ΣΤΟΝ ΒΟΛΟ ΚΑΤΑΡΓΗΣΑΝ ΤΟ ΕΥΡΩ

Ο Χρήστος Παπαϊωάννου παρακολουθεί τις συναλλαγές του µε ΤΕΜ στον φορητό του υπολογιστή. Είναι ένα από τα 200 µέλη του Δικτύου ανταλλαγής στη Μαγνησία που χρησιµοποιούν µια εναλλακτική µονάδα αντί του ευρώ

Δεν αλλάζει χέρια. Δεν τυπώνεται σε χάρτινη µορφή ούτε κόβεται σε νόµισµα. Οι κάτοχοί της όµως τη χρησιµοποιούν ως µέσο για να αγοράσουν και να πουλήσουν. Από το περασµένο καλοκαίρι, στις γειτονιές του Βόλου, οι συναλλαγές δεν γίνονται αποκλειστικά µε ευρώ. Η οικονοµική κρίση και η έλλειψη ρευστότητας γέννησαν ένα δίκτυο ανταλλαγών και µια νέα µονάδα: την ΤΕΜ.

Ονοµάζεται Τοπική Εναλλακτική Μονάδα και, σύµφωνα µε τους δηµιουργούς της, έχει θεωρητικά ίση αξία µε το ευρώ, αλλά όχι την ίδια δύναµη κατανάλωσης έξω από το Δίκτυο. «Δεν είναι νόµισµα ούτε υπάρχει ανταγωνιστικά στο ευρώ. Είναι µια µονάδα που αντιπροσωπεύει την αξία των ανταλλαγών που κάνουµε µεταξύ µας», λέει ο κοινωνιολόγος Γιάννης Γρηγορίου, ένα από τα πρώτα µέλη του Δικτύου.

Η ΤΕΜ χρησιµοποιείται στη Μαγνησία, στο Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης που ξεκίνησε τον περασµένο Ιούνιο.

Από µια παρέα φίλων το Δίκτυο µεγάλωσε και έφτασε τα 50 µέλη µέσα σε έναν µήνα και σήµερα φτάνει τα 200. Για να συµµετάσχει κάποιος, απαιτείται φωτοτυπία της αστυνοµικής ταυτότητας. Με την εγγραφή, το Δίκτυο του δίνει πίστωση 300 ΤΕΜ (χωρίς την επιβάρυνση τόκου), τις οποίες µπορεί να ξοδέψει στις υπηρεσίες ή τα προϊόντα που προσφέρουν τα υπόλοιπα µέλη. Ο λογαριασµός του καθενός και οι συναλλαγές καταγράφονται σε ηλεκτρονική βάση δεδοµένων. Στην ίδια ιστοσελίδα τα µέλη καταχωρίζουν αγγελίες για προσφορά υπηρεσιών και προϊόντων. Όποιος δεν έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο εξυπηρετείται µε κουπόνια (εντολές πληρωµής).

Μεταξύ των µελών υπάρχουν αγρότες, υδραυλικοί, δικηγόροι, λογιστές, ηλεκτρολόγοι, ένας καρδιολόγος, µια οµοιοπαθητικός και ένας ιδιοκτήτης καταστήµατος οπτικών. Όπως εξηγεί ο κ. Γρηγορίου, τα καταστήµατα ή οι επιχειρηµατίες ζητούν από µέλη του Δικτύου ένα µέρος της τιµής σε ευρώ και το υπόλοιπο σε ΤΕΜ, καθώς έχουν να καλύψουν το κόστος παραγωγής, τον ΦΠΑ και την προµήθεια σε ευρώ. «Για παράδειγµα, στο µαγαζί µε τα οπτικά, για έναν σκελετό γυαλιών αξίας 100 ευρώ ο ιδιοκτήτης θα ζητήσει από τον πελάτη 70 ευρώ και 30 ΤΕΜ. Σαν να του κάνει έκπτωση. Έπειτα θα κόψει απόδειξη για 70 ευρώ», λέει ο κ. Γρηγορίου.

Η ΤΕΜ µπορεί, σύµφωνα µε τους κατόχους της, να αναστήσει την τοπική αγορά. Όπως λένε, εξοικονοµούν ευρώ που έπειτα τα διαθέτουν εκτός Δικτύου. Παράλληλα δίνουν αγοραστική δύναµη σε ανέργους. Ο Θοδωρής Μαυρίδης είναι ένας από αυτούς. Πενήντα τριών ετών, ηλεκτρολόγος, χωρίς δουλειά εδώ και οκτώ µήνες. Έλαβε τις πρώτες του ΤΕΜ κάνοντας µια ηλεκτρολογική εργασία και σχεδιάζει να τις ξοδέψει στην αγορά αγροτικών προϊόντων. «Αισθάνομαι ελεύθερος. Δεν µε δεσμεύει το ευρώ», λέει.

Για τον βελονιστή Ευριπίδη Σιούρα η ΤΕΜ είναι µια µονάδα ανταλλαγής, «όχι µέσο δύναµης όπως τα κλασικά νοµίσµατα». Στόχος της Μαιρίτας Χούπη, µέλους του Δικτύου, είναι να γίνονται όσο το δυνατόν περισσότερες συναλλαγές µε ΤΕΜ. Με το µεγαλύτερο µέρος της σύνταξής της καλύπτει σήµερα παλιότερά της δάνεια. Συγκέντρωσε τις δικές της ΤΕΜ βοηθώντας µια γυναίκα µε αναπηρία. «Φτωχός δεν είναι όποιος δεν έχει χρήµατα, αλλά όποιος δεν έχει να προσφέρει κάτι. Αυτή είναι η φιλοσοφία µας», λέει.

Η ΤΕΜ χρησιµοποιείται µόνο στο Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης Καλύπτει ανάγκες, όχι την επιβίωση
Ακόµα κι αν φτάνει σήµερα τα 200 µέλη, το Δίκτυο βρίσκεται σε εµβρυϊκό στάδιο. Μπορεί να καλύψει κάποιες ανάγκες, αλλά όχι και να εξασφαλίσει την επιβίωση. Το ενοίκιο, οι λογαριασµοί, η τροφή και η βενζίνη αγοράζονται και πωλούνται σε ευρώ, όχι σε εναλλακτικές µονάδες. Κάποια µέλη του Δικτύου δυσκολεύονται να συγκεντρώσουν ΤΕΜ, αφού τα δικά τους επαγγέλµατα δεν έχουν µεγάλη ζήτηση. ο κ. Γρηγορίου, ως κοινωνιολόγος, αντιµετωπίζει αυτό το πρόβληµα. Γι’ αυτό ενισχύει τον ηλεκτρονικό λογαριασµό του σε ΤΕΜ συµµετέχοντας σε χειρωνακτικές εργασίες, επισκευές ή βαψίµατα.

Εκδίδουν και τοπικά νοµίσµατα µε σταθερή ισοτιµία µε το ευρώ

Δίκτυα σαν κι αυτό λειτουργούν εδώ και χρόνια στο εξωτερικό. Στη Γερµανία έχουν προχωρήσει ένα βήµα παραπέρα και εκδίδουν τοπικά νοµίσµατα. Ένα από τα πιο επιτυχηµένα εσωτερικά νοµίσµατα είναι το chiemgauer στη Βαυαρία µε σταθερή ισοτιµία ένα προς ένα µε το ευρώ. Εµπνευστής του είναι ένας καθηγητής λυκείου, ο Κρίστιαν Γκέλερι. Το chiemgauer δηµιουργήθηκε το 2003 και σήµερα χρησιµοποιείται ως µέσο συναλλαγής µεταξύ 3.000 ατόµων και 600 επιχειρήσεων. Τυπώνεται σε νοµίσµατα των 2, 5, 10, 20 και 50. Φέρουν ταινία ασφαλείας, υδατογράφηµα και ιριδίζουσα λωρίδα για να µην είναι εύκολη η αντιγραφή τους. Μπορεί κανείς να τα ανταλλάξει µε ευρώ σε 50 διαφορετικά σηµεία, µε προµήθεια 3% που καταλήγει ως δωρεά σε κάποια µη κυβερνητική οργάνωση. Όπως µας λέει ο κ. Γκέλερι, οι πολίτες φορολογούνται για το εισόδηµά τους στο παράλληλο νόµισµα. Αν και µόνο η κεντρική τράπεζα έχει δικαίωµα να εκδίδει νόµισµα, ο γερµανός δάσκαλος λέει ότι οι αρχές της χώρας «ανέχονται το chiemgauer επειδή κυκλοφορεί σε µια περιορισµένη γεωγραφικά περιοχή και καλύπτει ένα µικρό µέρος των συναλλαγών. Θα το εκδίδαµε ακόµα κι αν δεν είχε µπει η χώρα µας στο ευρώ. Για εµάς είναι ένα εργαλείο στήριξης της τοπικής αγοράς. Είναι µέσο ανάπτυξης. Στόχος µας παραµένει το 50% των τοπικών συναλλαγών να γίνεται µε το δικό µας νόµισµα».

