Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 09-10-2015. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 09-10-2015. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2015
Ο ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΛΗΣ (!) ΈΧΕΙΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ....ΗΛΕΚΤΡΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Ο Μανδραβέλλης (!) έχει άποψη για την ...ηλεκτροδότηση της Κρήτης
Ο "πολιτικός σχολιαστής" έχει άποψη για την ηλεκτροδότηση της Κρήτης
Αφήνω κατά μέρος ότι ο κουρασμένος αυτός τύπος μάλλον δεν ξέρει την διαφορά μεταξύ μεγαβάτ και μεγαβατώρας, αν και είναι εύκολη: 1 MW x 1 ώρα = 1 μεγαβατώρα, χαχαχάχα!Η πιο απίθανη λίστα περίεργων έχουν πει τις πιο εξωφρενικές αρλούμπες για να πάρουν 3-4 ντόπιοι κρατικοδίαιτοι κάποιο ποσοστό από την πιο τεκμηριωμένη απάτη σε βάρος καταναλωτών. Ο Μανδραβέλης (είτε τον χωνεύετε είτε όχι) είναι 100% άσχετος, και από πού να αρχίσω;
1. Πουθενά στον κόσμο, και ποτέ, από το 1970 που υπάρχουν στην σημερινή τους μορφή, και από το 1990 που επιδοτούνται αδρά (αρχικά με τον Νόμο EEG, την καλύτερη εξαγωγή των Γερμανών μετά την επανένωσή τους), ποτέ και πουθενά, δεν μπόρεσε οποιοσδήποτε συνδυασμός διασυνδεδεμένων αιολικών, να υποκαταστήσει κάποια συμβατική μονάδα. Πουθενά και ποτέ. 2. Ενώ οι Μανδραβέλληδες του Δυτικού κόσμου έχουν παραμυθιάσει πολύ κόσμο να βάλει αιολικά, όπου μετρήθηκαν, φάνηκαν ότι δεν εξοικονομούν πραγματικά καύσιμα, ή ακόμα και αυξάνουν κατανάλωση καυσίμων, και, αντίστοιχα, ποτέ και πουθενά δεν μετρήθηκε κάποια μείωση εκπομπών CO2 λόγω αιολικών -- αυτό επειδή ο Μανδραβέλλης μοιάζει να νοιάζεται για τους ρύπους των λιγνιτωρυχείων... Να τα κλείσουμε τα λιγνιτωρυχεία, αλλά δεν θα μας ηλεκτροδοτούν τα αιολικά, θα μας ηλεκτροδοτούν οι...εισαγωγές, ή δεν θα έχουμε ρεύμα!
3. Ναι, οι Δανοί και οι Γερμανοί έχουν πάρα πολλά αιολικά (και άλλες ΑΠΕ), και δηλώνουν και ονομαστική ηλεκτροπαραγωγή από ΑΠΕ, μόνο που δεν έχουν εξοικονομήσει καύσιμα και δεν έχουν αντίστοιχα μειώσει εκπομπές CO2 από τις ΑΠΕ. Αυτό που έχουν κατορθώσει είναι (α) να εξάγουν πολλά αιολικά, και (β) να έχουν το ακριβότερο ρεύμα στην Ευρώπη, ακριβώς χάρη στις πολλές ΑΠΕ τους! Η Δανία και η Γερμανία έχουν ακριβότερο ρεύμα ακόμα και από την Κύπρο, που ηλεκτροδοτείται 100% από μαζούτ. Η Κρήτη έχει ακριβό ρεύμα, αλλά για αυτό ευθύνονται οι τύποι που ταΐζουν τους Μανδραβέλληδες προκειμένου να γράφουν αρλούμπες. Με πολλά αιολικά, το ρεύμα των Κρητικών, αλλά και το ρεύμα όλων των υπολοίπων θα ακριβύνει.
