοπρόθεσμα σε πολιτική αναδιάρθρωση ή ακόµη και διάσπαση.

ΤΟ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ:

Σύµφωνα µε το Τουρκικό Σύνταγµα, το οποίο θεμελίωσε ο Κεµάλ Ατατούρκ, «όποιος ζει µέσα στο πολιτικό πλαίσιο της Τουρκίας είναι Τούρκος». Αυτό σηµαίνει πως η τουρκική εθνική ταυτότητα, η οποία οικοδοµήθηκε πάνω στις αρχές του Κεµαλισµού και του εθνικισμού, αρνείται τις επιµέρους εθνικές και εθνοτικές ιδιαιτερότητες των πληθυσμών που διαβιούν µέσα στα όρια του τουρκικού κράτους και καλλιεργεί συνθήκες βίαιης οµογενοποίησής τους. Εξαίρεση αποτελούν οι τρεις θρησκευτικές μειονότητες, οι οποίες αναγνωρίζονται από τη Συνθήκη της Λωζάννης (1923), δηλαδή οι Ελληνορθόδοξοι (Ρωµιοί), οι Αρµένιοι και οι Εβραίοι, και αριθμούν σήµερα όλες µαζί λιγότερα από 200.000 µέλη, δηλαδή λιγότερο από το 0,4% του πληθυσμού της χώρας. Σ' αυτές τις θρησκευτικές µη μουσουλμανικές μειονότητες αναγνωρίζονται κάποια περιορισμένα µειονοτικά δικαιώµατα (θρησκευτικά ιδρύµατα, εκπαίδευση κ.α.), τα οποία ωστόσο καταπατούνται συστηµατικά. Όλοι οι υπόλοιποι µουσουλµάνοι πολίτες της Τουρκίας θεωρούνται αυτομάτως «τουρκικής εθνικότητας, ανεξαρτήτως εθνικής και εθνοτικής καταγωγής. Ωστόσο, από τα 77 εκατ. των σημερινών κατοίκων της Τουρκίας, µόνον το 70% θα μπορούσαν να θεωρηθούν «εθνικά Τούρκοι», ασχέτως αν κι αυτοί υπήρξαν αποτέλεσµα αιώνων σταδιακού ή και βίαιου εξισλαμισμού και εκτουρκισμού των λαών της Μικράς Ασίας και των Βαλκανίων. Το υπόλοιπο 30% αποτελείται από διάφορες, δεκάδες στον αριθµό, µειονότητες, µε τους Κούρδους να αποτελούν το 18-20% του πληθυσμού της Τουρκίας ή περίπου 15 εκατ. µέλη. Εκτός από τους Κούρδους, που αποτελούν µια συμπαγή μειονότητα µε ισχυρή εθνική ταυτότητα, εντοπισμένη κυρίως στη νοτιανατολική Τουρκία, υπάρχουν στο έδαφος της Τουρκικής Δηµοκρατίας περίπου 2,5 εκατ. Κιρκάσιοι (Τσερκέζοι), 2 εκατ, Σλάβοι µουσουλµάνοι (Βόσνιοι κ.α.), 1,5 εκατ. Αλβανοί µουσουλµάνοι, 1 εκατ. Λαζοί και Γεωργιανοί, 1 εκατ. Άραβες, 600.000 Ποµάκοι ή βουλγαρόφωνοι, 500.000 Αζέροι (Σιίτες τουρκόφωνοι), καθώς και μικρότερες µειονότητες Τατάρων, Γκαγκαούζων, Αµπχάζιων, Τσετσένων, Ασσύριων, Αφροτούρκων (απόγονοι σκλάβων από την Αφρική), καθολικών Λεβαντίνων, και σχεδόν 2 εκατ. Τούρκων Ροµά (Τσιγγάνων).

