ΜΕ 2000ΕΥΡΩ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ...

Τους όρους και τις προϋποθέσεις με τις οποίες μπορούν οι ασφαλισμένοι να αναγνωρίσουν από τέσσερα έως επτά «πλασματικά» χρόνια ασφάλισης, ώστε να λάβουν σύνταξη γρηγορότερα ή να βελτιώσουν το... ποσό της, διευκρινίζει με χθεσινή πολυσέλιδη εγκύκλιο ο υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης.
Οι ρυθμίσεις για τα πλασματικά χρόνια αφορούν όσους θίγονται από τον νέο ασφαλιστικό νόμο (3863/10), δηλαδή όσους κατοχυρώνουν ή θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης μετά την 1/1/2011 (10.800 ένσημα - 59 έτη ηλικίας το 2011, προσαυξανόμενα κατά ένα έτος τα επόμενα χρόνια).

Αναλυτικότερα, τέσσερα πλασματικά χρόνια μπορούν να αναγνωρίσουν όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης εντός του 2011, πέντε όσοι θεμελιώνουν το 2012, έξι το 2013 και επτά το 2014 ή αργότερα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις η αναγνώριση γίνεται με ένα ποσό που αγγίζει (για την κύρια σύνταξη) τα 2.000 ευρώ ανά έτος.

Το ποσό αυτό προκύπτει με βάση το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη (33,04 ευρώ), ενώ σε άλλες περιπτώσεις το ποσό αυτό τίθεται ως κατώτατο όριο.

Η αίτηση αναγνώρισης πλασματικού χρόνου μπορεί να υποβληθεί οποτεδήποτε -ωστόσο γνώστες του συστήματος επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει λόγος να γίνει μέσα στο 2011, εάν δεν κατοχυρώνεται δικαίωμα σύνταξης στο τρέχον έτος. Ελάχιστη προϋπόθεση είναι πάντως να έχει ο ασφαλισμένος συμπληρώσει τουλάχιστον 3.600 μέρες ή 12 έτη πραγματικής ή και προαιρετικής ασφάλισης.

Οι εισφορές που έχουν καταβληθεί για αναγνώριση χρόνων δεν επιστρέφονται σε περίπτωση που δεν θεμελιωθεί δικαίωμα συνταξιοδότησης.

Για το λόγο αυτό, οι ασφαλιστικοί οργανισμοί καλούνται να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την ορθή ενημέρωση των ασφαλισμένων.

Για το χρόνο σπουδών σε ανώτερες-ανώτατες σχολές η αναγνώριση δεν μπορεί να υπερβαίνει τα επίσημα ακέραια χρόνια σπουδών της σχολής (π.χ. 4 έτη για τη Νομική, 2 για τις Παιδαγωγικές Ακαδημίες), ενώ αφαιρούνται από το παραπάνω διάστημα τα διαστήματα κατά τα οποία ο φοιτητής εργαζόταν. Για σπουδές σε ΤΕΙ διευκρινίζεται ότι λογίζεται και το διάστημα της εξάμηνης πρακτικής άσκησης που απαιτείται για την απόκτηση πτυχίου. Για τις επαγγελματικές σχολές (π.χ. πλοιάρχων, μηχανικών εμπορικού ναυτικού κ.λπ.) η εγκύκλιος περιλαμβάνει μακρύ κατάλογο των «αναγνωρισμένων», ενώ η προσμέτρηση πλασματικών χρόνων ξεκινά μετά το 17ο έτος ηλικίας.

Προϋπόθεση για όλες τις σχολές είναι να έχει ολοκληρώσει ο ασφαλισμένος τις σπουδές με απόκτηση πτυχίου, ενώ εάν έχει περισσότερα από ένα πτυχία επιλέγεται μία από τις σχολές.

Μαζί με το χρόνο στρατιωτικής θητείας για όσους υπηρέτησαν αναγνωρίζεται και ο χρόνος φυλάκισης για όσους δεν υπηρέτησαν επικαλούμενοι θρησκευτικές ή ιδεολογικές πεποιθήσεις (χωρίς όμως την έκπτωση του 30% που αφορά τους πρώτους).

Αναγνωρίζονται επίσης οι χρόνοι απεργιών και μαθητείας (stage, σχολικοί φύλακες κ.λπ.).

Ο χρόνος παιδιών αναγνωρίζεται ισότιμα για άνδρες και γυναίκες και φτάνει μέχρι τα πέντε χρόνια για τρίτεκνους και άνω. Ξεχωριστά αναγνωρίζεται ο χρόνος γονικής άδειας για ανατροφή παιδιών που εξαγοράζεται βάσει του ποσοστού εισφοράς ασφαλισμένου και εργοδότη που ισχύει σε κάθε φορέα ασφάλισης επί του 25πλασίου του ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη.

Ειδικές ρυθμίσεις ισχύουν για την αναγνώριση του χρόνου που μεσολαβεί από την απόκτηση του πτυχίου μέχρι και την απόκτηση της άδειας ασκήσεως επαγγέλματος στους ασφαλισμένους του ΤΣΜΕΔΕ, την ειδική προσαύξηση και τον Τομέα Επικουρικής ασφάλισης Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Εργων του ΕΤΑΑ και την Ειδική Προσαύξηση του Κλάδου Μονοσυνταξιούχων.