Οι υποστηρικτές του chiemgauer αναφέρουν ότι από την εµφάνισή του έχει ενισχυθεί η τοπική οικονοµία. Τα καταστήµατα προτιµούν πλέον παραγωγούς της περιοχής και ο κ. Γκέλερι εκτιµά ότι στο µέλλον θα πέσουν και οι τιµές τους σε σχέση µε τα εισαγόµενα αγαθά αφού θα αυξηθεί η ζήτησή τους.

Κοινωνίες σε απομόνωση

Ο Γκέρχαρντ Ρεσλ, καθηγητής Οικονοµικών στο Πανεπιστήµιο του Ρέγκενσµπουργκ, έχει µελετήσει τα δεκάδες τοπικά νοµίσµατα που κυκλοφορούν στη Γερµανία. Όπως γράφει σε µια ανάλυσή του, «συστήµατα σαν κι αυτά οδηγούν τις τοπικές κοινωνίες σε αποµόνωση. Εµποδίζουν το εµπόριο µε άλλες περιοχές, που είναι βασικό κοµµάτι για την ανάπτυξη της τοπικής οικονοµίας».

Από τα πιο επιτυχηµένα εσωτερικά νοµίσµατα είναι το chiemgauer στη Βαυαρία, το οποίο έχει ισοτιµία ένα προς ένα µε το ευρώ.

«Αγκάθι» η φορολογική νοµιµότητα των συναλλαγών

Αντίστοιχες πρωτοβουλίες για τη δηµιουργία µονάδων ανταλλαγής ή νοµισµάτων που κυκλοφορούν παράλληλα µε το εθνικό εγείρουν συχνά ερωτήµατα για τη φορολογική τους νοµιµότητα. Στη Μαγνησία κόβονται αποδείξεις για τις συναλλαγές σε ευρώ, όχι για όσες γίνονται σε ΤΕΜ.

Οι φορολογικές αρχές της Αυστραλίας εξέτασαν αντίστοιχα δίκτυα στη χώρα τους το 1991 και έκριναν ότι για φιλικές συναλλαγές που δεν αφορούν επαγγελµατικές δραστηριότητες δεν τίθεται ζήτηµα φορολόγησης. Ωστόσο, όταν κάποιος προσφέρει υπηρεσίες ή προϊόντα µέσα από την επιχείρησή του, είναι ελεγχόµενος φορολογικά.

Σύµφωνα µε έναν από τους όρους συµµετοχής στο ∆ίκτυο της Μαγνησίας, «τα µέλη έχουν την αποκλειστική ευθύνη σχετικά µε τις πιθανές υποχρεώσεις τους προς την Εφορία που προκύπτουν από τις συναλλαγές που πραγµατοποιούν µε άλλα µέλη του δικτύου».

Και σε άλλες πόλεις. Ήδη πολίτες από την Αθήνα, την Κατερίνη και τη Λαµία έχουν προσεγγίσει το ∆ίκτυο στον Βόλο και σκέφτονται να ξεκινήσουν κάτι αντίστοιχο στα δικά τους µέρη.

«Μας ενδιαφέρει να δώσουµε πρακτικές λύσεις στην οικονοµική κρίση», λέει ο κ. Γρηγορίου. «∆εν θέλουµε ούτε να προκαλέσουµε ούτε να εντυπωσιάσουµε. Ακόµα είµαστε στην αρχή της προσπάθειας.

Η ιδέα µας βασίζεται στην ανταλλακτική οικονοµία όπως τη ζήσαµε στα χωριά. ∆εν είναι τίποτα περισσότερο».
Η ανταλλακτική οικονοµία φαίνεται πως κερδίζει φίλους και εκτός Μαγνησίας, καθώς το σκέφτονται και στην Αθήνα.

ΠΗΓΗ ΟΛΥΜΠΙΟΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΟΥΚΟΥΣΙΜΑ

Η παρακάτω επιστολή γράφτηκε από τον Βιετναμέζο μετανάστη Ha Minh Thanh, ο οποίος εργάζεται ως αστυνόμος στη Φουκουσίμα, και εστάλη σε έναν φίλο του στην πατρίδα του. Δημοσιεύθηκε στο New America Media στις 19 Μαρτίου.

Τα σχόλια πραγματικά περισσεύουν…

Αδελφέ μου,



Πώς είσαι εσύ και η οικογένειά σου; Τις τελευταίες μέρες εδώ όλα είναι ένα χάος. Όταν κλείνω τα μάτια μου, βλέπω νεκρά σώματα. Όταν τα ανοίγω, βλέπω πάλι νεκρά σώματα. Πρέπει όλοι μας να δουλεύουμε 20 ώρες την ημέρα. Θα ήθελα η κάθε μέρα να είχε 48 ώρες, για να συνεχίζουμε να βοηθάμε και να σώζουμε τον κόσμο. Είμαστε χωρίς νερό και ηλεκτρικό, και τα αποθέματα φαγητού έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Και με το που καταφέρνουμε να μετακινήσουμε τους πρόσφυγες από το ένα σημείο στο άλλο, έρχονται καινούργιες διαταγές να τους πάμε ακόμα παραπέρα.

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη Φουκουσίμα, περίπου 25 χλμ μακριά από το πυρηνικό εργοστάσιο. Έχω τόσα πολλά να σου πω, που αν τα έγραφα είμαι σίγουρος ότι θα έβγαινε ολόκληρο μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις και συμπεριφορές σε στιγμές κρίσης.

Ο κόσμος έχει παραμείνει ήρεμος. Η αίσθηση αξιοπρέπειας και σωστής συμπεριφοράς που έχουν είναι πολύ καλή, γι’ αυτό και τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο θα μπορούσαν να είναι. Αλλά σε μια εβδομάδα από τώρα, δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα είμαστε ακόμη σε θέση να πρσφέρουμε προστασία και τάξη. Άνθρωποι είναι κι αυτοί. Κι όταν η πείνα και η δίψα ξεπεράσουν την αξιοπρέπεια, τότε θα κάνουν, δεν ξέρω, αυτό που θα πρέπει να κάνουν. Η κυβέρνηση προσπαθεί να στείλει προμήθειες μέσω αέρος, τροφή και φάρμακα, αλλά είναι σαν να ρίχνεις μια χούφτα αλάτι στον ωκεανό.

Αδελφέ μου, μου έτυχε και κάτι πραγματικά συγκινητικό, με ένα μικρό Ιαπωνεζάκι, που έδωσε σε μένα τον ενήλικα μάθημα ζωής για το πως να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος.

Χθές το βράδυ, με έστειλαν σε ένα σχολείο να βοηθήσω μια φιλανθρωπική οργάνωση να μοιράσει φαγητό στους πρόσφυγες. Η ουρά ήταν στριφογυριστή και τεράστια. Κάποια στιγμή εντόπισα ένα μικρό αγόρι, περίπου 9 ετών. Φορούσε ένα T-shirt και ένα σορτσάκι. Το κρύο όλο και μεγάλωνε, και το αγοράκι ήταν ακριβώς στο τέλος της ουράς. Σκέφτηκα ότι μέχρι να έρθει η σειρά του, δεν θα έχει μείνει καθόλου φαγητό. Πήγα κοντά του και του μίλησα. Μου είπε ότι ήταν στο σχολείο όταν έγινε ο σεισμός.

Ο πατέρας του δούλευε εκεί κοντά και οδηγούσε προς το σχολείο. Ο μικρός είχε ήδη φτάσει στον μπαλκόνι του τρίτου ορόφου του σχολείου, όταν είδε το τσουνάμι να παρασύρει το αυτοκίνητο του πατέρα του.

Τον ρώτησα για την μητέρα του. Είπε ότι το σπίτι τους βρισκόταν ακριβώς δίπλα στην παραλία και ότι η μητέρα και η μικρή του αδερφή το πιθανότερο είναι να μην επέζησαν. Γύρισε το κεφάλι του αλλού και σκούπισε τα δάκρυά του όταν τον ρώτησα για τους συγγενείς του. Ο μικρούλης έτρεμε από το κρύο και έτσι έβγαλα και του έδωσα το μπουφάν της αστυνομίας που φορούσα. Τότε ήταν που έπεσε η σακούλα με το συσσίτιό μου. Το σήκωσα και του το έδωσα. “Όταν έρθει η σειρά σου, μπορεί να έχει τελειώσει το φαγητό. Πάρε τη μερίδα μου. Εγώ έχω ήδη φάει. Πάρε την να την φας εσύ.”

