ΠΕΘΑΝΕ ΚΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΕΠΙΖΩΝ ΤΟΥ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ ΣΤΗΝ ΤΡΕΜΠΛΙΝΚΑ

Πέθανε και ο τελευταίος επιζών του ναζιστικού στρατοπέδου στην Τρεμπλίνκα. Ο εγκλεισμός, η απόδραση και η ζωή μετά το Ολοκαύτωμα 

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών και ο τελευταίος επιζών του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης της Τρεμπλίνκα. Ήταν ένας από τους μόλις 67 γνωστούς επιζώντες...
Ο Samuel Willenberg μεταφέρθηκε στο κολαστήριο της Πολωνίας το 1942 και σε ηλικία μόλις 19 ετών. Ο μόνος λόγος που κατάφερε να γλυτώσει από τους θαλάμους αερίων ήταν επειδή κατά την άφιξή του, έσπευσε να δηλώσει στους αρμόδιους πως ήταν οικοδόμος, ένα επάγγελμα που – όπως τον είχαν συμβουλέψει συγκρατούμενοι του- μπορούσε να τον «κρατήσει» ζωντανό αφού υπήρχε ανάγκη για τεχνίτες. 
Στο ίδιο στρατόπεδο κρατούνταν και οι δύο του αδερφές, οι οποίες δολοφονήθηκαν όπως και ακόμη περί τα 870.000 άτομα που κρατούνταν στο συγκεκριμένο στρατόπεδο θανάτου. Ο ίδιος δεν γνώριζε για την δολοφονία τους αλλά το ανακάλυψε όταν του ανατέθηκε η διαλογή των προσωπικών αντικειμένων όσων είχαν θανατωθεί στους θαλάμους αερίων. Μεταξύ αυτών, βρήκε και αντικείμενα των δύο αγαπημένων του αδελφών. 
Το 1943, ο 20χρονος νεαρός πήρε μέρος σε μια απόπειρα απόδρασης που ακολούθησε την εξέγερση περί των 200 κρατουμένων κατά των φρουρών. Πάνω στην γενικότερη αναστάτωση που επικράτησε κατάφερε, μαζί με άλλους, να τρέξει προς τα συρματοπλέγματα. Οι φρουροί άνοιξαν πυρ και οι περισσότεροι από τους δραπέτες – συντρόφους του σκοτώθηκαν. Ο ίδιος τραυματίστηκε στο πόδι τη στιγμή που σκαρφάλωνε πάνω σε μια σωρό από πτώματα προκειμένου να μπορέσει να πηδήξει πάνω από τα συρματοπλέγματα.
Τελικά όμως κατάφερε να ξεφύγει και στη συνέχεια εντάχθηκε στις τάξεις του πολωνικού στρατού. 

Το 1950 μετακόμισε στο Ισραήλ, νυμφεύθηκε την αγαπημένου του Aba- η οποία επίσης επέζησε του Ολοκαυτώματος- και απέκτησε μια κόρη που δυστυχώς έφυγε από τη ζωή πριν από εκείνον.
Ο Willinberg επισκέφθηκε το στρατόπεδο θανάτου της Τρεμπλίνκα αρκετές φορές, συνοδεύοντας κυρίως νέους ανθρώπους και θέλοντας να τους αφηγηθεί τις φρικαλεότητες που εκτυλίχθηκαν εκεί στο πλαίσιο των προσπαθειών να κρατηθούν ζωντανές οι μνήμες του Ολοκαυτώματος. 

Κατά την παραμονή του δε στο Ισραήλ κατάφερε να αποφοιτήσει από την Καλών Τεχνών- μετά την συνταξιοδότησή του- και σμίλευσε αρκετά γλυπτά με θέμα το Ολοκαύτωμα. 

ΠΗΓΗ

ΕΦΥΓΕ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Ο ΠΟΝΤΙΟΣ ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

Έφυγε για πάντα από κοντά μας ο Γιάννης Κυριακίδης, ο πρύτανης του φωτορεπορτάζ

ΤΟΥ ΦΟΡΗ ΠΕΤΑΛΙΔΗ
fpetalidis@gmail.com 
Έφυγε σήμερα τα ξημερώματα για πάντα από κοντά μας, σε ηλικία 92 ετών, ο γνωστός φωτορεπόρτερ Γιάννης Κυριακίδης, ο πρύτανης του φωτορεπορτάζ, ο Πόντιος από τα τσαμούρια της Καλαμαριάς, που έγραψε τη δική του, μοναδική ιστορία στο χώρο της φωτοειδησιογραφίας.
Ο Γιάννης Κυριακίδης, υπήρξε ένας ζωντανός θρύλος της Θεσσαλονίκης, γεννήθηκε το 1924 στην προσφυγομάνα Καλαμαριά και με το φωτογραφικό του φακό κατέγραψε τα μεγαλύτερα γεγονότα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, φωτογραφίζοντας -μεταξύ άλλων- πρωθυπουργούς, βασιλείς, δικτάτορες, αλλά και απλούς ανθρώπους της καθημερινότητας.
Ο Γιάννης Κυριακίδης, είχε μία ιδιαίτερη ευαισθησία για την ποντιακή καταγωγή του και αναδείκνυε τα προβλήματα της προσφυγιάς, των πατέρων και των μανάδων εκείνης της εποχής και το πόσο δύσκολα έζησαν και επιβίωσαν μετά την προσφυγιά στην Ελλάδα.
Κάλυψε όλα τα φεστιβάλ ποντιακών χορών νεολαίας της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων στην Ευρώπη, όπως και τις συνδιασκέψεις νεολαίας, όσο και τα φεστιβάλ ποντιακών χορών της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας, ενώ δεν έλειπε και από καμία εκδήλωση τον Δεκαπενταύγουστο στην Παναγία Σουμελά στο όρος Βέρμιο, από την ανιστορηθείσα Ιερά Μονή. 

