ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΓΙΝΑΝ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1925

Οι πρώτες δημοτικές εκλογές στη Θεσσαλονίκη

Οι πρώτες δημοτικές εκλογές στη Θεσσαλονίκη: Οι πρώτες εκλογές για τον δήμο της Θεσσαλονίκης έγιναν στις 25 Οκτωβρίου του 1925, δεκατρία χρόνια από την ενσωμάτωση της πόλης στον εθνικό κορμό. Πρώτος αιρετός δήμαρχος Θεσσαλονίκης ήταν ο δικηγόρος Μηνάς Πατρίκιος (1888-1960), πρόσφυγας από την Ανατολική Θράκη.
Η πρώτη δημοτική αρχή εγκαταστάθηκε μόλις το 1869 στην τότε τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη, με κύριο έργο την καθαριότητα των κοινόχρηστων χώρων. Παράλληλα, λειτουργούσε και η Ελληνική Δημογεροντία, με πρόεδρο τον εκάστοτε μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, που επιλαμβανόταν των υποθέσεων των χριστιανών Ελλήνων υπηκόων του Σουλτάνου.
Μετά την απελευθέρωση της πόλης από το ελληνικό στρατό (26 Οκτωβρίου 1912), οι νέες αρχές διατήρησαν στον δημαρχιακό θώκο τον τουρκοεβραίο (ντονμέ) Οσμάν Σαίτ Μπέη έως τις 23 Αυγούστου του 1916, οπότε, μετά το βενιζελικό κίνημα της «Εθνικής Αμύνης», αντικαταστάθηκε από τον γιατρό Κωνσταντίνο Αγγελάκη (1874-1965). Ο Οσμάν Σαίτ Μπέης επανήλθε στη δημαρχία στις 15 Νοεμβρίου του 1920, μετά την εκλογική ήττα του Ελευθερίου Βενιζέλου και την άνοδο στην εξουσία του Λαϊκού Κόμματος υπό τον Δημήτριο Γούναρη. Παρέμεινε δήμαρχος Θεσσαλονίκης έως τη Μικρασιατική Καταστροφή, οπότε παύθηκε και εγκατέλειψε την Ελλάδα με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923. Μέχρι τις δημαρχιακές εκλογές του 1924 καθήκοντα δημάρχου Θεσσαλονίκης άσκησαν κατά σειρά οι βενιζελικοί Αθανάσιος Καλλιδόπουλος και Πέτρος Συνδίκας.