Το αγόρι πήρε το σακουλάκι και υποκλίθηκε. Νόμιζα ότι θα έτρωγε αμέσως, αλλά δεν το έκανε. Πήρε τη σακούλα με το φαγητό και πήγε και την εναπόθεσε στην αρχή της γραμμής, εκεί που ήταν συγκεντρωμένο όλο το φαγητό για διανομή. Σοκαρίστηκα. Τον ρώτησα γιατί δεν έφαγε και έβαλε τη σακούλα μαζί με τα άλλα φαγητά. Και μου λέει: “Γιατί βλέπω πολλούς άλλους πολύ πιο πεινασμένους από μένα. Αν τη βάλω εκεί τότε θα μοιραστεί ισότιμα.” Όταν το άκουσα αυτό πήγα και στάθηκα παραπέρα, γιατί δεν ήθελα να με δει ο κόσμος να κλαίω. Η κοινωνία που μπορεί να εμφυσήσει σε ένα εννιάχρονο παιδί την έννοια της θυσίας για το ευρύτερο καλό, πρέπει να είναι μια σπουδαία κοινωνία, σπουδαίος λαός.

Σου έγραψα δύο γραμμές για να στείλω τις ευχές μου σε σένα και την οικογένειά σου. Πρέπει να επιστρέψω στη βάρδια μου.

Ha Minh Thanh

ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ....

Το Σώμα σου έχει περισσότερη σοφία ακόμα κι απ΄ την καλύτερη λογική σου. Και κανείς δεν ξέρει για ποιο σκοπό το Σώμα σου, απαιτεί ακριβώς την καλύτερη σοφία σου. Γιατί ο Εαυτός σου γελά με το Εγώ σου και με τα εγωιστικά άλματά του, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ξεστράτισμα απ΄ τον σκοπό σου». (Φ. Νίτσε «Ζαρατούστρας» κεφ. «Γι΄ αυτούς που περιφρονούν το σώμα»).

«Πίσω απ΄ το εγώ, το νου, τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου, αδελφέ μου, βρίσκεται ένας ισχυρός εντολέας, ένας άγνωστος σοφός, που ονομάζεται Εαυτός. Ζει μέσα στο Σώμα σου, είναι το ίδιο το Σώμα σου…» (Φ. Νίτσε «Τάδε έφη Ζαρατούστρας» κεφ. «Γι΄ αυτούς που περιφρονούν το σώμα»).

Τα λόγια αυτά απευθύνονται σ΄ αυτούς, που περιφρονούν το “Σώμα” τους, δηλαδή στους περισσότερους συνανθρώπους μας. Για τον φανταστικό Ζαρατούστρα τού Νίτσε, οι άνθρωποι τής εποχής του (όπως και οι σημερινοί) ζούσαν εγκλωβισμένοι μέσα στο “εγώ” τους, κλεισμένοι σ΄ ένα λαβύρινθο. Ο Νίτσε χαρακτηρίστηκε από πολλούς δυσκολονόητος, τρελός, σχιζοφρενής και διχασμένος, όμως δεν ήταν τίποτα απ΄ όλα αυτά, που του προσάπτουν. Αυτό συνέβη επειδή δεν τον καταλαβαίνουν. Στα έργα του ο Νίτσε διακρίνει μία άλλη διάσταση για την ανθρώπινη οντότητα. Αυτή τού αληθινού και σοφού “Είναι” μας, και αυτή του ψεύτικου “εγώ” μας....

Ο συγγραφέας διαχωρίζει το “Σώμα” και το “Είναι”, απ΄ το “εγώ” και το “νου”. Το πρώτο ζευγάρι υφίσταται στην πραγματικότητα, ενώ το δεύτερο είναι φανταστικό. Έτσι κι ο φανταστικός σοφός Ζαρατούστρας, δέχεται μόνο δύο πραγματικότητες για κάθε άνθρωπο: Το “Σώμα” και το “Είναι”. Δίπλα σ΄ αυτά ζουν παρασιτικά, το “εγώ” και ο “νους”. Το “εγώ” και ο “νους” είναι κοινωνικά δημιουργήματα, επομένως κατασκευές, όμως το “Σώμα” και το “Είναι” αποτελούν δημιουργήματα τής φύσης, δηλαδή φυσικές πραγματικότητες.

Π.χ. ονομάζεται κάποιος Κ. Γ., είναι χριστιανός ορθόδοξος, δηλώνει παναθηναϊκός, δεξιός και Νεοέλληνας. Ταυτόχρονα είναι εγωιστής, πολυλογάς, φιλόδοξος, καχύποπτος, οργίλος, επιθετικός κ.ά.. Όλα αυτά τα στοιχεία δεν αποτελούν καμμία πραγματικότητα σε σχέση με την αληθινή φυσική ύπαρξη τού συγκεκριμένου ανθρώπου. Αυτά είναι τα στοιχεία, που απαρτίζουν αποκλειστικά το “εγώ” του και το “νου” του.

«Λες Εγώ και είσαι υπερήφανος γι΄ αυτή τη λέξη. Σπουδαιότερο όμως απ΄ το Εγώ - αν και δεν θα το πιστέψεις - είναι το Σώμα σου και η τεράστια ευφυΐα του, το Σώμα, που δεν λέει ποτέ Εγώ, αλλά ωστόσο εκπληρώνει το Εγώ. Αυτό που αισθάνονται οι αισθήσεις, ... αυτό που αντιλαμβάνεται το πνεύμα, δεν είναι ποτέ ο τελικός σκοπός όλων των πραγμάτων. Τόσο ματαιόδοξα είναι!
»Αισθήσεις και πνεύμα είναι εργαλεία και παιχνίδια. Πίσω τους βρίσκεται ο Εαυτός. Ο Εαυτός αναζητά με τα μάτια των αισθήσεων και αφουγκράζεται με τ΄ αυτιά τού πνεύματος. Ο Εαυτός πάντοτε αφουγκράζεται και αναζητά. Συγκρίνει, δαμάζει, κατακτά, καταστρέφει, κυβερνά». («Ζαρατούστρας» κεφ. «Γι΄ αυτούς που περιφρονούν το σώμα»).

Έτσι θα μπορούσαμε να καταλήξουμε ότι το “Σώμα” αποτελεί την εξωτερική πλευρά τού “Είναι” και αντίστοιχα το “Είναι” αποτελεί την εσωτερική πλευρά τού “Σώματος”. Δηλαδή το “Σώμα” και το “Είναι” αποτελούν τις δύο όψεις τής ύπαρξης.

«Ένας και κοινός είναι ο κόσμος για τους ξυπνητούς, όμως οι κοιμισμένοι ζουν ο καθένας στο δικό του κόσμο». (Ηράκλειτος «Αποφθέγματα»).

Αλλά και ο αφυπνισμένος φυσικός φιλόσοφος Ηράκλειτος μοιραζόταν παρόμοιες εμπειρίες με το Νίτσε. Σίγουρα θα είχε συναντήσει πολλούς ανθρώπους, που ζούσαν στον δικό τους κόσμο. Ο νους κατά την διάρκεια τής ανάπτυξής του, δημιουργεί ένα δικό του κόσμο, έναν ιδιωτικό κόσμο. Ένα κόσμο φανταστικό, που υπάρχει μέσα στο παρελθόν και στο μέλλον. Ο νους κινείται μόνο στο παρελθόν και στο μέλλον. Δεν μπορεί να υφίσταται σε άλλο επίπεδο. Και ενώ το παρελθόν δεν υπάρχει καθόλου, αφού είναι μία ανάμνηση, παρομοίως και το μέλλον δεν υπάρχει, αφού είναι κάτι φανταστικό. Μέσω τού νου μας ζούμε μέσα στα όρια τής φαντασίας και όχι τής πραγματικότητας. Έτσι οι άνθρωποι μαθαίνουν να ζουν μέσα σε κάτι, που δεν υπάρχει, στο δικό τους κόσμο, στο “νου” τους.

«Ξεχνούν οι άνθρωποι στον ξύπνιο τους και δεν προσέχουν αυτό που συμβαίνει γύρω τους, όπως και στον ύπνο τους». (Ηράκλειτος «Αποφθέγματα»).