Από 2.000 ευρώ

Ποικίλλουν τα ποσά που πρέπει να καταβάλει ο ασφαλισμένος για την αναγνώριση κάθε πλασματικού χρόνου. Στην περίπτωση των χρόνων στρατιωτικής θητείας εξαρτώνται από τις αποδοχές του τελευταίου μήνα πλήρους απασχόλησης, ενώ προβλέπονται κατώτερο όριο με βάση το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη και έκπτωση 15% σε περίπτωση εφάπαξ καταβολής των ποσών.

ΘΗΤΕΙΑ

- Μισθωτός ασφαλισμένος θεμελιώνει συνταξιοδοτικό δικαίωμα στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ το έτος 2011, με αναγνώριση ενός (1) έτους στρατιωτικής υπηρεσίας. Αν οι αποδοχές του τελευταίου μήνα πλήρους απασχόλησής του πριν από την υποβολή της αίτησης αναγνώρισης ανέρχονται σε 1.100,00 ευρώ, το ποσό της εξαγοράς της στρατιωτικής υπηρεσίας, βάσει των διατάξεων του Ν. 1358/1983, θα ανέλθει σε 1.100,00 x 20% x 12 μήνες = 2.640,00 ευρώ, και μετά τη μείωσή του κατά 30% σε 1.848,00 ευρώ. Επειδή, όμως, το ποσό αυτό υπολείπεται του ποσού που προκύπτει, αν ο υπολογισμός του προβλεπόμενου ποσοστού (20%) γίνει επί του 25πλάσιου του ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη που ισχύει το 2011, θα καταβληθεί το μεγαλύτερο ποσό (ήτοι, 25 x 33,04 x 20% x 12 μήνες = 1.982,40 ευρώ).

- Αν οι αποδοχές του ασφαλισμένου στον τελευταίο μήνα πλήρους απασχόλησης ανέρχονται σε 1.500,00 ευρώ, τότε το ποσό που προκύπτει είναι:

1.500,00 x 20% x 12 μήνες = 3.600,00 ευρώ, το οποίο με την έκπτωση (30%) γίνεται 2.520,00 ευρώ.

ΣΠΟΥΔΕΣ-ΠΑΙΔΙΑ

Το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη (33,04 ευρώ) χρησιμοποιείται ως βάση για την αναγνώριση χρόνου σπουδών σε ΑΕΙ, ΤΕΙ, αναγνωρισμένα εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής, μέσες επαγγελματικές σχολές. Για την κύρια σύνταξη υπολογίζεται με το 20% επί 300 μέρες για κάθε χρόνο (δηλαδή 1982,40 ευρώ). Για την επικουρική υπολογίζεται με το 6% (594,72). Με τον ίδιο τρόπο γίνεται ο υπολογισμός για τον χρόνο παιδιών (ένα έτος-ένα παιδί, τρία έτη-δύο παιδιά, πέντε έτη-τρία και άνω), τον χρόνο που προκύπτει από τα κενά ασφάλισης και το χρόνο μαθητείας. Ισχύει έκπτωση 15% για εφάπαξ καταβολή.

ΑΣΘΕΝΕΙΑ - ΑΝΕΡΓΙΑ

Χωρίς εξαγορά αναγνωρίζονται ο χρόνος επιδότησης λόγω ασθένειας (μέχρι 300 μέρες), τακτικής ανεργίας (μέχρι 300 μέρες) και η απουσία λόγω κύησης ή λοχείας.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΔΕΙΑ - ΑΠΕΡΓΙΑ

Για αναγνώριση χρόνου εκπαιδευτικής άδειας χωρίς αποδοχές (μέχρι 2 έτη) και χρόνου απεργίας τα ποσά προκύπτουν από τα ποσοστά εισφορών ασφαλισμένου και εργοδότη που ισχύει σε κάθε φορέα ασφάλισης. Ισχύουν πάντως ως κατώτατο όριο οι μηνιαίες αποδοχές που προκύπτουν από το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη πολλαπλασιασμένο με το 25.

enet.gr

"ΓΟΛΓΟΘΑΣ" ΟΙ ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ...

«Βόμβα» μεγατόνων έριξε ο Πρόεδρος του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων Καθηγητής Ι. Κουκιάδης.

Μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, ο Πρόεδρος του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων είπε: «Το θέμα είναι πλέον αρκετά δύσκολο και δημιουργεί πολλά προβλήματα – μετά την πτώση της χρηματιστηριακής αξίας των εταιριών υπάρχει προφανώς κάποιο πρόβλημα, με αυτήν την έννοια πρέπει να βρεθεί μια εναλλακτική λύση. Μία καθυστέρηση στην αξιοποίηση; Ή ένα είδος αξιοποίησης που θα δώσει τη βέλτιστη απόδοση για το δημόσιο;»
«Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος που να μην οδηγεί σε ξεπούλημα αντί ευτελούς τιμήματος των εταιριών», συμπλήρωσε ο κ. Κουκιάδης.