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΗΤΕΣ:

Υπάρχει, επίσης, µια πολυάριθμη οµάδα ελληνόφωνων μουσουλμάνων (αν και οι νεότερες γενιές ξεχνούν και δεν μιλούν εύκολα τη γλώσσα των προγόνων τους), οι οποίοι, αν και θεωρούνται επίσηµα «εθνικά Τούρκοι», διατηρούν σε µεγάλο βαθµό την ιδιαίτερη ταυτότητά τους και αριθμούν περίπου ένα εκατομμύριο. Αυτοί χωρίζονται σε τέσσερις µεγάλες οµάδες: Στους ελληνόφωνους μουσουλμάνους του Πόντου (πάνω από 300.000), που μιλούν την ποντιακή διάλεκτο. Στους Τουρκοκρήτες (300.000-400.000), στους εξισλαµισθέντες Έλληνες της Κύπρου ή Λινοβάµβακούς (150.000) και στους Βαλαάδες της Μακεδονίας (80.000). Μικρότερη ομάδα αποτελούν οι ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι της Ηπείρου ή Γιαννιώτες (20.000). Με εξαίρεση τους ελληνόφωνους του Πόντου, όλοι οι υπόλοιποι ήρθαν στην Τουρκία ως πρόσφυγες, κυρίως από το 1912 και μετά. Η μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα είναι οι ελληνόφωνοι Ρουμ του Πόντου που, εκτός από την ελληνοποντιακή γλώσσα, συνεχίζουν να διατηρούν και ένα πανάρχαιο πολιτισμό στις απόμακρες κοιλάδες και στα χωριά των Ποντιακών Άλπεων. Πρόκειται για ένα ζωντανό τμήμα της παλιάς Ρωμιοσύνης που συνεχίζει να ζει στους τόπους της, με μουσουλμανική όμως μορφή. Η άλλη μεγάλη ομάδα, οι Τουρκοκρήτες, είναι σήμερα εγκατεστημένοι στα παράλια της Μικρά Ασίας, κυρίως στο Αϊβαλί και στα περίχωρά του, όπως επίσης και στη χερσόνησο της Τρωάδας και της Καλλίπολης, αλλά και στα Μουδανιά και στις ακτές της θάλασσας του Μαρμαρά. Οι Τουρκοκρήτες βλέπουν ελληνική τηλεόραση, μαγειρεύουν την κρητική κουζίνα, μιλούν με την τραγανή κρητική τους προφορά με καημό και νοσταλγία για την Κρήτη, ενώ ορισμένοι εξακολουθούν να δηλώνουν Ρωμιοί, δηλαδή Έλληνες, με κίνδυνο να τους αποκαλέσουν «γκιαούρηδες» οι ντόπιοι Τούρκοι. Επισκέφτηκα τα Μουδανιά πριν από τρία χρόνια, την πόλη όπου στις 11 Οκτωβρίου του 1922 υπογράφηκε η λεγόμενη «Ανακωχή των Μουδανιών», που επικύρωσε την υποχώρηση του ελληνικού στρατού από όλα τα εδάφη της σημερινής Τουρκίας. Την υποχώρηση του στρατού ακολούθησε και το ξερίζωμα του ελληνικού πληθυσμού της Μικράς Ασίας. Έτσι, τα Μουδανιά, που η πλειοψηφία των κατοίκων τους ήταν Έλληνες, άδειασαν ξαφνικά από το ελληνικό στοιχείο, που κατέφυγε ως πρόσφυγες στην Ελλάδα. Στη θέση τους ήλθαν μουσουλμάνοι πρόσφυγες από την Κρήτη, οι λεγόμενοι «Τουρκοκρήτες που μιλούν ακόμη τα Ελληνικά. Οι Τουρκοκρήτες που, μετά το 1922, εγκαταστάθηκαν στα σπίτια και στις γειτονιές των Ελλήνων των Μουδανιών (σ' ένα παραθαλάσσιο περιβάλλον που θυμίζει κάπως την Κρήτη), μιλούν ακόμη τα Κρητικά Ελληνικά, μ' εκείνη τη χαρακτηριστική τους, τραγανιστή προφορά. Με κάθε γενιά, όμως που Χάνεται, φθίνει και η ανάμνηση της κρητικής καταγωγής, της γλώσσας, αλλά και η επιθυμία τους να τη διατηρήσουν ζωντανή. Οι Τουρκοκρητικοί των Μουδανιών έφεραν και την κρητική τους κουζίνα -τη λεγόμενη «Γκιρίτ Μουτφαγκί»- σ' αυτό το λιμάνι της Προποντίδας, καθώς μάθανε τους ντόπιους Τούρκους να τρώνε σαλάτες με αγριόχορτα και μεζέδες με θαλασσινά. Οι περισσότεροι Τουρκοκρητικοί ήταν ντόπιοι Έλληνες της Κρήτης, που, μετά την κατάκτηση του νησιού τους από τους Τούρκους, προσηλυτίστηκαν στον μουσουλμανισμό. Δεν έγιναν, όμως, οπαδοί του Σουνιτισμού, αλλά του Μπεκτασισμού, που ήταν πιο αποδεκτός στους πρώην Χριστιανούς των Βαλκανίων που πέρασαν στο Ισλάμ ... Μια άλλη ομάδα ελληνόφωνων μουσουλμάνων είναι οι Βαλαάδες που ήταν γνωστοί στους χάρτες της Μακεδονίας των αρχών του 20ου αιώνα ως «Greek Μuslims». Και αυτοί είναι εγκατεστημένοι στις ακτές της Μικράς Ασίας και συνεχίζουν να μιλούν Ελληνικά. Τέλος, οι ελληνόφωνοι Τουρκοκύπριοι (Λινοβάμβακοι) είναι κυρίως εγκατεστημένοι στην Κιλικία, απέναντι ακριβώς από το νησί τους. Πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι στην άλλη πλευρά του Αιγαίου προσπαθούν να διατηρήσουν την ελληνφωνία τους και να διασώσουν την ιδιαίτερη πολιτιστική τους ταυτότητα, προσδοκώντας κάποια στιγμή στο μέλλον να αποτελέσουν γέφυρα φιλίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