Απ΄ τα χιλιάδες μηνύματα, που δεχόμαστε καθημερινά οι άνθρωποι στη ζωή μας, ο “νους” μας επιτρέπει μόνο ελάχιστα απ΄ αυτά να περάσουν μέσα μας και να γίνουν αποδεκτά. Αλλά ακόμα κι αυτά τα ελάχιστα ο “νους” τα παρερμηνεύει. Κι αυτό για να μην διαταραχθεί ο ύπνος μας. Γι΄ αυτό και δεν μπορεί κανείς να καταλάβει τον Ηράκλειτο, έτσι έγινε σκοτεινός. Όμως σκοτεινός είναι μόνον ο κόσμος μας. Δηλαδή ο κόσμος, που βλέπουμε γύρω μας, δεν είναι ο πραγματικός κόσμος. Όχι πως είναι ψεύτικος ή πως δεν υπάρχει, αλλά οι συσκοτισμένοι τον βλέπουν πίσω από ένα πέπλο θολούρας και ύπνου, τον ύπνο του “νου”. Τον κοιτάζουμε και τον ερμηνεύουμε μέσα απ΄ το μυαλό μας, με τον δικό μας τρόπο. Σαν να τον κοιτά ένας μεθυσμένος.

Έτσι θα μπορούσαμε να διαπιστώσουμε, ότι το “Είναι” μας αποτελεί μία συσκοτισμένη πραγματικότητα. Γιατί να συμβαίνει όμως αυτό; Επειδή ο “νους” μας έχει γίνει κυρίαρχος και υπερλειτουργεί, σαν να έχει τρελαθεί. Ο “νους” μας έχει ρίξει ένα πέπλο συσκότισης μπροστά από την αντιληπτική μας ιδιότητα με αποτέλεσμα να ζούμε κοιμισμένοι. Αν χρησιμοποιούσαμε το “νου” για τον σκοπό, που μας έχει δοθεί, τότε τα πράγματα θα ήταν απολύτως εντάξει. Όμως, κατά τις τελευταίες χιλιετηρίδες φαίνεται, ότι μέσα στον άνθρωπο έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Ο “νους” μας έχει κυριαρχήσει απόλυτα επί τού “Εαυτού” μας. Αποτέλεσμα η εσωτερική μας τρέλα, που δεν είμαστε σε θέση να την αντιληφθούμε. Κανένας τρελός δεν αντιλαμβάνεται την τρέλα του. Έτσι πολλές παράλογες ιδέες δημιουργήματα τού νου μας, έχουν κηρύξει έναν άτυπο διωγμό κατά τού “Είναι” και τού “Σώματος”… Θρησκείες, παραδόσεις, φιλοσοφίες και άλλες λανθασμένες αντιλήψεις και δεισιδαιμονίες, που έχουν προκύψει αποκλειστικά από το “νου” μας, στρέφονται μετωπικά εναντίον τού “Είναι” και τού “Σώματος”.

Και για να συνειδητοποιήσετε, ότι όλοι μας είμαστε τρελοί, κάντε ένα απλό πείραμα. Καθήστε κάπου ήρεμα χωρίς κανείς και τίποτα να σας ενοχλεί, πάρτε ένα μολύβι κι ένα χαρτί και καταγράψτε για ένα μόνο λεπτό κάθε σκέψη, που περνά απ΄ το μυαλό σας. Χωρίς λογοκρισία ή διάθεση περικοπής καταγράψτε τα πάντα. Μόλις τελειώσετε και δείτε καταγεγραμμένη όλη αυτή την καταιγίδα σκέψεων πάνω στο χαρτί, πραγματικά θα εκπλαγείτε. Απίστευτα πολλές, παράλογες και άσχετες μεταξύ τους σκέψεις. Και όλη αυτή η τρέλα βρίσκεται μέσα μας…

Αλλά και ο Ινδός φιλόσοφος Όσσο έχει παρόμοια αντίληψη για το “Σώμα” και το “Είναι”, παρόμοια με εκείνες τού Νίτσε και τού Ηράκλειτου. Μας λέει, ότι οι άνθρωποι δεν ζουν μέσα απ΄ τα σώματά τους: «Νοιώθει κανείς αμήχανα, που έχει Σώμα. Γι΄ αυτό οι άνθρωποι φοβούνται να είναι γυμνοί, γιατί γυμνός είσαι περισσότερο Σώμα παρά νους. Τα ρούχα σού δίνουν μία αίσθηση, ότι το Σώμα δεν υπάρχει, μόνο πρόσωπο, κεφάλι, μάτια. Όλος ο μηχανισμός τού νου εντοπίζεται εκεί. Όταν λοιπόν είναι γυμνοί, οι άνθρωποι ξαφνικά αισθάνονται, ότι είναι Σώματα, και αυτό δεν τους αρέσει καθόλου». (Όσσο «Σώμα Νους σε τέλεια αρμονία» σελ.112).

Ζούμε μηχανικά χωρίς ποτέ να έχουμε αναρωτηθεί γιατί κρυβόμαστε απ΄ το ίδιο μας το “Σώμα”. Μόνο το κεφάλι και το πρόσωπό μας είναι γυμνά, το μέρος δηλαδή, που βρίσκεται ο εγκέφαλος και ο “νους”. Αυτό απλά δείχνει πόσο νοητικοί είμαστε και καθόλου σωματικοί. Γιατί καλύπτουμε με τόσο φόβο το υπόλοιπο “Σώμα” μας με ενδύματα; Ένας σοβαρός λόγος είναι, ότι πλείστοι των ανθρώπων είναι θρήσκοι. Όλες οι θρησκείες διαχρονικά κρατούν μία στάση απόλυτα εναντίον τού “Σώματος”. Επί πολλούς αιώνες δίδασκαν και εξακολουθούν να διδάσκουν στους ανθρώπους τόσα αρνητικά για τη ζωή και το “Σώμα” πράγματα. Μας έχουν διδάξει, ότι το να βασανίζουμε το “Σώμα” μας με στερήσεις, κακοποιήσεις και απαξίωση, αποτελεί ένα είδος πνευματικής πειθαρχίας. Κατηγορούν το “Σώμα” και λένε, ότι αν το φροντίζεις είναι αμαρτία.

Δεν είναι τυχαίο, που οι ιερείς των θρησκειών έχουν τα χειρότερα “Σώματα” απ΄ όλους τους άλλους ανθρώπους, αγύμναστα, ακάθαρτα, απεριποίητα, παχύσαρκα, ή καχεκτικά. Για τις θρησκείες και τους πιστούς τους, το “Σώμα” είναι ο κύριος εχθρός τους. Σύμφωνα με τα λεγόμενα των ιερέων τους, οι πιστοί δεν θα πρέπει να ζουν μέσ΄ απ΄ το “Σώμα” τους, διότι είναι αμαρτία. Το “Σώμα” γενικά πρέπει να το καλύπτουμε, ειδικά τα σεξουαλικά όργανα είναι μεγάλη ντροπή, γι΄ αυτό πρέπει να τα κρύβουμε και φυσικά το σεξ (η ισχυρότερη φυσική έλξη και ενέργεια τής αναπαραγωγής των όντων) είναι διαβολικό και βρώμικο. Η απελευθέρωση τής ψυχής απ΄ το “Σώμα” είναι το ζητούμενο για τους ιερείς και τους πιστούς τους. Έτσι επικρίνοντας συλλήβδην τον πραγματικό υλικό κόσμο μας και τα “Σώματά” μας, εξυμνούμε κάποιους ανύπαρκτους θεούς, που αποκλειστικά και μόνο δημιούργησε ο ανθρώπινος “νους”.

Κι ενώ το “Είναι” και το “Σώμα” μόνον αυτά μπορούν να μας δώσουν την ευδαιμονία σ΄ αυτή εδώ τη ζωή εδώ και τώρα, λόγω των θρησκειών και των ψεμάτων τους, οι άνθρωποι έχουν μάθει να αναβάλλουν πάντοτε για μετά τον θάνατο και για την μετά θάνατον ζωή. Αυτές είναι οι ψευδείς υποσχέσεις των θρησκειών. Η ευδαιμονία έρχεται μετά τον θάνατο, το δε “Σώμα” μας αποτελεί μόνο εμπόδιο. «Να σέβεσαι την ψυχή σου, όχι το σώμα…», «το σώμα είναι εμπόδιο και ο τάφος της ψυχής…», «το σώμα είναι ο εχθρός σου και πρέπει να ελευθερωθείς από αυτό…». Πολλές τέτοιες άρρωστες θρησκευτικές απόψεις, οδηγούν τους ανθρώπους στην περιφρόνηση και στην παραίτηση τής ζωής και τού “Σώματος”.

