ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΡ. ΚΩΤΙΔΗ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΣΤΗΜΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΣΤΗΜΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014

ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΥΛΙ ΤΗΣ ΓΗΣ

Ανακαλύφθηκε το μεγαλύτερο πουλί της Γης! 

Με άνοιγμα φτερών επτά μέτρων ζούσε πριν από 28 εκατομμύρια χρόνια και ήταν διπλάσιο από το «βασιλικό άλμπατρος»
Είναι το μεγαλύτερο πουλί που εμφανίστηκε ποτέ στη Γη και ονομάζεται «Pelagornis sandersi».
Το απολίθωμά του, που ανακαλύφθηκε το 1983 στη διάρκεια ανασκαφών για τη δημιουργία ενός νέου αεροδρομίου στη Ν.Καρολίνα των ΗΠΑ, μελέτησαν Αμερικανοί ερευνητές και, όπως είπαν, σπάει το ρεκόρ του προηγούμενου κατόχου, του πουλιού Argentavis magnificens, που έμοιαζε με κόνδορα, είχε φτερούγες 6,5 μέτρων και ζούσε στην Αργεντινή πριν από 6 εκατ. χρόνια.
Ο εντυπωσιακός νέος κάτοχος του ρεκόρ, που ζούσε πριν από 25 έως 28 εκατομμύρια χρόνια και ζύγιζε 22 έως 40 κιλά, ήταν διπλάσιος από το «βασιλικό άλμπατρος», το μεγαλύτερο πουλί που πετάει σήμερα στους ουρανούς του πλανήτη μας και έχει άνοιγμα φτερών 3,5 μέτρα.
Εκτιμάται ότι, χάρη στις τεράστιες φτερούγες του, μήκους έως 7,4 μέτρων, το «Pelagornis sandersi» (φωτ) μπορούσε να ταξιδεύει μεγάλες αποστάσεις, χωρίς να τις κουνάει καθόλου, με ταχύτητα έως 60 χιλιομέτρων την ώρα.
Ωστόσο, οι επιστήμονες που μελετούν το καλοδιατηρημένο απολίθωμα απορούν πώς είναι δυνατό να σηκωνόταν στον αέρα και να πετούσε με τόσο μεγάλο μέγεθος.
Μερικά μαθηματικά μοντέλα δείχνουν ότι το εν λόγω πουλί είχε ξεπεράσει το μέγιστο δυνατό μέγεθος για να πετάει ένας οργανισμός. Δεν αποκλείεται ότι, με τα κοντά και άχαρα πόδια του, έπαιρνε φόρα κατεβαίνοντας κάποια πλαγιά, ώστε να αποκτήσει την απαραίτητη ώθηση για να υψωθεί στον αέρα, ενώ μπορεί να περίμενε και τα κατάλληλα ρεύματα αέρα για να βοηθήσουν την πτήση του.
Από τη στιγμή όμως που κατάφερνε να βρεθεί στον αέρα, οι προσομοιώσεις σε υπολογιστή δείχνουν ότι ήταν άσος στο πέταγμα, συνήθως πάνω από τους ωκεανούς, κατά καιρούς βουτώντας ως την επιφάνεια του νερού για να αρπάξει την τροφή του.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον παλαιοντολόγο Ντάνιελ Ξέπκα του Εθνικού Κέντρου Εξελικτικής Σύνθεσης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το BBC, το πρακτορείο Reuters και το «New Scientist», ανέφεραν ότι το τεράστιο πουλί, που ονομάστηκε «Pelagornis sandersi», ανήκει στην κατηγορία των πελαγορνιθιδών, μιας προ καιρού εξαφανισμένης ομάδας γιγάντιων θαλασσοπουλιών.
Από τα μακριά σαγόνια του, προεξείχαν μακριές οστέινες προβολές σαν ψευδο-δόντια, με τα οποία διαπερνούσε ψάρια, καλαμάρια και ό,τι άλλο έβρισκε.
«Αυτό το πουλί θα σκοτείνιαζε τον Ήλιο, καθώς περνούσε από πάνω. Από κοντά, μπορεί να έφερνε στο νου κάποιον δράκο», δήλωσε ο Ξέπκα, σύμφωνα με το ΑΜΠΕ ο οποίος δεν απέκλεισε να βρεθούν τα απολιθώματα ακόμη μεγαλύτερων πουλιών.
http://www.apocalypsejohn.com/2014/07/anakalyfthike-to-megalytero-poyli-tis-gis.html
 