Οι πρώτες εκλογές στο Δήμο Θεσσαλονίκης έγιναν στις 25 Οκτωβρίου του 1925, επί δικτατορίας Θεόδωρου Πάγκαλου. Την έκπληξη έκανε ο δικηγόρος Μηνάς Πατρίκιος, που επωφελήθηκε από την πολυδιάσπαση του βενιζελικού στρατοπέδου και αναδείχθηκε πρώτος αιρετός δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Ο Πατρίκιος υποστηρίχθηκε από το Εργατικό Κέντρο, το ΚΚΕ, το προσφυγικό στοιχείο της πόλης και μερίδα του Λαϊκού Κόμματος, που ήθελε πάση θυσία την ήττα του βασικού βενιζελικού υποψηφίου Κωνσταντίνου Αγγελάκη.
Επί 40.000 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, στις εκλογές της 25ης Οκτωβρίου 1925 ψήφισαν μόλις 17.449 άτομα σε 59 εκλογικά τμήματα.
Οι υποψήφιοι δήμαρχοι έλαβαν:Μηνάς Πατρίκιος, 5.279 ψήφους (30%).
Κωνσταντίνος Αγγελάκης (βενιζελικός), 4.536 ψήφους (26%).
Παναγιώτης Οικονόμου, 3.327 ψήφους (18%). Υποστηρίχθηκε από το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά.
Πέτρος Συνδίκας (βενιζελικός), 2.640 ψήφους (12%).
Κωνσταντίνος Ζήσης, 829 ψήφους (5%). Υποστηρίχθηκε από μερίδα του Λαϊκού Κόμματος.
Γεώργιος Καρβωνίδης (βενιζελικός), 507 ψήφους (3%).
Νικόλαος Γερμανός (αντιβενιζελικός, ιδρυτής της ΔΕΘ), 283 ψήφους (1,5%).
Η εκλογή του «εργατοπρόσφυγος και κομμουνίζοντος» Πατρίκιου προκάλεσε αναταραχή στον αστικό κόσμο. Η βενιζελική εφημερίδα «Μακεδονικά Νέα» κάλεσε «πολιτικούς και στρατιωτικούς να μην καθίσουν με σταυρωμένα τα χέρια μπροστά στον κίνδυνο που δημιούργησε η άλωση της δημαρχίας από κομμουνιστές». Ο δικτάτορας Πάγκαλος, με το αιτιολογικό ότι ο Πατρίκιος δεν συγκέντρωσε το απαιτούμενο 15% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, ακύρωσε τις εκλογές και προκήρυξε νέες για τις 20 Δεκεμβρίου του 1925.
Το αποτέλεσμα της επαναληπτικής εκλογής ήταν θριαμβευτικό για τον Πατρίκιο.
Συγκέντρωσε 7.335 ψήφους (50,6%), έναντι 4.504 ψήφων του Κωνσταντίνου Αγγελάκη (31,1%), που κατέβηκε αυτή την φορά με την υποστήριξη του δικτάτορα Πάγκαλου. Οι άλλοι δύο υποψήφιοι, ο αντιβενιζελικός Παναγιώτης Οικονόμου και ο βενιζελικός Γεώργιος Καρβωνίδης, συγκέντρωσαν, αντίστοιχα, 1.750 ψήφους (12,1%) και 900 ψήφους (6,2%).