Αντί οι άνθρωποι να χαίρονται, να σέβονται και ν΄ αγαπούν το “Σώμα” τους και τη ζωή τους, αντί να ζουν έντονα τις συγκινήσεις τής ζωής, να γλεντούν, να τραγουδούν, να χορεύουν κι αντί να τους βρίσκει ο θάνατος ευδαίμονες και γεμάτους από ζωή και ικανοποίηση, αυτοί αυτοβασανίζονται, νοιώθουν ενοχές, αμαρτίες, απομονώνονται και αναβάλλουν τα πάντα για μετά θάνατον…

«Το μόνο καθήκον που έχεις είναι να είσαι ευτυχισμένος. Άσε το θεό, κάνε θρησκεία σου το να είσαι ευτυχισμένος. Αν δεν είσαι ευτυχισμένος κάθε στιγμή, τότε σε ό,τι κάνεις κάτι δεν πάει καλά» (Όσσο «Σώμα Νους σε τέλεια αρμονία» σελ.37).

Για να έρθουμε στο “Σώμα” μας. Το “Σώμα” αποτελεί ένα απ΄ τα μεγαλύτερα μυστήρια σε ολόκληρη την ύπαρξη. Προσπαθεί και κάνει τα πάντα για την επιβίωσή μας και την ζωή, μέρα και νύχτα ασταμάτητα. Είναι το σπίτι μας και βρίσκεται συνεχώς στην υπηρεσία μας, απ΄ την στιγμή τής σύλληψης, μέχρι τη στιγμή τού θανάτου μας. Αν συνειδητοποιήσουμε τις λειτουργίες τού σώματος, πραγματικά θα εκπλαγούμε. Οι επιστήμονες λένε, ότι το “Σώμα” μας αποτελεί ένα σύμπαν σε μικρογραφία. Αποτελείται περίπου από εκατό τρισεκατομμύρια κύτταρα (!) αριθμός ασύλληπτος από το “νου” μας. Κάθε μέρα που περνά, τριάντα δισεκατομμύρια απ΄ αυτά τα κύτταρα πεθαίνουν, για ν΄ αντικατασταθούν από νέα! Το “Σώμα” κάθε επτά χρόνια ανανεώνει τελείως όλα τα κύτταρά του, πεθαίνει και αναγεννιέται! Έτσι κάθε επτά χρόνια ένα νέο “Σώμα” έχει αντικαταστήσει το παλιό, σιωπηλά, χωρίς κανένα απολύτως θόρυβο, χωρίς ο “νους” μας να μπορέσει ν΄ αντιληφθεί το παραμικρό απ΄ όλο αυτό το συνεχόμενο θαύμα…

Ποιο ασύλληπτο όμως είναι, το ότι κάθε κύτταρο έχει τη δική του αυτόνομη ζωή, νοημοσύνη, συμπεριφορά, ακόμα και αποστολή! Οργανώνονται σε τάξεις, σε στρατούς, κινούνται με απίστευτη αρμονία και συνοχή. Κάθε κύτταρο έχει τη δική του αυτόνομη ενέργεια, λειτουργεί μάλιστα με τέτοια οργάνωση και πειθαρχία, που μας φαίνεται αδιανόητο αν το σκεφτούμε. Σε κάθε κύτταρο βρίσκονται όλα τα μυστικά τής ύλης και σε κάθε “Σώμα” όλα τα μυστικά τού σύμπαντος. Έτσι οι άνθρωποι σχεδόν ποτέ δεν έχουμε συνειδητοποιήσει, ότι το “Σώμα” μας αποτελεί το μεγαλύτερο θαύμα γύρω μας. Τρώμε ψωμί, καρπούς και φρούτα και το “Σώμα” ως ένα μοναδικό αλχημιστικό εργαστήριο, τα μεταλλάσσει σε αίμα, σε μυελό, σε μύες, σε χόνδρους, σε κόκαλα και σε ενέργεια.

«Άκου το Σώμα σου, ακολούθα το Σώμα σου. Ο νους είναι ανόητος, το Σώμα είναι σοφό. Κι αν μπορέσεις και καταδυθείς βαθιά μέσα στο Σώμα, σ΄ αυτά τα βάθη θα βρεις την ψυχή σου. Η ψυχή είναι κρυμμένη στα βάθη του Σώματος» (Όσσο «Σώμα Νους σε τέλεια αρμονία» σελ.27).

Η πέψη, η χώνεψη, η αποβολή, η αναπνοή, η ούρηση, και όλες οι απαραίτητες λειτουργίες τού “Σώματος” γίνονται χωρίς το “νου”ʼ. Ευτυχώς, γιατί αυτό θα ήταν πολύ επικίνδυνο. Αν ξεχνούσαμε ν΄ αναπνεύσουμε, θα πεθαίναμε. Όταν κοιμόμαστε ποιος θ΄ ανέπνεε; Κατά την διάρκεια τού ύπνου ο “νους” κοιμάται βαθιά, όμως το “Σώμα” συνεχίζει ν΄ αναπνέει. Ακόμα κι όταν ένας άνθρωπος πέσει σε κώμα και ο εγκέφαλος νεκρωθεί, το “Σώμα” εξακολουθεί ν΄ αναπνέει. Οι χτύποι τής καρδιάς, η ροή τού αίματος και τού πλάσματος, η μεταφορά των ορμονών, των βιταμινών, των ενζύμων, των μετάλλων και τόσες άλλες γνωστές και άγνωστες λειτουργίες, γίνονται με απίστευτη για το “νου” μας σοφία και αρμονία, λειτουργία, που δεν μπορεί ν΄ αντιληφθεί, ούτε καν να συλλάβει.

Όλα γίνονται με μία απίστευτη σοφία μέσα στο “Σώμα” μας, τέλεια, με ρυθμό, σαν να τα κάνει ένας πάνσοφος υπερ-υπολογιστής και αυτός δεν είναι άλλος από «τον σοφό και ισχυρό εντολέα», που αναφέρει και ο Νίτσε, ο “Εαυτός” μας, ή το “Είναι” μας.

Η θεραπευτική δράση τού “Σώματος” είναι τεράστια και θαυμαστή. Ένα παράδειγμα είναι η περίπτωση ενός τραυματισμού, ενός σχισίματος τού δέρματος. Ανεξαρτήτως τού τι σκέπτεται ο “νους” μας (αντιτετανικά εμβόλια, οινοπνεύματα, betadin, χειρουργεία) το σοφό μας “Σώμα” θα κινητοποιήσει τους αμυντικούς μηχανισμούς του, για να καθαριστεί η πληγή, να μην μολυνθεί, να σταματήσει την αιμορραγία και να επουλωθεί. Τα ζώα απλά ακολουθώντας την φωνή τού “Είναι” τους, χωρίς την παραπλάνηση τού “νου” τους, το πρώτο πράγμα που θα κάνουν είναι να γλύψουν την πληγή τους. Αυτό επειδή το σάλιο έχει καθαριστικές, αντισηπτικές και αντιπονετικές ιδιότητες. Το “Σώμα” θ΄ αναλάβει στη συνέχεια. Τα λευκά αιμοσφαίρια θα τρέξουν αμέσως στην περιοχή να την προστατεύσουν απ΄ την μόλυνση, αφού η λειτουργία τους είναι η άμυνα και η καταπολέμηση των λοιμώξεων μέσω τής επίθεσης και τής καταστροφής επιβλαβών ξένων ουσιών. Ακολουθεί με θαυμαστό τρόπο η πήξη τού αίματος και το κλείσιμο τής πληγής και η ολοκληρωτική επούλωσή της.

Το “Είναι” σε συνδυασμό με το “Σώμα”, έχουν επινοήσει όλους τους απαραίτητους μηχανισμούς, που χρειάζονται τα όντα για την επιβίωσή τους, χωρίς την παρέμβαση κανενός ιατρού. Λίγοι άνθρωποι συνειδητοποιούν τις απλές αυτές φυσικές διαδικασίες, αφού ο “νους” τους βοήθησε μέχρι σήμερα να τις ξεχάσουν. Το μόνο που μπορεί να κάνει ο “νους”, όταν το “Σώμα” και ο οργανισμός μας νοσεί και βρίσκεται σε κίνδυνο, είναι να επιδεινώσει την κατάσταση μέσω των φόβων του, τού άγχους του και όλων των άλλων αρνητικών του σκέψεων, που συνήθως τον κατακλύζουν.