ΜΙΑ ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΒΑΒΕΛ:

«Δεν πιστεύω ότι ο καθένας μας είναι Τούρκος, ότι κι αν σημαίνει αυτό. Κοίταξέ μας! Είμαστε ένα μείγμα Τούρκων, Αράβων, Ελλήνων, Εβραίων, Περσών, Αρμενίων, Κούρδων ... », δήλωσε στον έκπληκτο δημοσιογράφο του National Geographic ο «Τούρκος Ουμίτ, που έτρωγε μαζί του σ' ένα εστιατόριο της Άγκυρας. Αμέσως, ένας-ένας από την παρέα του Ουμίτ, που καθόταν μαζί με τον Αμερικανό δημοσιογράφο, άρχισαν να συμπληρώνουν το παζλ της πολυεθνικότητας της Τουρκίας. «Έχω πολλούς συγγενείς εκτός Τουρκίας», είπε ο ένας. «Η μητέρα μου είναι Τουρκάλα, αλλά η μητέρα της ήταν από τη Ρουμανία», διέκοψε ένας άλλος. «Η μητέρα μου είναι από την Ελλάδα, αλλά μιλάει Τουρκικά. Ο πατέρας μου γεννήθηκε στη Γεωργία ..» συμπλήρωσε ένας τρίτος. Όλοι τους προέρχονταν από µη-τουρκικούς λαούς που συνυπήρχαν στην Οθωµανική Αυτοκρατορία και, στη συνέχεια, εκτουρκίστηκαν, κυρίως γλωσσικά. Από κάθε άποψη, η γλώσσα και όχι η καταγωγή συνεχίζει να παραµένει το κυρίαρχο στοιχείο ορισµού της «τουρκικότητας»: «Η τουρκική γλώσσα είναι το μοναδικό αποδεκτό κριτήριο για έναν ορισµό σχετικά µε τους Τούρκους. Τούρκος είναι αυτός που µιλά την τουρκική γλώσσα. Όλοι οι άλλοι ορισµοί είναι ανεπαρκείς» (Bozkurt Guvenc, Η Τουρκική Ταυτότητα). Παρ' όλα αυτά, σύµφωνα µε την εγκυκλοπαίδεια Ethnologue: Language of the world, στον χώρο της σημερινής Τουρκίας μιλιούνται άλλες 34(!) γλώσσες,εκτός από τα Τουρκικά της Ανατολίας. Η πιο διαδεδομένη από αυτές είναι η Kurmanji (κουρδική διάλεκτος), που μιλιέται από περίπου 6 εκατ. ανθρώπους και η λιγότερο διαδεδομένη είναι η Hirtevin, που μιλιέται από 250-300 Συρο- Χαλδαίους. Στο µεταξύ, μιλιούνται η Αραβική (1,5 εκατ.), η Κιρκασική (περίπου 1 εκατ.), η Περσική (700.000), η Αζερική (600.000), η Γκαγκαούζικη (330.000), η Ποµακική (300.000), η Καµπαρντιάνικη (210.000), η Λαζική (100.000), η Μιγκρέλικη (100.000), η Αρµενική (70.000), η Σερβοκροάτικη (100.000), η Αλβανοτοσκική (70.000), η Ελληνική (4.000 στην Κωνσταντινούπολη και 300.000 ελληνόφωνοι µουσουλµάνοι) ... Κοντολογίς, σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού της σημερινής Τουρκίας (πάνω από 20 εκατ. άνθρωποι) οµιλεί και µια άλλη γλώσσα, εκτός από τα επίσηµα Τουρκικά. Αυτό είναι πράγµατι κάτι το εκπληκτικό, εφόσον αναφερόμαστε σε µια Χώρα, όπου η εκμάθηση της Τουρκικής είναι εδώ και τρεις γενιές υποχρεωτική στην εκπαίδευση, στον στρατό, στη δηµόσια διοίκηση και στα ΜΜΕ, ενώ απαγορεύεται η δηµόσια χρήση κάθε άλλης γλώσσας, άσχετα αν αυτή μιλιέται από εκατομμύρια ανθρώπους [π.χ. Kurmanji). «Πατριώτη, µίλα µόνο Τουρκικά», ήταν το σύνθηµα µιας προπαγανδιστικής εκστρατείας που εξαπέλυσε το τουρκικό κράτος στη δεκαετία του 1950, µε σκοπό να εξαλείψει τις γλωσσικές ιδιαιτερότητες της χώρας. Το επόµενο βήµα προς αυτή την κατεύθυνση έγινε το 1965, όταν η Τουρκία σταµάτησε στις επίσηµες απογραφές της να απογράφει τις εθνικές και γλωσσικές µειονότητες. Από τότε η Τουρκία αποφεύγει ν' απογράφει τις μειονότητες της, θεωρώντας ότι µ' αυτόν τον τρόπο τις καθιστά επισήµως ανύπαρκτες!

ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ:

Στην Τουρκία δεν υπάρχουν µόνον εθνικές και γλωσσικές µειονότητες. Υπάρχουν κυρίως θρησκευτικές µειονότητες. Και φυσικά δεν αναφερόμαστε στους λιγοστούς εναπομείναντες Ελληνορθόδοξους, Αρµένιους και Εβραίους της χώρας. Σ' αυτή τη χώρα ζουν περίπου 12-15 εκατ. Αλεβήδες, που ζουν κυρίως στην κεντρική και βορειανατολική Μικρά Ασία. Πρόκειται για µια ισλαµική αίρεση µε συμπεριφορά πιο κοσµική και δημοκρατική, σε σύγκριση µε τους Σουνίτες, η οποία πρόσκειται πολιτικά στον προοδευτικό και αριστερό Χώρο. Πρόκειται για µια παραλλαγή του περσικού Σιιτισµού και, σύµφωνα µε τους ιστορικούς, κατάγονται στην πλειονότητά τους από τους αιρετικούς Παυλικιανούς, που ζούσαν στην ανατολική Μικρά Ασία και είχαν εξεγερθεί ουκ ολίγες φορές κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ένα σηµαντικό τµήµα των Αλεβήδων ανήκει και στην κουρδική μειονότητα. Μια αλεβίδικη οµάδα είναι και οι Ζάζα (περίπου 2 εκατ.), οι οποίοι μιλούν µια ιρανική διάλεκτο και είναι Σουνίτες και Σούφι. Στα πλαίσια της κουρδικής μειονότητας συγκαταλέγονται και περίπου 300.000 - 500.000 Γιεζιντί (Yezindi), η θρησκεία των οποίων είναι παγανιστική (λατρεία του θεού-παγωνιού), µε στοιχεία χριστιανισμού, ισλαµισµού και σουφισµού. Οι δε Γιεζιντί του βορείου Ιράκ, που ζούσαν κυρίως στις πλαγιές του όρους Σιντζάκ, έχουν υποστεί τον τελευταίο χρόνο διώξεις και γενοκτονία από τους Τζιχαντιστές του ISIS, και έχουν καταφύγει ως πρόσφυγες στις κουρδικές περιοχές, στην Τουρκία, αλλά και στην Ευρώπη, όπου υπάρχουν µεγάλες διασπορικές κοινότητές τους. Οι Σιίτες της Τουρκίας είναι επίσης αρκετοί, πάνω από 3 εκατ., και είναι κυρίως Αζέροι, Άραβες και Πέρσες. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί πως στη σημερινή Τουρκία διαβιούν περίπου 30.000 Ντονµέδων, εξισλαµισθέντων Εβραίων (πολλοί εκ των οποίων είναι πρόσφυγες από τη Θεσσαλονίκη), οι οποίοι κατοικούν κυρίως στη Κωνσταντινούπολη και στη Σµύρνη. Η πλειονότητα των Ντονµέδων αποτελούν τµήµα της τουρκικής ελίτ, θεωρούνται Δυτικότροποι και Κεµαλιστές και αντίπαλοι της ισλαµικής αναβίωσης του Ερντογάν, αλλά και υπέρµαχοι της ελληνοτουρκικής φιλίας, όπως ήταν και ο Ιπεκτσί (που θέσπισε και τα γνωστά «βραβεία Ιπεκτσί»). Μέλος αυτής της κοινότητας αποτελούσε και ο πρώην Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Ισµαήλ Τζεµ, που εγκαινίασε µια λιγότερο επιθετική πολιτική προσέγγισης µε την Ελλάδα. Τέλος, πρέπει να υπογραμμιστεί η δηµογραφική δυναµική των μειονοτήτων, που είναι πολύ μεγαλύτερη σε σχέση µ' εκείνη των αµιγώς «Τούρκων». Για παράδειγμα, ο ετήσιος ρυθµός δηµογραφικής αύξησης των Κούρδων είναι 2,5-3% - υπερδιπλάσιος σι; σύγκριση µε τους υπόλοιπους «Τούρκους (1- 1,5%). Με βάση αυτόν τον ρυθµό, τα σηµερινά 20 εκατ. των Κούρδων της Τουρκίας θα γίνουν 32 εκατ. ως το 2030 και θα αντιστοιχούν στο 35% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Το 2060, ο πληθυσμός της Τουρκίας προβλέπεται να είναι 100 εκατ., από τα οποία τα 44 εκατ, (44%) θα είναι Κούρδοι! Αυτό σηµαίνει ότι, αν οι σημερινοί διαφορετικοί ρυθµοί δηµογραφικής αύξησης µεταξύ Τούρκων και Κούρδων