Κυριακή 22 Ιουνίου 2014

ΚΡΙΣ ΤΟΥΜΑΖΟΥ Ο ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ, ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Κρις Τουμάζου, ο Ευρωπαίος ερευνητής για το 2014

 

Ο ελληνοκυπριακής καταγωγής, Βρετανός πλέον, επιστήμονας και ερευνητής Χριστόφορος (Κρις) Τουμάζου, ανακηρύχθηκε Ευρωπαίος εφευρέτης της χρονιάς, καθώς τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο «European Inventor Award 2014» στο πεδίο της έρευνας. Το βραβείο απονέμεται από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών (EPO) και η σχετική τελετή έλαβε χώρα στο Βερολίνο. Ο 53χρονος Τουμάζου, ο οποίος είναι καθηγητής μηχανικής του Imperial College του Λονδίνου και επικεφαλής επιστήμων στο Ινστιτούτο Βιοϊατρικής Μηχανικής (που ο ίδιος δημιούργησε το 2003), βραβεύτηκε για την εφεύρεση μιας γρήγορης γενετικής εξέτασης. Το καινοτομικό τεστ DNA μπορεί σε λιγότερα από 30 λεπτά να αποκωδικοποιήσει το γενετικό υλικό ενός ανθρώπου, χωρίς πλέον να χρειάζονται χρονοβόρες εργαστηριακές αναλύσεις. Η καινοτομία του βασίζεται σε ένα «τσιπάκι» το οποίο αμέσως ανιχνεύει τις αποκλίσεις σε ένα ανθρώπινο γονιδίωμα. Μάλιστα, το «τσιπ» είναι δυνατό να ενσωματωθεί σε ένα «στικάκι» USB και έτσι μπορεί κανείς να δει τα γενετικά ευρήματα σε οποιονδήποτε υπολογιστή. Η συσκευή («εργαστήριο-σε-τσιπ») επιτρέπει σε έναν γιατρό να συμπεράνει αν ένας άνθρωπος έχει γενετική προδιάθεση για κάποια κληρονομική αρρώστια ή αν ο οργανισμός τού ασθενούς θα μεταβολίσει σωστά κάποιο φάρμακο. Παραλαμβάνοντας το βραβείο του, ο Τουμάζου δήλωσε ότι η εφεύρεσή του αφιερώνεται «στους γιατρούς του μέλλοντος, τον γιό μου Μάρκο και τη σύζυγό μου Μέλανι» ενώ επισήμανε πως «το μέλλον έχει ήδη φθάσει. Απλώς δεν έχει κατανεμηθεί ομοιόμορφα ακόμη». Ο Τουμάζου -ένα από τα πέντε παιδιά δύο ελληνο-κυπρίων μεταναστών στη Βρετανία που δημιούργησαν αλυσίδα καταστημάτων εστίασης- έχει αποκτήσει ευρεσιτεχνίες για πάνω από 50 συσκευές ιατρικών διαγνώσεων και άλλες, σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Οξφόρδης (σήμερα Πανεπιστήμιο Oxford Brookes) όπου έκανε και το διδακτορικό του, ενώ στη συνέχεια πραγματοποίησε μετα-διδακτορική έρευνα στο Imperial College, όπου σταδιακά αναρριχήθηκε σε ολοένα υψηλότερες θέσεις, όπως διευθυντής του Τμήματος Εμβιομηχανικής το 2001. Υπήρξε μάλιστα το 1995, σε ηλικία 33 ετών, ο νεαρότερος καθηγητής στο τμήμα ηλεκτρολόγων μηχανικών που είχε ποτέ το Imperial. Τα κατοπινά προβλήματα υγείας του 22χρονου σήμερα νεφροπαθούς γιου του τον οδήγησαν τελικά να εστιάσει την έρευνά του στη βιοϊατρική τεχνολογία, όπου θεωρείται πρωτοπόρος διεθνώς. Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Γραφείου Ευρεσιτεχνιών, ο Τουμάζου έχει αποκτήσει τη φήμη ανθρώπου που σκέπτεται έξω από την πεπατημένη, πετυχαίνοντας γρήγορα αποτελέσματα με πρακτικό όφελος. Μεταξύ άλλων, η έρευνά του έχει οδηγήσει σε κοχλιακά εμφυτεύματα για κωφούς, ένα τεχνητό πάγκρεας για διαβητικούς, μία «έξυπνη» συσκευή νευρικής διέγερσης για την καταπολέμηση της παχυσαρκίας κ.α. Είναι μέλος της Βασιλικής Εταιρίας Επιστημών και της Βασιλικής Ακαδημίας Μηχανικής της Βρετανίας, καθώς και της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών. Έχει κατ' επανάληψη διατελέσει τεχνικός σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης (και του υπουργείου Άμυνας). Έχει πάρει πολλά ακόμη βραβεία και έχει επίσης ιδρύσει αρκετές εταιρείες για να προωθήσει εμπορικά τις εφευρέσεις του.
 