Ακόμα πιο λίγοι θεραπευτές έχουν συνειδητοποιήσει, ότι δεν μπορούν ποτέ οι ίδιοι να θεραπεύσουν το “Σώμα”, αλλά ότι το “Σώμα” αυτοθεραπεύεται μόνο του. Ένας πραγματικός θεραπευτής γνωρίζει, ότι μπορεί να σταθεί μόνο ως βοηθός και συνοδοιπόρος τού “Σώματος” στη θεραπεία του. Όλων των ειδών οι θεραπευτικές μέθοδοι καθώς και τα φάρμακά, προέρχονται αποκλειστικά από νοητικές διεργασίες, έτσι το μόνο που μπορούν να προσφέρουν είναι μία κάποια βοήθεια ή καταστολή, όπως δηλαδή συμβαίνει με τη σύγχρονη «Κλασική Ιατρική» και τις βίαιες «αντί» κατασταλτικές της μεθόδους (αντι-χημικά φάρμακα, χειρουργεία, ακτινοβολίες κ.ά.). Οι μέθοδοι όμως αυτοί στρέφονται εναντίον τής ίδιας τής υγείας μας, του “Σώματός” μας και ουσιαστικά εναντίον τής ίδιας τής ζωής μας. Και φυσικά θα αναρωτηθούμε όλοι μας, γιατί να συμβαίνει αυτό; Επειδή οι «αντί» μέθοδοι τής σύγχρονης Ιατρικής σχολής ακολουθήθηκαν και κυρίως αναπτύχθηκαν, από νόες άρρωστους και θρησκευόμενους, νόες τού Μεσαίωνα. (Βλ. «Ασθένεια»... ο μοναδικός δρόμος για την ίαση και την υγεία και Σύγχρονη χημική ιατρική εναντίον αρχαίας κλασικής ολιστικής ιατρικής).

Έτσι η βασική και μοναδική θεραπεία για κάθε περίπτωση προέρχεται αποκλειστικά και μόνον απ΄ το “Είναι” μας και το “Σώμα” μας. Λόγω αγνοίας και λόγω λάθος πεποιθήσεων του διαστρεβλωμένου “νου” μας, το μόνο που συνήθως κάνουμε, είναι να γινόμαστε εμπόδιο στη θεραπεία του.

«Το Σώμα σου έχει περισσότερη σοφία ακόμα κι απ΄ την καλύτερη λογική σου. Και κανείς δεν ξέρει για ποιο σκοπό το Σώμα σου, απαιτεί ακριβώς την καλύτερη σοφία σου. Γιατί ο Εαυτός σου γελά με το Εγώ σου και με τα εγωιστικά άλματά του, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ξεστράτισμα απ΄ τον σκοπό σου». (Φ. Νίτσε «Ζαρατούστρας» κεφ. «Γι΄ αυτούς που περιφρονούν το σώμα»).

Oι αρχαίοι Έλληνες υπήρξαν απ΄ τους λίγους λαούς και πολιτισμούς, που εξύμνησαν τόσο πολύ το γυμνό και καλλίγραμμο σώμα. Η γύμνια και τα σεξουαλικά όργανα των αρχαίων ελληνικών αγαλμάτων προσέλκυσαν την μήνη των φανατικών χριστιανών και τού αμόρφωτου πλήθους. Οι μοναχοί και οι ιερείς έσπαγαν με σφυριά τα σεξουαλικά όργανα των αγαλμάτων, αλλά και ολόκληρα τα γυμνά αγάλματα, διότι προκαλούσαν την ασέβεια και την ύβρη κατά τού θεού τους. Αλλά και με τον ίδιο τρόπο φέρονται διαχρονικά και οι χριστιανοί στα δικά τους σώματα.

Η επιστήμη δεν έχει ακόμα μπορέσει να ανακαλύψει όλες τις λειτουργίες τού “Σώματος” και πιθανότατα δεν θα το καταφέρει ποτέ. Οι επιστήμονες συνεχώς ανακαλύπτουν, ότι είμαστε πολύ λιγότερο σοφοί, απ΄ ότι το “Σώμα” μας. Αν θα θέλαμε να αναπαραγάγουμε τις λειτουργίες τού “Σώματος”, θα χρειαζόμασταν ένα εργαστήριο πολλών τετραγωνικών χιλιομέτρων εξοπλισμένο με πολύπλοκους μηχανισμούς και υπολογιστές, αν και είναι σίγουρο, πως δεν θα τα καταφέρναμε. Ένα μικρό δείγμα λέει, ότι για να ζούμε κάθε δευτερόλεπτο που περνάει, γίνονται στο σώμα μας 1,5 εκ. γνωστές και άγνωστες λειτουργίες, τέλεια συντονισμένες και εναρμονισμένες μεταξύ τους! Αν μπορέσουμε και συλλάβουμε το μέγεθος αυτό, θα συγκλονιστούμε… Έτσι η ζωή μας και μόνο, αποτελεί το μεγαλύτερο και πραγματικό θαύμα, που συμβαίνει καθημερινά δίπλα μας και μέσα μας.

Όμως, οι άνθρωποι έχουν μάθει να επικρίνουν το “Σώμα” τους. Έτσι όλοι εκείνοι που το επικρίνουν κάνουν κάτι πολύ άσχημο, διότι ξεχνούν, ότι ζουν και υπάρχουν μέσω τού “Σώματος”. Τις τελευταίες χιλιετίες στην ανθρωπότητα έχει μπει μία πολύ επικίνδυνη διαχωριστική ιδέα, ότι υπάρχουν δύο πράγματα, που είναι αντίθετα και διαχωρισμένα μεταξύ τους, η ψυχή και το “Σώμα”. Επομένως ο καθένας από εμάς πρέπει να διαλέξει ή την ψυχή ή το “Σώμα”. Μάλιστα το “Σώμα” εκπροσωπεί το κακό και η ψυχή το καλό. Πρόκειται για τη γνωστή θρησκευτική ιδέα διαχωρισμού τής ύλης απ΄ το πνεύμα. Γι΄ αυτές τις επικίνδυνες και σχιζοφρενικές απόψεις, εκείνοι που περιφρονούν το “Σώμα”, πρεσβεύουν, ότι ο κόσμος μας αποτελείται από δύο διαφορετικά και διαμετρικά αντίθετα πράγματα, την ύλη και το πνεύμα. Όμως, σύμφωνα με τις πρόσφατες επιστημονικές απόψεις τής Κβαντικής Φυσικής, γνωρίζουμε, ότι κάθε οντότητα ζει ενιαία και αδιαχώριστη και μάλιστα είναι ενωμένη με το σύμπαν και το άπειρο. Έτσι η ύπαρξη αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο, ύλης και ενέργειας, αφού η ύλη είναι μορφή ενέργειας.

Οι άνθρωποι είμαστε ζώσες βιοενεργειακές οντότητες και όχι μόνο κρέατα, κόκαλα, νερό, χόνδροι, ιστοί και τρίχες, δηλαδή “Σώμα”, που κινείται μηχανικά, όπως ισχυρίζεται η συμβατική χημική Ιατρική. Οι φωτογραφίες Κίρλιαν αποτυπώνουν με χρώματα την αύρα τής ανθρώπινης βιοενέργειας, δηλαδή το “Είναι”, αποδεικνύοντας, ότι υφίσταται, όπως δηλαδή ισχυρίζονται οι σοφοί, αλλά και η νέα Κβαντική Φυσική.

Το “Σώμα” είναι ένας πάνσοφος ζων οργανισμός, που δεν μας κάνει ποτέ κανένα κακό. Το “Σώμα” πρέπει να το διατηρούμε σε καλή κατάσταση, να το φροντίζουμε, να το σεβόμαστε και να το αγαπάμε. Οι άνθρωποι χρειαζόμαστε ένα υγιές “Σώμα” για να μπορούμε να ζούμε κατά-φύση, δηλαδή φυσιολογικά. Τα βασικά απαραίτητα, που θέλει το “Σώμα” μας για να είναι υγιές είναι: Ο καθαρός αέρας, το καθαρό νερό, η φυσική διατροφή, η χαλάρωση, ο διαλογισμός, ο καλός ύπνος, η ήπια γυμναστική, η σωστή έκθεσή του στον αέρα, στο υγρό στοιχείο και στον ήλιο. Αντ΄ αυτών οι άνθρωποι δεν αναπνέουν σωστά (εισπνέουν μολυσμένο αέρα στις πόλεις), τρώνε επικίνδυνες και ακατάλληλες τροφές (γεμάτες χημικά κοκτέϊλ, μεταλλαγμένες) και με λάθος τρόπο, δεν εκτίθενται στα φυσικά στοιχεία, επειδή τα φοβούνται (όπως τον ήλιο - είναι δήθεν επικίνδυνος), γυμνάζονται λίγο ή καθόλου, κάνουν καταχρήσεις, όπως κατανάλωση αλκοόλ, ναρκωτικών ουσιών, καπνίσματος, κοιμούνται λίγο και σε λάθος ώρες, καταστέλλουν τις φυσικές εκτονώσεις τού οργανισμού τους (αρρώστιες) με χημικά φάρμακα, εγχειρήσεις, εμβόλια κ.ά..