Ο Γιάννης Κυριακίδης, με τις αγαπημένες του κόρες Αθηνά και Τίτι

Τα τελευταία χρόνια η υγεία του είχε καταβληθεί μετά το εγκεφαλικό που έπαθε και το πρωί η καρδιά του δεν άντεξε. Όλο αυτό το διάστημα ήταν κοντά του η σύζυγός του Χρύσα και τα δύο κορίτσια του, η Αθηνά και η Τίτι. 

Την Τετάρτη στις 4 το απόγευμα θα τελεστεί η νεκρώσιμη ακολουθία στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη, ενώ η ταφή θα γίνει στα κοιμητήρια Αναστάσεως του Κυρίου. 

ΠΗΓΗ 

Ο ΑΔΜΗΕ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΣΟ ΠΙΟ ΚΑΘΑΡΑ ΜΠΟΡΕΙ, ΣΤΟ ΥΠΕΝ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ Ν' ΑΚΟΥΕΙ;

Ο ΑΔΜΗΕ τα λέει όσο πιο καθαρά μπορεί, στο ΥΠΕΝ υπάρχει κανείς για ν’ ακούει; 

Ο ΑΔΜΗΕ, ο Διαχειριστής του δικτύου μεταφοράς ηλεκτρισμού, έχει ξεκινήσει απ’ τις 9/2/2016 δημόσια διαβούλευση για το Προκαταρκτικό Σχέδιο του Δεκαετούς Προγράμματος Ανάπτυξης του Εθνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΕΣΜΗΕ) περιόδου 2017-2026 κι έχει αναρτήσει σχετικό κείμενο 170 σελίδων, συνοδευόμενο από χάρτη και Παράρτημα. Η διαβούλευση θα διαρκέσει μέχρι τις 9 Μαρτίου 2016. 

Στα ενδότερα του κειμένου, στις σελίδες 33-34, αποτυπώνεται ανάγλυφα η αγωνία του Διαχειριστή για το πλήρες μπάχαλο, που έχει επιφέρει η πολιτική της "πράσινης ανάπτυξης" των τελευταίων ετών στο σύστημα μεταφοράς. Διαβάστε λοιπόν και φρίξτε ελεύθερα (οι επισημάνσεις με κόκκινο δικές μου): 

"Στο σύνολο της χώρας έχουν εκδοθεί άδειες παραγωγής τριπλάσιας περίπου ισχύος από τη μέγιστη ζήτηση του Συστήματος. Είναι φανερό ότι η παραγόμενη ισχύς από το σύνολο των αδειοδοτημένων σταθμών δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί από το Σύστημα, ούτε όσον αφορά τη διακίνηση της ισχύος (είτε εντός της χώρας, είτε για εξαγωγές), ούτε όσον αφορά την απορρόφηση της ενέργειας. 

Παρά ταύτα, το ισχύον θεσμικό πλαίσιο επιβάλλει στον ΑΔΜΗΕ να ανταποκριθεί στο σύνολο των αιτημάτων σύνδεσης που του υποβάλλονται. Ήδη, όπως σημειώθηκε και πιο πάνω, ο ΑΔΜΗΕ έχει εκδώσει δεσμευτικές προσφορές για Α.Π.Ε. συνολικής ισχύος 2000MW πέραν των ήδη λειτουργούντων, καθώς και επιπλέον μη δεσμευτικές προσφορές σύνδεσης για Α.Π.Ε. συνολικής ισχύος 21000MW.  