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/773#ixzz3H9qYdO6m

Ο ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΜΑΗΣ ΤΟΥ 36. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΑΠΝΕΡΓΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΝΙΓΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΙΜΑ, ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 8 ΜΑΙΟΥ 1936

Ο ματωμένος Μάης του 36

 

Ο ματωμένος Μάης του 36: 12 νεκροί και πάνω από 280 τραυματίες, ο απολογισμός της αιματηρής καταστολής από την Χωροφυλακή της μεγάλης διαδήλωσης των απεργών καπνεργατών στην Θεσσαλονίκη

Την περίοδο 1931-1936 το απεργιακό κίνημα στην χώρα μας εμφανίζει ιδιαίτερη έξαρση, εξαιτίας της μεγάλης οικονομικής κρίσης, που ακολούθησε το Κραχ του 1929 και την στάση πληρωμών της Ελλάδας το 1932. Οι απεργιακοί αγώνες έχουν πρωτόγνωρη μαζικότητα και συχνά καταλήγουν σε αιματηρές συγκρούσεις με την αστυνομία, με νεκρούς και τραυματίες. Οι εργατικές κινητοποιήσεις φθάνουν στην κορύφωσή τους τον Μάιο του 1936 στην Θεσσαλονίκη με την μεγάλη απεργία των καπνεργατών, που πνίγηκε στο αίμα από την κυβέρνηση Μεταξά (12 νεκροί και πάνω από 200 τραυματίες). Ο Γιάννης Ρίτσος εμπνεύσθηκε από μιά φωτογραφία που είδε στον “Ριζοσπάστη”, με μιά μάνα να θρηνεί τον νεκρό γιό της και έγραψε την περίφημη ποιητική του σύνθεση “Επιτάφιος”, που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Στις 29 Απριλίου του 1936, οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης με την κάλυψη της “Πανελληνίου Καπνεργατικής Ομοσπονδίας” και την υποστήριξη της “Ενωτικής Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος” (ΕΓΣΕΕ), που ελεγχόταν από το ΚΚΕ, κατέβηκαν σε απεργία διαρκείας με κύριο αίτημα την αύξηση του ημερομισθίου από τις 75 στις 135 δραχμές, σε εφαρμογή της συμφωνίας του 1924 (γνωστής ως “σύμβασης Παπαναστασίου”), που όμως αθετούσαν οι καπνέμποροι, επωφελούμενοι της μεγάλης ανεργίας που μάστιζε τον κλάδο. Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλοί καπνεργάτες δούλευαν χωρίς να αμείβονται, μόνο και μόνο για τους επικολλούνται ένσημα και να μην χάνουν το δικαίωμα της περίθαλψης.
Την επομένη, 30 Απριλίου, η Βουλή διέκοψε τις εργασίες έως τις 30 Σεπτεμβρίου! Προηγουμένως τα δύο μεγάλα κόμματα, το Λαϊκό και το Φιλελεύθερο είχαν δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά και οι βουλευτές τους έχοντας την συνείδησή τους ήσυχη αναχώρησαν για διακοπές μακράς διαρκείας. Οι μόνοι που αρνήθηκαν ψήφο στον μετέπειτα δικτάτορα (4 Αυγούστου 1936) ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου και 13 βουλευτές του Παλλαϊκού Μετώπου (ΚΚΕ).
Ο Μεταξάς, άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του, βρέθηκε αντιμέτωπος με την διογκούμενη απεργιακή κινητοποίηση των καπνεργατών. Από την αρχή ακολούθησε παρελκυστική τακτική, δίνοντας υποσχέσεις για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους, ενώ την ίδια στιγμή ενθάρρυνε στην αδιαλλαξία της εργοδοσίας. Επιδίωξή του ήταν να κερδίσει χρόνο για να τερματίσει με κάθε τρόπο την απεργία.
Το πρωί της 8ης Μαίου , η Χωροφυλακή της Θεσσαλονίκης εμπόδισε χιλιάδες διαδηλωτές να κατευθυνθούν προς το Διοικητήριο, όπου έδρευε η Γενική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος (Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης σήμερα). Οι διαδηλωτές επέμειναν και στις συγκρούσεις, που ακολούθησαν, τραυματίσθηκαν πολλοί απεργοί. Η υπέρμετρη βία που άσκησε η Χωροφυλακή γιά την διάλυση της ογκώδους διαδήλωσης ευαισθητοποίησε και άλλους κλάδους εργαζομένων και από το ίδιο βράδυ ξεκίνησαν 24ωρη απεργία οι σιδηροδρομικοί, οι αυτοκινητιστές, οι τροχιοδρομικοί και εργαζόμενοι στον ηλεκτρισμό .Θορυβημένη η κυβέρνηση Μεταξά επιστράτευσε τους σιδηροδρομικούς και τους τροχιοδρομικούς, ενώ ανέθεσε στο Γ΄ Σώμα Στρατού να βρίσκεται σε ετοιμότητα για κάθε ενδεχόμενο. 
Η κυβερνητική μεθόδευση φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα. Την επομένη, 9 Μαίου, το απεργιακό μέτωπο διευρύνεται με την συμμετοχή των αρτεργατών, των βιομηχανικών εργατών και άλλων κλάδων εργαζομένων, ενώ οι καταστηματάρχες κρατούν σε μεγάλο ποσοστό τα καταστήματά τους κλειστά. Οι κεντρικοί δρόμοι της πόλης είναι πλημμυρισμένοι από διαδηλωτές, που επιδιώκουν να κατευθυνθούν και πάλι προς το Διοικητήριο. Η Χωροφυλακή γρήγορα χάνει τον έλεγχο της κατάστασης και αρχίζει να πυροβολεί στο ψαχνό τους διαδηλωτές με αποτέλεσμα στο τέλος της ημέρας να καταμετρηθούν 12 νεκροί και πάνω από 280 τραυματίες, όλοι από την πλευρά των διαδηλωτών!
Η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο και τότε με διαταγή της κυβέρνησης αναλαμβάνει δράση ο στρατός. Ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού αντιστράτηγος Ζέππος διατάσσει τους χωροφύλακες, που απειλούνται με λυντσάρισμα από τους διαδηλωτές, να κλειστούν στα αστυνομικά τμήματα και τοποθετηθεί στρατιωτική φρουρά έξω από αυτά για να τα προστατεύσει. Στην συνέχεια απαγορεύει τις διαδηλώσεις, αλλά οι απεργοί αψηφούν την διαταγή του και συγκεντρώνονται στην διασταύρωση των οδών Εγνατίας και Βενιζέλου. Εκεί εγκρίνουν ψήφισμα με το οποίο ζητούν την τιμωρία των ενόχων της Χωροφυλακής και ιδιαίτερα του διοικητή της συνταγματάρχη Ντάκου. Στην Θεσσαλονίκη το βράδυ εκείνο, δεν υπήρχε άλλη εξουσία να επιβάλλει την θέλησή της πάνω στην θέληση των χιλιάδων λαού, που έγιναν κύριοι της πόλης.
Την επομένη, 10 Μαίου, έγινε η κηδεία των θυμάτων, μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας. Σε βοήθεια του Γ΄ Σώματος Στρατού, που είχε αναλάβει και την αστυνόμευση της πόλης, έσπευσε ένα σύνταγμα πεζικού και μία μονάδα πυροβολικού από την Λάρισα, ενώ στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατέπλευσαν τα αντιτορπιλικά “Κουντουριώτης”, “Ύδρα”, “Σπέτσαι” και “Ψαρά”. Παρ’όλα αυτά, πάνω από 200.000 πολίτες συνόδευσαν στην τελευταία κατοικία τους 12 νεκρούς συμπολίτες τους. Και ανάμεσά τους ένα στρατιωτικό τμήμα, που γρήγορα ξέχασε τα καθήκοντά του για την τήρηση της τάξης και συμμετείχε στην νεκρική πομπή. Μάλιστα ο επικεφαλής τους ταγματάρχης μίλησε, αποτίοντας φόρο τιμής στους νεκρούς διαδηλωτές.
Τις επόμενες ημέρες τα πνεύματα άρχισαν να ηρεμούν. Στις 12 Μαίου η απεργία έληξε, καθώς έγιναν δεκτά σχεδόν όλα τα αιτήματα των καπνεργατών, ενώ η κυβέρνηση υποσχέθηκε ότι θα τιμωρήσει τους υπεύθυνους της αιματοχυσίας, υπόσχεση που τελικά δεν τήρησε. 
Ο πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς προσπάθησε από την αρχή να ρίξει την ευθύνη των αιματηρών επεισοδίων στους κομμουνιστές και τους απεργούς, που δήθεν προκάλεσαν τους χωροφύλακες! Κανείς όμως δεν τον πίστεψε. Σχεδόν στο σύνολό του ο πολιτικός κόσμος θεώρησε υπεύθυνη την Χωροφυλακή και την κυβέρνηση, αλλά δεν τόλμησε να ρίξει τον Μεταξά, όπως ζητούσε το ΚΚΕ, γεγονός που θα έχει ολέθριες συνέπειες για το κοινοβουλευτικό καθεστώς λίαν συντόμως με την ανακήρυξη της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου 1936.


ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/771#ixzz318wqFKnO

ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΙΩΤΗΣ (1920-1970) ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 1920 ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Μανώλης Χιώτης
1920 – 1970

 

Μανώλης Χιώτης: Λαϊκός συνθέτης και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, που εισήγαγε την τέταρτη -διπλή- χορδή στο μπουζούκι. Μανώλης Χιώτης Λαϊκός συνθέτης και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, που εισήγαγε την τέταρτη -διπλή- χορδή στο μπουζούκι. Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1920 στη Θεσσαλονίκη, όπου είχε μετακομίσει η οικογένειά του από το Ναύπλιο. Κατά τη διάρκεια των μαθητικών του χρόνων πήρε μαθήματα κιθάρας, μπουζουκιού και ούτι από τον διάσημο μουσικοδιδάσκαλο της εποχής Γεώργιο Λώλο. Το 1935 επέστρεψε με την οικογένειά του στο Ναύπλιο και σε ηλικία μόλις 15 ετών έκανε τις πρώτες εμφανίσεις του σε μαγαζιά της περιοχής.

Η αλήθεια είναι ότι ο Μανώλης Χιώτης δεν έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια. Η οικογένειά του ήταν ευκατάστατη (η μητέρα του μάλιστα διατηρούσε ένα από τα πλέον αριστοκρατικά μπαρ της εποχής) και αυτό το αρχοντικό στυλ στο πάλκο διατήρησε και ο ίδιος στη μετέπειτα πορεία του. Το 1936 κατέβηκε στην Αθήνα. Εμφανίστηκε για λίγες ημέρες στα «Παγώνια» (στη Σωκράτους και Αγίου Κωνσταντίνου γωνία) και αμέσως μετά στο «Δάσος», πλάι στον μεγάλο Στράτο Παγιουμτζή. Ήταν ακόμα 16 χρονών, ωστόσο ο Παγιουμτζής, διακρίνοντας το ταλέντο του, τον παρουσίασε στην Columbia, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο, ως «διευθύνον πρίμο όργανο», το χειμώνα του 1936. Την επόμενη χρονιά φωνογράφησε και το πρώτο του τραγούδι «Γιατί δεν λες το ναι» (Το χρήμα δεν το λογαριάζω), με εκτελεστή τον Στράτο Παγιουμτζή. Λίγο αργότερα γνωρίζεται με τον Μπαγιαντέρα και παίζει μαζί του στις κλασικές εκτελέσεις των προπολεμικών επιτυχιών του, «Νυχτερίδα», «Μ' έχεις μαγεμένο», «Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη» κ.ά.
Αμέσως μετά την απελευθέρωση, ο Μανώλης Χιώτης χρησιμοποιεί για πρώτη φορά τον ενισχυτή στις εμφανίσεις του και η καριέρα του εκτινάσσεται απότομα, όταν ηχογραφεί σε δεύτερη εκτέλεση το ήδη επιτυχημένο τραγούδι του «Ο πασατέμπος» (1946). Σε αυτό το τραγούδι κάνει -σύμφωνα με την κυρίαρχη άποψη- την πρώτη του εμφάνιση το τετράχορδο μπουζούκι, μία καινοτομία που εκτιμάται ότι πρώτος ο Χιώτης χρησιμοποίησε, αν και φαίνεται ότι τελικά το τετράχορδο μπουζούκι υπήρχε και νωρίτερα. Στο πάλκο, χρησιμοποιεί δύο μπουζούκια, ένα κλασικό, με μεταλλικές χορδές, κι ένα με χορδές από έντερα, ώστε η χροιά του να μοιάζει με το ούτι.
 

 

Με τη Μαίρη Λίντα. Κατά τη δεκαετία του '40 γράφει τη μια επιτυχία μετά την άλλη: «Πάλι στις τρεις ήρθες εχθές να κοιμηθείς» (Ντουο Χάρμα), «Θα σου πω το μυστικό μου» (Μ. Νίνου), «Το φτωχομπούζουκο» (Στ. Τζουανάκος) κ.ά. Το 1950, έπειτα από δυο χρόνια χωρίς σουξέ, γράφει σε στίχους του Ν. Ρούτσου (που του έδινε στίχους που απέρριπτε ο Τσιτσάνης) «Τα πεταλάκια» και την ίδια χρονιά το «Σ' αυτό το φτωχοκάλυβο» με τη Στέλλα Χασκίλ. Το 1954 παντρεύεται την πρώτη του γυναίκα, την τραγουδίστρια Ζωή Νάχη και αποκτά μαζί της δύο παιδιά. Λίγο αργότερα γνωρίζει τη Μαίρη Λίντα και κάνουν μαζί το ανεπανάληπτο ντουέτο που κυριάρχησε στο ελληνικό τραγούδι μέχρι το '66, οπότε και χώρισαν (είχαν παντρευτεί το 1959). Ανεπανάληπτες επιτυχίες, κλασικές φιγούρες στον κινηματογράφο και λάτιν ρυθμοί, που κορυφώνονταν σε οργιαστικά σόλα. Παράλληλα, δίνει και εκπληκτικά, κλασικού ύφους, σουξέ στον Στέλιο Καζαντζίδη, κυρίως σε στίχους του Χρήστου Κολοκοτρώνη.