4. Πάρα πολλά αιολικά από το 1970 (ή το 1990) αλλά η ενεργειακή συμβολή τους είναι τόσο ασήμαντη, που δεν φαίνεται - να πεις, κύριε Μανδραβέλλη, στον καραγκιόζη που σου υπαγόρευσε το άρθρο σου. Είτε μπουν 100 είτε μπουν 100.000 αιολικά στην Κρήτη, ή στην Ελλάδα, δεν θα κάνουν διαφορά στην εξοικονόμηση καυσίμων. Από το 2005 έχει γραφτεί μάλιστα ότι όσο πιο πολλά αιολικά μπαίνουν τόσο μικρότερο ποσοστό της ηλεκτροπαραγωγής μπορούν να υποκαταστήσουν! Το έχει πει και ο ΑΔΜΗΕ και η ΡΑΕ αυτό, αλλά μην σε κουράζω (και φαίνεσαι και κουρασμένος). 5. Η πλάκα είναι ότι όσο ο Μανδραβέλλης ειρωνευόταν αυτούς που δεν θέλουν την απάτη στον τόπο τους, του ξέφυγε του IN.Gr και έγραψε:
ΑΠ' ΤΟ SCHMUTZIGER IRRTUM ΣΤΟ UTTERLY DISASTROUS :ΠΑΝΘΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΗ Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ENERGIEWENDE
Απ' το "Schmutziger Irrtum" στο "Utterly disastrous”: πανθομολογούμενη η αποτυχία της Energiewende
Πριν λίγες μέρες ο Σκουρλέτης ενέκρινε περιβαλλοντικούς όρους για ένα ακόμη αιολικό πάρκο, ισχύος 225MW, στη Νότια Εύβοια αυτή τη φορά, μάλλον με βάση μια απ' τις άδειες που είχε μοιράσει αφειδώς η ΡΑΕ την εποχή Μπιρμπίλη-Μανιάτη. Υπάρχει ακόμα σε ισχύ η καταστροφική ενεργειακή πολιτική της "πράσινης ανάπτυξης" του ΓΑΠ, με 40% ηλεκτρισμό από ΑΠΕ το 2020, περιορισμό του εγχώριου λιγνίτη και αύξηση του εισαγόμενου φυσικού αερίου, υπάρχει ακόμα σε ισχύ η Υπουργική απόφαση της Μπιρμπίλη για 7.500MW αιολικά μέχρι το 2020 και υπάρχουν "εκεί έξω" άδειες για μερικές χιλιάδες MW από ΑΠΕ, αυτές που μοίραζε "ελαφρά τη καρδία" η ΡΑΕ κι έκαναν μέχρι και τον ΑΔΜΗΕ πέρυσι να αγανακτήσει και να πει "φτάνει πια, μη δίνετε τις άδειες σαν φέιγ βολάν, δεν υπάρχει τεχνική και οικονομική δυνατότητα να συνδεθούν όλα αυτά τα έργα στο σύστημα".
Περιμένουμε πάντα να δούμε μια διαφορετική ενεργειακή πολιτική, που θα βασίζεται στην αξιοποίηση των εγχώριων ενεργειακών πόρων κι όχι στην ανάγκη εξυπηρέτησης της Γερμανικής και Δανέζικης βιομηχανίας. Πολιτική που θα ξεκινά απ' την κατάργηση της πιο πάνω Υπουργικής Απόφασης, καθώς η υποχρέωση της χώρας για το στόχο του 2020 είναι εφικτή χωρίς τα παρανοϊκά 7.500MW, χωρίς να ξοδέψουμε δισεκατομμύρια ευρώ που δεν τα έχουμε και τα δανειζόμαστε με καθεστώς μνημονίων.
Την ώρα που στην Ελλάδα η αδράνεια του συστήματος δείχνει πως τίποτα δεν έχει αλλάξει στην άκριτη αντιγραφή της ενεργειακής πολιτικής της Γερμανίας με τις ΑΠΕ, στην ...
ίδια τη Γερμανία πληθαίνουν οι φωνές για τα αδιέξοδα της Energiewende. Είχαμε δει τον περασμένο Δεκέμβριο έναν απ' τους πλέον αρμόδιους σε θέματα Κλιματικής & Ενεργειακής Πολιτικής, τον εκτελεστικό διευθυντή του Agora Energiewende να παραδέχεται ξεκάθαρα πως "Wir haben uns geirrt bei der Energiewende. Nicht in ein paar Details, sondern in einem zentralen Punkt. Die vielen neuen Windräder und Solaranlagen, die Deutschland baut, leisten nicht, was wir uns von ihnen versprochen haben. Wir hatten gehofft, dass sie die schmutzigen Kohlekraftwerke ersetzen würden, die schlimmste Quelle von Treibhausgasen. Aber das tun sie nicht." - Κάναμε λάθος στην ενεργειακή μετάβαση. Όχι σε μερικές λεπτομέρειες, αλλά σε ένα κεντρικό σημείο. Οι πολλές νέες ανεμογεννήτριες και ηλιακοί συλλέκτες, στους οποίους βασίζεται η Γερμανία, δεν κάνουν αυτά που αναμέναμε από αυτούς. Ελπίζαμε ότι θα αντικαταστήσουν τα βρώμικα εργοστάσια άνθρακα, τη χειρότερη πηγή των αερίων του θερμοκηπίου. Αλλά δεν το κάνουν."