διατηρηθούν, τότε µέσα σε µισό αιώνα οι Κούρδοι θα είναι η πολυπληθέστερη εθνική οµάδα στην Τουρκία! Υπερβολικό ή όχι, είναι γεγονός ότι µόνο το πανίσχυρο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας γνωρίζει τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος και μελετά τρόπους αντιμετώπισης της κουρδικής δηµογραφικής πλημμυρίδας ... Συμπερασματικά, µε βάση και τα αποτελέσµατα των πρόσφατων εκλογών, η γειτονική Τουρκία εισέρχεται σε µια «ζώνη αναταράξεων» µε απρόβλεπτες συνέπειες. Από τη στιγµή που το φιλοκουρδικό Κόµµα Δηµοκρατίας των Λαών (HDP) αρνείται να σχηματίσει κυβέρνηση µε το ΑΚΡ του Ερντογάν, τότε αυτό θα πρέπει είτε να συγκροτήσει έναν «µεγάλο συνασπισµό» µε το αντιπολιτευόμενο κεντροαριστερό Ρεπουμπλικανικό Κόµµα (CHP) -ίσως το καλύτερο σενάριο για την Ελλάδα-, είτε να σχηματίσει κυβέρνηση µε το εθνικιστικό, ακροδεξιό ΜΗΡ, που υποστηρίζει πως «θέλει να απελευθερώσει το Αιγαίο από την ελληνική κατοχή». Πρόκειται για ένα σενάριο εφιαλτικό, καθώς θα αυξήσει κι άλλο την τουρκική πίεση στο μέτωπο Θράκη-Αιγαίο-Κύπρος. Δεν πρέπει, επίσης, να διαφεύγει της προσοχής µας ότι το ισλαµιστικό κόµµα της Τουρκίας, το Saadet Partisi, που υποστηρίζει ανοικτά τους Τζιχαντιστές, ήρθε πέμπτο µε 2,07% κι αν και δεν εξέλεξε βουλευτές λόγω του πλαφόν του 10%, απέσπασε σχεδόν 1 εκατ. ψήφους, κυρίως στην ανατολική Τουρκία. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασµό µε τον εµφύλιο πόλεµο στη Συρία και 2,5 εκατ. Σύριους πρόσφυγες στην Τουρκία, δημιουργεί καταστάσεις αστάθειας, που επηρεάζουν άµεσα και την Ελλάδα. Η σημερινή Ελλάδα της κρίσης έχει κάθε λόγο να επιθυµεί µια σταθερή, ευημερούσα και δημοκρατική Τουρκία, που θα σέβεται τα δικαιώµατα όλων των μειονοτήτων της. Ας µην ξεχνάµε πως, κάθε φορά που η Τουρκία είχε τον ρόλο του «Μεγάλου Ασθενή», η Ελλάδα µμολυνόταν πρώτη από την ασθένειά της και υπέφερε. Σε µια περίοδο που η Ελλάδα ήδη υποφέρει λόγω της οικονομικής κρίσης, δεν έχουµε πλέον αυτή την πολυτέλεια. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ – ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ: • Omer Asan Ο Πολιτισμός του Πόντου Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 1998 • Jean-Paul Roux, Η Ιστορία των Τούρκων, Γκοβόστης 1998 • Peter Alford Andrews, Ethnic Groups in the Republic of Turkey, Wiesbaden 1989. • Δημήτρης Μανακανάτας, Οι Μειονότητες στην Τουρκία, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, Μάιος 1998 • Πέτρος Μακρής, Εθνική Μειονότητα της Τουρκίας οι ... «Καθαροί» Τούρκοι, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 14/5/1995 • Γιώργος Στάµκος, Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους: Η Ελληνική Γεωφιλοσοφία και οι Προκλήσεις της Παγκοσμιοποίησης, Α' έκδοση Αρχέτυπο 2000, Γ' έκδοση Άγνωστο 2007 • Γιώργος Στάµκος, & Μίλιτσα Κοσάνοβιτς, Στοιχειωμένα Βαλκάνια: Εξερευνώντας τα Μυστικά της Βαλκανικής Ενδοχώρας, εκδ, Άγνωστο 2006 • Βλάσης Αγτζίδης, Οι Εξισλαμισμένοι Έλληνες στη Σημερινή Τουρκία, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 26/8/1996 • Παγκόσμια Εθνολογική Εγκυκλοπαίδεια (http://www.sil.org/ ethnologue/ countries/turk). 