Πηγή: ΑΠΕ/ΜΕΠ, Π.Δρακόπουλος

Παρασκευή 6 Ιουνίου 2014

ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΝΕΟ ΜΑΝΔΥΑ ΑΟΡΑΤΟΤΗΤΑΣ

Νέος μανδύας αορατότητας από Έλληνα επιστήμονα;;;  

Νέος μανδύας αορατότητας από Έλληνα επιστήμονα;;;
                        
Έναν νέο μανδύα αορατότητας που εξαφανίζει αντικείμενα από τα ραντάρ ανέπτυξε ο Δρ. Γιώργος Ελευθεριάδης, καθηγητής υπολογιστικής μηχανικής στο πανεπιστήμιο του Τορόντο, και ο διδακτορικός φοιτητής Michael Selvanayagam. Για να εξαφανίσουν ένα αντικείμενο από τον ραδιοεντοπιστή (ραντάρ), οι επιστήμονες το περιβάλλουν με μικροσκοπικές κεραίες που εκπέμπουν ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο. Το πεδίο που εκπέμπεται εξουδετερώνει τα κύματα που ανακλώνται από το αντικείμενο, καθιστώντας το αόρατο. Η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για στρατιωτικούς σκοπούς, αλλά και για να εξαφανίσει δομές και αντικείμενα που εμποδίζουν τη μετάδοση των σημάτων κινητής τηλεφωνίας.
Όπως εξηγούν οι δυο ερευνητές, που συνεργάζονται για την ανάπτυξη λειτουργικού μανδύα αορατότητας από το 2006, περιβάλλοντας τη δομή με μικροσκοπικές κεραίες, τα σήματα κινητής τηλεφωνίας μεταδίδονται ελεύθερα.
Σημειώνεται ότι ο νέος μανδύας δεν καθιστά ένα αντικείμενο αόρατο στους ανθρώπους, αλλά το εξαφανίζει από τα ραντάρ.
Αν και μέχρι πρότινος οι μανδύες αορατότητας θεωρούνταν ότι ενέπιπταν στο πεδίο της επιστημονικής φαντασίας, οι επιστήμονες πλέον πιστεύουν ότι δεν πρόκειται για άπιαστο όνειρο αλλά για κάτι εφικτό.
«Είναι πολύ απλό: αντί να περιβάλλουμε αυτό που προσπαθούμε να κρύψουμε με ένα παχύ κέλυφος μεταϋλικού, εμείς το περικυκλώνουμε με ένα στρώμα από μικροσκοπικές κεραίες, το οποίο εκπέμπει ένα πεδίο που εξουδετερώνει τις ανακλάσεις από το αντικείμενο», εξήγησε ο Έλληνας καθηγητής.
Το σύστημα που ανέπτυξαν οι δυο επιστήμονες μπορεί επίσης να μεταβάλλει τη «ραδιοκυματική υπογραφή» ενός αντικειμένου, κάνοντάς το να φαίνεται μεγαλύτερο, μικρότερο ή ακόμα και σε διαφορετική θέση.
Όπως προαναφέρθηκε ο πρωτοποριακός μανδύας αορατότητας έχει σημαντικές χρήσεις στις ένοπλες δυνάμεις, από τις επιχειρήσεις παρακολούθησης ως την «εξαφάνιση» στρατιωτικών οχημάτων, και οι δυο επιστήμονες βρίσκονται ήδη σε συζητήσεις με τον καναδικό στρατό για την εφαρμογή της τεχνολογίας τους.
 
http://www.eleysis-ellinwn.gr/el/articles/diafora/epistimes/neos_manduas_aoratotitas_apo_ellina_epistimona.html

Τετάρτη 28 Μαΐου 2014

Η ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΗ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΗΤΑΝ ΑΘΟΡΥΒΗ

H ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΗ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΗΤΑΝ ΑΘΟΡΥΒΗ
Είκοσι πράγματα που δε γνωρίζατε για το θόρυβο