Προφανώς υπάρχει αδυναμία ανταπόκρισης σε μια διαρκώς συνεχιζόμενη ροή αιτημάτων σύνδεσης, η οποία οδηγεί σε ένα σύνολο παραγωγής Α.Π.Ε. που δεν είναι δυνατόν ούτε να διακινηθεί στο Σύστημα ούτε να απορροφηθεί από αυτό. Ο ΑΔΜΗΕ καταβάλλει κάθε προσπάθεια να ανταποκριθεί, δεν έχει όμως ούτε την τεχνική ούτε την οικονομική δυνατότητα να αναπτύξει το Σύστημα, ούτως ώστε να ικανοποιηθεί εξολοκλήρου ο όγκος των αιτημάτων.
Η λειτουργία του Συστήματος υπό μεγάλη διείσδυση ΑΠΕ αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις. Καταρχήν πρέπει να σημειωθεί ότι οι μονάδες ΑΠΕ, παρά τις όποιες αρχικές επιφυλάξεις που είχαν διατυπωθεί στο παρελθόν, έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά αξιόπιστες και λειτουργικά στιβαρές. Τα περισσότερα Α/Π και Φ/Β συνδέονται στο Σύστημα ή το Δίκτυο με διατάξεις ηλεκτρονικών ισχύος, γεγονός που τους επιτρέπει να ανταπεξέρχονται ικανό ποιητικά σε διαταραχές του Συστήματος (βραχυκυκλώματα, βυθίσεις τάσεως και συχνότητας κλπ.). 

Οι νέοι κώδικες Συστήματος που έχουν εκπονηθεί από τον ΕΝΤSΟ-Ε και έχουν τύχει της αποδοχής του ΑCER, βρίσκονται στο στάδιο της επεξεργασίας από την Ε.Ε. ώστε να αποτελέσουν Κοινοτική νομοθεσία. Οι κώδικες επιβάλλουν μεταξύ άλλων τεχνικά λειτουργικά χαρακτηριστικά για τις μονάδες Α.Π.Ε. με σκοπό την ασφαλή λειτουργία του Συστήματος σε μεγάλη διείσδυση εναλλακτικών μορφών ενέργειας.
Πέραν τούτου όμως, σε κάθε περίπτωση η παραγωγή των Α.Π.Ε. είναι στοχαστική, με σημαντικές επιπτώσεις στη λειτουργία του Συστήματος και τη λειτουργία των συμβατικών μονάδων, καθ' όλα απαραίτητων για να καλύπτουν τις απαιτήσεις της ζήτησης τις ώρες που δεν παράγουν οι σταθμοί Α.Π.Ε., καθώς και για τη ρύθμιση του ισοζυγίου παραγωγής και φορτίου. 

Με τη σημερινή εγκατεστημένη παραγωγή των Α.Π.Ε. δημιουργούνται προβλήματα στις ώρες χαμηλών και ελαχίστων φορτίων του Συστήματος, καθώς και τις μεταμεσημβρινές ώρες, οπότε μειώνεται απότομα η παραγωγή των Φ/Β και προκαλούνται απαιτήσεις ταχείας ανάληψης φορτίου -και με αυξημένο ρυθμό- από τις συμβατικές μονάδες. Υπάρχει ένα μεγάλο φάσμα προκλήσεων που πρέπει να αντιμετωπισθούν, κάτι που αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού και διερεύνησης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Η κοινή διαπίστωση για τη χώρα μας, αλλά και διεθνώς, είναι ότι θα χρειαστεί η αύξηση και της δυνατότητας αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, κυρίως με χρήση αντλητικών υδροηλεκτρικών σταθμών, ώστε να αμβλύνονται οι επιπτώσεις τις τυχαίας παραγωγής από Α.Π.Ε. Το θέμα εκφεύγει του σχεδιασμού της ανάπτυξης του Συστήματος και αποτελεί αντικείμενο διερεύνησης και από άλλους αρμόδιους φορείς για τη χάραξη ενεργειακής πολιτικής- σε κάθε περίπτωση όμως επισημαίνεται η κρισιμότητα του θέματος."

Δεν είναι βέβαια κάτι το νέο, τα ίδια περιλαμβάνονταν προ διετίας στο αντίστοιχο Προκαταρκτικό Σχέδιο του Δεκαετούς Προγράμματος Ανάπτυξης του ΕΣΜΗΕ περιόδου 2015-2024, που το είχαμε παρουσιάσει στις 20.2.2014. 

Παρ' όλο ωστόσο που πέρασαν δυο χρόνια από τότε τίποτα προφανώς δεν έγινε για να ξεκαθαρίσει το μπάχαλο με τις αθρόες αδειοδοτήσεις, το περίπου "Δώσε κι εμένα μπάρμπα μια άδεια για ", Α.Π.Ε. οπότε ο ΑΔΜΗΕ αναγκάζεται να τα γράφει σε κάθε του κείμενο, μήπως και βρεθεί κάποτε κάποιος να συγκινηθεί, όχι φυσικά στα ιστολόγια, αλλά στο αρμόδιο ΥΠΕΝ. 
Την ώρα λοιπόν που οι "πιο αιολικές από ποτέ" Γερμανία και Δανία προσθέτουν υπερσύγχρονα λιθανθρακικά εργοστάσια, τα οποία θα καλύπτουν τις ανάγκες τους για τα επόμενα 40 χρόνια, στη χρεοκοπημένη Ελλάδα κάποιοι, υποθέτουμε εκεί στην "ανεξάρτητη" ΡΑΕ, μοίραζαν τις άδειες των αιολικών+Φ/Β σαν μαρουλόφυλλα, αντί να φροντίζουν για τον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας με εκσυγχρονισμό των παλαιών λιγνιτικών μονάδων κι αντί να προωθούν Α.Π.Ε. που δίνουν αξιόπιστη ηλεκτροδότηση, όπως τα υδροηλεκτρικά και η γεωθερμία. Για να τρέχουν οι επιδοτήσεις απ’ τις τσέπες των πολλών προς πολύ συγκεκριμένες τσέπες και το μόνο που μας έσωσε προσωρινά ήταν η χρεοκοπία του τραπεζικού συστήματος.
Κι όπως είδατε, δεν φθάνουν τα λεφτά που θα κοστίσουν τα αιολικά+Φ/Β, θα πρέπει οπωσδήποτε να βάλουμε και αντλησιοταμίευση είτε για να επαναλάβουμε το "θαύμα" του Ισπανικού Ελ Ιέρο είτε για να δημιουργήσουμε αντικείμενο μερικών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για κάποιο εργολάβο. Επιπλέον θα πρέπει να βάλουμε και πολλούς ακόμα υποσταθμούς για να υποδέχονται τις συνδέσεις των αιολικών: 4 υποσταθμοί χρησιμοποιούνται για την τροφοδότηση των φορτίων των λιγνιτωρυχείων, 14 εξυπηρετούν το δίκτυο Διανομής στην Αττική, αλλά 48 χρησιμοποιούνται για την υποδοχή της ισχύος μονάδων Α.Π.Ε., όπως είδα στη σελίδα 13 του Σχεδίου του ΑΔΜΗΕ. Κατά τα λοιπά "ο άνεμος φυσά δωρεάν" κι "ο ήλιος είναι τζάμπα".
Όλα αυτά θα έχουν βεβαίως ως αποτέλεσμα την εκτόξευση του εγχώριου κόστους ηλεκτροπαραγωγής στη στρατόσφαιρα, για να μπορούμε να εισάγουμε ανεμπόδιστα ηλεκτρισμό από Αλβανία, Σκόπια, Τουρκία, χώρες που δεν δεσμεύονται από τις πολιτικές της Ε.Ε. για εκπομπές CO2 και Α.Π.Ε. ούτε κι έχουν το σκληρό ευρώ ως νόμισμα.
Σώζεται αυτή η χώρα πια; Μπαααα… 

ΠΗΓΗ http://greeklignite.blogspot.gr/2016/02/blog-post_20.html#more 

ΟΛΟΣ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΥΠΟΚΛΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΟΓΚΟΥΣ

Όλος ο πλανήτης υποκλίνεται: Ο Έλληνας χειρουργός που σκοτώνει τους όγκους 

Μετά το παιδί θαύμα από την Άρτα που έφτιαξε τα ειδικά γυαλιά για τυφλούς και ανάγκασε ολόκληρη Google να υποκλιθεί, μία ακόμη ευχάριστη είδηση έρχεται για να μας ανακουφίσει λίγο από την καθημερινότητα και να μας υπενθυμίσει ότι οι Έλληνες μπορούν και πετυχαίνουν πράγματα!
Σημαντική επιτυχία λοιπόν σημειώνει μία μέθοδος που χρησιμοποιεί o επικεφαλής θωρακοχειρουργός στο Βασιλικό Νοσοκομείο Μπρόμπτον του Τσέλσι, Γιώργος Λαδάς. Πρόκειται για μία συσκευή λέιζερ, η οποία καταστρέφει τελείως καρκινικούς όγκους στους πνεύμονες, μεγάλους όσο σχεδόν ένα γραμματόσημο, «σημαδεύοντάς» τους με ακτίνες φωτός που έχουν ενέργεια ισοδύναμη με 70 φούρνους μικροκυμάτων. 
Έχοντας λάβει την πρώτη του εκπαίδευση στην Ελλάδα, ο Λαδάς έφυγε για τη Βρετανία, όπου εργάζεται από το 1994. Σύμφωνα με την Daily Mail, ο Έλληνας επιστήμονας έχει πραγματοποιήσει από το 1997 εκατοντάδες παραδοσιακές επεμβάσεις αφαίρεσης μεταστατικών όγκων στους πνεύμονες, μια διαδικασία η οποία είναι εξαιρετικά αργή, καθώς μπορούσε να διαρκέσει έως και 12 ώρες, μέχρι τη στιγμή, που άρχισε να εφαρμόζει τη νέα τεχνική. 

Το λεγόμενο «λέιζερ των πνευμόνων», που κοστίζει περίπου 120.000 λίρες, επιτρέπει τη συντόμευση της επέμβασης και παραμονής στο νοσοκομείο, καθώς και την ταχύτερη ανάνηψη των ασθενών.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι η ιδέα αφαίρεσης όγκων με λέιζερ πρωτοεμφανίστηκε στη Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του ΄90. Η συσκευή του Λαδά εκπέμπει ενέργεια 70.000 βατ ανά τετραγωνικό εκατοστό, παράγοντας θερμοκρασία μέχρι 7.000 βαθμούς Κελσίου, με αποτέλεσμα ο όγκος να εξατμίζεται τελικά και να εξαφανίζεται τελείως. Στη διάρκεια της επέμβασης, όλοι πρέπει να φορούν ειδικά προστατευτικά γυαλιά για να αποφύγουν τυχόν βλάβη στα μάτια τους από το λέιζερ.
Ο Γ. Λαδάς, εκπαιδεύτηκε στη Γερμανία και Αυστρία στη νέα τεχνική, ενώ πριν προχωρήσει στην εφαρμογή της μεθόδου, πήρε σχετική άδεια από την αρμόδια επιτροπή του βρετανικού νοσοκομείου, η οποία διασφαλίζει την ασφάλεια των ασθενών. 

ΠΗΓΗ 

ΜΑΣ ΑΦΗΝΕΙ ΦΤΩΧΟΤΕΡΟΥΣ Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΕΚΟ, ΕΦΥΓΕ ΣΤΑ 84 ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

Πέθανε ο Ουμπέρτο Έκο 

Ο Ιταλός συγγραφέας και φιλόσοφος Ουμπέρτο Έκο, ο δημιουργός του πασίγνωστου μυθιστορήματος Το όνομα του Ρόδου, απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών, μετέδωσαν τη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο πολλά ιταλικά μέσα ενημέρωσης. 
Ο Ουμπέρτο Έκο πέθανε χθες Παρασκευή περί τις 21:30 (22:30 ώρα Ελλάδας) στο σπίτι του, όπως ανέφερε στον ιστότοπό της η εφημερίδα La Repubblica, επικαλούμενη την οικογένειά του. Ο Ιταλός συγγραφέας, που ζούσε στο Μιλάνο, έπασχε από καρκίνο. 
Γεννημένος στην Αλεσάντρια, στη βόρεια Ιταλία, την 5η Ιανουαρίου 1932, σπούδασε φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο του Τορίνο και η διδακτορική του διατριβή ήταν αφιερωμένη στο «ζήτημα της αισθητικής στον Θωμά τον Ακινάτη». 
Ενώ πλησίαζε τα πενήντα του χρόνια, ο Έκο γνώρισε απρόσμενη επιτυχία με το πρώτο του μυθιστόρημα, που δημοσιεύθηκε το 1980: Το όνομα του Ρόδου πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράστηκε σε 43 γλώσσες. 
Μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 1986 από τον Γάλλο σκηνοθέτη Ζαν-Ζακ Ανό, με πρωταγωνιστή τον Σον Κόνερι, στον ρόλο του αδελφού Γουλιέλμου της Μπάσκερβιλ, πρώην ιεροεξεταστή που αναλαμβάνει να ερευνήσει τον ύποπτο θάνατο ενός μοναχού σε ένα αβαείο της βόρειας Ιταλίας. 
«Ο Ουμπέρτο Έκο, ένας από τους πιο διασημότερους διανοούμενους της Ιταλίας, είναι νεκρός», ήταν ο τίτλος στον ιστότοπο της εφημερίδας Corriere della Sera.  
«Ο Ουμπέρτο Έκο υπήρξε μια σημαντική παρουσία στην ιταλική πολιτιστική ζωή των τελευταίων 50 ετών, αλλά το όνομά του παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο, σε διεθνές επίπεδο, με την τεράστια επιτυχία του μυθιστορήματός του Το όνομα του Ρόδου», συνεχίζει η Corriere della Sera. 
«Ο κόσμος έχασε έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους του σύγχρονου πολιτισμού», ανέφερε στον ιστότοπό της η Ρεπούμπλικα. «Θα μας λείψει η ματιά του στον κόσμο», συνέχισε. 
Ο Ουμπέρτο Έκο και άλλα μεγάλα ονόματα της ιταλικής λογοτεχνίας είχαν αποφασίσει τον περασμένο Νοέμβριο να αποχωρήσουν από τον ιστορικό εκδοτικό οίκο Bompiani, ο οποίος εξαγοράστηκε πρόσφατα από τον οίκο Mondadori — της οικογένειας Μπερλουσκόνι — και να ενταχθούν σε έναν νέο, ανεξάρτητο οίκο, τον La nave di Teseo («Το πλοίο του Θησέα», αναφορά στον βασιλιά της Αθήνας της ελληνικής μυθολογίας). 
Πολύγλωσσος, παντρεμένος με Γερμανίδα, ο Έκο δίδασκε σε πολλά πανεπιστήμια, ειδικά στην Μπολόνια, όπου διατηρούσε την έδρα της σημειωτικής ως τον Οκτώβριο του 2007, όταν πήρε σύνταξη. 
Ο Έκο είχε εξηγήσει πως ασχολήθηκε αργά με την λογοτεχνία διότι θεωρούσε τη συγγραφή μυθιστορημάτων ενασχόληση για παιδιά, κάτι «που δεν έπαιρνε στα σοβαρά». 
Μετά Το όνομα του Ρόδου, ο Έκο δημοσίευσε μεταξύ άλλων Το εκκρεμές του Φουκώ (1988), Το νησί της προηγούμενης μέρας (1994), και τη Μυστηριώδη φλόγα της βασίλισσας Λοάνα (2004). Στο τελευταίο του μυθιστόρημα, Φύλλο μηδέν (2014), η πλοκή εκτυλίσσεται στον κόσμο του ιταλικού Τύπου τη δεκαετία του 1990. 
Έγραψε παράλληλα δεκάδες δοκίμια, επιδεικνύοντας συχνά μια τάση εκλεκτικισμού, για τη μεσαιωνική αισθητική, την ποιητική του Τζέιμς Τζόις, τον Τζέιμς Μποντ, την ιστορία της ομορφιάς αλλά και της ασχήμιας. 
Ο Έκο, που δεν έκρυβε ότι ανήκει στην αριστερά, ήταν κάθε άλλο παρά ένας συγγραφέας κλεισμένος σε γυάλινο πύργο. Συνέχιζε να γράφει τακτικά μια στήλη στο εβδομαδιαίο περιοδικό L'Espresso. 
Η ευρύτητα του πνεύματός του δεν τον εμπόδιζε να εξετάζει με κριτική ματιά την εξέλιξη της σύγχρονης κοινωνίας. «Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης έδωσαν το δικαίωμα να μιλάνε σε λεγεώνες ηλιθίων που άλλοτε δεν μίλαγαν παρά μόνο σε μπαρ, αφού είχαν πιει κανένα ποτήρι κρασί, χωρίς να βλάπτουν την κοινότητα. Τους αναγκάζαμε αμέσως να σωπάσουν, αλλά σήμερα έχουν το ίδιο δικαίωμα λόγου με ένα βραβείο Νόμπελ. Είναι η εισβολή των ηλιθίων», είχε πει, όπως υπενθύμισε η εφημερίδα Il Messaggero. 

(Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ) 

ΠΗΓΗ 

ΕΙΝΑΙ 104Μ ΨΗΛΟ, ΖΥΓΙΖΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 5000 ΤΌΝΟΥΣ,ΕΧΕΙ ΚΑΙ ''ΥΠΕΡΘΕΡΜΑΝΣΗ''.ΤΙ ΕΙΝΑΙ;

Είναι 104μ ψηλό, ζυγίζει περίπου 5000 τόνους, έχει και πρωτόγνωρη "υπερθέρμανση". Τι είναι;

Όπως έχουμε πει πολλές φορές, παρά τα πολλά αιολικά και Φ/Β, που βάζει η Γερμανία για να διοχετεύει επιδοτούμενο απ' τους καταναλωτές ρεύμα στα δίκτυα των γειτονικών χωρών, η ίδια η Γερμανία εξακολουθεί να ηλεκτροδοτείται απ' τα δοκιμασμένης αξιοπιστίας λιγνιτικά, πυρηνικά και λιθανθρακικά της εργοστάσια, τη στιγμή που τα εργοστάσια φυσικού αερίου οδηγούνται στα αζήτητα,ακόμα κι αν είναι υπερσύγχρονα. Τον περασμένο Μάρτιο είχαμε δει πως παρά τις χιλιάδες ανεμογεννήτριες που είναι παραταγμένες στις ακτές και στα αβαθή νερά της Βόρειας Θάλασσας, η Σουηδική Vattenfall έχτισε στο Αμβούργο το υπερσύγχρονο λιθανθρακικό εργοστάσιο του Moorburg, ισχύος 1640MW, ικανό να καλύψει το 90% των αναγκών του 3ου μεγαλύτερου λιμανιού της Ευρώπης. 
Εκτός από το Moorburg άλλα επτά ανθρακικά εργοστάσια κατασκευάζονται στη Γερμανία και μπαίνουν σταδιακά σε λειτουργία στην τριετία 2013-15: Lünen 750MW στο Ντόρτμουντ, RDK Karlsruhe 8 (912 MWel + 220 MWth) στην Καρλσρούη, Duisburg-Walsum 10 750MW στο Ντούισμπουργκ, Wilhelmshaven 800MW στη Βρέμη, Datteln 4 1100MW στο Ρουρ, Westfalen 1600MW (Μονάδες D και E) στο Χαμ, Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, Mannheim 9 911MW στο Μάνχαϊμ.
Η απάντηση λοιπόν στο ερώτημα του τίτλου της σημερινής ανάρτησης είναι πως αυτό που είναι 104μ ψηλό, ζυγίζει περίπου 5000 τόνους κι έχει και πρωτόγνωρη "υπερθέρμανση" δεν είναι άλλο απ'... το "καζάνι", το λέβητα του υπερσύγχρονου εργοστασίου RDK-8 της EnBW στην Καρλσρούη, που το βλέπουμε στη φωτογραφία να δεσπόζει πάνω στο Ρήνο, στην είσοδο του ποταμίσιου λιμανιού της πόλης. 

Τι το ιδιαίτερο έχει ο συγκεκριμένος λέβητας, που τραβά την προσοχή πάνω του; Δεν είναι οι μεγάλες διαστάσεις του, είναι οι μεγάλες θερμοκρασίες και πιέσεις ατμού που πετυχαίνει, ανεβάζοντας το συντελεστή απόδοσης του εργοστασίου στο 47,5%! Πρόκειται για τη βέλτιστη επίδοση από εργοστάσιο ultra-supercritical τεχνολογίας, που ήταν αρχικά σχεδιασμένο για απόδοση 46%, αλλά ήδη την ξεπέρασε, μειώνοντας σημαντικά την κατανάλωση κάρβουνου και τις εκπομπές CO2. Το εργοστάσιο λειτουργεί επίσης ως σύστημα τηλεθέρμανσης της πόλης της Καρλσρούης, με αποτέλεσμα ο συνολικός συντελεστής αξιοποίησης της ενέργειας του καυσίμου να υπερβαίνει το 60%.

Με θερμοκρασίες ατμού 600-620οC, το εργοστάσιο δέχεται μια πρωτόγνωρη "υπερθέρμανση", γι' αυτό κι ο λέβητας, που φαίνεται με καφέ χρώμα στη διπλανή τρισδιάστατη απόδοση της GE Power,δοκιμάστηκε το 2012 για αντοχή σε πίεση 574Bar.
Το εργοστάσιο δείχνει το δρόμο της διαρκούς βελτίωσης της αξιοποίησης του κάρβουνου όσο βελτιώνεται η τεχνολογία. Και η αντικατάσταση των παλιών εργοστασίων με νέα, πολύ καλύτερης απόδοσης και με πολύ λιγότερες εκπομπές στο περιβάλλον είναι ο δρόμος που έχουν ακολουθήσει όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες τα τελευταία χρόνια: 

Tο προηγούμενο ρεκόρ με απόδοση 47,1% το είχε το εργοστάσιο Nordjylland της Vattenfall στη Δανία, ναι, σ' αυτή την ίδια χώρα για την οποία κάποιοι προπαγανδίζουν πως ηλεκτροδοτείται από αιολικά. Μόνο η Ελλάδα δεν ακολούθησε αυτό το δρόμο, ήταν απασχολημένη να βάζει μονάδες φυσικού αερίου, αιολικά & Φ/Β, για να καταλήξει να εισάγει ρεύμα απ' όλες τις γειτονικές χώρες και να εξάγει τη νεολαία της.
Πάντως με τόσο ψηλό λέβητα και με προνομιακή θέση πάνω στο Ρήνο, το RDK-8 θα βόλευε να έγραφαν πάνω του κάποιοι ντόπιοι "ακτιβιστές" σύνθημα τύπου "Go Solar", όπως έκανε ένας περιφερόμενος θίασος στο δικό μας ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, παρ' όλο που η χρεοκοπημένη Ελλάδα καλύπτει ήδη μεγαλύτερο ποσοστό της ηλεκτροδότησής της με Φ/Β απ' όσο η πάμπλουτη Γερμανία. Αλλά όταν εκεί οι "ακτιβιστές" πλησιάζουν στη βιομηχανία του κάρβουνου τρώνε "το ξύλο της αρκούδας", όχι όπως εδώ που κάθονταν και τους κοιτούσαν. 

Η Γερμανία μπορεί να επενδύει στον εισαγόμενο λιθάνθρακα, ενώ οι χρεοκοπημένες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου δεν πρέπει να αξιοποιούν το δικό τους λιγνίτη και πιέζονται να βάζουν Φ/Β, για να συντηρούν τις Γερμανικές "πράσινες" θέσεις εργασίας και να επαυξάνουν τα Γερμανικά πλεονάσματα. Μέχρι πότε; 

ΠΗΓΗ http://greeklignite.blogspot.gr/2016/02/104-5000.html#more

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΑΥΤΙ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΕΝΟΣ ΑΡΟΥΡΑΙΟΥ, ΝΕΑ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΠΤΕΡΥΓΙΟΥ ΩΤΟΣ

Ανθρώπινο αυτί μεγαλώνει στην πλάτη ενός αρουραίου, νέα τεχνική ανάπλασης πτερυγίου ωτός 

Ιάπωνες ερευνητές στο πανεπιστήμιο Tokyo and Kyoto University (Department of Plastic and Reconstructive Surgery) χρησιμοποίησαν έναν αρουραίο, για να αναπτύξουν ένα ανθρώπινο αυτί, επάνω στην πλάτη του.
Τον Αύγουστο του 1997 ο Joseph Vacanti (now the Director of the Tissue Engineering and Organ Fabrication Laboratory at Massachusetts General Hospital in Boston) και μια ομάδα επιστημόνων, δημοσίευσαν τη φωτογραφία ενός ποντικιού με ένα ανθρώπινο αυτί που μεγάλωνε στην πλάτη του, στο επιστημονικό περιοδικό Plastic and Reconstructive Surgery. 

Το ποντίκι αυτό, με το ανθρώπινο αυτί, στο Vacanti's Boston Lab, θεωρήθηκε λανθασμένα ως μεταλλαγμένο (αφού το αυτί δημιουργήθηκε από χόνδρο βοοειδούς (αγελάδας) και τοποθετήθηκε χειρουργικά στην πλάτη του ποντικού) και προκάλεσε σημαντικές διαμαρτυρίες. 

Σχεδόν 20 χρόνια μετά, η επιστήμη έχει διανύσει πολύ δρόμο και θα μπορούσε πραγματικά αυτή η τεχνική να γίνει εφικτή.

οι ερευνητές στην Ιαπωνία έχουν αναπτύξει με επιτυχία, ένα -μεγέθους ενήλικα – ζωντανό ανθρώπινο αυτί στην πλάτη ενός αρουραίου.
Για τη νέα αυτή τεχνική ανάπλασης πτερυγίου ωτός χρησιμοποίησαν pluripotent stem (iPS) 'master cells' Τα κύτταρα iPS σε αντίθεση με τα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα, προέρχονται από ενήλικα κύτταρα, και έτσι μπορούν να προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε περιστατικού.
Τα κύτταρα αυτά είναι γνωστά με την ονομασία iPS, δηλαδή πολυδύναμα κύτταρα με τις ιδιότητες εμβρυικών βλαστοκυττάρων, τα οποία προκύπτουν από τον επαναπρογραμματισμό ενήλικων κυττάρων.
Ένα έως πέντε ζώντα νεογνά στις ΗΠΑ, σε κάθε 10.000 γεννήσεις γεννιούνται με πλήρη ή μερική έλλειψη πτερυγίου ωτός.

Το φαινόμενο ονομάζεται απλασία πτερυγίου ωτός ή αγενεσία αυτιού.Ειδικότερα, εάν παρατηρείται πλήρης έλλειψη του πτερυγίου, αυτό ονομάζεται επιστημονικά διεθνώς ανωτία (anotia). Εάν παρατηρείται μερική έλλειψη του πτερυγίου ή όταν αυτό είναι υποαναπτυγμένο, τότε ομιλούμε για μικρωτία (microtia). 

Σήμερα, μπορούμε να επιτύχουμε χειρουργικά, θεαματικό και σταθερό αποτέλεσμα ανάπλασης πτερυγίου ωτός, με τη χρήση αυτογενούς πλευρικού χόνδρου (δηλαδή χόνδρου που λαμβάνεται από τα πλευρά του ασθενούς). 

Ωστόσο απαιτούνται πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις και εκτός του ότι η απόσπαση του χόνδρου από τα πλευρά είναι επώδυνη, το στήθος δεν θεραπεύεται πλήρως, ποτέ.

οι Ιάπωνες επιστήμονες που μεγάλωσαν το ανθρώπινο αυτί στην πλάτη του αρουραίου, υποστηρίζουν ότι μέσα σε πέντε χρόνια, η τεχνική αυτή θα εφαρμόζεται στους ανθρώπους και θα βοηθάει τα παιδιά που γεννήθηκαν με πλήρη ή μερική έλλειψη πτερυγίου ωτός. (Μικρωτία, Ανωτία, Αγενεσία, Απλασία πτερυγίου αυτιού). 

Η νέα τεχνική χρειάζεται μόνο ένα μικρό δείγμα κυττάρων, ως πρώτη ύλη, για να αναπτυχθεί ένα αυτί μεγέθους ενήλικα (περίπου δύο ιντσών) μέσα σε δυο μήνες.

με τα κύτταρα iPS 'master cells' που προκύπτουν από τον επαναπρογραμματισμό ενήλικων κυττάρων και τη μετατροπή τους σε εργαστηριακά κύτταρα χόνδρου, σχηματίζουν μικροσκοπικές μπάλες που τοποθετούνται σε πλαστικούς σωλήνες 3 mm, μέσα σε ένα σχήμα σαν ανθρώπινο αυτί πάνω στην πλάτη του αρουραίου. Μετά από δυο μήνες το πλαίσιο διαλύεται και αφήνει πίσω του, αυτό που μοιάζει με ένα αυτί ενήλικα, ξαπλωμένο πάνω στην πλάτη του αρουραίου. 

Η τεχνική είναι μία από τις πολλές που τελειοποιούνται σε όλο τον κόσμο, με στόχο να είναι δυνατή η αντικατάσταση (ανάπλαση) στα μέρη του σώματος που έχουν καταστραφεί σε ατυχήματα, μαστίζονται από ασθένεια ή εμφανίζουν δυσπλασία κατά τη γέννηση. 

Οι γιατροί στο Λονδίνο, έχουν αυξήσει μύτη από το μηδέν, καθώς χρησιμοποίησαν το χέρι του ασθενούς για να την καλλιεργήσουν και όχι την πλάτη ενός αρουραίου. 

Επίσης δημιούργησαν μια τεχνητή τραχεία και τελικά μπορεί να γίνει δυνατό να αναπτυχθεί ένα ολόκληρο πρόσωπο στο εργαστήριο. 

ΠΗΓΗ