Μια καταιγίδα χημικών, μικροβίων και ακτινοβολιών, επιτίθενται καθημερινά κατά των “Σωμάτων” μας. Έτσι μέσα απ΄ αυτή την ασέβεια και την ύβρη κατά τού “Σώματός” μας και τού “Είναι” μας, δημιουργούμε τις συνθήκες για την ελάττωση ή και την εξαφάνιση τού ανθρώπινου είδους στο εγγύς μέλλον.

Εκτός όλων αυτών, οι άνθρωποι γύρω μας ζουν συσκοτισμένοι από άρρωστες δοξασίες, με αποτέλεσμα να κάνουν τεράστια λάθη στις επιλογές τους. Κατευθυνόμενοι απ΄ τα πάθη τού “εγώ” τους και τον υπερφίαλο “νου” τους, ουσιαστικά αυτοκαταστρέφονται, είτε αργά και σταθερά, είτε γρήγορα. Είδαμε, ότι το “εγώ” αποτελεί μία ψευδή και παραπλανητική κατάσταση σε αντιδιαστολή με την πραγματικότητα τού “Είναι” μας. Λύπη, οργή, μίσος, ανησυχία, άγχος, καχυποψία, ζήλεια, φθόνος, είναι μερικά απ΄ τ΄ αβυσσαλέα πάθη τού “εγώ”. Όλα αυτά συνοψίζονται σε μία αιώνια αρρώστεια: Εγώ και εγωισμός. Και αιτία όλων αυτών των δεινών είναι σίγουρα η άγνοια. Άγνοια για την υπόσταση και την ύπαρξή μας.

«Δεν έχεις επαφή με πολλά πράγματα στο Σώμα σου, απλώς κουβαλάς το Σώμα σου. Επαφή σημαίνει βαθιά ευαισθησία. Μπορεί να μην νοιώθεις καν το Σώμα σου… Και το Σώμα σου λέει διαρκώς πολλά πράγματα που ποτέ δεν ακούς, επειδή δεν μπορείς… Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι σχεδόν η πλειονότητα, που δεν έχουν καμμία αίσθηση τού Σώματός τους. Έχουν ξεχάσει εντελώς, ότι βρίσκονται στο Σώμα. Ζουν και υπάρχουν σαν φαντάσματα» (Όσσο «Σώμα Νους σε τέλεια αρμονία» σελ.73,111).

Αντ΄ αυτών των άρρωστων παθών η πραγματική ανθρώπινη ύπαρξη, δηλαδή το “Σώμα” και το “Είναι” για να ζουν σε υγεία και αρμονία, χρειάζονται τα θετικά αισθήματα τής χαράς, της συμπόνοιας, τού έρωτα, τού γέλιου, τής αγάπης, τής φιλίας και άλλων παρόμοιων θετικών συναισθημάτων. Έτσι τα πάθη τού “εγώ” δημιουργούν ψυχολογικές επιβαρύνσεις, που πλήττουν αρχικά το “Είναι” μας σ΄ ένα ενεργειακό επίπεδο. Αποτέλεσμα οι ψυχολογικές παθήσεις. Και επειδή το “Είναι” αποτελεί την εσωτερική πλευρά τού “Σώματος”, οι παθήσεις που προκαλούμε οι ίδιοι στους εαυτούς μας, συνήθως σωματοποιούνται και εκτονώνονται ως ψυχοσωματικές ασθένειες.

Το γυμνό γυναικείο σώμα
στηλιτεύτηκε
και κατηγορήθηκε αγρίως
και διαχρονικά
από τις θρησκείες
τού άρρωστου κόσμου μας.

Οι δυτικοί άνθρωποι νομίζουμε, ότι όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας πρέπει να περνάνε και να φιλτράρονται πάντοτε μέσα απ΄ το “νου” μας. Έτσι έχουμε μάθει να λειτουργούμε αποκλειστικά και μόνο μέσω του “νου” μας. Θεωρούμε, ότι το κέντρο τής ύπαρξής μας είναι ο “νους” μας, όπου έδρα του αποτελεί ο εγκέφαλος. Και δεν έχουμε ποτέ αναρωτηθεί πώς είναι δυνατόν το κέντρο τής ύπαρξης να βρίσκεται τόσο ψηλά στο “Σώμα” μας, δηλαδή στο κεφάλι μας! Επομένως δεν μπορεί να είναι κέντρο.

«Η κοινωνία έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Θρησκεία, εκπαίδευση, κουλτούρα, πολιτιστικοί φορείς, γονείς, δάσκαλοι, έχουν κάνει σπουδαία δουλειά. Έχουν δημιουργήσει δυστυχισμένα πλάσματα από εκστατικούς δημιουργούς. Κάθε παιδί γεννιέται εκστατικό. Κάθε παιδί γεννιέται θεός. Και κάθε άνθρωπος πεθαίνει τρελός» (Όσσο «Σώμα Νους σε τέλεια αρμονία» σελ.41).

Ο “νους” μας λειτουργεί μόνον ως αντανάκλαση ή αντικατοπτρισμός μιας εμπειρίας. Δηλαδή, όπως το φεγγάρι καθρεπτίζεται στην επιφάνεια μίας λίμνης χωρίς να είναι το ίδιο το φεγγάρι, έτσι και ο “νους” καθρεπτίζει διάφορες εμπειρίες, που συμβαίνουν γύρω του. Όμως στην πραγματικότητα, ποτέ το φεγγάρι δεν θα βρεθεί μέσα στη λίμνη και οι εμπειρίες μέσα στο “νου” μας.

Με κανένα τρόπο δεν μπορεί το “Είναι” μας να γίνει προσεγγίσιμο σε εμάς μόνον μέσω τού “νου” μας, αφού ο “νους” μας συνεχώς λανθάνει. Και λανθάνει συστηματικά, επειδή είναι παράγωγο τού “εγώ” μας. Αυτό που χρειαζόμαστε για να βρούμε «το γνώθι σ΄ αυτόν» δηλαδή τον πραγματικό εαυτό μας, είναι η εμπειρία. Π.χ. όσο κι αν “εγώ” εξηγώ μέσω τού λόγου και τού “νου” μου, σε κάποιον άνθρωπο την γεύση τού μάνγκο, αυτός δεν θα μπορέσει ποτέ να το αισθανθεί, αν δεν το δοκιμάσει. Χρειάζεται την εμπειρία τής δοκιμής του.

Για να μπορέσουμε να ανακαλύψουμε το “Είναι” μας θα πρέπει να επιστρέψουμε στο “Σώμα” μας. Το “Σώμα” είναι δικό μας, πραγματικό, λειτουργεί σοφά κι αποτελεί τη μοναδική αλήθεια. Δεν είναι ένα κομμάτι κρέας όπως ισχυρίζονται πολλοί. Επειδή διακατέχεται από σοφία, είναι και η μοναδική οδός, για να βρει κάποιος το “Είναι” του. Απαρνιώντας το και προσπαθώντας μόνο με το “νου”, δεν μπορούμε ποτέ να φτάσουμε στο “Είναι” μας. Το “Είναι” μας δεν σκέπτεται, απλά υπάρχει, μένει να το ανακαλύψουμε.

«Θα ΄θελα να πω δυο λόγια γι΄ αυτούς που περιφρονούν το Σώμα. Είναι η λανθασμένη εκτίμησή τους, που προκαλεί αυτή την περιφρόνηση… Γι΄ αυτό ο Εαυτός σας θέλει να καταστραφείτε εσείς, που περιφρονείτε το Σώμα σας. Ο Εαυτός σας θέλει να καταστραφείτε, γι΄ αυτό κι εσείς γίνατε περιφρονητές τού Σώματος. Και γι΄ αυτό θυμώνετε με τη ζωή και με τη γη, ψάχνοντας για ευτυχία στα ουράνια». («Ζαρατούστρας» κεφ. «Γι΄ αυτούς που περιφρονούν το σώμα»).

Η υπερβολή
ή η έλλειψη
τού σώματος
αποτελούν προϊόντα
τού συσκοτισμένου
νου των ανθρώπων.