Το 1959 ενορχηστρώνει τον «Επιτάφιο» του Μίκη Θεοδωράκη, που έχει κάνει ήδη μια αποτυχημένη έκδοση, και τον απογειώνει. Ακολουθούν οι «Λιποτάκτες», η «Πολιτεία» και το «Αρχιπέλαγος». Με τις ενορχηστρώσεις του Χιώτη και τις φωνές της Μαίρης Λίντα, του Γρηγόρη Μπιθικώτση, του Στέλιου Καζαντζίδη και της Μαρινέλλας, τα έργα του Θεοδωράκη, αλλά και του Χατζιδάκι -του οποίου υπήρξε για καιρό σολίστας- αποκτούν λαϊκή απήχηση. Είναι ουσιαστικά αυτός που ανοίγει το δρόμο και στους άλλους λαϊκούς μουσικούς να συνεργαστούν με τους λόγιους συνθέτες, με αποτέλεσμα την έκρηξη του λεγόμενου «Έντεχνου». Τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του ήταν και τα πιο δραματικά. Χωρίζει με τη Λίντα (πράγμα που του στοίχισε πολύ), κάνει αποτυχημένες συνεργασίες και ο καρκίνος αρχίζει να τον κατατρώγει. Στις 21 Μαρτίου του 1970, ανήμερα των 50ων γενεθλίων του, ο Μανώλης Χιώτης αφήνει την τελευταία του πνοή. Στην κηδεία του, στο Α' νεκροταφείο Αθηνών, ο Γιάννης Καραμπεσίνης παίζει με το μπουζούκι του Χιώτη τα «Ηλιοβασιλέματα» και το δακρυσμένο πλήθος τραγουδά. Μαζί και οι τρεις συντρόφισσες της ζωής του: Ζωή Νάχη, Μαίρη Λίντα και Μπέμπα Κυριακίδου. Ο Μανώλης Χιώτης υπήρξε μία προσωπικότητα που άλλαξε την ιστορία και την εξέλιξη της μουσικής στην Ελλάδα. Η καινοτομία των τεσσάρων χορδών στο μπουζούκι, που είτε αυτός εφάρμοσε πρώτος είτε την επέβαλλε, μπορεί μεν να προκάλεσε το μένος των παραδοσιακών τριχορδάδων, αλλά έκανε αποδεκτό το μπουζούκι σε όλη την Ελλάδα, μιας και μέχρι τότε ήτανε απαγορευμένο και χαρακτηρισμένο ως «υπερβολικά λαϊκό», αλλά και γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο.

Δισκογραφία

Ναι μάτια μου (1955)

Θέλω να πω τον πόνο μου (1955)

Έφυγες και που μ' αφήνεις (1956)

Ώρα καλή καράβι μου (1957)

Συγχώρα με μητέρα (1957)

Εσύ δεν είσαι άνθρωπος (1957)

Διάβασα πως παντρεύεσαι (1957)

Σκότωσέ με (1957)

Απότομα (1959)

Απόψε φίλα με (1959)

Πάρε το δάκρυ μου (1959)

Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω (1959)

Τα πεταλάκια (η σούστα) (1961)

Οριεντάλ σόλο (1962)

Συλβάνα (1962)

Hiotis Sorrow (1962)

Θεσσαλονίκη μου (1962)

Μελαχροινή τσιγγάνα μου (1963)

Σήκω κοπέλα μου (1964)

Σου γράφω μάνα από την Αμερική (1965)

Σαν πρώτα δεν μ' αγαπάς (1965)

Honeymoon (1965)

Ανοίχτε απόψε ουράνια (1965)

Η μεγάλη μου αγάπη (1965) 

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/345#ixzz2wdM4JrW7

SKY EXPRESS : ΝΕΑ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ : ΚΑΣΤΟΡΙΑ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΕ 25' ΜΕ 29 ΕΥΡΩ

 

Sky Express : Νέα αεροπορική σύνδεση: Καστοριά – Θεσσαλονίκη σε 25’ με 29 ευρώ!!!