Αυτή η παραδοχή έγινε απ' τις στήλες της εφημερίδας Die Zeit, που έβαλε τον πολύ εύγλωττο τίτλο "Schmutziger Irrtum" (Βρώμικο σφάλμα). Και η ομολογία της αποτυχίας ήταν ακόμα πιο ξεκάθαρη: "Κανείς δεν ήθελε να ξέρει πως η Energiewende δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει, καθώς γύρω απ' τις ΑΠΕ έχει στηθεί ένα πολιτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα τα τελευταία χρόνια. Τα προβλήματα γύρω απ' τις ΑΠΕ πρέπει να εμφανίζονται ως επιλύσιμα, προκειμένου να συνεχίζονται οι επιδοτήσεις. Ο ενθουσιασμός για την "πράσινη μετάβαση" κι ο ενθουσιασμός για τις επιχειρήσεις της "πράσινης μετάβασης" πλέον δεν διαφέρουν."
Το "Schmutziger Irrtum" ωστόσο είναι μάλλον επιεικής έκφραση, σε σχέση με το "utterly disastrous” (σκέτη καταστροφή, εντελώς καταστροφική), που είναι ο νέος, χθεσινός, χαρακτηρισμός για την Energiewende. Το χαρακτηρισμό έδωσε ο Γερμανός οικονομολόγος Clemens Fuest, επικεφαλής του Ινστιτούτου ZEW στο Μανχάιμ, ο οποίος πρόκειται να διαδεχθεί τον ερχόμενο Απρίλιο τον Hans Werner Sinn στην προεδρία του Συμβουλίου Οικονομολόγων IFO.
“If you look at the objectives — security of energy supply, environmental issues and affordable prices — the policy fails in all these dimensions. - Αν δούμε τους στόχους - ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού, περιβαλλοντικά θέματα και προσιτές τιμές - η πολιτική αποτυγχάνει σε όλες αυτές τις διαστάσεις" είπε ο Fuest στους Financial Times, όπως βλέπουμε στην εικόνα.
Οι οικονομολόγοι επισημαίνουν τα αδιέξοδα της Energiewende, αλλά οι πολιτικοί λένε πως όλα βαίνουν καλώς και προφανώς το "κλειδί" βρίσκεται στις ψήφους που εξασφαλίζουν οι περίφημες "πράσινες θέσεις εργασίας", αυτές που επιδοτούν αδρά οι Γερμανοί καταναλωτές, προκειμένου να εξάγει ανεμογεννήτριες και Φ/Β η Γερμανική βιομηχανία σ' όλο τον κόσμο. Το άλλο "καμάρι" της Γερμανικής βιομηχανίας, ο Όμιλος VW, πρόσφατα αποδείχθηκε πως κορόιδευε ασύστολα όλο τον πλανήτη, εξάγοντας με πλαστά πιστοποιητικά αυτοκίνητα που εκπέμπουν απαγορευτικά επίπεδα οξειδίων του αζώτου. Οι πωλήσεις έχουν λογικά υποστεί πλήγμα, οπότε κάποιες θέσεις εργασίας μπαίνουν σε κίνδυνο. Αντέχει η Γερμανία να χάνει θέσεις εργασίας κι απ' τη βιομηχανία των ΑΠΕ; Ε, κάπου εκεί έρχεται η κριτική της κυβερνητικής πολιτικής απ' τον Fuest: "η τωρινή κυβέρνηση εστιάζει μόνο σε κάποιες αναδιανεμητικές πολιτικές, όπως το ελάχιστο ημερομίσθιο ή η ρύθμιση των ενοικίων. Αλλά δεν ενδιαφέρεται αρκετά για την ανάπτυξη, ιδιαίτερα την εγχώρια ανάπτυξη." Κι αυτό είναι ίσως ένα σημείο με πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον κι απ' όσα είπε για την Energiewende, καθώς αν αυξηθεί η ανάπτυξη στη Γερμανία θα τραβήξει μαζί της κι όλη την Ευρωζώνη.
Περιμένουμε πάντα να δούμε μια διαφορετική ενεργειακή πολιτική, που θα βασίζεται στην αξιοποίηση των εγχώριων ενεργειακών πόρων κι όχι στην ανάγκη εξυπηρέτησης της Γερμανικής και Δανέζικης βιομηχανίας. Πολιτική που θα ξεκινά απ' την κατάργηση της πιο πάνω Υπουργικής Απόφασης, καθώς η υποχρέωση της χώρας για το στόχο του 2020 είναι εφικτή χωρίς τα παρανοϊκά 7.500MW, χωρίς να ξοδέψουμε δισεκατομμύρια ευρώ που δεν τα έχουμε και τα δανειζόμαστε με καθεστώς μνημονίων.