Η πιο γνωστή έκρηξη στο Σύμπαν ήταν παντελώς αθόρυβη, ωστόσο επιβεβαιώθηκε χάρη σε κάποια ακουστικά κύματα που «έπιασαν» δύο αστρονόμοι.
Ο εντονότερος θόρυβος που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία ήταν αυτός που προέκυψε από την έκρηξη ενός ηφαιστείου το 1883, ενώ όπως υποστηρίζουν ερευνητές οι άντρες πίνουν πιο πολύ όταν ο θόρυβος σε ένα μπαρ αυξάνεται από 72 σε 88 ντεσιμπέλ.
Διαβάστε παρακάτω είκοσι ενδιαφέροντα πράγματα για το θόρυβο, όπως παρουσιάστηκαν σε δημοσίευμα του Discover Magazine. 

1.
Η Μεγάλη Έκρηξη (το γνωστό σε όλους «Big Bang») ήταν παντελώς αθόρυβη. Τα πάντα στο Σύμπαν επεκτάθηκαν ομοιόμορφα. Τίποτε δεν ήρθε σε επαφή με τίποτα, επομένως, χωρίς επαφή δεν υπήρξαν ηχητικά κύματα.
2. Ο αστρονόμος Fred Hoyle επινόησε τον όρο Big Bang τη δεκαετία του 1950, όχι επειδή πίστευε ότι η Μεγάλη Έκρηξη ήταν θορυβώδης, αλλά επειδή πίστευε ότι η συγκεκριμένη θεωρία ήταν μια ανοησία.

3.
Στις 27 Αυγούστου του 1883 εξερράγη το ηφαίστειο Krakatoa στην Ινδονησία, με εκρηκτική δύναμη 200 μεγατόνων ΤΝΤ. Η έκρηξη μπορούσε να ακουστεί σχεδόν 3.000 μίλια μακριά. Θεωρείται ο πιο δυνατός θόρυβος που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία.
4. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, υπάρχουν «εκεί έξω» κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι φορτώνουν τα αυτοκίνητά τους με στερεοφωνικούς ενισχυτές που παράγουν 180+ ντεσιμπέλ (dB) και συμμετέχουν σε αγώνες dB drag races. Αν στεκόσασταν σε απόσταση μικρότερη του μισού μέτρου από έναν κινητήρα τζετ… αυτόν το θόρυβο θα ακούγατε.
5. Ο ψυχοακουστικός Hugo Fastl υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται το θόρυβο των αεροπλάνων σαν να ήταν 10 dB πιο δυνατός από αυτόν ενός τρένου.
6. Δεδομένου ότι η κλίμακα των ντεσιμπέλ είναι λογαριθμική, αυτό σημαίνει ότι αυξάνεται εκθετικά και ο ήχος του κινητήρα ενός τζετ ακούγεται 10 φορές πιο δυνατός από αυτόν ενός τρένου, όταν το επίπεδο του θορύβου που παράγεται και από τα δύο μεταφορικά μέσα είναι το ίδιο.
7. Οι άνθρωποι θεωρούν ότι ο θόρυβος των αεροπλάνων είναι πιο ενοχλητικός. Το φαινόμενο αυτό καλείται «railway bonus» και «aircraft malus».
8. Το πρώτο γνωστό διάταγμα για το θόρυβο ψηφίστηκε από την ελληνική επαρχία της Σύβαρης τον 6ο π.Χ. αιώνα. Οι κονσερβοποιοί και τα κοκόρια έπρεπε να ζουν έξω από τα όρια της πόλης.

9.
Η αναγνώριση της έκθεσης στο θόρυβο ως επαγγελματικού κινδύνου έγινε πολύ αργότερα. Η πρώτη σχετική επιστημονική μελέτη ξεκίνησε το 1886 από τον Thomas Barr, που ήταν χειρουργός στη Γλασκώβη. Αφού εξέτασε την ακοή 100 σιδηρουργών-μεταλλουργών διαπίστωσε ότι το αδιάκοπο σφυροκόπημα επέφερε σοβαρή απώλεια της ακοής.
10. Μία από τις λύσεις που πρότεινε ο ίδιος για το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν οι σιδηρουργοί, ήταν οι κληρικοί να ξυρίζουν τα γένια τους έτσι ώστε οι εργάτες να μπορούν να διαβάζουν τα χείλη τους όταν έκαναν κήρυγμα.
11. Το ανθρώπινο αυτί μπορεί να αντιληφθεί ηχητικά κύματα που κινούν το τύμπανο λιγότερο από το πλάτος ενός ατόμου.

12.
Ο θόρυβος μπορεί να καταπολεμηθεί με… θόρυβο. Το πρώτο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την «ενεργή ακύρωση θορύβου» χρονολογείται πίσω στο 1933, όταν ο γερμανός φυσικός Paul Lueg πρότεινε να «φιμώσουν» τα ηχητικά κύματα με ταυτόχρονη παραγωγή ηχητικών κυμάτων από την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση.
13.
Ερευνητές από το πανεπιστήμιο Bretagne-Sud βρήκαν ότι οι άντρες πίνουν περισσότερο και έως και κατά 20% πιο γρήγορα, όταν ο θόρυβος του περιβάλλοντος ανεβαίνει από 72 στα 88 ντεσιμπέλ.
14.
Οι άνθρωποι γίνονται ολοένα και πιο θορυβώδεις. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Φόρουμ για την Ακουστική Οικολογία (World Forum for Acoustic Ecology), η ένταση των συνομιλιών των Αμερικανών αυξήθηκε κατά 10 ντεσιμπέλ τη δεκαετία του 1990.
15. Ο κοινωνικός θόρυβος και αυτός του περιβάλλοντος προκαλούν απώλεια της ακοής, η οποία συχνά διαγιγνώσκεται λάθος ως αποτέλεσμα της γήρανσης. Για να αποτραπεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει οι πόλεις να γίνουν κατά 10 ντεσιμπέλ πιο ήσυχες.
16. Η κώφωση δεν είναι το μόνο πράγμα από το οποίο απειλείται κανείς εξαιτίας του θορύβου. Το στρες προκαλεί 45.000 θανατηφόρα καρδιακά επεισόδια το χρόνο στον ανεπτυγμένο κόσμο, σύμφωνα με τον ερευνητή Dieter Schwela από το Ινστιτούτο Περιβάλλοντος της Στοκχόλμης.
17. Υπάρχει ακόμη και η ακούσια επίθεση στους κατοίκους των ωκεανών από τα θορυβώδη ναυτικού σόναρ. Ο θόρυβος αποπροσανατολίζει τις φάλαινες, ενώ αυξάνει και τη διάρκεια των τραγουδιών τους κατά 29%.
18. Προκειμένου να καταφέρουν να μεταφέρουν την ίδια ποσότητα πληροφοριών σε ένα θορυβώδες περιβάλλον, τα τραγούδια των φαλαινών έχουν γίνει πιο επαναλαμβανόμενα. Ο θόρυβος μπορεί να είναι η νέμεση του κάθε σήματος.
19. Εκτός κι αν ο θόρυβος είναι το σήμα. Τη δεκαετία του 1960 οι αστρονόμοι Arno Penzias και Robert Wilson συνειδητοποίησαν ότι ο θόρυβος που έπιαναν με το ραδιοτηλεσκόπιό τους ήταν ο ήχος του ίδιου του σύμπαντος.
20. Η ανακάλυψη της μικροκυματικής κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου χάρισε στους δύο αστρονόμους το βραβείο Νόμπελ, καθώς τα υπολείμματα θερμότητας απέδειξαν ότι το Σύμπαν πρέπει να είχε αρχίσει με μια βίαιη έκρηξη.
http://www.politisnews.eu/cgibin/hweb?-A=265582&-V=articles


 

Δευτέρα 21 Απριλίου 2014

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ

Παγκόσμια Ημέρα Δημιουργικότητας και Καινοτομίας

Η Παγκόσμια Ημέρα Δημιουργικότητας και Καινοτομίας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Απριλίου και είναι η καταληκτήρια ημέρα της Παγκόσμιας Εβδομάδας Δημιουργικότητας και Καινοτομίας (World Creativity and Innovation Day), που ξεκινά στις 15 Απριλίου, ημέρα γενεθλίων του Λεονάρντο Ντα Βίντσι.
Ξεκίνησε το 2001, με πρωτοβουλία της καναδής ψυχολόγου Μάρσι Σαγκάλ, για να υπενθυμίσει στους καναδούς πρώτα και στον υπόλοιπο κόσμο αργότερα την ικανότητα του ανθρώπου να σκέπτεται νέες ιδέες, να χρησιμοποιεί τη φαντασία του και να λαμβάνει αποφάσεις για ένα καλύτερο κόσμο.