 

 





 

 

Sky Express : Νέα αεροπορική σύνδεση: Καστοριά – Θεσσαλονίκη σε 25’ με 29 ευρώ!!!  Η αεροπορική εταιρεία SkyEpxrees η οποία τα τελευταία 4 περίπου χρόνια συνδέει αεροπορικά 5 φορές την εβδομάδα την Καστοριά με την Αθήνα και αντίστροφα, προχωράει και σε μία ακόμη νέα αεροπορική σύνδεση. Εδώ ωστόσο, να επισημάνουμε και την σύνδεση που είχε εφαρμόσει την περσινή χρονιά Καστοριά-Αθήνα-Ηράκλειο Κρήτης, εξυπηρετώντας σημαντικά τις αρκετές γουνοποιητικές επιχειρήσεις της περιοχής στην μεγαλόνησο, κάτι ανάλογο που θα ισχύσει και φέτος. Όσον αφορά τώρα τη νέα αεροπορική σύμφωνα , με πληροφορίες από την Κυριακή 6 Απριλίου και για μία ημέρα ημέρα την εβδομάδα (Κυριακή), ξεκινάει τη νέα σύνδεση Καστοριά – Θεσσαλονίκη!!! Η διάρκεια πτήσης είναι μόλις 25’ ενώ το κόστος του εισιτηρίου ανέρχεται στο ποσό των 29 ευρώ!!! Η ώρα αναχώρησης θα είναι 14:10 (άφιξη (14:35), ενώ παράλληλα με ελάχιστο χρόνο αναμονής στο αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης, υπάρχουν προγραμματισμένες συνδέσεις για Λήμνο, Ικαρία και Σκύρο!!!

 

http://sentra.com.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4956:sky-exprees-nea-aeroporiki-syndesi&catid=39:kastoria&Itemid=118 - See more at: http://www.kozan.gr/?p=148615#sthash.WGuW5EV0.dpuf

ΑΥΤΗ Η ΣΠΕΙΡΑ ΕΞΑΠΑΤΟΥΣΕ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Αυτή η σπείρα εξαπατούσε ανέργους στην Θεσσαλονίκη

 

Στη δημοσιότητα δόθηκαν από την ΕΛ.ΑΣ. τα στοιχεία ταυτότητας και οι φωτογραφίες των μελών της σπείρας που εξαρθρώθηκε πριν από λίγες εβδομάδες στη Θεσσαλονίκη, κατηγορούμενη ότι εξαπατούσε άνεργους, με την υπόσχεση μιας δουλειάς στον Καναδά.
Για την υπόθεση κατηγορούνται έξι άτομα, από τα οποία συνελήφθησαν οι δύο φερόμενοι ως "διευθύνοντες" τη σπείρα.
Οι δύο τελευταίοι είναι οι Παναγιώτα Κόσσυφα (γεννημένη στις 21/12/1960), του Ιωάννη και της Στυλιανής και ο Στυλιανός Λουκίσας (γεννημένος στις 29/5/1955), του Κωνσταντίνου και της Ελένης.
Τα ασύλληπτα μέλη της οργάνωσης είναι οι Χρήστος-Νικόλαος Σισιανίδης (γεννημένος στις 31/10/1967), του Δημητρίου και της Σοφίας, Παναγιώτα Τσακίρη (γεννημένη στις 4/3/1961), του Αντωνίου και της Αντωνίας, Μαγδαληνή Θεοχαρίδου (γεννημένη στις 28/11/1972), του Παναγιώτη και της Μαρίας, Βασιλική Τζιότζιου (γεννημένη στις 8/7/1989), του Αθανασίου και της Σουλτάνας.
http://www.cityportal.gr/articles_det1.asp?subcat_id=16&article_id=59182