Την ώρα που στην Ελλάδα η αδράνεια του συστήματος δείχνει πως τίποτα δεν έχει αλλάξει στην άκριτη αντιγραφή της ενεργειακής πολιτικής της Γερμανίας με τις ΑΠΕ, στην ...
ίδια τη Γερμανία πληθαίνουν οι φωνές για τα αδιέξοδα της Energiewende. Είχαμε δει τον περασμένο Δεκέμβριο έναν απ' τους πλέον αρμόδιους σε θέματα Κλιματικής & Ενεργειακής Πολιτικής, τον εκτελεστικό διευθυντή του Agora Energiewende να παραδέχεται ξεκάθαρα πως "Wir haben uns geirrt bei der Energiewende. Nicht in ein paar Details, sondern in einem zentralen Punkt. Die vielen neuen Windräder und Solaranlagen, die Deutschland baut, leisten nicht, was wir uns von ihnen versprochen haben. Wir hatten gehofft, dass sie die schmutzigen Kohlekraftwerke ersetzen würden, die schlimmste Quelle von Treibhausgasen. Aber das tun sie nicht." - Κάναμε λάθος στην ενεργειακή μετάβαση. Όχι σε μερικές λεπτομέρειες, αλλά σε ένα κεντρικό σημείο. Οι πολλές νέες ανεμογεννήτριες και ηλιακοί συλλέκτες, στους οποίους βασίζεται η Γερμανία, δεν κάνουν αυτά που αναμέναμε από αυτούς. Ελπίζαμε ότι θα αντικαταστήσουν τα βρώμικα εργοστάσια άνθρακα, τη χειρότερη πηγή των αερίων του θερμοκηπίου. Αλλά δεν το κάνουν."
Αυτή η παραδοχή έγινε απ' τις στήλες της εφημερίδας Die Zeit, που έβαλε τον πολύ εύγλωττο τίτλο "Schmutziger Irrtum" (Βρώμικο σφάλμα). Και η ομολογία της αποτυχίας ήταν ακόμα πιο ξεκάθαρη: "Κανείς δεν ήθελε να ξέρει πως η Energiewende δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει, καθώς γύρω απ' τις ΑΠΕ έχει στηθεί ένα πολιτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα τα τελευταία χρόνια. Τα προβλήματα γύρω απ' τις ΑΠΕ πρέπει να εμφανίζονται ως επιλύσιμα, προκειμένου να συνεχίζονται οι επιδοτήσεις. Ο ενθουσιασμός για την "πράσινη μετάβαση" κι ο ενθουσιασμός για τις επιχειρήσεις της "πράσινης μετάβασης" πλέον δεν διαφέρουν."
Το "Schmutziger Irrtum" ωστόσο είναι μάλλον επιεικής έκφραση, σε σχέση με το "utterly disastrous” (σκέτη καταστροφή, εντελώς καταστροφική), που είναι ο νέος, χθεσινός, χαρακτηρισμός για την Energiewende. Το χαρακτηρισμό έδωσε ο Γερμανός οικονομολόγος Clemens Fuest, επικεφαλής του Ινστιτούτου ZEW στο Μανχάιμ, ο οποίος πρόκειται να διαδεχθεί τον ερχόμενο Απρίλιο τον Hans Werner Sinn στην προεδρία του Συμβουλίου Οικονομολόγων IFO.
“If you look at the objectives — security of energy supply, environmental issues and affordable prices — the policy fails in all these dimensions. - Αν δούμε τους στόχους - ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού, περιβαλλοντικά θέματα και προσιτές τιμές - η πολιτική αποτυγχάνει σε όλες αυτές τις διαστάσεις" είπε ο Fuest στους Financial Times, όπως βλέπουμε στην εικόνα.
Οι οικονομολόγοι επισημαίνουν τα αδιέξοδα της Energiewende, αλλά οι πολιτικοί λένε πως όλα βαίνουν καλώς και προφανώς το "κλειδί" βρίσκεται στις ψήφους που εξασφαλίζουν οι περίφημες "πράσινες θέσεις εργασίας", αυτές που επιδοτούν αδρά οι Γερμανοί καταναλωτές, προκειμένου να εξάγει ανεμογεννήτριες και Φ/Β η Γερμανική βιομηχανία σ' όλο τον κόσμο. Το άλλο "καμάρι" της Γερμανικής βιομηχανίας, ο Όμιλος VW, πρόσφατα αποδείχθηκε πως κορόιδευε ασύστολα όλο τον πλανήτη, εξάγοντας με πλαστά πιστοποιητικά αυτοκίνητα που εκπέμπουν απαγορευτικά επίπεδα οξειδίων του αζώτου. Οι πωλήσεις έχουν λογικά υποστεί πλήγμα, οπότε κάποιες θέσεις εργασίας μπαίνουν σε κίνδυνο. Αντέχει η Γερμανία να χάνει θέσεις εργασίας κι απ' τη βιομηχανία των ΑΠΕ; Ε, κάπου εκεί έρχεται η κριτική της κυβερνητικής πολιτικής απ' τον Fuest: "η τωρινή κυβέρνηση εστιάζει μόνο σε κάποιες αναδιανεμητικές πολιτικές, όπως το ελάχιστο ημερομίσθιο ή η ρύθμιση των ενοικίων. Αλλά δεν ενδιαφέρεται αρκετά για την ανάπτυξη, ιδιαίτερα την εγχώρια ανάπτυξη." Κι αυτό είναι ίσως ένα σημείο με πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον κι απ' όσα είπε για την Energiewende, καθώς αν αυξηθεί η ανάπτυξη στη Γερμανία θα τραβήξει μαζί της κι όλη την Ευρωζώνη.
ΑΙΟΛΙΚΑ ΡΕΚΟΡ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ Η ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΗΣ ΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΠΑΡΑΓΩΓΩΗΣ
Τα αιολικά "ρεκόρ παραγωγής" και πώς υπονομεύουν τη μακροπρόθεσμη θέση των εταιρειών ηλεκτροπαραγωγής
Όλες οι παραγωγικές επιχειρήσεις, παντού στον κόσμο, χαίρονται να κάνουν "ρεκόρ παραγωγής". Όλες, χωρίς καμιά εξαίρεση. Υπάρχουν μάλιστα και στελέχη που έχτισαν καριέρες πάνω στα "ρεκόρ", ιδίως μάλιστα όταν τα "πουλάνε" σε ανίδεους πολιτικούς. Υπάρχουν όμως "ρεκόρ" και "ρεκόρ", δεν είναι όλα ίδια. Αν για παράδειγμα ένα εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής κάνει "ρεκόρ" στις κιλοβατώρες επειδή μάζεψε τις απώλειες ατμού και κατάφερε ν' αυξήσει το βαθμό απόδοσης, ασφαλώς πρόκειται για επίτευγμα. Αν ένα επιφανειακό ορυχείο κάνει "ρεκόρ" επειδή, αντί να κάνει αποκάλυψη του κάρβουνου, έριξε το βάρος στην υπερεκμετάλλευση των αποκαλυμμένων αποθεμάτων από προηγούμενες χρονιές -και ενδεχομένως από προηγούμενη διοίκηση-, ασφαλώς δεν πρόκειται για επίτευγμα, καθώς υπονομεύει τη μακροπρόθεσμη προοπτική: η αποκάλυψη κάρβουνου εξακολουθεί να είναι απαραίτητη και τα επόμενα χρόνια και όποιες εκσκαφές δεν γίνουν, δεν αναπληρώνονται εύκολα μελλοντικά.
Σήμερα όμως δεν θα μιλήσουμε για κάρβουνα, σήμερα θα δούμε ένα ακόμα "ρεκόρ", που κάποιοι το πανηγύρισαν και κάποιοι άλλοι "τραβάνε τα μαλλιά τους". Πρόκειται για...
το "ρεκόρ" που έκαναν τα αιολικά στο πολύ αιολικό Τέξας την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, με 11.467MW. Πρόκειται ακριβώς για το περιστατικό που σχολιάσαμε και πριν μερικές μέρες, για την έντονη μεταβλητότητα του ανέμου ανάμεσα στον Αύγουστο, όπου με ζεστό καιρό και μεγάλη ζήτηση ηλεκτρισμού τα αιολικά ήταν εξαφανισμένα, και το Σεπτέμβριο, όπου με δροσερό καιρό και χαμηλή ζήτηση τα αιολικά έκαναν "ρεκόρ". Κι έγραφα σχετικά το περασμένο Σάββατο: "Οι αιολικοί μπορεί να πανηγύριζαν για το "ρεκόρ", αλλά οι διαχειριστές του δικτύου είχαν μεγάλο πονοκέφαλο, πώς να διαχειριστούν αυτό το "ρεκόρ", διατηρώντας ταυτόχρονα την ασφάλεια του δικτύου, καθώς μέσα σε λίγες ώρες μέχρι το πρωί μπορεί πάλι η παραγωγή των αιολικών να εξαφανιζόταν."Τώρα μαθαίνουμε πως το "ρεκόρ" είχε κι άλλη παρενέργεια, καθώς, όπως ενημερώνει ο PLATTS, για ακόμα μια φορά, τις ώρες του "ρεκόρ", τα χαράματα της Δευτέρας 14 Σεπτεμβρίου, η τιμή του ρεύματος στην αγορά έπεσε σε αρνητικό έδαφος. Αρνητική τιμή σημαίνει πως το άχρηστο αιολικό ρεύμα επιβαρύνει χωρίς λόγο το δίκτυο μεταφοράς κι όλοι προσπαθούν να το ξεφορτωθούν, όχι απλά πουλώντας το όσο-όσο, αλλά πληρώνοντας κι από πάνω τον αγοραστή!
Σήμερα όμως δεν θα μιλήσουμε για κάρβουνα, σήμερα θα δούμε ένα ακόμα "ρεκόρ", που κάποιοι το πανηγύρισαν και κάποιοι άλλοι "τραβάνε τα μαλλιά τους". Πρόκειται για...
το "ρεκόρ" που έκαναν τα αιολικά στο πολύ αιολικό Τέξας την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, με 11.467MW. Πρόκειται ακριβώς για το περιστατικό που σχολιάσαμε και πριν μερικές μέρες, για την έντονη μεταβλητότητα του ανέμου ανάμεσα στον Αύγουστο, όπου με ζεστό καιρό και μεγάλη ζήτηση ηλεκτρισμού τα αιολικά ήταν εξαφανισμένα, και το Σεπτέμβριο, όπου με δροσερό καιρό και χαμηλή ζήτηση τα αιολικά έκαναν "ρεκόρ". Κι έγραφα σχετικά το περασμένο Σάββατο: "Οι αιολικοί μπορεί να πανηγύριζαν για το "ρεκόρ", αλλά οι διαχειριστές του δικτύου είχαν μεγάλο πονοκέφαλο, πώς να διαχειριστούν αυτό το "ρεκόρ", διατηρώντας ταυτόχρονα την ασφάλεια του δικτύου, καθώς μέσα σε λίγες ώρες μέχρι το πρωί μπορεί πάλι η παραγωγή των αιολικών να εξαφανιζόταν."Τώρα μαθαίνουμε πως το "ρεκόρ" είχε κι άλλη παρενέργεια, καθώς, όπως ενημερώνει ο PLATTS, για ακόμα μια φορά, τις ώρες του "ρεκόρ", τα χαράματα της Δευτέρας 14 Σεπτεμβρίου, η τιμή του ρεύματος στην αγορά έπεσε σε αρνητικό έδαφος. Αρνητική τιμή σημαίνει πως το άχρηστο αιολικό ρεύμα επιβαρύνει χωρίς λόγο το δίκτυο μεταφοράς κι όλοι προσπαθούν να το ξεφορτωθούν, όχι απλά πουλώντας το όσο-όσο, αλλά πληρώνοντας κι από πάνω τον αγοραστή!
Στο πιο πάνω διάγραμμα βλέπετε με πράσινο χρώμα τα περιστατικά που οι τιμές πέρασαν σε αρνητικό έδαφος στο Δυτικό Τέξας από το 2011 και με μπλε χρώμα τις υποχρεωτικές εξόδους των αιολικών για λόγους προστασίας των δικτύων μεταφοράς. Πρόκειται για στοιχεία που δημοσίευσε πέρυσι το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ (U.S. Energy Information Administration, EIA). Όπως είναι αμέσως φανερό απ' το διάγραμμα, τα περιστατικά μειώθηκαν πολύ το 2013 & 2014. Επειδή ωστόσο μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, η μείωση αυτή οφείλεται, όπως το ίδιο το ΕΙΑ λέει, στην κατασκευή πάνω από 3.500 μιλίων (>5.600km) δικτύων μεταφοράς, προκειμένου να διαχέεται το αιολικό πρόβλημα: "Curtailments of wind generation on the Texas electric grid have steadily dropped since 2011 as more than 3,500 miles of transmission lines have been built, largely as a result of the state's Competitive Renewable Energy Zones (CREZ) program." Ποιος πλήρωσε για αυτά τα 5.600km επιπρόσθετων δικτύων; Ασφαλώς ο τελικός καταναλωτής.
Τα αιολικά εγκαταστάθηκαν με ταχείς ρυθμούς (>7.000MW) στο Τέξας κυρίως στο διάστημα 2006-2009. Εγκαταστάθηκαν σε πέντε ζώνες (CREZ) στα ΒΔ, όπως φαίνονται στην εικόνα της αρχής. Η έλλειψη δικτύων μεταφοράς προς τα πολυάνθρωπα αστικά κέντρα του ΝΑ Τέξας στο διάστημα αυτό είχε ως αποτέλεσμα σοβαρή συμφόρηση στο δίκτυο στα ΒΔ, με συνεχή περιστατικά αναγκαστικής εξόδου αιολικών πάρκων, ακόμα και πάνω από 4.000MW το 2011: η προστασία του δικτύου από υπερφόρτωση σαφώς και προηγείται της αιολικής παραγωγής. Επιπλέον, η τοπική υπερφόρτωση του δικτύου οδηγούσε την τιμή του ρεύματος στην αγορά σε αρνητικό έδαφος, καθώς οι παραγωγοί για διάφορους λόγους συνέχιζαν να προσφέρουν αιολικό ρεύμα στο δίκτυο. Τι είναι αυτό που κάνει τους αιολικούς παραγωγούς να προσφέρουν αρνητικές τιμές; Απολαύστε το, όπως το δίνει το ΕΙΑ: "Wind plants can offer negative prices because of the revenue stream that results from the federal production tax credit, which generates tax benefits whenever the wind plant is producing electricity, and payments from state renewable portfolio or financial incentive programs. These alternative revenue streams make it possible for wind generators to offer their wind power into the wholesale electricity market at prices lower than other generators, and even at negative prices." Όταν η φτερωτή περιστρέφεται, προκύπτουν ομοσπονδιακές φοροαπαλλαγές, οπότε συμφέρει να παράγουν ένα αχρείαστο ρεύμα για να συνεχίζουν να εισπράττουν! Όταν κάποιος εισπράττει, κάποιος άλλος πληρώνει. Μαντεύετε ποιος; Φυσικά ο τελικός καταναλωτής. Μια συστηματική αναδιανομή πλούτου απ' το κοινωνικό σύνολο προς μια συγκεκριμένη μειονότητα.
Όταν λοιπόν στις 13/14 Σεπτεμβρίου τα αιολικά έκαναν νέο "ρεκόρ" στο Τέξας κι οδήγησαν την τιμή του ρεύματος και πάλι σε αρνητικό έδαφος, ουσιαστικά έστειλαν ένα μήνυμα στους καταναλωτές: "αυτά που μας πληρώσατε μέχρι τώρα σε φοροαπαλλαγές και σε κόστος δικτύων δεν είναι αρκετά, ετοιμαστείτε να ξηλωθείτε κι άλλο, για νέες φοροαπαλλαγές και νέα δίκτυα".Αυτά που συμβαίνουν στο Τέξας δεν αποτελούν μοναδική περίπτωση, καθώς τα ίδια είχαμε δει να συμβαίνουν το Μάιο στο Ευρωπαϊκό Χρηματιστήριο Ενέργειας για το σύστημα Γερμανίας - Αυστρίας.
Τα αιολικά έχουν το περιθώριο να προσφέρουν μηδενικές ή και αρνητικές τιμές στην κατά τα λοιπά "απελευθερωμένη" αγορά, επειδή έχουν έσοδα από αλλού, απ' τις επιδοτήσεις και τις φοροαπαλλαγές. Τα συμβατικά εργοστάσια ωστόσο, αυτά που ηλεκτροδοτούν πραγματικά 24 ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες το χρόνο, δεν έχουν άλλα έσοδα και μια οποιαδήποτε επιχείρηση χωρίς έσοδα αργά ή γρήγορα θα κλείσει. Οι πολιτικές των επιδοτήσεων και των φοροαπαλλαγών, χάρη στις οποίες αναπτύχθηκε η αιολική παράνοια, έχουν δημιουργήσει τεράστια στρέβλωση στην αγορά και "πριονίζουν το κλαδί", πάνω στο οποίο στέκεται η ασφάλεια ηλεκτροδότησης.
Την πραγματική ασφάλεια ηλεκτροδότησης την προσφέρουν μόνο τα συμβατικά εργοστάσια, τα αιολικά χωρίς αποθήκευση είναι όχι μόνο άχρηστα, αλλά και επιζήμια για το δίκτυο και την τσέπη μας. Αλλά το άθροισμα κόστους "αιολικά + δίκτυα + αποθήκευση" είναι τέτοιο που εξακοντίζει το κόστος της ενέργειας και σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία στέλνει τη βιομηχανία στην Ασία ή τις ΗΠΑ. Πίσω μένει η ανεργία, η ανέχεια, η "πράσινη" λαμογιά, η μετανάστευση των νέων. Μέχρι πότε;
Τα αιολικά εγκαταστάθηκαν με ταχείς ρυθμούς (>7.000MW) στο Τέξας κυρίως στο διάστημα 2006-2009. Εγκαταστάθηκαν σε πέντε ζώνες (CREZ) στα ΒΔ, όπως φαίνονται στην εικόνα της αρχής. Η έλλειψη δικτύων μεταφοράς προς τα πολυάνθρωπα αστικά κέντρα του ΝΑ Τέξας στο διάστημα αυτό είχε ως αποτέλεσμα σοβαρή συμφόρηση στο δίκτυο στα ΒΔ, με συνεχή περιστατικά αναγκαστικής εξόδου αιολικών πάρκων, ακόμα και πάνω από 4.000MW το 2011: η προστασία του δικτύου από υπερφόρτωση σαφώς και προηγείται της αιολικής παραγωγής. Επιπλέον, η τοπική υπερφόρτωση του δικτύου οδηγούσε την τιμή του ρεύματος στην αγορά σε αρνητικό έδαφος, καθώς οι παραγωγοί για διάφορους λόγους συνέχιζαν να προσφέρουν αιολικό ρεύμα στο δίκτυο. Τι είναι αυτό που κάνει τους αιολικούς παραγωγούς να προσφέρουν αρνητικές τιμές; Απολαύστε το, όπως το δίνει το ΕΙΑ: "Wind plants can offer negative prices because of the revenue stream that results from the federal production tax credit, which generates tax benefits whenever the wind plant is producing electricity, and payments from state renewable portfolio or financial incentive programs. These alternative revenue streams make it possible for wind generators to offer their wind power into the wholesale electricity market at prices lower than other generators, and even at negative prices." Όταν η φτερωτή περιστρέφεται, προκύπτουν ομοσπονδιακές φοροαπαλλαγές, οπότε συμφέρει να παράγουν ένα αχρείαστο ρεύμα για να συνεχίζουν να εισπράττουν! Όταν κάποιος εισπράττει, κάποιος άλλος πληρώνει. Μαντεύετε ποιος; Φυσικά ο τελικός καταναλωτής. Μια συστηματική αναδιανομή πλούτου απ' το κοινωνικό σύνολο προς μια συγκεκριμένη μειονότητα.
Όταν λοιπόν στις 13/14 Σεπτεμβρίου τα αιολικά έκαναν νέο "ρεκόρ" στο Τέξας κι οδήγησαν την τιμή του ρεύματος και πάλι σε αρνητικό έδαφος, ουσιαστικά έστειλαν ένα μήνυμα στους καταναλωτές: "αυτά που μας πληρώσατε μέχρι τώρα σε φοροαπαλλαγές και σε κόστος δικτύων δεν είναι αρκετά, ετοιμαστείτε να ξηλωθείτε κι άλλο, για νέες φοροαπαλλαγές και νέα δίκτυα".Αυτά που συμβαίνουν στο Τέξας δεν αποτελούν μοναδική περίπτωση, καθώς τα ίδια είχαμε δει να συμβαίνουν το Μάιο στο Ευρωπαϊκό Χρηματιστήριο Ενέργειας για το σύστημα Γερμανίας - Αυστρίας.
Τα αιολικά έχουν το περιθώριο να προσφέρουν μηδενικές ή και αρνητικές τιμές στην κατά τα λοιπά "απελευθερωμένη" αγορά, επειδή έχουν έσοδα από αλλού, απ' τις επιδοτήσεις και τις φοροαπαλλαγές. Τα συμβατικά εργοστάσια ωστόσο, αυτά που ηλεκτροδοτούν πραγματικά 24 ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες το χρόνο, δεν έχουν άλλα έσοδα και μια οποιαδήποτε επιχείρηση χωρίς έσοδα αργά ή γρήγορα θα κλείσει. Οι πολιτικές των επιδοτήσεων και των φοροαπαλλαγών, χάρη στις οποίες αναπτύχθηκε η αιολική παράνοια, έχουν δημιουργήσει τεράστια στρέβλωση στην αγορά και "πριονίζουν το κλαδί", πάνω στο οποίο στέκεται η ασφάλεια ηλεκτροδότησης.
Την πραγματική ασφάλεια ηλεκτροδότησης την προσφέρουν μόνο τα συμβατικά εργοστάσια, τα αιολικά χωρίς αποθήκευση είναι όχι μόνο άχρηστα, αλλά και επιζήμια για το δίκτυο και την τσέπη μας. Αλλά το άθροισμα κόστους "αιολικά + δίκτυα + αποθήκευση" είναι τέτοιο που εξακοντίζει το κόστος της ενέργειας και σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία στέλνει τη βιομηχανία στην Ασία ή τις ΗΠΑ. Πίσω μένει η ανεργία, η ανέχεια, η "πράσινη" λαμογιά, η μετανάστευση των νέων. Μέχρι πότε;
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)