* Ο Γιώργος Στάµκος είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Από το 1988 έχει συγγράψει περίπου 2.000 ειδικά άρθρα και αναλύσεις, 14 βιβλία. κυρίως έρευνες. σενάρια και κείµενα για ντοκιμαντέρ, ενώ υπήρξε κατά διαστήματα και εκδότης ειδικών περιοδικών.


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΑ.Σ.Α.Σ./ΔΕΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΑ.Σ.Α.Σ./ΔΕΗ

 

 

 

 



ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ ΚΑΔΟΣ ΓΙΑ ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΚΑΠΑΚΙΑ

ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ ΚΑΔΟΣ ΓΙΑ ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΚΑΠΑΚΙΑ

Σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ατόμων με Αναπηρία Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας και μετά από πρόταση της ΚΙΝΗΣΗΣ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΟΡΔΑΙΑΣ τοποθετήθηκε σήμερα 16-07-2015 ειδικός κάδος για συλλογή πλαστικών καπακιών στην κεντρική πλατεία Πτολεμαΐδας.

Οι συνδημότες μας μπορούν να τοποθετούν εκεί τα πλαστικά καπάκια είτε μέσα σε πλαστικές σακούλες είτε και μεμονωμένα τα πλαστικά καπάκια.

Η προσπάθεια της συλλογής για πλαστικά καπάκια συνεχίζεται και οι χώροι πρώτης περισυλλογής που έχουμε ως ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΟΡΔΑΙΑΣ ορίσει, εξακολουθούν να είναι :

1ον. Συνεργείο αυτοκινήτων Αποστολίδη (αρχή Καραϊσκάκη-περιφερειακή οδός) αντιπροσωπεία Peugeot.
2ον. Ιχθυοπωλείο Ο ΚΩΣΤΑΣ (Βασ.Σοφίας 38).
3ον. Καφενείο Πουλασικίδη Βασίλειου (25ης Μαρτίου 26, απέναντι από την Εθνική Τράπεζα).

 

ΒΟΗΘΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΠΑΚΙΩΝ (ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ) ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ

ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΟΡΔΑΙΑΣ