ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΟΥΝΑΡΗΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1867

Δημήτριος Γούναρης
1867 – 1922

Δημήτριος Γούναρης: Αχαιός πολιτικός, που ηγήθηκε της αντιβενιζελικής παράταξης και διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας (1915, 1921 - 1922). Ήταν ένας από τους «Έξι» που εκτελέστηκαν στο Γουδί, ως υπαίτιοι της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Ο Δημήτριος Γούναρης γεννήθηκε στην Πάτρα στις 5 Ιανουαρίου 1867. Γονείς του ήταν ο σταφιδέμπορος Παναγιώτης Γούναρης με καταγωγή από το Άργος και η Μαρία Αλεξοπούλου. Το ζεύγος Γούναρη είχε αποκτήσει και δύο θυγατέρες την Αμαλία και την Ιουλία. Φιλομαθής από νεαρή ηλικία, γνώριζε ήδη δύο γλώσσες (γαλλικά και γερμανικά), όταν αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Πατρών το 1884.
Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία τελείωσε με άριστα το 1889 και κατόπιν αναγορεύτηκε διδάκτορας του Δικαίου. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στα πανεπιστήμια Λειψίας, Χαϊδελβέργης, Γοτίγγης και Μονάχου. Παρακολούθησε, επίσης, παραδόσεις κοινωνιολογίας και πολιτικών επιστημών στο Παρίσι και στο Λονδίνο.
Η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης του πατέρα του τον υποχρέωσε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Τον Νοέμβριο του 1892 διορίστηκε δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Πατρών και σε σύντομο χρονικό διάστημα έγινε ένας από τους διαπρεπέστερους δικηγόρους της πόλης, εντυπωσιάζοντας με την ευρύτατη νομική του κατάρτιση, την εγκυκλοπαιδική του μόρφωση και τη ρητορική του δεινότητα.
Παρά την αλματώδη επαγγελματική του ανέλιξη, παρέμεινε απλός, προσηνής και ταπεινός. Απέφευγε τις κοσμικές εκδηλώσεις και τα «γλέντια», μένοντας άυπνος μέχρι αργά τη νύχτα, παρέα με τα βιβλία του και λίγους εκλεκτούς φίλους. Δεν του άρεσε το ποτό και το καλό φαΐ, καθώς ήταν μάλλον χορτοφάγος. Η μόνη κατάχρηση που επέτρεπε στον εαυτό του ήταν το κάπνισμα. Στο σπίτι του, που ήταν γεμάτο βιβλία, δέσποζαν τα πορτρέτα του Μπίσμαρκ και του Τρικούπη.
Για πρώτη φορά αναμίχθηκε στην πολιτική το 1902, όταν εξελέγη ανεξάρτητος βουλευτής Πατρών στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου. Στους λόγους του στη Βουλή, αναφορικά με το σταφιδικό ζήτημα, έπαιρνε πάντα το μέρος των σταφιδεμπόρων, ενώ σε άλλες αγορεύσεις του υποστήριξε ότι ο λαός οφείλει αγόγγυστα να πληρώνει τους φόρους. Οι θέσεις του αυτές τον αποξένωσαν από τις λαϊκές μάζας, με συνέπεια να μην εκλεγεί βουλευτής στις εκλογές της 20ης Φεβρουαρίου 1905.


Δ. Γούναρης - Γ. Μπαλτατζής  Εξελέγη, όμως, στις επόμενες εκλογές (20 Μαρτίου 1906), ως επικεφαλής του Θεοτοκικού συνδυασμού της Πάτρας. Λίγο μετά την εκλογή του, πήρε μέρος στη σύμπηξη ανεξάρτητης ομάδας με τους Εμμανουήλ Ρέπουλη, Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, Xαράλαμπο Βοζίκη, Ανδρέα Παναγιωτόπουλο, Απόστολο Αλεξανδρή και Στέφανο Δραγούμη. Τα μέλη αυτής της ομάδας αποκλήθηκαν «Ιάπωνες» από τον δημοσιογράφο και εκδότη της εφημερίδας «Ακρόπολις», Βλάση Γαβριηλίδη, ο οποίος παρομοίωσε τη μαχητικότητα που επεδείκνυαν στη Βουλή με την ορμητικότητα των ιαπώνων στρατιωτών κατά τον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο (1904-1905).
Στις 21 Ιουνίου 1908, ο Γούναρης αποχώρησε από την ομάδα των «Ιαπώνων», αποδεχόμενος την ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών στην κυβέρνηση Θεοτόκη, την οποία τόσο είχε πολεμήσει. Τον ίδιο χρόνο εγκατέλειψε οριστικά τη δικηγορία κι έκλεισε το γραφείο του στην Πάτρα. Στις 16 Φεβρουάριου 1909 παραιτήθηκε, επειδή η Βουλή ανέβαλε τη συζήτηση των οικονομικών νομοσχεδίων του, χωρίς όμως και ν’ αποχωρήσει από το Θεοτοκικό Κόμμα.
Μετά την Επανάσταση στου Γουδή (15 Αυγούστου 1909), ο Γούναρης ηγήθηκε του παλαιού πολιτικού κόσμου, μολονότι εξακολούθησε να διατηρεί κάποιο βαθμό ανεξαρτησίας. Στις εκλογές της 28ης Νοεμβρίου 1910 προτίμησε να απόσχει, μαζί με τα παλαιά κόμματα. Στις εκλογές όμως της 11ης Μαρτίου 1912, στις οποίες μετείχαν τα παλαιά κόμματα, πήρε μέρος ως ανεξάρτητος και κατόρθωσε να εκλεγεί και πάλι βουλευτής Πατρών.
Στις 21 Φεβρουάριου 1915, εκδηλώθηκε η διαφωνία μεταξύ του Ελευθερίου Βενιζέλου και του βασιλιά Κωνσταντίνου σχετικά με την έξοδο της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, που οδήγησε στον «Εθνικό Διχασμό». Ο Βενιζέλος, θερμός φίλος της Αντάντ, υποστήριζε ανεπιφύλακτα την έξοδο στο πλευρό των Αγγλογάλλων, ενώ ο Γούναρης επέμενε στη διατήρηση της ουδετερότητας, η οποία, ουσιαστικά, εξυπηρετούσε τους Γερμανούς. Αποτέλεσμα της διαφωνίας αυτής ήταν η παραίτηση του Βενιζέλου από την πρωθυπουργία.
Τότε, ο Γούναρης ανέλαβε να σχηματίσει κυβέρνηση (24 Φεβρουάριου 1915), κρατώντας ο ίδιος και το υπουργείο Στρατιωτικών. Αφού ίδρυσε δικό του κόμμα («Κόμμα των Εθνικοφρόνων»), προκήρυξε εκλογές για τις 31 Μαΐου 1915, κατά τις οποίες ηττήθηκε. Δεν παραιτήθηκε, όμως, αμέσως. Με πρόσχημα την ασθένεια του βασιλιά Κωνσταντίνου, η σύγκληση της νέας Βουλής αναβλήθηκε για τις 3 Αυγούστου 1915 και η παραίτηση της κυβέρνησης Γούναρη υποβλήθηκε την επομένη, στις 4 Αυγούστου.
Την ίδια αμέσως ημέρα σχημάτισε κυβέρνηση ο Βενιζέλος, ο οποίος κι άρχισε πολεμικές προετοιμασίες, προσέκρουσε όμως στην άρνηση του βασιλιά να δεχθεί την έξοδο της Ελλάδας από την ουδετερότητα και γρήγορα παραιτήθηκε (23 Σεπτεμβρίου 1915). Την επομένη της παραίτησής του σχηματίστηκε κυβέρνηση υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, στην οποία ο Γούναρης ανέλαβε το Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο διατήρησε και στην επόμενη κυβέρνηση, που σχημάτισε ο Στέφανος Σκουλούδης (25 Οκτωβρίου 1915).
Στις 6 Δεκεμβρίου 1915 έγιναν και πάλι εκλογές, κατά τις οποίες ο Βενιζέλος τήρησε αποχή και οι «Εθνικόφρονες» του Γούναρη πλειοψήφησαν. Ως αρχηγός της πλειοψηφίας, ο Γούναρης δεν ανέλαβε την πρωθυπουργία κι εξακολούθησε να κρατάει ουδετερόφιλη στάση σε όλες τις μετέπειτα βραχύβιες κυβερνήσεις. Με την έκρηξη του κινήματος της Θεσσαλονίκης (16 Αυγούστου 1916) και την εκθρόνιση του Κωνσταντίνου (29 Μαΐου 1917), ο Γούναρης, σύμφωνα με αξίωση των Συμμάχων, παραδόθηκε στις γαλλικές στρατιωτικές αρχές (7 Ιουνίου 1917) και μεταφέρθηκε στην Κορσική, από όπου δραπέτευσε στις 24 Νοεμβρίου 1918 και κατέφυγε στη Σιένα της Ιταλίας.

Ο Δ. Γούναρης στη Μικρά Ασία, Ιούνιος 1921  Επανήλθε στην Ελλάδα τις παραμονές των εκλογών της 1ης Νοεμβρίου 1920, μετονόμασε το κόμμα του σε «Λαϊκό» και κέρδισε τις εκλογές, υποσχόμενος κατάπαυση των επιχειρήσεων στο Μικρασιατικό μέτωπο. Δεν σχημάτισε, όμως, κυβέρνηση ο ίδιος, αλλά ο Δημήτριος Ράλλης (4 Νοεμβρίου 1920). Αρκέσθηκε στην ανάληψη του Υπουργείου Στρατιωτικών, όπως και στην κατοπινή κυβέρνηση του Νικολάου Καλογερόπουλου.
Στις 26 Μαρτίου 1921 ανέλαβε ο ίδιος τη διακυβέρνηση της χώρας, όταν η Μικρασιατική Εκστρατεία άρχισε να λαμβάνει δυσάρεστη τροπή για τα ελληνικά όπλα. Ο τουρκικός στρατός, υπό την ηγεσία του Κεμάλ, είχε ανασυνταχθεί. Η Γερμανία ήταν ήδη ηττημένη και οι Σύμμαχοι δυσπιστούσαν σ’ αυτόν. Υποχρεωμένος από τα πράγματα να τηρήσει φιλοσυμμαχική στάση, υποσχέθηκε συνέχιση του πολέμου στη Μικρά Ασία. Κάλεσε στα όπλα νέες ηλικίες και το καλοκαίρι τού 1921 ο ελληνικός στρατός διενήργησε ευρείας κλίμακας επιχειρήσεις, οι οποίες τελικά απέτυχαν. Οι Σύμμαχοι, τότε, προσεταιρίστηκαν οριστικά πια τον Κεμάλ. Όταν και η προσπάθειά του να συνάψει εξωτερικό δάνειο απέτυχε επίσης, ο Γούναρης κατέφυγε σε εσωτερικό δάνειο, με διχοτόμηση του νομίσματος (25 Μαρτίου 1922). Όλες του οι προσπάθειες εξάλλου για πολιτική λύση του Μικρασιατικού σημείωναν την ίδια αποτυχία και, τέλος, στις 3 Μαΐου 1922 αναγκάστηκε να παραιτηθεί.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και το στρατιωτικό κίνημα Πλαστήρα (11 Σεπτεμβρίου 1922), και ο Γούναρης συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε δίκη με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Κατά τη διάρκεια της δίκης ασθένησε και μεταφέρθηκε σε κλινική. Μετά την έκδοση της απόφασης του έκτακτου στρατοδικείου, με την οποία αυτός και οι πέντε συγκατηγορούμενοί του (Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, Νικόλαος Στράτος, Νικόλαος Θεοτόκης, Γεώργιος Μπαλτατζής, και Γεώργιος Χατζανέστης) καταδικάστηκαν σε θάνατο, μεταφέρθηκε από την κλινική, όπου νοσηλευόταν, στις φυλακές Αβέρωφ. Το πρωί της 15ης Νοεμβρίου 1922 οι «6» εκτελέστηκαν με τυφεκισμό στο Γουδή.
Σχετικά:
Ανιψιός του Δημητρίου Γούναρη ήταν ο λόγιος και πολιτικός Παναγιώτης Κανελλόπουλος (1902-1986), γιος της αδελφής του Αμαλίας.
Το Κόμμα των Εθνικοφρόνων, που ίδρυσε το 1913 ο Γούναρης και το 1920 το μετονόμασε σε Λαϊκό Κόμμα, είναι το πρώτο μαζικό κόμμα αρχών της Δεξιάς στην Ελλάδα. Διάδοχοί του θεωρούνται ο Ελληνικός Συναγερμός του Αλέξανδρου Παπάγου, η Ε.Ρ.Ε. και η Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/1146#ixzz3NzDFIoIJ

ΤΑ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΝΤ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ 2009 ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

Τα διαγράμματα του ΔΝΤ τον Αύγουστο 2009 πιστοποιούν την πλήρη αποτυχία της πολιτικής των μνημονίων. Δοξάστε τους!

 

 

Το καλοκαίρι του 2009 τίποτα δεν προμήνυε την καταιγίδα των μνημονίων που θα σάρωνε την Ελλάδα μερικούς μήνες αργότερα. Είχε βέβαια προηγηθεί η κατάρρευση της Leehman Brothers, που σκόρπισε τον πανικό στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, ωστόσο το καλοκαίρι του 2009 τίποτα δεν φαινόταν ικανό να χαλάσει "τα μπάνια του λαού". 

Τίποτα; Όχι δα! Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) μέσα στο κατακαλόκαιρο συνέταξε μια έκθεση/φωτιά, που ...προειδοποιούσε για το δημοσιονομικό εκτροχιασμό της κυβέρνησης Καραμανλή και πιθανή χρεοκοπία της χώρας. Την έκθεση, όπως μας είπαν το Νοέμβριο 2011 οι New York Times, την είδαν οι αξιωματούχοι του Καραμανλή και διαμαρτυρήθηκαν στο ΔΝΤ για ανακρίβειες. Το ΔΝΤ κατανόησε πλήρως τις ανάγκες της τότε κυβέρνησης και δημοσίευσε τελικά τον Αύγουστο 2009 την έκθεση, συμμαζεύοντας τις εκφράσεις. "Καπάκι" στην 1η έκθεση έβγαλε κι ένα συμπλήρωμα, οπότε αμέσως ο Καραμανλής στις 2 Σεπτεμβρίου 2009 πήγε σε εκλογές, με πρόσχημα τη μη συναίνεση της αντιπολίτευσης στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το Φεβρουάριο 2010. Το διάγγελμα Καραμανλή είναι γεμάτο αναφορές "στις συνέπειες της διεθνούς οικονομικής κρίσης", αλλά φυσικά δεν λέει τίποτα για το δημοσιονομικό εκτροχιασμό.

 

Ποιος ήταν ο επικεφαλής συντάκτης των εκθέσεων; Ο Ολλανδός Μπομπ Τράα! Τον θυμάστε, που ήταν στο πρώτο κλιμάκιο της τρόικας; Πάμε λοιπόν στη σελίδα 23 της έκθεσης (25 του pdf αρχείου), σημείο 28, στις συστάσεις πολιτικής, που προτείνει αυτός που ανέλαβε στη συνέχεια να τις εφαρμόσει: "28. Greece needs a coherent sustained fiscal adjustment plan based on permanent measures that can be monitored closely to cement credibility. Given Greece’s high level of debt and attendant vulnerabilities, such a plan should aim at boosting confidence, which could even support growth (an expansionary fiscal contraction). Staff recommended annual adjustment of about 1½ percent of GDP in permanent measures beginning in 2010 to place public debt on a declining path. Since, on baseline, the underlying structural balance is deteriorating every year (including because of aging pressures on social transfers), this effort would still take until 2013 before Greece is well below the 3-percent Maastricht limit. Such a strategy, permitting automatic stabilizers to function around the adjustment path, would lower the debt ratio from 2012. -  

Η Ελλάδα χρειάζεται ένα συνεκτικό σχέδιο συνεχούς δημοσιονομικής προσαρμογής με μόνιμα μέτρα τα οποία μπορούν να παρακολουθούνται στενά για την παγίωση της αξιοπιστίας. Με δεδομένο το υψηλό επίπεδο του χρέους στην Ελλάδα και συνακόλουθα τρωτά σημεία, ένα τέτοιο σχέδιο θα πρέπει να στοχεύει στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης, η οποία θα μπορούσε να υποστηρίξει ακόμη και την ανάπτυξη (μια επεκτατική δημοσιονομική συστολή). Η ομάδα του ΔΝΤ συνιστά ετήσια προσαρμογή ύψους περίπου 1,5% του ΑΕΠ σε μόνιμα μέτρα, αρχίζοντας από το 2010, για να τεθεί το δημόσιο χρέος σε πτωτική πορεία. Δεδομένου ότι, κατά βάση η υποκείμενη διαρθρωτική ισορροπία επιδεινώνεται κάθε χρόνο (συμπεριλαμβανομένων των πιέσεων λόγω γήρανσης στις κοινωνικές μεταβιβάσεις), αυτή η προσπάθεια θα διαρκέσει μέχρι το 2013, πριν η Ελλάδα είναι αισθητά κάτω από το 3% όριο του Μάαστριχτ. Μια τέτοια στρατηγική, που επιτρέπει στους αυτόματους σταθεροποιητές να λειτουργήσουν γύρω από την πορεία προσαρμογής, θα απομείωνε τη σχέση χρέους/ΑΕΠ από το 2012."

 

Αυτά λοιπόν έλεγε ο Τράα το 2009 στην έκθεση και στη σελίδα 28 της έκθεσης (30 του pdf αρχείου) μας δίνει κάποια διαγράμματα προβολών της οικονομίας μέχρι το 2060. Δείτε με προσοχή στο κάτω αριστερά διάγραμμα τις προβολές για τα προβλεπόμενα ελλείμματα του προϋπολογισμού και στο κάτω δεξιά διάγραμμα τις προβολές για τη σχέση χρέους/ΑΕΠ: αυτά θα συνέβαιναν ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΑΜΕ ΜΕΤΡΑ. Το χρέος το 2013 θα εκτοξευόταν στο "αστρονομικό" 130% του ΑΕΠ και το 2014 στο 134% του ΑΕΠ. 

Ωστόσο τις εκλογές του 2009 τις κέρδισε ο ΓΑΠ, έβαλε στο τιμόνι του Τιτανικού τον Παπακωνσταντίνου, τον Απρίλιο 2010 μας έβαλαν στα μνημόνια και τα υπόλοιπα τα βιώνουμε από τότε καθημερινά στο πετσί μας. Η ετήσια δημοσιονομική προσαρμογή δεν ήταν το 1,5% του ΑΕΠ, που πρότεινε το ΔΝΤ, αλλά κάπου στο 4-4,5%, οπότε με τις ευλογίες της τρόικας σκότωσαν την πραγματική οικονομία.

 

Ο Σαμαράς ως αντιπολίτευση δεν ήθελε ν' ακούσει για μνημόνια, ώσπου κέρδισε τις εκλογές του 2012, εκπλήρωσε το παιδικό του όνειρο να γίνει επιτέλους Πρωθυπουργός και στη συνέχεια ξεκίνησε να "σκίζει τα μνημόνια επί δυο χρόνια, μέρα με τη μέρα", ακολουθώντας την ίδια, βαθιά λαθεμένη πολιτική της τρόικας και των μνημονίων, για να ολοκληρώσει τη λεηλασία της χώρας απ' τη ντόπια και ξένη ολιγαρχία. Αποτέλεσμα; Μετά από 4 χρόνια καταστροφικής πολιτικής το χρέος το 2013 δεν ήταν στο "αστρονομικό" 130% του ΑΕΠ, που θα ήταν ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΑΜΕ ΜΕΤΡΑ, ήταν στο "διαγαλαξιακό" 175%! Δοξάστε τους! Κι αυτό το ασύλληπτο χρέος των εκατοντάδων δισ., που δημιούργησαν με τη λαθεμένη πολιτική της τρόικας και των μνημονίων, το θεωρούν βιώσιμο κι εξυπηρετήσιμο κι έχουν την απαίτηση να το πληρώσουμε στο ακέραιο, αλλά κατά τα λοιπά ρωτούν τον κάθε Τσίπρα πού θα βρει τα 3 ή τα 13 δισ.; Πόσο απύθμενο μπορεί να είναι το θράσος και η υποκρισία τους; 

Αλήθεια, τι απέγιναν οι υποσχέσεις των δανειστών από το 2012, πως θα έπαιρναν μέτρα ελάφρυνσης του χρέους αν αντιμετωπίζονταν τα ελλείμματα, όπως οι μνημονιακοί μας έλεγαν κατ' επανάληψη; Τι απέγινε η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή το 2013, που έλεγε π.χ. επί λέξει στη σελ. 8: "Η χώρα είναι αδύνατο να επιστρέψει στις αγορές κεφαλαίου για να αναχρηματοδοτήσει το τεράστιο χρέος της με "λογικούς" όρους. Το μέγεθός του θα λειτουργεί αποτρεπτικά για τους πιθανούς δανειστές"; Οι πολιτικοί απατεώνες έβγαλαν στις αγορές πριν τις Ευρωεκλογές ομόλογα ΜΕ ΤΟ ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ κι όχι το Ελληνικό, μόνο και μόνο για να κοροϊδέψουν τους ψηφοφόρους και μετά δεν τόλμησαν να το ξανακάνουν. Θα βγουν ποτέ στις αγορές ομόλογα ΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ; Ποτέ, όσο διαρκεί η ίδια αποτυχημένη πολιτική, που συσσωρεύει διαρκώς ένα μη βιώσιμο χρέος!
Και ποιων τα συμφέροντα εξυπηρετούν τελικά με την εμμονή να πληρωθεί στο ακέραιο ένα χρέος που δεν είναι βιώσιμο, βάζοντας τη χώρα στο ζυγό για δεκάδες χρόνια, όπως το 1898; Των διεθνών τραπεζιτών και των πολιτικών συνεταίρων τους ή του Ελληνικού λαού, στον οποίο κατά τα λοιπά έχουν ορκιστεί πίστη σύμφωνα με το Σύνταγμα;

Πολλά θα μας πουν στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου για να πείσουν πως "δεν υπάρχει εναλλακτική επιλογή" (α, ρε Θάτσερ, τι κληρονομιά μας άφησες!) , πως "το χρέος είναι βιώσιμο", πως "ο Τσίπρας είναι επικίνδυνος", πως "τα κλειδιά της χώρας τα κρατάει ο Ντράγκι" (αλήθεια, ποιος και γιατί έδωσε τα κλειδιά της χώρας στο Ντράγκι;), πως "τα λεφτά θα φύγουν στην Ελβετία", πως "ο Συριζα θα βγάλει τη χώρα απ' το ευρώ", πως "τα ΑΤΜ δεν θα δίνουν λεφτά", πως "οι αγελάδες δεν θα κάνουν γάλα", πως θα μας βρουν οι χίλιοι-μύριοι σεισμοί, λιμοί και καταποντισμοί. Αλλά η θλιβερή γι' αυτούς πραγματικότητα είναι πως τα λεφτά τα έχει ήδη βγάλει η ολιγαρχία στην Ελβετία, στο Λουξεμβούργο, στο Λιχτενστάιν, στα νησιά Μαν ή Καϊμάν ή σε οποιονδήποτε άλλο φορολογικό παράδεισο, όπως απέδειξαν περίτρανα η λίστα Λαγκάρντ και οι υπόλοιπες λίστες. Και το μόνο bank run στην Ελληνική ιστορία έγινε επί δικής τους διακυβέρνησης, τότε που ο Προβόπουλος έφερνε νύχτα ρευστό με αεροπλάνα από τη Φρανκφούρτη.  

Απ' την εποχή του "οι κομμουνιστές θα σας σφάξουν με το κονσερβοκούτι" και του "αυτή η δραχμή είναι δική σου, μην αφήσεις τον Παπανδρέου να σου την πάρει", δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα, αφού μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν, να τρομοκρατούν τον πληθυσμό για να διασφαλίσουν τη δική τους επιβίωση με το δημόσιο χρήμα, το δικαίωμά τους να στήνουν προσωπικά ιδρύματα με το δημόσιο χρήμα, το δικαίωμά τους να διαχειρίζονται ανεξέλεγκτα "μυστικά" κονδύλια, το δικαίωμά τους να διαπραγματεύονται ακριβά συμβόλαια με τα κατάλληλα "δωράκια".

 

 

Αλλά δεν θα μας πουν τίποτα για τις συνέπειες που είχε η δική τους πολιτική των μνημονίων, που φαίνονται στον πίνακα και το  διάγραμμα: πίσω απ' τη βουτιά της καμπύλης των απασχολουμένων κρύβονται χιλιάδες αυτοκτονίες, κρύβονται εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, κρύβονται δισεκατομμύρια θαλασσοδάνεια που καρπώθηκε η ολιγαρχία, κρύβεται η μεγάλη κομπίνα του PSI, με το οποίο διασφάλισαν στο διηνεκές τα λεφτά των ξένων τραπεζιτών και χρεοκόπησαν τα συνταξιοδοτικά ταμεία. Ο Τσίπρας τα έκανε αυτά; Μπα, μάλλον οι "κομμουνιστές" τα έκαναν, που ιστορικά αυτοί πάντα φταίνε για όλα...

 

http://greeklignite.blogspot.gr/2015/01/2009.html



ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ο Χάρης Κάτανας στους ΑΝ.ΕΛ.

Παρασκευή, 02 Ιανουάριος 2015 18:33

O Χάρης Κάτανας θα είναι  υποψήφιος των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Σιγά-σιγά παίρνει σάρκα και οστά το ψηφοδέλτιο στην Π.Ε. Κοζάνης, ακόμα όμως  υπάρχει πολύς δρόμος μέχρι να κλείσει.

Ι.Π.

Τα λιγότερα χρήματα στη Δ. Μακεδονία από τα 150,4 εκ. € για την ενίσχυση των ΜμΕ

 Μόνο 2,8 εκ. € θα δοθούν στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας από τα 150,4 εκ. € για την ενίσχυση των ΜμΕ της χώρας.

Σε μια δύσκολη συγκυρία για την οικονομία της Ελλάδας, την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων της Χώρας, το Συγχρηματοδοτούμενο Πρόγραμμα «Ενίσχυση Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων στους τομείς Μεταποίησης, Τουρισμού, Εμπορίου – Υπηρεσιών», με Διαχειριστική Αρχή την ΕΥΔ-ΕΠΑΕ και Φορέα Διαχείρισης τον Ενδιάμεσο Φορέα του Επιχειρησιακού Προγράμματος Ανταγωνιστικότητα και Επιχειρηματικότητα (ΕΦΕΠΑΕ) και τους εταίρους του, παρουσιάζει αξιοπρόσεκτη πορεία, ωφελώντας σημαντικά τις δικαιούχες Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις.
Η πορεία του Προγράμματος έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες της περιόδου, καθώς η αρχικά εγκεκριμένη ετήσια πίστωση της Δράσης αυξήθηκε εντός του 2014 τρεις φορές, προκειμένου να καλυφθούν οι επιπλέον ανάγκες πληρωμών των δικαιούχων, με τη συνολική αύξηση να φτάνει στα 58.787.816,52 €.
Η καταβληθείσα έως σήμερα δημόσια χρηματοδότηση κατανέμεται ως εξής:
- 58.250.918,53 € στον κλάδο της Μεταποίησης (ποσοστό 38,72%)
- 57.251.943,52 € στον κλάδο του Τουρισμού (ποσοστό 38,06%)
- 34.920.391,10 € στον κλάδο του Εμπορίου & Υπηρεσιών (ποσοστό 23,21%).
Από την πρώτη πληρωμή του Προγράμματος (20/12/2013) και ουσιαστικά ένα έτος μετά, έως τις 30/12/14, έχουν διατεθεί στους δικαιούχους της δράσης 150.423.253,15 €. Ένα ποσό σημαντικό σε μέγεθος, αλλά κυρίως απαραίτητο για την υποστήριξη και τις ανάγκες των ΜμΕ σε όλες τις Περιφέρειες της Χώρας, όπως καταγράφεται στο κάτωθι διάγραμμα:

 

Η ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΕΞΟΦΛΕΙ ΧΡΕΗ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑ ΤΟ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ

Η Βρετανία εξοφλεί χρέη του 18ου αιώνα και η Γερμανία μας χρωστάει το κατοχικό δάνειο!  

02 Ιαν. 2015

Γιώργος Ρωμαίος

 

Μία αναπάντεχη είδηση έρχεται από τη Βρετανία. Ο Τζόρτζ Όσμπορν, καγκελάριος του Τμήματος Διαχείρισης Χρέους (Exchequer), ανακοίνωσε ότι το 2015 η χώρα του θα αποπληρώσει μέρους του χρέους της από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι προτίθεται να εξοφλήσει τα ομόλογα για χρέη που συσσωρεύτηκαν κατά τον 18o και 19ο αιώνα! 
Με ένα συνολικό χρέος κοντά στα 1,4 τρις στερλίνες ο δανεισμός της Βρετανίας ήταν τεράστιος διαμέσου των αιώνων. Έστω με μεγάλη καθυστέρηση, εξόφλησε πλήρως το δάνειο που είχε λάβει από τις ΗΠΑ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τον Φεβρουάριο θα εξοφληθούν τα Εθνικά Πολεμικά Ομόλογα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αξίας 218 εκ. στερλινών και τον Μάρτιο τα ομόλογα που κατέχουν 158.000 άτομα από πολεμικό δάνειο του 1932 συνολικής αξίας 1,9 δισ. στερλίνες…
Η αναλγησία των Γερμανών… Έναντι αυτής της πολιτικής ευαισθησίας των Βρετανών, έστω και καθυστερημένα, απέναντι στους δανειστές τους, κράτη και πολίτες, εμείς οι Έλληνες, τα θύματα, βρισκόμαστε αντιμέτωποι στην αναλγησία των Γερμανών.
Όταν εγκατέλειψαν την Ελλάδα, μετά την ήττα στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, άφησαν πίσω μια χώρα κατεστραμμένη και εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Και ένα μεγάλο χρέος από το δάνειο που έλαβαν από την Τράπεζα της Ελλάδος, με εξαναγκασμό, για να καλύψουν τις ανάγκες των στρατευμάτων στην Ελλάδα και στην εκστρατεία στην Αφρική!
Όμως η ηττημένη και κατεστραμμένη από τον Πόλεμο Γερμανία σήμερα, με την οικονομική της ισχύ, κυβερνά την Ευρώπη των νικητών! Και αρνείται κάθε συζήτηση για την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου. Ή έστω και σταδιακή εξόφληση του θα ανακούφιζε τον Ελληνικό λαό από τις δραματικές συνέπειες της πολιτικής λιτότητας που η ίδια η Γερμανία επέβαλε.
Όταν στον Πόλεμο οι Γερμανοί ανάγκασαν την Ελλάδα να τους δανείσει για να καλύψουν τις δαπάνες κατοχής του Λαού της που πέθαινε από την πείνα δεν υπήρχε δυνατότητα άρνησης. Μας είχαν βάλει το πιστόλι στον κρόταφο…
Όταν μετά την κρίση του 2008 η Ελλάδα αναγκάστηκε, το 2010, να προσφύγει σε δανεισμό από την Ευρωπαϊκή Ενωση η Γερμανία επέβαλε το δικό της δόγμα: «Λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε»!
Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;
Την απάντηση έχει δώσει ο Γερμανός καθηγητής, Albert Ritschf, στο Spiegel: «Απολύτως αδικαιολόγητη».Και εξηγεί: «Η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.» 
Εζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας.Τη σημερινή οικονομική ανεξαρτησίας της και τη θέση του Δασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ,οι οποίες μετά τον Α΄και Β΄Πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά.Αυτό δεν το θυμάται κανείς».
Η Περιπέτεια του κατοχικού δανείου
Το κατοχικό δάνειο από αναγκαστικό κατέστη συμβατικό με τη σύμφωνη γνώμη των Γερμανών, οι οποίοι είχαν αποδεχθεί ότι η εξόφληση θα γινόταν σε σταθερό νόμισμα μέχρι το 1944 και στη συνέχεια η οφειλή θα ήταν έντοκη.
Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε δώσει εντολή και άρχισε η εξόφληση.Από το 1942 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1944 είχαν καταβληθεί δεκαεννέα δόσεις.Ο 1964 ο επί κατοχής πληρεξούσιος του Ράϊχ στην Ελλάδα Αλντερμπουργκ, με γραπτό μήνυμα του στο υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας, είχε αναφέρει ότι η οφειλή της Γερμανίας στην Ελλάδα από το δάνειο ανέρχονταν σε 200 εκ. χρυσά μάρκα, δηλαδή σε 400 εκ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα.
Από διεκδίκηση σε διεκδίκηση
Από τη Διάσκεψη Ειρήνης το 1946 η Ελλάδα επεχείρησε να θέσει μαζί με τις διεκδικήσεις για πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις και το θέμα του κατοχικού δανείου. Δεν μετείχε, όμως, η Γερμανία διότι ήταν διηρημένη. Όταν η Ελλάδα επικύρωσε το 1952 τον τερματισμό του πολέμου με τη Γερμανία διατύπωσε την επιφύλαξη ότι αυτά τα ζητήματα θα ρυθμίζονταν με την υπογραφή της οριστικής συνθήκης από τη Γερμανία.
Ακόμη και η Συμφωνία του Λονδίνου για την ρύθμιση χρεών και αποζημιώσεων άφηνε παράθυρο για οριστική ρύθμιση μετά την ενοποίηση της Γερμανίας. Ο Κολ, όμως, αρνήθηκε να ανοίξει ακόμη και συζήτηση. Από τότε η Ελλάδα έθετε το θέμα σε διμερείς συναντήσεις και μονίμως η απάντηση ήταν αρνητική. Η πρώτη ανακίνηση έγινε από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου το 1964. Η απάντηση ήταν ότι το 1958 η κυβέρνηση Καραμανλή παραιτήθηκε από τις αξιώσεις για το κατοχικό δάνειο με αντάλλαγμα δάνειο 200 εκ.μάρκων…
Ο καθηγητής, Άγγελος Αγγελόπουλος, ερεύνησε όλα τα σχετικά αρχεία και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε καταγραφή της παραίτησης. Οι Γερμανοί απάντησαν ότι ήταν προφορική και μυστική! Ακολούθησαν και άλλες παρεμβάσεις ή μάλλον υπενθυμίσεις χωρίς βέβαια αποτέλεσμα. Όλες οι κυβερνήσεις απέφευγαν την αντιπαράθεση.
Η τελευταία προσπάθεια
Το 1997 το Πρωτοδικείο Λιβαδειάς εκδίκασε προσφυγή συγγενών 218 θυμάτων της σφαγής του Διστόμου. Την πρωτοβουλία είχε αναλάβει ο αείμνηστος δικηγόρος, νομάρχης τότε Βοιωτίας, Γιάννης Σταμούλης.
Με την απόφαση απορρίφθηκε η άποψη των Γερμανών περί ετεροδικίας και συνεπώς τα ελληνικά δικαστήρια είχαν αρμοδιότητα να αποφασίζουν για τις αποζημιώσεις. Το θέμα θα φθάσει με πρωτοβουλία της Γερμανίας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης,στο οποίο εκπροσωπήθηκε και η Ελλάδα. Η απόφαση εκδόθηκε τον Φεβρουάριο 2012 και δικαίωσε την Γερμανία. Συνεπώς μηνύσεις ή αγωγές από θύματα των Ναζί πρέπει να κατατίθενται σε γερμανικά δικαστήρια…
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι το θέμα παραμένει ανοικτό και αποφάσισε να συγκροτήσει ομάδα εργασίας για να ερευνήσει τα αρχεία του Γενικού Λογιστηρίου. Η έκθεση θα έπρεπε να παραδοθεί σε Διακομματική Επιτροπή της Βουλής μέχρι 31 Οκτωβρίου 2014. Στις 23 Οκτωβρίου 2014 οι συντονιστές της ομάδας εργασίας κατέθεσαν στην Επιτροπή ότι  συγκέντρωσαν 45.000 έγγραφα από το υπουργείο  Εξωτερικών, 761 φακέλους του Γενικού Λογιστηρίου και 5.000 έγγραφα από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Και ανέπτυξαν την μεθοδολογία για τον προσδιορισμό των αξιώσεων για αποζημιώσεις.
Με το υλικό αυτό και τη μεθοδολογία μπορεί να προσδιοριστούν και οι απαιτήσεις για το κατοχικό δάνειο,το οποίο δεν συσχετίζεται με τις αποζημιώσεις. Όταν η Γερμανία διεκδικούσε τη διαγραφή χρεών, προπολεμικών και μεταπολεμικών, το 1953 στο Λονδίνο, ο Αντενάουερ προέβαλε ως επιχείρημα ότι δεν πρέπει να τεθεί σε κίνδυνο το «οικονομικό θαύμα» της νεαρής δημοκρατίας!
Τώρα που η Ελλάδα βυθίζεται στην ύφεση,την ανεργία και τη φτώχεια η Γερμανία ηγείται του στραγγαλισμού της… Και ξεχνά ότι το δικό της «οικονομικό θαύμα» πληρώθηκε και με τα χρωστούμενα στην Ελλάδα από το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις που πλησιάζουν το σημερινό χρέος προς τη Ευρωζώνη και το ΔΝΤ. Οφειλέτες και αγνώμονες οι Γερμανοί και με συμπεριφορά ηγεμόνα προς υποτελείς!
* Ο δημοσιογράφος Γιώργος Ρωμαίος είναι συγγραφέας του τετράτομου έργου «Η Περιπέτεια του Κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα», «Η Ελλάδα των Δανείων και των Χρεοκοπιών», «Από τον Όθωνα στην καγκελάριο Μέρκελ» και «Η Ευρώπη και η Ελλάδα-από την κρίση στην ελπίδα». Κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Πατάκη. 
 
http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/i-bretania-eksoflei-xrei-toy-18oy-aiona-kai-i-germania-mas-xrostaei-katoxiko-dan

ΤΑ 100 ΠΙΟ ΕΞΑΓΩΓΙΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Τα 100 πιο εξαγώγιμα ελληνικά προϊόντα

Και οι 100 κορυφαίες αγορές στο 9μηνο του 2014  

 

Ισχυρές αντοχές παραδοσιακών κλάδων της οικονομίας και τάσεις απορρόφησης πιέσεων καταγράφει ανάλυση του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων* και του Κέντρου Εξαγωγικών Ερευνών και Μελετών (ΚΕΕΜ), επί των προσωρινών στοιχείων για το 9μηνο του 2014, περίοδο κατά την οποία διατηρήθηκαν σε επίπεδα κοντά στα 20 δις ευρώ. Το αποτέλεσμα ήταν, να προκύπτει μεν υποχώρηση της συνολικής αξίας των εξαγωγών κατά 4,6%, σε σχέση με το 9μηνο του 2013, ήτοι απώλειες της τάξης των 949 εκατ. ευρώ. Χωρίς τα πετρελαιοειδή, οι ελληνικές εξαγωγές μειώθηκαν κατά 238 εκατ. ευρώ (στα 11,92 δις ευρώ).
Στην εξεταζόμενη περίοδο, Ιανουάριος-Σεπτέμβριος 2014, προκύπτει μείωση των συνολικών εξαγωγών κατά 3,1% προς τις χώρες της ΕΕ και κατά 5,7% προς τις Τρίτες Χώρες.
Επιχειρώντας μία αναγωγή ως προς το κλείσιμο του έτους, τα στοιχεία προοιωνίζουν μείωση της συνολικής αξίας των εξαγωγών στα επίπεδα του 2-2,5%. Εξαιρουμένων των πετρελαιοειδών αναμένονται οριακές μεταβολές, σε σχέση με το σύνολο του 2013 (στην περιοχή 0-1%). Ωστόσο, σε επίπεδο εισπράξεων από τις εξαγωγές προβλέπεται διατήρηση των ανοδικών ρυθμών στα επίπεδα άνω του 4%
Να σημειωθεί ότι για το 2015, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο ΟΟΣΑ προβλέπουν περαιτέρω αύξηση των εισπράξεων από εξαγωγές κατά 5-5,5%, ήτοι περίπου 23 δις ευρώ.
Σχολιάζοντας τα ευρήματα της ανάλυσης, η Πρόεδρος του ΠΣΕ κυρία Χριστίνα Σακελλαρίδη, τόνισε ότι «στα 6 χρόνια της κρίσης, η πορεία των εξαγωγών επιβεβαιώνει ότι συνθήκες αβεβαιότητας και κλίμα αποδόμησης των πραγματικών δυνατοτήτων της ελληνικής οικονομίας, υπό το βάρος καταστροφικών φημών, επηρεάζουν άμεσα και αρνητικά το εξωτερικό εμπόριο της χώρας, σε όρους πληρωμών, ρευστότητας των επιχειρήσεων και μεριδίων στην παγκόσμια αγορά.
Όλα αυτά τα χρόνια, οι Έλληνες Εξαγωγείς απέδειξαν πως με πείσμα, πρόγραμμα, σχεδιασμό και υψηλό αίσθημα ευθύνης κατάφεραν να ανταποκριθούν στις πιο απαιτητικές ξένες αγορές, αλλά και να προσφέρουν τόνωση ηθικού και ψυχολογίας ως προς τις κατευθύνσεις ανάκαμψης της οικονομίας.
Ανάλογη αποτελεσματικότητα, υπευθυνότητα και ομοψυχία αναμένουν οι εξαγωγικές επιχειρήσεις από το πολιτικό προσωπικό της χώρας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου η σύντομη προεκλογική περίοδος, να μην υπονομεύσει τις αιματηρές θυσίες των τελευταίων ετών, αλλά αντίθετα να εδραιώσει την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας και να προεξοφλήσει τη δημιουργία προοπτικών οικονομικής ανάκαμψης και κοινωνικής συνοχής.
Το όραμα για μία πιο εξωστρεφή οικονομία ενέπνευσε όλες τις υγιείς δυνάμεις της χώρας. Πλέον θα πρέπει και η ιδέα της πολιτικής συναίνεσης να κυριαρχήσει στο πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης και η Ελλάδα να εξάγει πολιτικό πολιτισμό, σύνεση, συνέπεια και υπευθυνότητα, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις, εντός κι εκτός συνόρων»
Ο χάρτης των εξαγωγών
Σε μία περίοδο που σημαδεύτηκε αφενός από το ρωσικό εμπάργκο στα ευρωπαϊκά προϊόντα και αφετέρου τις πρώτες ενδείξεις χαλάρωσης της ισοτιμίας του ευρώ έναντι του δολαρίου, οι μεταβολές ως προς τους κύριους προορισμούς των ελληνικών εξαγωγών, ήταν σχετικά περιορισμένες. Η Τουρκία εξακολουθεί να βρίσκεται στην πρώτη θέση σε ότι αφορά τους προορισμούς των ελληνικών εξαγώγιμων προϊόντων. Ακολουθούν κατά σειρά η Ιταλία, η Γερμανία, η Βουλγαρία, η Κύπρος ενώ στην 6η θέση (από την 7η) ανήλθε ο Εφοδιασμός Πλοίων από Τρίτες Χώρες. Στην 7η θέση ανήλθε (από την 8η στο αντίστοιχο περσινό 9μηνο) , το Ηνωμένο Βασίλειο ενώ την πρώτη δεκάδα συμπληρώνουν η Αίγυπτος (από 15η), το Γιβραλτάρ (από 6η) και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (από 9η θέση).
Ειδικότερα, οι εξαγωγές της Ελλάδας προς την ΕΕ (27) εμφανίζουν μείωση (-3,1%) και συμπεριλαμβανομένων των πετρελαιοειδών καταλαμβάνουν το 44,5% των συνολικών εξαγωγών.
Πτωτική πορεία καταγράφεται για τις εξαγωγές προς τη Β. Αμερική κατά -14,6%, προς τις υπόλοιπες χώρες του ΟΟΣΑ (Ισλανδία, Νορβηγία, Ελβετία, Τουρκία, -3,2%), προς τη Μ. Ανατολή & Β. Αφρική (-4,4%), προς τη Λατινική Αμερική (-58,9%) κυρίως λόγω μεγάλης μείωσης των εξαγωγών προς Βραζιλία και για τις εξαγωγές προς την Κίνα κατά -34,9%. Οριακές μειώσεις καταγράφονται στις εξαγωγές προς τα Βαλκάνια κατά -1,7%.
Σε ότι αφορά τις επιπτώσεις του ρωσικού εμπάργκο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το αρνητικό της συγκυρίας επιβολής μέτρων κατά των ευρωπαϊκών προϊόντων, σε μία περίοδο κατά την οποία, προς την Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών (ΚΑΚ) οι εξαγωγές αυξήθηκαν σημαντικά κατά 11,1% (από 569,5εκ.€ σε 632,5 εκ.€). Η άνοδος αυτή οφείλεται στις μεγάλες αυξήσεις των εξαγωγών προς την Ουκρανία κατά 54,6% (από 82,9 εκ.€ σε 128,1 εκ.€), προς τη Μολδαβία που υπερτετραπλασιάστηκαν (από 17,1 εκ.€ σε 70 εκ.€), αλλά και προς το Αζερμπαϊτζάν (σε 6,3 εκ.€ από 16,8 εκ.€), οι οποίες υπερκάλυψαν και την αξιοσημείωτη μείωση των εξαγωγών προς τον κυριότερο πελάτη στην περιοχή, τη Ρωσία (από 311,1 εκ.€ σε 272,7 εκ.€ ή -12,4%), αλλά και τη μικρότερη μείωση προς τον άλλο σημαντικό πελάτη της περιοχής, τη Γεωργία κατά -6,5% (από 121,5 εκ.€ σε 113,6 εκ.€).
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, παρά την υποχώρηση η Ρωσία βρέθηκε ξανά στις 20 πρώτες αγορές για τα ελληνικά προϊόντα (από την 21η θέση κατά την αντίστοιχη περυσινή περίοδο).
Οι 20 κυριότερες αγορές για τα ελληνικά προϊόντα – 9μηνο 2014
Σειρά κατάταξης α’ 9μήνου 2014 Σειρά κατάταξης α’ 9μήνου 2013 Χώρα Αξία
1 1 ΤΟΥΡΚΙΑ 2.360,4
2 2 ΙΤΑΛΙΑ 1.774,2
3 3 ΓΕΡΜΑΝΙΑ 1.348,7
4 4 ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 1.009,9
5 5 ΚΥΠΡΟΣ 978,5
6 7 ΕΦΟΔ.ΠΛΟΙΩΝ ΜΕ ΤΡΙΤ.ΧΩΡΕΣ. 752,6
7 8 ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ 709,1
8 15 ΑΙΓΥΠΤΟΣ 585,7
9 6 ΓΙΒΡΑΛΤΑΡ 579,5
10 9 Η Π Α 574,7
11 11 ΕΔΑΦ ΠΡΩΗΝ ΓΙΟΥΓΚ.ΔΗΜ ΜΑΚE 542,0
12 23 ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ 524,3
13 12 ΓΑΛΛΙΑ 472,1
14 14 ΡΟΥΜΑΝΙΑ 459,1
15 16 ΙΣΠΑΝΙΑ 454,4
16 13 ΕΦΟΔ.ΠΛΟΙΩΝ ΜΕ ΧΩΡΕΣ ΕΕ. 453,9
17 17 ΛΙΒΑΝΟΣ 404,2
18 24 ΑΛΒΑΝΙΑ 330,5
19 18 ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ 315,2
20 21 ΡΩΣΙΑ 272,7
Σε ότι αφορά νέες εισόδους στην κατάταξη των 100 κυριότερων αγορών-στόχων, ξεχωρίζουν οι: Μαλαισία (74η θέση), Δομινικανή Δημοκρατία (84η θέση), Παναμάς (67η θέση), Παραγουάη (88η θέση), Αιθιοπία (93η θέση), Καζακστάν (96η θέση), Μαυριτανία (97η θέση), Βενεζουέλα (98η θέση), Μπαχρέιν (99η θέση).
Άνοδος εξαγωγών για βιομηχανικά προϊόντα
Με βάση τα προσωρινά στοιχεία του εννιαμήνου Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2014 κατά μεγάλες κατηγορίες προϊόντων, η μείωση των ελληνικών εξαγωγών οφείλεται στη σημαντική υποχώρηση των εξαγωγών αγροτικών προϊόντων κατά -9,6% και στη μείωση κατά -8,3% των εξαγωγών καυσίμων. Μικρή αύξηση καταγράφεται για τις εξαγωγές βιομηχανικών προϊόντων (+2%), που αποτελούν πλέον το 38% του συνόλου των ελληνικών εξαγωγών ενώ αυτές των πρώτων υλών υποχωρούν κατά -3,8%). Τέλος μειωμένες (-3,1%) εμφανίζονται οι χαμηλές σε αξία εξαγωγές της κατηγορίας είδη και συναλλαγές μη ταξινομημένες κατά κατηγορίες.
Οι 20 κυριότερες αγορές για ελληνικά προϊόντα- 9μηνο 2014
Σειρά κατάταξης 9μηνο 2014 Σειρά κατάταξης 9μηνο 2013 Περιγραφή προϊόντος Αξία(εκ. €) Ποσότητα(τόνοι)

1 1 Ορυκτέλαια πετρελαίου 7.584,5 12.100.386,7
2 2 Φάρμακα, για τη λιανική πώληση 556,6 14.515,3
3 4 Αργίλιο σε πλάκες, φύλλα >0,2mm 398,0 150.842,2
4 5 ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ 343,4 109.015,6
5 6 Ψάρια 323,9 67.902,6
6 8 Λαχανικά Παρασκευασμένα 262,4 97.390,6
7 9 Τυριά 257,1 44.299,1
8 7 Σωλήνες κάθε είδους 241,0 42.023,9
9 Μηχανές αυτόματες επεξεργασίας πληροφοριών 181,1 1.854,3
10 10 Βερύκοκα, κεράσια και ροδάκινα 177,5 169.052,7
11 11 Κράματα αργιλίου 154,3 89.871,3
12 12 Αργίλιο σε φύλλα < 0,2mm 147,2 48.403,2
13 17 Πολυπροπυλένιο 140,7 113.058,8
14 13 Τσιγάρα που περιέχουν καπνό 139,7 14.436,9
15 14 Φρούτα με κουκούτσια, μ.α.κ. νωπά 138,1 209.641,2
16 3 Παρθένο λάδι 130,2 35.646,2
17 26 Αργίλιο σε ράβδους και είδη καθορισμένης μορφής 127,8 53.044,9
18 32 Βουτάνιο, υγροποιημένο 122,9 205.480,6
19 23 Βαμβάκι 122,2 82.030,5
20 16 Είδη από γουνοδέρματα 113,6 179,1
Σε ότι αφορά τις νέες εισόδους στην κατάταξη των 100 πιο εξαγώγιμων προϊόντων της χώρας, ξεχωρίζουν οι: μηχανές επεξεργασίας πληροφοριών (9η θέση), χάρτινα είδη υγιεινής (70η θέση), ντομάτες παρασκευασμένες (77η θέση), μετρητές αερίων και υγρών (78η θέση), ράβδοι από κράματα χαλκού (84η θέση), ψάρια καπνιστά (93η θέση), δίχτυα αλιείας (94η θέση), νερά με προσθήκη ζάχαρης ή αρωματικών υλών (99η θέση), κοσμήματα (100η θέση).
Αύξηση των εισαγωγών Όσον αφορά στις εισαγωγές, η οριακή αύξηση κατά 0,4% (από 34.843,9 εκ.€ σε 34.989,2 εκ.€) στο εννεάμηνο Ιανουάριος-Σεπτέμβριος του 2014 σε σχέση με το αντίστοιχο του 2013, οφείλεται στη σημαντική ανάκαμψη των εισαγωγών βιομηχανικών προϊόντων που αποτελούν, στο εξεταζόμενο εξάμηνο το 50,9% του συνόλου των ελληνικών εισαγωγών, οι οποίες αυξήθηκαν κατά 9,3% (σε 17.815,3 εκ.€ από 16.302,6 εκ.€). Οι υπόλοιπες κατηγορίες προϊόντων παρουσιάζουν μείωση εισαγωγών και για αυτό το εννεάμηνο με εξαίρεση τη χαμηλή σε αξία εξαγωγών κατηγορία προϊόντων «είδη και συναλλαγές μη ταξινομημένα κατά κατηγορίες» που εμφάνισαν άνοδο 7,5% (στα 9,5 εκ.€ από 8,8 εκ.€).
Πιο αναλυτικά για τα βιομηχανικά προϊόντα, η αύξηση των εισαγωγών προκύπτει από την πολύ μεγάλη άνοδο της υποκατηγορίας «μηχανήματα & υλικό μεταφορών» κατά 22,6% (σε 6.234,4 εκ.€ από 5.084,9 εκ.€), ενώ και οι άλλες υποκατηγορίες έχουν ανοδικές τάσεις: τα «χημικά προϊόντα & συναφή (μ.α.κ.)» κατά 1,2% (σε 4.890,3 εκ.€ από 4.832,1 εκ.€), τα «βιομηχανικά είδη ταξινομημένα κατά πρώτη ύλη» κατά 2,1% (σε 3.443,8 εκ.€ από 3.373,6 εκ.€). και τα «διάφορα βιομηχανικά είδη» κατά 7,8% (σε 3.246,8 εκ.€ από 3.012,1 εκ.€).
Η πιο σημαντική μείωση εισαγωγών παρατηρείται στην κατηγορία των καυσίμων κατά -9,1% (σε 12.021,8 εκ.€ από 13.228,7 εκ.€), οι οποίες όμως διατηρούν σε υψηλό επίπεδο (αν και σαφώς μειωμένο) το ποσοστό συμμετοχής τους στο σύνολο των ελληνικών εισαγωγών (από 38% σε 34,4% στο εξεταζόμενο διάστημα). Οι εισαγωγές της κατηγορίας «πρώτες ύλες», είχαν επίσης μείωση κατά -3,2%, στα 874,2 εκ.€ από 903,2 εκ.€, ενώ το μερίδιό τους στο σύνολο των ελληνικών εισαγωγών έπεσε στο 2,5%.
Οι εισαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν κατά -3% (σε 4.268,4 εκ.€ από 4.400,5 εκ.€). Η μείωση αυτή οφείλεται στη συρρίκνωση των εισαγωγών των δύο εκ των τριών υποκατηγοριών. Η σημαντικότερη υποκατηγορία αγροτικών προϊόντων, τα «τρόφιμα & ζώα ζωντανά» υποχώρησαν κατά -2,7% (σε 3.712,2 εκ.€ από 3.814,9 εκ.€). Μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση εμφανίζουν οι εισαγωγές για την υποκατηγορία «ποτά και καπνός» κατά -8,6% (σε 346,8 εκ.€ από 379,5 εκ.€), ενώ οι εισαγωγές της υποκατηγορίας «λάδια και λίπη ζωικής ή φυτικής προέλευσης» παρουσιάζουν αύξηση της τάξης του 1,6% (σε 209,4 εκ.€ από 206,1 εκ.€).
*Η ταυτότητα του ΠΣΕ
Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εξαγωγέων (Π.Σ.Ε.) είναι ελεύθερο επαγγελματικό Σωματείο που ιδρύθηκε το 1945 και αντιπροσωπεύει τους φορείς της εξαγωγικής δραστηριότητας στο σύνολό τους.
Αποτελεί την κεντρική εξαγωγική οργάνωση της χώρας, μέλη του δε είναι εξαγωγικές επιχειρήσεις, συνεταιρισμοί και εξαγωγικές οργανώσεις όλων των κλάδων της εξαγωγής από όλα τα γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας.
Η Ιστορία και οι Πρωτοπόροι του Συνδέσμου
Όταν άρχισαν οι συζητήσεις για την ίδρυση του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ το Μάιο του 1945, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είχε καλά-καλά τελειώσει, η χώρα ήταν ρημαγμένη και η οικονομία είχε εξαρθρωθεί: 1339 οικισμοί και χωριά και το ένα τέταρτο όλων των κτισμάτων της χώρας είχαν καταστραφεί. Οι άστεγοι ή αυτοί που είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους ξεπερνούσαν το 1 εκ.. Και το χειρότερο απ’ όλα ο ένας στους 13 Έλληνες είχε χάσει τη ζωή του στις μάχες του πολέμου και της κατοχής, από τα εκτελεστικά αποσπάσματα, την πείνα, τις κακουχίες και τις αρρώστιες.

Και, όμως, το Μάιο του 1945, όταν ο πόλεμος στην Ευρώπη δεν είχε τελειώσει, μια μικρή ομάδα ετοίμαζε την ανάρρωση της εξαγωγικής δραστηριότητας και τη δημιουργία ενός Συνδέσμου που θα μπορούσε να περιλάβει τους εξαγωγείς από όλη την Ελλάδα και από όλους τους κλάδους της εξαγωγικής δραστηριότητας εκείνη την εποχή. Τότε δεν είχαν και δεν μπορούσαν να περιμένουν τίποτα. Στηρίζονταν στις δικές τους δυνάμεις, στο μεράκι τους και στη διορατικότητά τους. «Οι δουλειές δεν μπορεί, θα ανοίξουν και πάλι. Τα προϊόντα μας θα ξαναζητηθούν».
Το τολμηρό εγχείρημα για την εποχή εκείνη ολοκληρώθηκε στις 21 Αυγούστου του 1945, όταν οι εκπρόσωποι 25 εξαγωγικών επιχειρήσεων που εκπροσωπούσαν πρακτικώς τότε όλους τους κλάδους της εξαγωγικής δραστηριότητας «προσκλήσει του Γ. Ασημακοπούλου, προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιώς» υπόγραψαν στο γραφείο του Κ. Κυριακόπουλου, «οδός Πεσμαζόγλου 14, Μέγαρον Λαϊκής Τραπέζης, Αθήνας» το παρακάτω σύντομο: «Πρακτικόν ιδρύσεως ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ».
Το «Πρακτικόν» υπόγραφαν: 1) Ελ. Παυλίδης (της Α.Ε. Ελαιουργίαι της Ελλάδος), 2) Κ. Κυριακόπουλος (της Κ. Κυριακόπουλος Α.Ε. Εξωτ. Εμπορίου), 3) Γ. Ασημακόπουλος (της Γ. Ασημακόπουλος Α.Ε.), 4) Κ. Φλώρος (της Γ. Α. Φλώρος Υιός και Σία), 5) Π. Λεκός (της ετ. Π. Λεκός), 6) Γ. Γεωργούδης (της Γ. Γεωργούδης Α.Ε.), 7) Κ. Μπίτζιος (της Κ. Μπίτζιος Α.Ε. Δερμάτων), 8) Π. Ραυτόπουλος (της ετ. Π. Ραυτόπουλος), 9) Ν. Γεωργούλας (της Ν. Γ. Γεωργούλας Α.Ε. Γεν. Εμπορίου), 10) Κ. Χαλικιάς (της ετ. Κ. Χαλικιάς), 11) Κ. Κατσούλας (της ετ. Κ. Κατσούλας), 12) Γ. Παπαδόπουλος (της αν. Εξαγ. Ετ. Σιρεγγέλας), 13) Δ. Σταύρου (της ετ. ΕΛΛΑΤΟΥΡΚ), 14) Α. Κουζινόπουλος (της Ελαιουργικαί Επιχειρήσεις ΜΑΝΟΣ), 15) Ν. Κωνσταντινίδης (της Κωνσταντινίδης και Σία), 16) Πάνος Βερβενιώτης (της ετ. Πάνος Βερβενιώτης), 17) Κ. Παπαδημητρακόπουλος (της ετ. Α/φοί Παπαδημητρακόπουλοι Α.Ε.), 18) Χ. Τζαβάρας (της ετ. Χ. Τζαβάρας), 19) Ν. Χατζηθωμάς (της Ησ. Χατζηθωμάς Υιοί), 20) Δώρης Χαλκιόπουλος (της ετ. ΕΛΕΜ), 21) Ευάγγ. Σκουτερόπουλος (της ετ. Ευάγγελος Σκουτερόπουλος), 22) Γ. Μεταξάς (της Σ. Η. και Α. Μεταξάς), 23) Γ. Δούρος (της Λέκκας και Δρίβας), 24) Αδαμ. Κωνσταντινίδης (της ετ. Αφοί Κωνσταντινίδη, Ηράκλειο Κρήτης), και 25) Χ. Κωνσταντινίδης (της ετ. Υιοί Κωνσταντινίδη, Ηράκλειο Κρήτης).
Η τόλμη των πρωτοπόρων, όμως, δικαιώθηκε και ως προς τις «δουλειές» και ως προς τον Σύνδεσμο που δημιούργησαν. Στο τέλος του 1945 οι εξαγωγές ήταν 3.586 τόννοι και 247.000 δολλάρια μόνο. Το 1947 έφτασαν τα 77,3 εκ.$ και είχαν πλησιάσει τις 200.000 τόνους. 
Κατά την αφήγηση ενός από τους παλιότερους εξαγωγείς τότε «προσπαθήσαμε να ανοίξουμε ένα πηγάδι με μία βελόνα». Και το κατάφεραν. Σύντομα, οι εξαγωγές ξεπέρασαν αισθητά τα 100 εκ.$ και έφτασαν στα υψηλά προπολεμικά επίπεδα. Μαζί με τους πρωτοπόρους εργάζονταν τώρα δύο εκατοντάδες περίπου εξαγωγείς και ο Σύνδεσμος ήταν σε θέση να πάρει ορισμένες πολύ σημαντικές και μεγάλης κλίμακας πρωτοβουλίες.
Ο ΠΣΕ σήμερα
Ο Σύνδεσμος, σήμερα, αριθμεί περί τα 1500 ενεργά μέλη, δηλαδή περίπου το 1/3 του συνόλου των ελληνικών εξαγωγικών επιχειρήσεων που όμως πραγματοποιούν το 80% περίπου του συνολικού εξαγωγικού τζίρου.

 

http://www.elliniki-gnomi.eu/ta-100-pio-exagogima-ellinika-proionta/

 

ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΝΙΚΟΥ ΜΑΡΓΑΡΗ ΣΤΟ lifo.gr ΤΟΣΟ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΟΣΟ ΠΟΤΕ

Αλήθειες και μύθοι για την ελληνική οικολογία 

 

Τρίτη 8 Ιουνίου 2010 
Είναι ο πρώτος που έγραψε για οικολογία στις ελληνικές εφημερίδες. Και ο πρώτος που βαρέθηκε τις υπερβολές και τις ασχετοσύνες των «οικοχόνδριων». Μιλά έξω από τα δόντια για όλα σχεδόν τα θέματα που απασχολούν τον χώρο. **Ο Νίκος Μάργαρης είναι διευθυντής της ελληνικής έκδοσης του «National Geographic».
Είναι μόδα η οικολογία; Δυστυχώς, είναι μόδα. Και τα άτομα που ανακατεύονται, εκτός απ' τη μόδα, το κάνουν και λόγω του ότι προσφέρει τη δυνατότητα κάποιας εξουσίας. Αφού απέτυχαν στους πρωτογενείς τους χώρους, έγιναν όλοι οικολόγοι. Ρώτησα κάποτε στο υπουργείο -γιατί δεν είμαι άτομο εκτός κυκλωμάτων- γιατί βάλατε αυτή την παλαβή υπεύθυνη περιβαλλοντολογικής εκπαίδευσης στον τάδε νομό. Μου λένε είναι ευαισθητοποιημένη. Ποιοι είναι πιο ευαισθητοποιημένοι σε θέματα υγείας; Οι υποχόνδριοι. Λες σε έναν υποχόνδριο να σχεδιάσει την υγεία; Το αποτέλεσμα είναι μια εθνική τραγωδία, η οποία δεν θα μας οδηγήσει πουθενά. Οτιδήποτε πάει να γίνει, κάποιοι προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας - το Συμβούλιο της Επικρατείας είναι χειρότερος ακτιβιστής και χωρίς καμία γνώση αποφασίζει, μπλοκάροντας τα πάντα. Η εκτροπή του Αχελώου, για παράδειγμα, που έχει γίνει απ' το '60 (η λίμνη Νικολάου Πλαστήρα είναι η εκτροπή του Αχελώου) έστειλε νερό στη Θεσσαλία και υδρεύεται η Καρδίτσα, αρδεύεται ο κάμπος και παράγεται και ηλεκτρικό ρεύμα. Αποδείχτηκε, δηλαδή, πως ήταν μια οικονομική, μια κοινωνική και μια οικολογική επιτυχία, επειδή πάνω απ' τη λίμνη έγινε Ελβετία. Κι όμως, το Συμβούλιο της Επικρατείας μπλέκει και λέει όχι στον Αχελώο. Μάλιστα, η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, επειδή είναι άσχετοι, δεν ήξεραν ότι δεν είναι λίμνη αλλά φράγμα και την πρότειναν να γίνει γραμματόσημο! Και έγινε γραμματόσημο «Λίμνη Νικολάου Πλαστήρα»!
Με τι αιτιολογία;
Επειδή είναι άσχετοι, γι' αυτό είναι και επικίνδυνοι. Είναι σαν ένας υποχόνδριος να κάνει ιατρικές πράξεις. Ο Νίκος Δήμου έχει έναν όρο γι' αυτούς, τους λέει «οικοχόνδριους». Όταν εγώ περνάω έξω από τον Ευαγγελισμό, ποτέ δεν σκέφτομαι να μπω μέσα να κάνω εγχειρίσεις ανοιχτής καρδιάς. Είμαι ένας επαγγελματίας του περιβάλλοντος, ένας παθολόγος. Και τι κάνει ο παθολόγος; Πας και σου λέει βάλε το θερμόμετρο. Ένας επαγγελματίας του περιβάλλοντος κάνει ακριβώς το ίδιο με τις υδατοκαλλιέργειες: μετράει το οξυγόνο. Ό,τι είναι το θερμόμετρο για κάποιον άνθρωπο που είναι άρρωστος, είναι το μέτρημα του οξυγόνου για τις υδατοκαλλιέργειες.
Δεν δέχονται τις αποδείξεις κάποιου που είναι ειδικός; Τι λένε;
Ότι «τα πιάνω». Βέβαια, επειδή είμαι γέρος πια, έχω αποδείξει κατά καιρούς ότι είχα δίκιο, παίρνοντας κρίσιμες θέσεις. Για παράδειγμα, όταν στα Γιάννενα λέγανε ότι θα ρυπανθεί ο Καλαμάς, αν μπούνε σ' αυτόν τα επεξεργασμένα λήμματα, βρέθηκε ένας δυναμικός δήμαρχος ΚΚΕ -ένα περίεργο μείγμα ΚΚΕ με χιούμορ-, σταλινικός απίστευτος, και τα έριξε με το έτσι θέλω στον Καλαμά και φυσικά όχι μόνο δεν έγινε τίποτα, αλλά ο Καλαμάς έφτιαξε. Αν ρίξεις ένα κιλό λίπασμα σε μία γλάστρα, η γλάστρα ξεραίνεται, αν ένα κιλό λίπασμα όμως το ρίξεις σε ένα στρέμμα, το χωράφι θα πάρει τα πάνω του. Κι αυτό φαινόταν από το γεγονός ότι οι εκβολές του Καλαμά μεγάλωναν και γινόταν όλο και καλύτερος υδροβιότοπος. Κάνοντας βιολογικό καθαρισμό ανοργανοποιούνται οι οργανικές ενώσεις που δημιουργούν το πρόβλημα στη λίμνη, ενώ λιπαίνουν τις εκβολές. Το ποτάμι έφτιαξε, επανεμφανίστηκαν είδη που είχαν εξαφανιστεί, ενώ κάποιοι «οικολόγοι» έλεγαν θα ρυπανθεί, θα χαλάσει και ξεσήκωναν τον κόσμο -έναν απ' αυτούς τον έπιασαν μετά από λίγο καιρό να λέει ότι κάνει πράξεις και θεραπεύει τον καρκίνο στην Ηγουμενίτσα.
Παραλογισμός. 
Ο παραλογισμός στην Ελλάδα είναι ο εξής: πόσες φορές έχετε ακούσει για το Δέλτα του Νέστου; Ε, λοιπόν, ο Νέστος δεν έχει Δέλτα. Έχει γίνει «εγκυβωτισμός» του ποταμού απ' το '52. Πριν χρόνια ανέλαβα να κάνω την περιβαλλοντική μελέτη για τα φράγματα του Νέστου .Την εποχή εκείνη ο Νέστος είχε μείνει χείμαρρος, γιατί έπαιρναν όλο το νερό στα σύνορα και πότιζαν τα καλαμπόκια. Δεν είχε νερό. Εγώ είχα αναλάβει να δω αν τα φράγματα θα επηρεάσουν ή όχι τον Νέστο και είχα πει ότι πρώτον, λόγω της επερχόμενης κλιματικής αλλαγής, θα λείψει το νερό και πρέπει να έχουμε αποθέματα -φυσικά είχα δίκιο- και δεύτερον τα φράγματα εξελίσσονται σε υδροβιότοπους (η Κερκίνη, που είναι ο καλύτερος υδροβιότοπος, είναι ένα φράγμα που έκανε ο Βενιζέλος το '30 με την ΟΥΛΕΝ).
Τα μεγάλα έργα στην Ελλάδα είναι συνήθως συνδεδεμένα με την καταστροφή του περιβάλλοντος. 
Ανοησίες σε μεγάλο βαθμό. Όλα, μα όλα τα φράγματα της ΔΕΗ -να αναφέρουμε ένα παράδειγμα- είναι οικολογικές, κοινωνικές και οικονομικές επιτυχίες - έχουμε βγάλει κι ένα βιβλίο που το αποδεικνύει. Άλλο παράδειγμα είναι μια υδατοκαλλιέργεια που υπήρχε κοντά στο λεγόμενο «Αρκαδικό Χωριό». Το Αρκαδικό Χωριό το έχτισαν κάποιοι τύποι χωρίς αποχέτευση, χωρίς αποκομιδή σκουπιδιών, με ένα σωρό ελλείψεις και τους εμπόδιζε μια υδατοκαλλιέργεια που ήταν προς Νότο, δεν φαινόταν καλά καλά με το μάτι, και με ρεύματα από Βορρά προς Νότο. Με λίγα λόγια, στην ουσία την υδατοκαλλιέργεια την επηρέαζαν τα λήμματα των κατοίκων του Αρκαδικού Χωριού που διαμαρτύρονταν για την υδατοκαλλιέργεια. Η ναυτιλία (με έδρα στο Λονδίνο, βέβαια) και οι υδατοκαλλιέργειες ήταν οι χώροι που η Ελλάδα ήταν πρώτη στην Ευρώπη. Η ιστορία των υδατοκαλλιεργειών είναι η απόδειξη την όρθιας ξεφτίλας στην Ελλάδα γιατί την έχουν ρίξει έξω τελείως. Ούτε τα πανεπιστήμια ούτε ο Μαντέλης. Στην Ελλάδα νομίζω ότι η μεγαλύτερη ακτιβιστική οργάνωση κι αυτή που προκαλεί τα χειρότερα προβλήματα είναι το Συμβούλιο της Επικρατείας. Καθυστερούν απίστευτα, στο μεταξύ νομίζουν ότι είναι οικολόγοι, ενώ είναι ακτιβιστές, και χωρίς γνώσεις μπλοκάρουν τα πάντα. Αν μπείτε στο σάιτ των ιχθυοκαλλιεργειών στη Νορβηγία λέει ότι οι ιχθυοκαλλιέργειες είναι αειφορική δραστηριότητα. Αν δείτε στην Ελλάδα, το κάθε ψώνιο λέει ότι είναι αισθητική ρύπανση. Έχω κάνει άπειρες μελέτες για τα ιχθυοτροφεία κι έχει αποδειχτεί -και από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και από το Πανεπιστήμιο της Κρήτης και από το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας- ότι τα ιχθυοτροφεία δεν ρυπαίνουν. Κι όμως, ξεσηκώνει τους πάντες ο οιοσδήποτε. Πρώτη και καλύτερη η Γκερέκου κατέστρεψε έναν ιχθυοκαλλιεργητή στην Κέρκυρα, λέγοντας μπαρούφες. Και μάλιστα πήρε ομόφωνη απόφαση το νομαρχιακό συμβούλιο ότι δεν του επιτρέπουν την επέκταση - μιλάμε για 500 τόνους παραγωγή, όταν στην Κεφαλλονιά έχουν παραγωγή 20.000 τόνους. Είναι μία από τις εθνικές τραγωδίες. Να σημειωθεί ότι μετά την αγροτική επανάσταση, που είναι η πρώτη, τη βιομηχανική επανάσταση, που είναι η δεύτερη, ήρθε η μπλε επανάσταση, που είναι η τρίτη. Αυτήν τη στιγμή το ψάρεμα τι είναι; Κυνήγι, ενώ το άλλο είναι καλλιέργεια. Ακούς κάποιους να λένε ότι «τις άγριες τις τσιπούρες τις ξεχωρίζω». Ναι, ρε άσχετε, αλλά κάνουν 35 ευρώ, δεν κάνουν 5 που κάνουν της καλλιέργειας, χώρια που της καλλιέργειας είναι πολύ πιο καθαρές γιατί οι άγριες δεν ξέρεις τι τρώνε... Ακόμα και στο Τμήμα Περιβάλλοντος δημιουργούνται τέτοιες καταστάσεις στο Αιγαίο, από το οποίο, όπου να 'ναι, θα παραιτηθώ. Δεν τους αντέχω. Είναι δυνατόν φοιτητές σε Τμήμα Περιβάλλοντος, που λένε ότι προστατεύουν το περιβάλλον, να έχουν το τμήμα λερωμένο;
Για ποιο λόγο παραιτείστε; 
Επειδή δεν τους αντέχω. Αυτό που γίνεται είναι απίστευτο. Αυτό το έζησα στη Θεσσαλονίκη, ήμουν καθηγητής στο πανεπιστήμιο εκεί από το 1978, όταν οι καθηγητές στο Βιολογικό ήταν 7. Μας αποκαλούσαν «γερουσία» οι βοηθοί που ήταν μεγαλύτεροι σε ηλικία από εμάς. Και τώρα είναι 72 καθηγητές, με τον ίδιο αριθμό φοιτητών. Μου την έδωσε και παραιτήθηκα κι από εκεί και πήγα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, όπου για μερικά χρόνια μπορούσα να στήσω το Τμήμα Περιβάλλοντος, γιατί ήμουν στη διοικούσα στην πρώτη φάση. Τώρα, το μόνο που μου μένει δεν είναι να κλαίω τη μοίρα μου, εγώ καλά τα πάω, αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα μετά το '81 το μεγάλο πρόβλημα που δημιουργήθηκε είναι ότι διοικούν οι συνδικαλιστές. Οι συνδικαλιστές είναι συνήθως στούρνοι, δεν έχουν σπουδάσει τίποτα, ήταν αφισοκολλητές και εν πάση περιπτώσει ο ρόλος τους είναι να προστατεύουν το σωματείο τους. Με τις αλλαγές που έγιναν και τη λεγόμενη «κοινωνικοποίηση» άλλαξαν τα πάντα. Για να γίνεις διοικητής στην τράπεζα ή στον ΟΤΕ π.χ. έπρεπε να είχες κάνει κάτι στη ζωή σου. Όμως, οι συνδικαλιστές έμπαιναν στη διοίκηση απ' τα παράθυρα, διοικούσαν και τα έριξαν όλα έξω. Ειδικά στα πανεπιστήμια είναι φρίκη. Συνεταιρίστηκαν δε οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των βοηθών με αυτές των φοιτητών για να μοιραστούν την εξουσία. Αποτέλεσμα; Οι βοηθοί έγιναν όλοι καθηγητές και οι φοιτητές παίρνουν πτυχίο στο έτσι. Το ξέρετε ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι φοιτητικές ομοσπονδίες δεν έχουν μέλος την Ελλάδα επειδή δεν μπορούν να βρουν πρόεδρο; Η ΕΦΕΕ δεν έχει πρόεδρο. Είναι δυνατόν να μιλάς για υπευθυνότητα στη νεολαία όταν οι τέσσερις διαφορετικές φοιτητικές παρατάξεις βγάζουν τέσσερα διαφορετικά αποτελέσματα; Η απόλυτη ξεφτίλα. Ποιος όμως να τους περιορίσει; Οι καινούργιοι καθηγητές, επειδή δεν έχουν τα κότσια, έχουν γίνει κότες!
Έχετε μια κόντρα με τους οικολόγους που κρατάει χρόνια. Σήμερα, ποιες είναι οι σχέσεις σας; 
Στην αρχή, όταν είχα μια σελίδα στο «Βήμα», ήταν οι πρώτοι μου αναγνώστες, με την έννοια ότι με διάβαζαν την Κυριακή σαν τρελοί για να με βρίζουν όλη την υπόλοιπη εβδομάδα. Ήμουν σαν ένας γιατρός επαγγελματίας που τα είχε βάλει με τους υποχόνδριους, οι οποίοι ήθελαν να κάνουν τους γιατρούς. Οι άνθρωποι είναι άσχετοι. Αρθρογραφώ απ' το '81 και αν έχω κάπου κάνει λάθος, ας έρθουν να μου το πουν. Να τους πω και εγώ πού έχουν κάνει λάθος αυτοί, ό,τι έχουν πει και δεν έχει ισχύσει. Η Δαμανάκη ως υποψήφια δήμαρχος έλεγε ανοησίες, ότι θα ανασυστήσει τη γειτονιά, θα έπαιρνε τις γριές δηλαδή την ώρα που έπαιζε η «Λάμψη» και θα τις κατέβαζε στον δρόμο. Παλιά η γειτονιά είχε νόημα και μιλούσαν οι κάτοικοι μεταξύ τους όχι επειδή αγαπούσαν ο ένας τον άλλο, αλλά επειδή δεν μπορούσαν να βρουν τους φίλους τους. Αυτήν τη στιγμή κάνουμε παρέα με τους φίλους μας. Παλιά έκανες παρέα με τους γείτονες γιατί δεν θα πήγαινες στον Πειραιά με τα πόδια να φας σε μια ταβέρνα με έναν φίλο σου. Είναι πολύ καλύτερα τώρα.
Ο παλιός καλός καιρός είναι ένας μύθος; 
Ουδέποτε υπήρξε. Γεννήθηκα στον Βόλο κι εκεί που βγάζαμε το νερό με την λεγόμενη «τουλούμπα» δίπλα στο βόθρο ο τύφος οργίαζε. Το να μιλάμε για παλιό καλό καιρό είναι μια ανοησία. Η ζωή μας έχει γίνει πολύ καλύτερη. Λένε όλοι για τη νεολαία που δεν τρώει καλά. Μα είναι δυνατόν να μην τρώει καλά και να γίνονται ψηλότεροι και ωραιότεροι; Απλώς, οι γέροι νοσταλγούν τα νιάτα τους που πέρασαν. Έχει αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τις ηλικίες: ο πατέρας μου είναι 70 και τον βλέπω πολύ νέο... Δίκιο έχεις (γέλια). Ο πατέρας μου πέθανε 55 ετών και δεν θεωρούσα ότι ήταν τόσο νέος. Βάλε ν' ακούσεις ένα παλιό τραγούδι που λέει «βρε πώς καταντήσαμε που σαρανταρίσαμε», ποιος παλιός καλός καιρός και μπούρδες; Οι συνθήκες ζωής άλλαξαν προς το καλύτερο. Θυμάμαι εποχές αγριότητας - δεν θα ξεχάσω έναν βασιλικό γέρο στο Μούρεσι. Έμαθα ότι στον Εμφύλιο γύρναγε με ένα καλάμι που στην άκρη είχε κεφάλια ανταρτών.
Για τα βιολογικά προϊόντα τι πιστεύετε; 
Στο πανεπιστήμιο κάποτε έκανα ένα πείραμα. Πήγα με μια φωτογραφική μηχανή στο Κολωνάκι και πήρα φωτογραφίες των 100 πρώτων επισκεπτών σε ένα κατάστημα με βιολογικά προϊόντα και των 100 επισκεπτών σε ένα ντελικατέσεν. Τις βάλαμε στον τοίχο όλες και ζήτησα από άτομα που δεν ήξεραν τι γινόταν να πουν ποιοι φαίνονταν πιο υγιείς. Του βιολογικού ήταν σπυριάρηδες, κακομοίρηδες, γκρινιάρηδες, αφελείς, προβληματικοί. Χωρίς να είμαι εναντίον των βιολογικών τροφών, ουσιαστικά είναι ένα σνομπ προϊόν. Κάποτε, έβαλα υποψήφιος πρύτανης στο Αιγαίο και φυσικά ο αντίπαλος μού πήρε και τα σώβρακα. Διαπίστωσα, λοιπόν, ότι διοικητικά οι υπάλληλοι και οι συνάδελφοί μου δεν με πήγαιναν. Αντί, λοιπόν, να καθίσω να κλάψω τη μοίρα μου έφυγα και πήγα στην ΟΥΝΕΣΚΟ, κάνοντας χρήση αυτού που οι καθηγητές λένε «σαμπάτικαλ». Έμεινα στο Παρίσι το '98 και πέρασα έναν χρόνο μόνος μου ταξιδεύοντας, προσπαθώντας να καταλάβω και πού βρίσκομαι - ήταν μια περίοδος ανασυγκρότησης για μένα. Υπήρχε λοιπόν μια έκθεση στο Παρίσι, στη Μαρζολέν, που ήταν όλα «πράσινα», πράσινα φαγητά, ποδήλατα, πράσινες εκδρομές (να πηγαίνεις δηλαδή στη Σαχάρα και να σε δέρνουν και να είναι πέντε φορές πιο ακριβά από την Καραϊβική), οπότε πήγα να δω τι διάολο ήταν. Όταν έφτασα, είδα τύπους να φοράνε ξεχειλωμένα πουλόβερ, ήταν βρόμικοι, σπυριάρηδες, απίστευτο. Όταν μπήκα μέσα στα φαγητά (βετζετέριαν μόνο) βρομοκοπούσε, ήταν όλοι λερωμένοι από σάλτσες. Κατά σύμπτωση, πήγα μετά, το επόμενο Σαββατοκύριακο, στην άλλη πλευρά του Παρισιού, σε μια έκθεση αεροναυπηγικής που είχε γιάπηδες. Μια χαρά παιδιά, ωραίοι, υγιείς. Και τότε σκέφτηκα ότι ο άνθρωπος έχει ένα στομάχι, ενώ όλα τα φυτοφάγα ζώα στη φύση έχουν δύο στομάχια. Επομένως, εάν έχεις ένα στομάχι, είναι ανωμαλία να είσαι βετζετέριαν. Δικαίωμά σου βεβαίως, αλλά μη μιλάς για υγιεινή. Δείτε γύρω σας. Όλοι όσοι τρώνε βιολογικά προϊόντα είναι περισσότερο υγιείς;
Για τα μεταλλαγμένα τι πιστεύετε;
Αν πάτε στο Άργος, θα δείτε εσπεριδοειδή που έχουν σε ένα κλαρί λεμόνια, στο άλλο πορτοκάλια και στο τρίτο μανταρίνια. Αυτό δεν είναι τέρας, είναι φυσιολογικό; Τα πορτοκάλια τα μέρλιν είναι μεταλλαγμένα. Ένα σπέρμα, το κουκούτσι, περιβάλλεται πάντα από έναν καρπό για προστασία. Το να έχεις έναν καρπό χωρίς σπέρμα είναι ανωμαλία. Επομένως, είτε μιλάμε για πορτοκάλια μέρλιν, είτε μιλάμε για μανταρίνια κλημεντίνες, είτε μιλάμε για σταφύλια χωρίς κουκούτσια, εννοούμε μεταλλαγμένα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός γιατί τα μεταλλαγμένα ήρθαν για να μείνουν, είναι πολύ πιο σίγουρα από τα άλλα. Κι οι σοκολάτες Τομπλερόν έχουν μεταλλαγμένη σόγια. Τώρα, αν οι Έλληνες θεωρούν ότι προστατεύουν το περιβάλλον καλύτερα σε σχέση με όλους τους άλλους, σε σχέση με τους Ελβετούς ή με τους Σουηδούς, ας το πιστεύουν. Έγινε ολόκληρος ντόρος για τη μεταλλαγμένη ντομάτα - το άκρον άωτον της ξεφτίλας. Η ντομάτα και όλοι οι καρποί, πλην των σταφυλιών, όταν τους κόψεις συνεχίζουν να ωριμάζουν. Κόβεις ένα μήλο και σιγά σιγά γίνεται ώριμο μέχρι που σαπίζει, οι μπανάνες έρχονται πράσινες κι αν τις αφήσεις γίνονται κίτρινες. Τις ντομάτες, επειδή έχουν γρήγορη μεθωρίμανση, τις κόβουν πάντα πράσινες, μέχρι να φτάσουν στην αγορά έχουν κοκκινίσει κι αμέσως χαλάνε. Αυτό που έκαναν στη μεταλλαγμένη ντομάτα ήταν να αφαιρέσουν το γονίδιο της μεθωρίμανσης - δεν έβαλαν τίποτα μέσα. Κόβουν τις ντομάτες κόκκινες με όλες τις βιταμίνες και δεν χαλάνε. Κι όμως, η Greenpeace αντέδρασε.
Πείτε μου και για τα πυρηνικά. 
Ποιες είναι οι χώρες στην Ευρώπη που έχουν περισσότερα πυρηνικά; Η Γαλλία, το 75% της ηλεκτρικής ενέργειας είναι από πυρηνικά εργοστάσια, η Ελβετία, πάνω από το 50%, η Σουηδία, το Βέλγιο, η Αγγλία. Δεν βγάζουν διοξείδιο του άνθρακα κι αυτή είναι πιθανόν η λύση για όλες τις χώρες σε σχέση με την κλιματικά αλλαγή που την προκαλούν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Εμείς οι μάγκες δεν τη θέλουμε. Ο Μπερλουσκόνι, επειδή είχαν ψηφίσει κι αυτοί μέσα στη χαζομάρα τους ότι δεν θα δεχτούν πυρηνικά εργοστάσια, τα έχει παραγγείλει και θα τα κάνει η Γαλλία. Στη Γερμανία, όταν είχαν βγει οι σοσιαλιστές, ήθελαν τους πράσινους για να κάνουν κυβέρνηση, οπότε μόνο και μόνο για να πάρουν την εξουσία συμφώνησαν να μη γίνουν πυρηνικά εργοστάσια. Ακούτε τον κάθε ανόητο εδώ να λέει ότι επειδή η Ελλάδα είναι σεισμογενής δεν θα πρέπει να γίνουν πυρηνικά εργοστάσια. Στην Ιαπωνία δεν έχουν σεισμούς; Ακούσατε ποτέ να σκάσει ένα εργοστάσιο στην Ισπανία ή την Αγγλία; Να χαλάσουν ναι, χαλάνε. Πιο πολλοί όμως έχουν σκοτωθεί εδώ, στη ΔΕΗ, επειδή έχουν πέσει μέσα στα καμίνια, παρά από τις βλάβες των πυρηνικών εργοστασίων στη Γαλλία. Στην Ουκρανία και στο Τσερνομπίλ είχαν καταρρεύσει τα πάντα. Και η οικονομία τους και η ιδεολογία τους και η γεωργία τους, λογικό ήταν να σκάσει και το εργοστάσιο. Όλες οι αλλαγές ήρθαν για να μείνουν - οι Έλληνες δεν τις καταλαβαίνουν επειδή είναι δυο τρεις κοινωνικές και τεχνολογικές επαναστάσεις πίσω. Ντοπάρουν και τα παιδιά με την περιβαλλοντική εκπαίδευση στα σχολεία, η οποία πρέπει να σταματήσει. Πήγαινα παλιότερα και έκανα διαλέξεις σε πόλεις, αλλά σταμάτησα, γιατί διαπίστωσα ότι είναι μεγάλη βλακεία. Έρχονται 100 άτομα, εκεί μέσα έρχονται και 20 οικολόγοι κι αρχίζουν και σε ρωτάνε διάφορα, φεύγουν οι 80 και μένεις με αυτούς να πλακώνεσαι χωρίς λόγο. Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει ότι η περιβαλλοντική εκπαίδευση πρέπει να αρχίζει απ' το σχολείο. Ποιος να την κάνει αυτή την περιβαλλοντική εκπαίδευση; Για να κάνει κάποιος μάθημα στο νηπιαγωγείο πρέπει να είναι νηπιαγωγός, για να κάνει μαθηματικά πρέπει να είναι μαθηματικός, για να κάνει μάθημα για το περιβάλλον γιατί να πρέπει να είναι ο κάθε χαβαλές; Με αποτέλεσμα να ζαλίζουν το παιδί με «αλλοτριωμένους καταναλωτές», «διαμερίσματα κλουβιά». Κάνουν το παιδί που ζει στη Θεσσαλία να βλέπει τον πατέρα του με ένα τσουβάλι λίπασμα στην πλάτη και να θεωρεί ότι είναι εγκληματίας. Στο Πήλιο υπήρχε μια ομάδα ακτιβιστών στον Βόλο -φυσικά ήταν δημόσιοι υπάλληλοι και καθηγητές στα σχολεία- που είχαν κάνει μια περιβαλλοντική μελέτη με τους μαθητές των σχολείων, την οποία φυσικά την παρουσίασαν ο νομάρχης, η Τοπική Αυτοδιοίκηση (το πιο διεφθαρμένο κομμάτι της Ελλάδας, γιατί ψάχνει για ψήφους), που έγραφε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι η πανίδα του Πηλίου έχει εξαφανιστεί λόγω του κυνηγιού και των φυτοφαρμάκων. Τη μέρα εκείνη που τη διάβασα μου την έδωσε γιατί στο Πήλιο ξέρω ότι έχουν αυξηθεί οι σκίουροι, τα αγριογούρουνα σε βαθμό που δημιουργούν πρόβλημα, οι αετοί, οι αλεπούδες, τα γεράκια - ήταν μια μελέτη εκτός τόπου και χρόνου. Μαθαίνουν στα παιδιά άλλα αντί άλλων. Όταν είπα κάποτε σε μια διάλεξη στα πιτσιρίκια ότι τα δάση στην Ελλάδα αυξάνονται -μετρημένα με δορυφόρους- με πέρασαν για παλαβό, όπως πιθανότατα θα με αντιμετωπίσουν οι αναγνώστες σας.
Αυξάνονται; 
Αυξάνονται, ναι. Αυτή η ιστορία ότι η Ελλάδα κατά την επανάσταση του 1821 είχε 50% δάση κι εξαφανίστηκαν είναι μεγάλη απάτη. Κι είναι απάτη γιατί ένας δασολόγος ψεύτης προκειμένου να επηρεάσει τον Μεταξά για να διώξει τα γίδια θεώρησε ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και του είπε ότι η Ελλάδα στην επανάσταση είχε 50% δάση. Ο Βαυαρός πρόξενος στην Ελλάδα το 1938 είχε κάνει μια στατιστική και τα είχε βγάλει 20%, όσο είναι και τώρα. Ζούμε με μύθους απίστευτους.
Να πούμε για την Αθήνα; Πώς τη βλέπετε; Έχει πράσινο;  Κάποτε έβγαλα ένα βιβλίο επί Αβραμόπουλου, Τα αγριολούλουδα της Αθήνας. Γυρίζοντας μέσα στα διοικητικά όρια της Αθήνας και μετρώντας τα αγριολούλουδα, βρήκα πάρα πολλά, απλώς οι Αθηναίοι δεν τα βλέπουν. Θεωρώ, βέβαια, ότι από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Αθήνας είναι οι γεωπόνοι και οι δασολόγοι. Η καλύτερη αποκατάσταση πρασίνου που έγινε ποτέ στην Ελλάδα είναι η αποκατάσταση στην Ακρόπολη απ' τον Πικιώνη που χρησιμοποίησε ελληνικά φυτά - του οποίου του έκαναν τη ζωή μαύρη. Επίσης, δείτε το Πεδίον του Άρεως και τον Εθνικό Κήπο. Γιατί ο Εθνικός Κήπος είναι ωραιότερος; Επειδή τον έφτιαξαν Βαυαροί, ενώ το Πεδίον του Άρεως το έφτιαξαν Έλληνες. Οι Έλληνες έχουν μία περίεργη μανία με τα φυλλοβόλα. Βλέπετε όλα τα σχολεία να έχουν στις αυλές φυλλοβόλα, τα οποία βγάζουν φύλλα όταν κλείνουν τα σχολεία και ρίχνουν τα φύλλα όταν ανοίγουν τα σχολεία. Ο Έλληνας δεν έχει καλή σχέση με τη φύση. Δηλαδή, ακόμα κι όταν κάνει εκδρομή, το μόνο που σκέφτεται είναι το φαγητό. Αν τον ρωτήσεις για τις Μηλιές στο Πήλιο που πήγε, θα σου πει τι έφαγε, ποτέ για τη βιβλιοθήκη, αν τον ρωτήσεις για τη θέα από τα Χάνια και για το δάσος, θα σου πει για τη φασολάδα που έφαγε και το λουκάνικο. Του πιπιλίζουν το κεφάλι με τις καταστροφές, με αποτέλεσμα να απεχθάνεται τα πάντα. Υπάρχει ένα διδακτορικό ενός Εμίλιο Αριγκόνι, Ιταλού, για το τοπίο κατά την κλασική αρχαιότητα. Ήταν το ίδιο ακριβώς, μόνο που οι δασολόγοι τα παραποίησαν. Ο Πλάτωνας λέει ότι ο Υμηττός είναι σαν οστά, μόνο με τροφή για μέλισσες (εννοεί το θυμάρι), αλλά δεν χρειάζεται να πάτε μακριά, δείτε παλιές γκραβούρες: η Αθήνα ήταν έρημος. Δείτε τη μεγάλη φωτογραφία στο μετρό του Συντάγματος. Η πόλη θα μπορούσε να έχει πολύ περισσότερο πράσινο, αλλά οι οικολόγοι και οι αρχαιολόγοι του '50 διαμαρτύρονταν κι έλεγαν ότι έπρεπε φαίνεται η Ακρόπολη. Αυτή η ομάδα που εμπόδισε τον Καραμανλή να μας κάνει πραγματικά πρωτεύουσα ήταν εναντίον του ύψους. Δεν υπάρχει πρωτεύουσα στην Ευρώπη που δεν έχει ουρανοξύστες: Μαδρίτη, Ρώμη, Παρίσι, Βιέννη... Δεν λέω μέσα στο ιστορικό κέντρο, αλλά στην άκρη, όπου έτσι κι αλλιώς δεν φαίνεται η Ακρόπολη. Ο πληθυσμός αυξανόταν - και δεν έχει καμία σχέση ο Εμφύλιος, άλλη σαχλαμάρα ο μετεμφυλιακός ρεβανσισμός, σε όλες τις χώρες του κόσμου, έγινε μετακίνηση. Όταν έγινε η εκμηχάνιση της γεωργίας γύρω στο 1950 άρχισαν να περισσεύουν χέρια στις αγροτικές περιοχές. Παλιά, για να θερίσουν, ήθελαν ένα κάρο κόσμο, αυτός ο κόσμος βρέθηκε χωρίς δουλειά και πήγαν εκεί που γίνονταν τα τρακτέρ, ή εκεί που άνοιξαν οι υπηρεσίες, είτε στη Γερμανία είτε στην Αθήνα. Το ίδιο έγινε παντού. Απλώς οι Έλληνες διανοούμενοι συνήθως είναι αδιάβαστοι, σχεδιάζοντας, κοιτώντας τον αφαλό τους. Στην Αθήνα είπαν να είναι χαμηλά τα κτίρια, έκαναν αυτή την απαγόρευση και δεν έγινε ένας σωστός σχεδιασμός. Δείτε τα κτίρια της Μεσογείων, θλιβερά, χωρίς καθόλου θέα, γύρω γύρω οι ακάλυπτοι, και δείτε και τον Πύργο των Αθηνών. Ποιο είναι καλύτερο, με άπλετο χώρο γύρω γύρω κι από κάτω πάρκινγκ. Τι είναι προτιμότερο; Είπαν όχι στις πολυώροφες για να φαίνεται η Ακρόπολη και είπαν το ίδιο για τη Λάρισα, σε όλη την Ελλάδα. Το λάθος που έγινε οφείλεται πάλι στους οικολόγους της εποχής, που εμπόδισαν να γίνει ένας σωστός σχεδιασμός, όπως έγινε σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Κι εγώ δεν λέω ότι είμαι ο αιρετικός που αποκαλούν, αντιγραφέας είμαι, αυτά που λέω για τις πυρκαγιές τα αντέγραψα από την εποχή που ήμουν στο Στράτφορντ στην Καλιφόρνια, τα έλεγε ο Μπίσγουελ, μόνο που τα λέω με καθυστέρηση, τα έλεγε το '60. Και στην Καλιφόρνια έλεγαν ότι τις φωτιές το '60 τις βάζει ο Άξονας. Δεν μπορούμε να διδαχτούμε από τους άλλους.
Οικολογικές αρχές έχει η Αθήνα; 
Όχι. Δεν υπάρχουν οικολογικές αρχές γενικά στην Ελλάδα. Ουσιαστικά μιλάμε με ξόρκια. Κι αν νομίζει κάποιος ότι με ξόρκια μπορεί να σου φύγει μια αρρώστια, είναι λάθος. Χρειάζεται θεραπεία.
Τι είδους θεραπεία; 
Για να κάνεις διάγνωση, πρέπει πρώτα να κάνεις εξέταση .Μας ζήτησαν κάποτε από τη Βουλή να βάλουμε φυτά που ταιριάζουν με τον κοινοβουλευτισμό, κλασικά φυτά, φυτά που είχαν οι Αρχαίοι αφιερώσει σε κάποιον θεό: τη βελανιδιά του Δία, τη δάφνη του Απόλλωνα, την ελιά της Αθηνάς κ.λπ., γενικά να διακοσμήσουμε τον χώρο σύμφωνα με τη μυθολογία. Υπήρχε μια αρχιτεκτόνισσα την ώρα που δούλευαν οι συνεργάτες μου, που άρχισε να φωνάζει «φύγετε από εδώ, είστε αναρμόδιοι, τι δουλειά έχετε εδώ πέρα;». Μέγαιρα. Το είπαμε στον τότε πρόεδρο της Βουλής και είπε δεν μπορώ να κάνω τίποτα! Στην Ελλάδα, εκτός του ότι διοικούν οι συνδικαλιστές, διοικούν κι οι παλαβοί. Οι συνδικαλιστές κι οι σύγχρονοι οικολόγοι μού θυμίζουν καλόγερους του μεσαίωνα. Σε σχέση με θέματα περιβάλλοντος περνάμε τον νέο μεσαίωνα στην Ελλάδα και το πιο πιθανό είναι ότι θα πάμε και στην Ιερά Εξέταση.
Το μέλλον πώς το βλέπετε, θα καλυτερέψουν τα πράγματα ή θα γίνουν χειρότερα; 
Θα καλυτερέψουν. Η Ελλάδα συνήθως είναι δυο τρεις επαναστάσεις πίσω, θα περάσουμε στο επόμενο βήμα. Τα περισσότερα αυτοκίνητα στις μεγαλουπόλεις του εξωτερικού είναι πετρελαιοκίνητα. Εδώ βγαίνει η Greenpeace και λέει θάνατος στο πετρέλαιο. Σιγά σιγά θα γίνει κι εδώ κάποτε, απλώς θα έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο και θα είμαστε πάντοτε οι παρίες της Ευρώπης. Θα είμαστε καλύτεροι όμως από ό,τι ήμασταν στο παρελθόν.
Και για να μην σας κουράζω κι άλλο, πόσο μη αναστρέψιμη είναι η πρόσφατη καταστροφή που έγινε από την πετρελαιοκηλίδα στην Αμερική;
Σε χρόνους ανθρώπινους είναι μη αναστρέψιμη, σε χρόνους βιολογικούς θα πάρει καιρό, αλλά το περιβάλλον θα επανέλθει. Μπορεί να μπλοκαριστεί ο τουρισμός για τα επόμενα 10 χρόνια. Σε 20 όμως θα έχει καθαρίσει. Το πετρέλαιο είναι φυσικό προϊόν, ένα βιολογικό προϊόν, άρα θα αποικοδομηθεί, απλώς θα πάρει χρόνο. Η καταστροφή που έκανε το κινέζικο πλοίο πριν από κάνα δυο μήνες πάνω από τα κοράλλια στην Αυστραλία ήταν πολύ μεγαλύτερη. Η φύση, όμως, δεν καταλαβαίνει τίποτα. Είναι όπως αυτά που γράφονται μετά από πυρκαγιά, «ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου», όταν το 95% του οξυγόνου που αναπνέουμε προέρχεται από τους ωκεανούς. Και επίσης, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου το οξυγόνο ήταν 21%. Ακόμα κι η Πυροσβεστική, όταν τους ρώτησαν γιατί δεν καταβρέξανε τη φωτιά στα Δερβενοχώρια, είπαν ότι δεν μπορούσαν να πετάξουν νερό πάνω απ' τους πυλώνες. Όταν πιάνει βροχή, τι γίνονται οι πυλώνες; Τόσο άσχετοι!
lifo.gr 

**Ο Νίκος Σ. Μάργαρης γεννήθηκε στο Βόλο το 1943 και έκανε τις προπτυχιακές και πανεπιστημιακές σπουδές του στην Αθήνα. Διετέλεσε ακαδημαϊκός δάσκαλος στο Καποδιστριακό πανεπιστήμιο Αθηνών, στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όπου εξελέγη Διευθυντής Τομέα Οικολογίας στα 35 του. Στο πανεπιστήμιο Αιγαίου έβαλε τα θεμέλια για την ίδρυση του Τμήματος Περιβάλλοντος. Υπήρξε πρωτοπόρος της Μεσογειακής Οικολογίας Φυτών, με την οποία «μπόλιασε» χιλιάδες φοιτητές. Όμως, δεν αρκέστηκε στην ακαδημαϊκή καριέρα. Μεταπήδησε στο χώρο της δημοσιογραφίας και ως παραγωγός τηλεοπτικών εκπομπών και ντοκιμαντέρ, απέσπασε διεθνή βραβεία. Η δημοσιότητα και η διεθνής συγκυρία (Τσερνομπίλ) συνέβαλαν σταδιακά στην ευαισθητοποίηση της ελληνικής κοινής γνώμης σε θέματα φυσικού, κοινωνικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος. Στα τέλη του 2012 διαγνώστηκε με καρκίνο, ωστόσο, δεν σταμάτησε ποτέ να ασχολείται με το μεγάλο του πάθος, ενώ λίγες ώρες πριν το θάνατό του έστειλε τα τελευταία του κείμενα στο National Geographic. Πέθανε 27 Αυγούστου 2013.

 

 

ΤΖΙΜ ΛΟΝΤΟΣ (Jim Londos) ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 2 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1897

Τζιμ Λόντος (Jim Londos)
1897 – 1975

Τζιμ Λόντος (Jim Londos): Σούπερ σταρ της επαγγελματικής πάλης (κατς), που πρόσφερε ώρες χαράς και ξεγνοιασιάς στους δοκιμαζόμενους από το οικονομικό κραχ Αμερικανούς. Ο Τζιμ Λόντος (Jim Londos) γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1897 στο Κουτσοπόδι του Άργους ως Χριστόφορος Θεοφίλου και ήταν το μικρότερο από τα 13 παιδιά της οικογένειάς του.
Η μητέρα του ήθελε να γίνει ιερέας, ενώ ο πατέρας του τον ονειρευόταν στρατιωτικό. Ο ίδιος προτίμησε να γίνει μετανάστης και σε ηλικία μόλις 13 ετών εγκατέλειψε το σπίτι του, ταξίδεψε στην Αμερική κι έπιασε δουλειά ως λαντζέρης σ' ένα εστιατόριο της Νέας Υόρκης.
Η ιδέα να ασχοληθεί με την πάλη τού δημιουργήθηκε όταν βρέθηκε τυχαία σ' έναν αγώνα, καθώς «εξερευνούσε» τους δρόμους του Μανχάταν, λίγες ημέρες μετά την άφιξή του. Με τα πρώτα χρήματα που κέρδισε από τη δουλειά του, γράφτηκε σ' ένα προπονητήριο και άρχισε να μαθαίνει τα μυστικά του αθλήματος.
Πολύ σύντομα, προσέλκυσε το ενδιαφέρον των οργανωτών αγώνων, καθώς διέφερε απ' όλους τους άλλους παλαιστές. Ήταν μικρόσωμος και χωρίς κανένα ψεγάδι τερατομορφίας, ενώ διέθετε δύναμη, ευκινησία, ευστροφία και πονηριά. Αυτή η διαφορετικότητά του ταύτιζε τους θεατές μαζί του, στο ρόλο του «καλού» που μάχεται και τελικά νικάει τον γιγαντόσωμο «κακό» αντίπαλό του. Δεκάδες χιλιάδες κόσμου συνέρεαν σε κάθε αγώνα του για να παρακολουθήσουν τα κατορθώματά του και να απολαύσουν τις θεαματικές λαβές και τα «αεροπλανικά» του.
Ο Τζιμ Λόντος -προσωνύμιο που του δόθηκε από τον αθλητικογράφο Ρόσκο Φόσετ, έπειτα από μία νίκη του στην ομιχλώδη αρένα «Λονδίνο» (London) του Πόρτλαντ- υπήρξε από τους πρωτεργάτες τους είδους της πάλης που αργότερα έγινε γνωστό διεθνώς ως «κατς». Στις 8 Ιουνίου του 1930 ανακηρύχθηκε από την Ομοσπονδία Πάλης της Πολιτείας της Νέας Υόρκης παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών, τίτλο που κράτησε έως το 1946, οπότε και αποσύρθηκε. Σε αυτά τα 16 χρόνια έδωσε περισσότερους από 2.500 αγώνες και ηττήθηκε σε λιγότερους από δέκα! Οι Έλληνες τον απολάμβαναν κατά καιρούς στο Παναθηναϊκό Στάδιο, όταν ερχόταν για να κατατροπώσει τον Κβαριάνι, τον Μεμέτ Αλή, τον Βάντερβαλντ και το 1959 (στα 64 χρόνια του!) κάποιον άγγλο παλαιστή τριάντα χρόνια νεότερό του...
Η λαμπρή πορεία του στα ρινγκ υπήρξε ιδιαίτερα προσοδοφόρα για τον Λόντο. Αλλά και ο ίδιος υπήρξε γενναιόδωρος, προσφέροντας σημαντικά χρηματικά ποσά για τα ελληνόπουλα που έμειναν ορφανά κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πέθανε στην Καλιφόρνια στις 19 Αυγούστου 1975, από ανακοπή καρδιάς.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/125#ixzz3NgI58zan