Όπως είναι γνωστό, η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να προχωρήσει σε αποκρατικοποιήσεις ύψους 1,7 δις ευρώ ως το τέλος Σεπτεμβρίου και 5 δις ευρώ έως το τέλος του έτους, με απώτερο στόχο τα 50 δις ευρώ έως το 2015.

Με το Χρηματιστήριο Αθηνών όμως να υποχωρεί 30% από τις αρχές του έτους οι μετοχές πολλών κρατικών εισηγμένων εταιριών, όπως η ΔΕΗ και ο ΟΠΑΠ βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα.

Κυβερνητικά στελέχη εκφράζουν τον προβληματισμό τους, μιας και βρισκόμαστε στα μέσα Αυγούστου και δεν έχει γίνει ουσιαστικά τίποτα ώστε στο τέλος Σεπτεμβρίου να έχουν μπει στο ταμεία 1, 7 δις ευρώ. Η δήλωση Κουκιάδη εντείνει την αγωνία και τον εκνευρισμό στο κυβερνητικό στρατόπεδο, μιας και ο επικεφάλης της προσπάθειας εκφράζει δημοσίως αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα του προγράμματος σε αυτή την οικονομική συγκυρία.

metrogreece.gr

ΤΟ ΥΠΕΡΑΤΛΑΝΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ

Ιστορικό πρόσωπο που έφτασε ώς τον Καναδά ήταν ο Ηρακλής της ελληνικής μυθολογίας, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας Ηλία Μαριολάκο.

Έφτασε χίλια χρόνια πριν από τον Μεγάλο Αλέξανδρο στον Ινδό ποταμό. Πέρασε από την Αιθιοπία, έφτασε ώς τη Γροιλανδία και ίσως να πάτησε πρώτος το πόδι του στην Αμερική. Ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες της παγκόσμιας μυθολογίας- ο Ηρακλής- δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος υδραυλικός, μηχανικός και υδρογεωλόγος, όπως μαρτυρούν πολλοί από τους δώδεκα άθλους του, αλλά και ο πρώτος που έκανε πράξη την παγκοσμιοποίηση και ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας, όπως υποστήριξε χθες το βράδυ σε ομιλία του, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Ηλίας Μαριολάκος.

«Ο Ηρακλής δεν είναι ένα πρόσωπο για να διασκεδάζουν τα παιδιά. Ούτε η ελληνική μυθολογία ένα παραμύθι για έναν φανταστικό κόσμο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ηλίας Μαριολάκος. «Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό- και όχι μυθικό- πρόσωπο, ένας άγνωστος μεγάλος κατακτητής, ήρωας- ιδρυτής πόλεων, πρώτος συνδετικός κρίκος του κοινού πολιτισμικού υποστρώματος των Ευρωπαίων, του μυκηναϊκού και κατά συνέπεια του ελληνικού πολιτισμού. Και η μυθολογία είναι η ιστορία του απώτερου παρελθόντος των κατοίκων αυτού του τόπου, που πολύ αργότερα θα ονομαστεί Ελλάς».

Πρώτος στο μικροσκόπιο του καθηγητή μπήκε ο άθλος με την αρπαγή των βοδιών του Γηρυόνη, του τρικέφαλου και τρισώματου γίγαντα που ζούσε στα Γάδειρα, το σημερινό Κάντιθ της Ισπανίας, κοντά στο στενό του Γιβραλτάρ.

«Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ο Ηρακλής ταξίδεψε ώς την Ιβηρική Χερσόνησο για να φέρει μια καλή ράτσα βοδιών στην Πελοπόννησο», εξηγεί ο κ. Μαριολάκος. «Αν διαβάσουμε με προσοχή τον Στράβωνα, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. όμως, θα διαπιστώσουμε πως σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν έχει βρεθεί τόσος πολύς χρυσός, άργυρος, χαλκός και σίδηρος. Και τα βόδια δικαιολογούνται διότι υπήρχαν μαρτυρίες ότι το “κοσκίνισμα” του χρυσού από την άμμο γινόταν πάνω σε δέρματα βοδιών».

Η ίδρυση δε της πόλης από τον Ηρακλή μνημονεύεται στον θυρεό της πόλης και σήμερα. Ο Ηρακλής ολοκληρώνει τον άθλο του και συνεχίζει βόρεια προς την Κελτική και ιδρύει την Αλέσια (γνωστή και ως πόλη του Αστερίξ), το όνομα της οποίας προέρχεται από τη λέξη άλυς (= περιπλάνηση). Πόλη με στρατηγική σημασία, καθώς συνδέεται μέσω πλωτών ποταμών προς τη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό, τη Μάγχη και τη Βόρεια Θάλασσα, όπου ο Ιούλιος Καίσαρας κατατρόπωσε τους Γαλάτες. Ακόμη ιδρύει το Μονακό και την Αλικάντε – η ποδοσφαιρική της ομάδα ονομάζεται Ηρακλής.

Τι γύρευε στη Γαλατία ο Ηρακλής; «Χρυσό», απαντά ο κ. Μαριολάκος, «αφού ο Διόδωρος μας λέει πως στη Γαλατία υπάρχουν πλούσια χρυσοφόρα κοιτάσματα». Ο Ηρακλής όμως φέρεται- σύμφωνα με τον Πλούταρχο- να έφτασε και ώς την Ωγυγία που απέχει πέντε ημέρες δυτικά της Βρετανίας. «Πέντε ημέρες ισοδυναμούν με 120 ώρες. Αν η μέση ταχύτητα ενός πλεούμενου της εποχής ήταν 4 μίλια την ώρα, τότε η απόσταση είναι 890 χλμ., άρα πρόκειται για τη σημερινή Ισλανδία και συνέχισε ώς τη Γροιλανδία, ενώ το Κρόνιο Πέλαγος, που αναφέρεται, σύμφωνα με τους υπολογισμούς ταυτίζεται με τον Βόρειο Ατλαντικό»

«Για να φέρει τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων (ήτοι τον χρυσό) ο Ηρακλής από την Αίγυπτο έφτασε ώς την Αιθιοπία κι έπειτα στον Καύκασο- για να ζητήσει τη βοήθεια του Προμηθέα- και στη Λιβύη προτού επιστρέψει στις Μυκήνες»

Ο Ηρακλής έφτασε, σύμφωνα με τον καθηγητή Ηλία Μαριολάκο, ώς την Αμερική. «Στις πηγές διαβάζουμε πως εγκατέστησε ακολούθους του “ώς τον κόλπο που το στόμιό του βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας”. Ένας κόλπος μόνον καλύπτει αυτές τις προϋποθέσεις: του Αγίου Λαυρεντίου στο Τορόντο του Καναδά». Μαρτυράται δε πως έμειναν «σε νησιά που βλέπουν τον ήλιο να κρύβεται για λιγότερο από μία ώρα για 30 ημέρες»- δηλαδή στον πολικό κύκλο.

Τι γύρευε εκεί;

Η απάντηση βρίσκεται στα ευρήματα των ανασκαφών που γίνονται γύρω από τη λίμνη Σουπίριορ στο Μίτσιγκαν. Αρκεί να σκεφτείτε πως έχουν εξορυχθεί πάνω από 500.000 τόνοι χαλκού στην περιοχή, όταν στην κατ΄ εξοχήν πηγή χαλκού- την Κύπρο- εξορύχθηκαν 200.000 τόνοι.

Η εξόρυξη έγινε την περίοδο 2.450 π.Χ.- 1050 π.Χ., σταματάει ξαφνικά, όταν καταρρέει ο μυκηναϊκός πολιτισμός. Και όλα αυτά σε μια περιοχή όπου οι γηγενείς βρίσκονταν στη λίθινη εποχή!


elliniko arxeio

ΕΙΠΑΝ....

Εάν αλλάξεις τον εαυτό σου, θα αλλάξεις τον κόσμο σου.
Εάν αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου, τότε θα αλλάξουν οι ενέργειές σου, αλλά και το πώς αισθάνεσαι.
Και με αυτόν τον τρόπο ο κόσμος γύρω σου θα αλλάξει.
Όχι μόνο γιατί πλέον θα βλέπεις το περιβάλλον σου μέσω νέων «φακών» σκέψης και συναισθημάτων, αλλά και γιατί η αλλαγή μέσα σου μπορεί να σου επιτρέψει να αναλάβεις δράση με τρόπους που δεν είχες ποτέ φανταστεί.
Mahatma Gandhi

ΑΝΟΙΞΕ ΤΗ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ ΦΙΔΙ

Άνοιξε τη βρύση και βγήκε φίδι... Στην Αφροξυλιά Ναυπακτίας...
Στην Αφροξυλιά όπως αποκάλυψε στο δελτίο του Lepanto ο Σωτήρης Καρέλλης κάτοικος της περιοχής άνοιξε την παροχή του νερού γιατί είχε βουλώσει αντικρίζοντας με μεγάλη έκπληξη ένα σφηνωμένο φίδι.
Οι κάτοικοι της Αφροξυλιάς φοβούνται να πιουν πλέον νερό από την βρύση τους . Επίσης στο δελτίο ειδήσεων του Lepanto δήλωσαν πως δεν θα πληρώσουν ξανά λογαριασμό νερού ζητώντας από τους υπεύθυνους της ΔΕΥΑΝ να λάβουν τα μέτρα τους και να φροντίζουν για την υγεία των πολιτών.
nafpaktianews.gr

ΞΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ....Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ.

Κάισα Εκις Εκμαν ξένη δημοσιογράφος "Δεν νομίζω ότι έχω βρεθεί παλιότερα σε χώρα όπου όλοι μα όλοι που συνάντησα να συμφωνούν...." Διαβαστε το αρθρο, ολοκληρο !

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου 2011 στην σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter, ναυαρχίδας του σουηδικού τύπου, και περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα αντικειμενικά, κόντρα στην κυρίαρχη προπαγάνδα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ (και των σουηδικών ΜΜΕ δυστυχώς μεταξύ αυτών).


Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση.

Η Κάισα Έκις Έκμαν επισκέφτηκε μια παρεξηγημένη χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο, όπου όλοι συμφωνούν μεταξύ τους.

Πώς θα νιώθαμε αν όλα όσα μας ανήκαν πουλιόνταν για να ξεπληρώσουμε δάνεια από τα οποία δεν είδαμε ποτέ όφελος;
Αν οι μισθοί μας μειώνονταν στο μισό και τα λεφτά πήγαιναν κατευθείαν σε ξένες τράπεζες;
Και αν εμείς, ενώ προετοιμαζόμασταν να ζήσουμε στο όριο διαβίωσης, ως επιστέγασμα όλων αποκαλούμασταν τεμπέληδες και κακομαθημένοι;


Αν κάποιος εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση, μπορεί να αποκτήσει μια ιδέα πώς είναι να είσαι Έλληνας αυτή τη στιγμή.
Έχω μόλις επιστρέψει από την Ελλάδα. Σε μία χώρα που βρίσκεται σε κρίση επικρατεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Μια καχεξία και απελπισία, αναμεμιγμένη με την πολιτική αφύπνιση που ακολουθεί μεγάλα γεγονότα και προκαλεί ευφορία.
Ξαφνικά, οι χαμηλοί μισθοί και η δυσκολία πληρωμής των λογαριασμών, από ατομικό πρόβλημα του καθενός, απέκτησαν κοινό πολιτικό περιεχόμενο.
Ορισμένοι σκέφτονται να μεταναστεύσουν. Άλλοι να ρίξουν την κυβέρνηση.
Μια αναγκαία αντιασφυξιογόνα μάσκα κρέμεται σε πολλά σπίτια, ως ανάμνηση των διαδηλώσεων των 28 και 29 Ιούνη, οπότε το κοινοβούλιο υπερψήφισε το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα.
Δεν νομίζω ότι έχω βρεθεί παλιότερα σε χώρα όπου όλοι μα όλοι που συνάντησα να συμφωνούν.
Είναι όλοι αγανακτισμένοι με το ευρώ, με τη Γερμανία, με την κυβέρνησή τους και με τους εαυτούς τους που την ψήφισαν. Ύστερα από μια βδομάδα στην Αθήνα, μπορώ να πω ότι αν ήμουν Ελληνίδα, θα ήμουν κι εγώ αγανακτισμένη.


Αυτά που μαθαίνουμε για την Ελλάδα από τις σουηδικές εφημερίδες είναι πάνω κάτω ότι οι Έλληνες δουλεύουν πολύ λίγο και αμείβονται πολύ καλά.
Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας μας, Άντρες Μπόρι, έχει δηλώσει ότι «οι Έλληνες βγαίνουν στη σύνταξη στα 40».
Στο άρθρο «Ερωτήσεις και Απαντήσεις για την Ελλάδα» της 17/6 στην Dagens Nyheter γραφόταν ότι οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί κατακόρυφα». Η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ έκανε έκκληση στους Έλληνες να δουλεύουν περισσότερο και να μην κάνουν τόσο πολύ καιρό διακοπές.
Όλα αυτά καρυκευμένα με τη συνηθισμένη μπούρδα περί ενός τεράστιου και μη αποτελεσματικού κράτους. Τώρα θα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση και θα τους δανείσει ακόμα περισσότερα χρήματα, αυτό θα μπορούσε να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα, άρα γιατί διαμαρτύρονται;

Τι τραγικός αχταρμάς παραπληροφόρησης! Και τι τραγική έλλειψη αλληλεγγύης προς μία χώρα που οφείλουμε τώρα να υποστηρίξουμε!

Οι Έλληνες εργάζονται τις περισσότερες ώρες στην...
Ευρώπη – 42 ώρες τη βδομάδα σύμφωνα με τη Eurostat, την στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα είναι 803 ευρώ. Το πραγματικό όριο ηλικίας δεν είναι τα 40 χρόνια, όπως ισχυρίζεται ο Άντερς Μπόρι, αλλά τα 61,4.


Πρόκειται δηλαδή για έναν από τους πιο σκληρά εργαζόμενους και ταυτόχρονα πιο χαμηλά αμειβόμενους λαούς της Ευρώπης.

Όμως έχουν μια χώρα που εξαρτάται από τον τουρισμό και όχι από κάποια αμιγώς δικιά της μεγάλη παραγωγή. Και μια χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο. Όπου ο κόσμος δεν εμπιστεύεται το κράτος ενώ το κράτος δεν παρέχει στους πολίτες του ούτε τις βασικές κοινωνικές υπηρεσίες. Και το οποίο, ως επιστέγασμα όλων, βρίσκεται στη θηλιά του ευρώ.

Κάθε εθνικό νόμισμα μπορεί να παρομοιαστεί με ένα ρούχο. Κάθε χώρα φορούσε μέχρι πρότινος το ρούχο που της ταίριαζε. Μπορούσε να το στενέψει και να το φαρδύνει αν ήταν ανάγκη. Για παράδειγμα, μπορούσε να υποτιμήσει το νόμισμά της σε περίοδο κρίσης, ή να αυξομειώνει τα επιτόκια ανάλογα με τι ανάγκες της.

Όταν όμως εισήχθη το ευρώ, όλες οι χώρες έπρεπε ξαφνικά να φορέσουν τα ίδια ρούχα. Μόνο που τα μέτρα των ρούχων πάρθηκαν για να ταιριάζουν σε ορισμένες μόνο χώρες – όπως τη Γερμανία και τη Γαλλία. Για άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα, το εν λόγω κουστούμι δεν ταίριαζε.

Η Ελλάδα κυβερνάται για δεκαετίες από δύο «δυναστείες» – τη συντηρητική Νέα Δημοκρατία και το σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ, με δύο οικογένειες στην κορυφή, μία στο κάθε κόμμα. Και οι δύο κυβερνήσεις έχουν πάρει μεγάλα δάνεια, αλλά λίγοι ξέρουν τι δρόμο πήραν τα χρήματα των δανείων. Πολλά από αυτά έχουν εξαφανιστεί στη διαφθορά και σε σκοτεινά συμβόλαια.


Λέγεται ότι η κατασκευή ενός δρόμου στην Ελλάδα κοστίζει πολύ περισσότερο απ’ ότι στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς παρεμβάλλονται πάρα πολλοί μεσάζοντες.

Ο λαός δεν θέλει να πληρώνει φόρους μιας και δεν παίρνει τίποτα ως ανταπόδοση από το κράτος.

Ένα μεγάλο μέρος των φορολογικών εσόδων πηγαίνει στη στήριξη μιας κρατικής γραφειοκρατίας που υπάρχει για να εξυπηρετεί μόνο τον εαυτό της.


Ταυτόχρονα οι βασικές κοινωνικές υπηρεσίες αποτελούν πονεμένη ιστορία για τον κόσμο. Ένας ασθενής πρέπει να πληρώσει φακελάκι στο γιατρό για να τον φροντίσει, ενώ οι Έλληνες μαθητές χρειάζονται ιδιαίτερα μαθήματα για να ανταποκριθούν στις σχολικές εξετάσεις. Και μέσα σ’ όλα αυτά, ήρθε η οικονομική κρίση το 2008. Η Ελλάδα, η οικονομία της οποίας εξαρτάται από τον τουρισμό, επλήγη ακόμα πιο σκληρά.

Υπό άλλες συνθήκες, η κυβέρνηση θα μπορούσε να υποτιμήσει το εθνικό νόμισμα για βγει η χώρα από την κρίση. Όμως μετά την εισαγωγή του ευρώ, κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Η Ελλάδα περιορίζεται από το κουστούμι της το οποίο δεν μπορεί να βγάλει. Κι έτσι το κουστούμι καταστρέφεται – μόνο που αυτό δεν επιτρέπεται να συμβεί, καθώς το ίδιο φοράνε και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι προτιμότερο λοιπόν να πετσοκοφτεί αυτός που το φοράει.

Αυτό ονομάζεται «εσωτερική υποτίμηση» και σημαίνει απλά ότι αντί να υποτιμηθεί η αξία του νομίσματος περικόπτεται το εισόδημα του λαού.
Κατ’ απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι Έλληνες κρατικοί γραφειοκράτες έβαλαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο.
Οι μισθοί θα συμπιεστούν και μεγάλα τμήματα γης θα ιδιωτικοποιηθούν. Παραλίες, αεροδρόμια, εθνικές οδοί και κατά το ήμισυ όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις θα ξεπουληθούν.

Στην πλατεία Συντάγματος κυκλοφορεί μια φήμη ότι η Ακρόπολη θα εξαγοραστεί από μια γερμανική εταιρεία.

Έμενα στο σπίτι κάποιων νέων που ανήκουν στη «γενιά των 700 ευρώ». Σύντομα θα μεταμορφωθούν στη «γενιά των 500 ευρώ». Είναι στην ηλικία μου – 30 χρονών και πάνω – όχι τόσο νέοι τελικά, όμως νιώθουν πιο νέοι απ’ ότι είναι καθώς ακόμα αναρωτιούνται τι θα κάνουν στο μέλλον. Κανείς τους δεν έχει παιδιά. Το να κάνουν παιδιά είναι κάτι αδιανόητο γι’ αυτούς. Είναι μορφωμένοι, έχουν πολλά χρόνια πανεπιστημιακών σπουδών στο ενεργητικό τους, όμως δουλεύουν ευκαιριακά ως διακοσμητές γάμων. Ο ασφαλέστερος τρόπος να βρουν μια σταθερή δουλειά ήταν παλιότερα δια μέσου του κράτους, όμως αυτό πρόκειται τώρα να αλλάξει. Η κατάσταση αυτή δεν είναι εντελώς άγνωστη· το ίδιο ισχύει για τη γενιά μας σε όλη την Ευρώπη. Μόνο που στην Ελλάδα συμπιέζονται επιπλέον οι μισθοί μέχρι το κατώτερο όριο, με πρόσχημα την κρίση.

Στην πλατεία Συντάγματος διοργανώνεται κάθε απόγευμα συνέλευση. Όταν βρέθηκα εκεί στα μέσα του Ιούλη, ο αρχικός ενθουσιασμός είχε κάπως υποχωρήσει. Οι συμμετέχοντες δεν ήταν πια χιλιάδες, παρά εκατοντάδες. Ο καθένας μπορούσε να πάρει το λόγο και να μιλήσει ενώ τα θέματα ήταν διάφορα: από προτάσεις για γενική απεργία μέχρι εκκλήσεις να μην κλέβονται αντικείμενα από τους συγκεντρωμένους στην πλατεία.

Ορισμένες ελληνικές λέξεις στριφογυρίζουν επίμονα στο μυαλό μου. Μία από αυτές είναι ο «Ισημερινός», που Σημαίνει Εκουαδόρ. Ο πρόεδρος του Εκουαδόρ, Ραφαέλ Κορέα, ήταν ένας μεγάλος ήρωας για την πλατεία. Τρεις στους τέσσερις Έλληνες επιθυμούν η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα του Εκουαδόρ και της Αργεντινής: να κηρύξει στάση πληρωμών του χρέους.

Ένας στους τέσσερις θέλει να φύγει η χώρα από το ευρώ. Αυτό που πρέπει να καταλάβει κανείς είναι ότι οι Έλληνες δεν είναι εξοργισμένοι με ένα αναγκαίο κακό – παρά με ένα μη αναγκαίο κακό.

Το πακέτο στήριξης που δόθηκε στην Ελλάδα δεν επιλύει την κρίση, παρά αναγκάζει τη χώρα να βυθιστεί βαθύτερα σ’ αυτήν.
Αντί να γίνουν επενδύσεις στην ύπαιθρο, να φτιαχτεί κάποια παραγωγή που να μην βασίζεται στον τουρισμό, να χτιστεί κράτος πρόνοιας και να γεμίσει ο λαός αισιοδοξία, περικόπτονται τα εισοδήματα του κόσμου.
Το ΔΝΤ, διαβόητο για τις πολιτικές λεηλασίας του στον τρίτο κόσμο, τα μάζεψε και έφυγε από τη Λατινική Αμερική. Τώρα κατασπαράσσει τα άκρα της Ευρώπης. Θα το αφήσουμε αυτό να συμβεί;

Κάισα Έκις Έκμαν

ΕΙΣΑΣΤΕ ΞΕΦΤΙΛΕΣ ! ! !

Ανοιχτή επιστολή του Δημήτρη Ιατρόπουλου στους «Πνευματικούς Ανθρώπους» του τόπου

Ποιος μικροαστικός σεισμός ταρακούνησε ωφελιμιστικά την κρανιακή σας κάψα, ω «πνευματικοί άνθρωποι» αυτής εδώ της πατρίδας, (αν τη θεωρείτε ακόμα πατρίδα την Ελληνίδα Γη) και το βουλώσατε;

Ποιος υπαρξιακός πανικός σας πέταξε στην άκρη των γεγονότων, την ώρα ακριβώς που Εσείς, πρώτες και πρώτοι, έπρεπε να μιλήσετε, να εκραγείτε, να ειδοποιήσετε, να οδηγήσετε;

Ποιος μίζερος λογαριασμός ατομικού μικροσυμφέροντος, άραξε μπροστά απ το χαρτί σας, το τελάρο σας, την κινηματογραφική σας μηχανή, τον υπολογιστή σας, το καμαρίνι σας, το βεστιάριό σας, τα σενάριά σας, τα θεατρικά σας έργα, τα αδημοσίευτα ή δημοσιευμένα σας ποιήματα, τα χίλια μύρια καλλιτεχνικά και πνευματοειδή σας τερτίπια, με τα οποία τόσα χρόνια ισχυρίζεστε ότι παράγετε πολιτισμό;

Που είναι η φωνή σας μωρέ; Πού είναι ο Λόγος σας, γραφτός, προφορικός, έστω κι ένας απλός Λόγος της Τιμής δεν χτύπησε την πόρτα της μαραγκιασμένης σας ψυχής, όπως θα σας έλεγε αν ζούσε ακόμα ο Σεφέρης;

Μια φούχτα άνθρωποι μείναμε μονάχοι μας, δε λέω ονόματα, τα ξέρουν όλοι πια, μια φούχτα κλαρίτες ξεμείναμε, με την κάπα μας κρεμασμένη στην αλυγαριά, να σύρουμε φωνή.

Κι εσείς, κουτσομπολεύετε στα εκδοτικά σας καφενεδάκια, στα κοσμικά σας μπαράκια, στους διαδρόμους των εφημερίδων με τα κυριακάτικα «ένθετα Τέχνης και Πολιτισμού», τα λέτε τηλεφωνικά από σπίτι σε σπίτι και χαζογελάτε..

Ότι εμείς οι πέντε-δέκα, πάει πια, «καήκαμε» στο «καινούριο» ΔουΝουΤουΕλλαδιστάν, δεν θα έχουμε προφανώς στον ήλιο μοίρα, έτσι δε λέτε;

Και σερνόσαστε ακκιζόμενοι στην θλιβερή μιζέρια σας και τολμάτε ακόμα να κυκλοφορείτε ανάμεσά μας;

Το ξέρετε πως μόλις περάσει η πρώτη μπόρα του πολιτικού γιαουρτιού, η επόμενη ομάδα που θα μαζέψει τη ροχάλα της αγανακτισμένης, προδομένης και εξαγριωμένης νεολαίας, θα είσαστε εσείς;

Η κατάντια σας θα γεμίσει με πελατεία τους ψυχίατρους, έτσι που κρυφτήκατε στα λαγούμια του σέχταρ σας..

Πώς τολμάτε και αποπειράστε ακόμα να «δημιουργείτε», αν αυτό το ρήμα είναι πλέον ικανό να φιλοξενήσει τον πανικόβλητο φιλοτομαρισμό σας;

Για ποιους «παράγετε πολιτισμό»; Ποιος να σας πλησιάσει, τι να σας κάνουμε, τι να μας πείτε, αφού το πρώτο απ όλα που έπρεπε να πείτε, ένα ΟΧΙ απέναντι στη Νέα Άλωση που επιχειρείται, δεν τολμήσατε να το ξεστομίσετε;

Είσαστε Ανάξιοι της Πατρίδας!

Αντί να βγείτε, με ομαδικές διαμαρτυρίες, με ψηφίσματα, με προσωπικές παρουσίες, με δυνατή αντιστασιακή κραυγή, να δηλώσετε παρούσες και παρόντες, εσείς κρυφτήκατε ακόμα πιο βαθιά στον υπόνομο της δειλής σας προσωπικής τραγωδίας, περιμένοντας τις «εξελίξεις»!

Περιμένοντας να κατακαθίσουν τα πράγματα και να ξαναβγείτε σαν τα σαλιγκάρια μετά απ τη βροχή, να γλείψετε τους καινούριους «άρχοντες», όποιοι και να είναι, Έλληνες προδότες, ή εισαγόμενοι «διαιτητές»,δεν σας νοιάζει, αρκεί να προσκυνήσετε ως επιτυχημένοι σφουγγοκωλάριοι, τον επόμενο «αυθέντη».

Για τίποτε επιχορηγήσεις, για κανένα «πρόγραμμα» απ’ τις Ευρώπες, για κάνα μηχανισμό ψευτοπροβολής από κάποιο δήθεν «Υπουργείο Πολιτισμού του Πολυπολιτισμικού Πολίτη», που θα στηθεί για ξεκάρφωμα, στην καινούρια «ελλαδίτσα» που μαγειρεύουν, τα τομάρια της παγκόσμιας συμμορίας.

Με ενοχλεί που τα ξέρατε όλα, που κανείς δεν σας έπιασε στον ύπνο, που είχατε τις πληροφορίες εδώ και αρκετά χρόνια, και κάνατε όλες και όλοι το κορόιδο!

Με τρομάζει ότι πέρασε ο Σικελιανός από την πόρτα της ψυχής σας, τραντάζοντας το πνευματικό σας σεράι με το «Ηχήστε σάλπιγγες» και τον κλείσατε απέξω!

Την παλιά εκείνη μαγνητοταινία με τη δήλωση του Σεφέρη και τη σιωπηλή κηδεία του, την πετάξατε στο τζάκι σας να καεί μαζί με τα παραμύθια-φούμαρα που ταΐσατε τη γενιά μου και τις επόμενες, για «πνευματική άνοιξη», για «λόγο ελληνικό», για «πολιτισμική επανάσταση και δράση».

Τους χιλιάδες άγνωστους ήρωες και τους νεκρούς ποιητές των αγώνων της ιστορίας αυτής της χώρας, τι τους κάνατε; Πήγατε και κατουρήσατε στους τάφους του Περικλή Γιαννόπουλου, του Λορέντζου Μαβίλη και του Γιώργου Σαραντάρη, με τη βρώμικη υστερία του πανικού σας, δειλές και δειλοί!

Υπάρχουν ξέρετε, δύο τρόποι που φεύγει απ’ αυτή τη ζωή ένας άνθρωπος: Ή αφήνοντας την τελευταία του πνοή, ή την τελευταία του πορδή.

Εσείς, αυτές τις ιερά δύσκολες μέρες που περνάει η πατρίδα μου, βγάλατε οριστικά εισιτήριο για να αναχωρήσετε με τον δεύτερο τρόπο.

Όσες και όσοι, δεν βγαίνετε να κατατεθείτε επώνυμα, υπεύθυνα και δημόσια, γι αυτό που συμβαίνει στον τόπο μας, είσαστε Ανάξιοι της Ελλάδας.

Είσαστε Ξεφτίλες!