Ζούμε σε μία εποχή νοητικής τρέλας, όπου οι φανταστικοί σωτήρες, οι μεσσίες και οι θεοί φτιαγμένοι απ΄ τους άρρωστους “νόες” των προγόνων μας, κυριαρχούν επί της ζωής μας. Ο άνθρωπος δεσμώτης και υποχείριο τού άρρωστου “νου” του και τού υπερτροφικού “εγώ” του, αυτοβασανίζεται και υποφέρει και νοσεί ζώντας πολύ μακρυά απ΄ το “Είναι” και το “Σώμα” του. Ευχή για τη νέα χιλιετία που ανατέλλει είναι ο άνθρωπος να ξαναγυρίσει μέσα στο “Σώμα” του και ν΄ ανακαλύψει το “Είναι” του και την πραγματική υπόστασή του.
πηγη Βασιλειος Μαυροματης

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΜΟΣΧΑΣ ΣΕ ΑΓΚΥΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΑΡΑΩΝΙΚΗ ΔΙΩΡΥΓΑ

Η Ρωσία εξέφρασε τον "έντονο σκεπτικισμό της για το έργο της σύζευξης της θάλασσας του Μαρμαρά μα την Μαύρη Θάλασσα" και προειδοποίησε την Άγκυρα "να σεβαστεί την Συνθήκη του Μοντρέ, η οποία διέπει τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων". Ο Ρώσος πρεσβευτής στην Τουρκία Βλαντιμίρ Ιβανόφσκι είπε στην Χουριέτ ότι "Η Ρωσία εξακολουθεί να προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς προβλέπει το έργο και στην ουσία διέψευσε τις πληροφορίες που ανέφεραν ότι το έργο θα χρηματοδοτηθεί από ρωσικές εταιρείες.

"Για να υπάρξει ένα σχόλιο, θα πρέπει να γνωρίζουμε περισσότερα για το έργο. Αλλά ακόμη και το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει πολλές πληροφορίες σχετικά με αυτό. Βρισκόμαστε στο στάδιο της συλλογής πληροφοριών ", δήλωσε ο Ρώσος πρέσβης,οποίος έθεσε και ένα λογικό ερώτημα. Πως θα αποδόσει οικονομικά ο ισθμός που εξήγγειλε να διανοίξει ο Ρ.Τ.Ερντογάν στο πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας;

«Περισσότερα πλοία που περνούν σημαίνει περισσότερα έσοδα από τα τέλη διέλευσης. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να είναι κερδοφόρα μία επένδυση. Αλλά αν είναι ελεύθερη διέλευση μέσω του Βοσπόρου, τότε γιατί ο καθένας θα χρησιμοποιήσει αυτό το κανάλι; " είπε ο Ρώσος πρεσβευτής . "Όπως βλέπετε, είμαστε σήμερα αντιμέτωποι με περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις."

Γιατί η Ρωσία έχει πρόβλημα με το φαραωνικών διαστάσεων έργο που εξήγγειλε ο Ρ.Τ.Ερντογάν; Γιατί ενώ βάσει της Συνθήκης του Μοντρέ του 1936 η Τουρκία υποχρεούται να εγγυάται την ελεύθερη διέλευση των πλοίων σε καιρό ειρήνης. Περιορίζει βέβαια σημαντικά το πέρασμα των μη τουρκικών πολεμικών πλοίων. Οι όροι της σύμβασης ήταν η πηγή διαμάχης για χρόνια, κυρίως όσον αφορά τη στρατιωτική πρόσβαση της Σοβιετικής Ένωσης προς τη Μεσόγειο.

Η Ρωσία θεωρεί ότι με τη νέα διώρυγα, η τουρκία αθ απεμπλακεί από τις υποχρεώσεις της της Συνθήκης του Μοντρέ και σταδιακά θα κλείσει τελείως το Βόσπορο για "περιβαλλοντικούς" λόγους και θα αφήσει μόνο την διώρυγα Μαρμαρά-Μαύρης Θάλασσας, ελεύθερη για την ναυσιπλοϊα. Κατ'αυτό τον τρόπο θα είναι πλέον στην διακριτική της ευχέρια το ποιος θα περνάει και ποιος όχι, ενώ θα επιβάλει και δυσβάσταχτα τέλη διέλευσης. Εκτός αυτού μεγάλα σκάφη όπως το εικονιζόμενο καταδρομικό κλάσης "Kirov", το περίφημο "Πιότρ Βελίκιν" θα είναι υπό τον απόλυτο έλεγχο της Άγκυρας σε ότι αφορά την είσοδο και έξοδο από την Μαύρη Θάλασσα.

ΑΝΑΚΟΨΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ!

Το παρόν κείμενο ανήκει στον ιστιολόγο Θανάση Αλαμπάση. Σας το παραθέτουμε αυτούσιο :

Τράπεζες: Έγκλημα κατά του Ελληνικού Λαού ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ



ΠΩΣ ΝΑ ΑΚΥΡΩΣΕΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ


"Στο Όνομα του Ελληνικού Λαού εκδόθηκαν (και εξακολουθούν να εκδίδονται) εκατομμύρια Διαταγές Πληρωμής των τραπεζών κατά των ελλήνων πολιτών. Στο Όνομα του Ελληνικού Λαού οι τράπεζες έβγαλαν και εξακολουθούν να βγάζουν στο σφυρί εκατομμύρια ιδιοκτησίες... Στο όνομα του Ελληνικού Λαού χάθηκαν εκατομμύρια ιδιοκτησίες ελλήνων πολιτών... Και όλα αυτά κατόπιν εκτέλεσης Διαταγών Πληρωμής που εκδόθηκαν από άκυρες συμβάσεις με προδιατυπωμενους από τις τράπεζες όρους!!! Με την πλήρη σύμπραξη -άμεση συνέργεια με όρους ποινικού δικαίου- μίας διεφθαρμένης πολιτείας… Ενός διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος που σε πλήρη σύμπραξη με μια μαφιόζικου τύπου "τραπεζική επιχειρηματικότητα", επί δυο τουλάχιστον δεκαετίες επέβαλε στον ελληνικό λαό επιτόκια ληστρικά, που σε ορισμένες περιπτώσεις υπερβαίνουν ακόμα και αυτά των τοκογλύφων... Η δικαιοσύνη δυστυχώς -αν και σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με το σάπιο σύστημα της κομματοκρατιας-, δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων...


Οι συμβάσεις καταναλωτικών δανείων και καρτών που συνάπτουν οι τράπεζες με τους καταναλωτές είναι ΑΚΥΡΕΣ. ΑΡΚΕΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΔΙΚΟΓΡΑΦΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΟΥΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ. Με έξι απλές ερωτήσεις – απαντήσεις, θα δείξω πως μπορείτε να ανακόψετε τις διαταγές πληρωμής που οι τράπεζες βγάζουν, ή απειλούν να βγάλουν εναντίον σας.


1. Η τράπεζα είναι όπως ο Σαμψών


Όπως η δύναμη του Σαμψών ήταν τα μαλλιά του έτσι και στις τράπεζες η δύναμη τους είναι η Διαταγή Πληρωμής. Όπως αν στο Σαμψών κατάφερνες να του κόψεις τα μαλλιά έχανε όλη του τη δύναμη, έτσι και στην τράπεζα αν καταφέρεις να της (ανα)κόψεις τη Διαταγή Πληρωμής χάνει αμέσως τη δύναμη της και οδηγείται σε βέβαιο θάνατο (κατάρρευση).
Θέτω εδώ στη διάθεση σας το δικόγραφο της Ανακοπής κατά απαιτήσεων από πιστωτικές κάρτες και καταναλωτικά δάνεια. Η Ανακοπή αυτή περιλαμβάνει ισχυρισμούς που ακυρώνουν τους σημαντικότερους όρους των συμβάσεων που οι τράπεζες συνάπτουν με τους καταναλωτές , όπως αυτά κρίθηκαν με σειρά δικαστικών αποφάσεων... Αποτελεί μια καλή μελέτη και προκειμένου να συνταχθεί απαιτήθηκαν πολλές δεκάδες ώρες δουλειάς .


2. Τι είναι η Διαταγή Πληρωμής?


Η Διαταγή Πληρωμής είναι κάτι σαν δικαστική απόφαση. Εκδίδεται βάσει του αντιγράφου της σύμβασης δανείου που έχεις υπογράψει με την τράπεζα και την κίνηση του λογαριασμού του δανείου. Το βασικότερο πλεονέκτημά της είναι ότι εκδίδεται ΑΜΕΣΩΣ και ότι είναι τίτλος εκτελεστός (δηλαδή η τράπεζα μπορεί αμέσως να προχωρήσει σε κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη). Στην Αθήνα και τα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα εκδίδεται σε 1-2 μήνες , ενώ στην περιφέρεια (στα ειρηνοδικεία ιδίως της επαρχίας), σε μια εβδομάδα το πολύ.
Σημαντικότατο επίσης πλεονέκτημά της είναι ότι εκδίδεται ερήμην σου. Δεν προηγείται καμία απολύτως γνωστοποίηση ότι η τράπεζα έχει καταθέσει αίτηση για έκδοση εναντίον σου Διαταγής Πληρωμής. Ο δικαστής εκδίδει τη Διαταγή Πληρωμής χωρίς να γίνει ακροαματική διαδικασία. Δεν παρίστασαι δηλαδή με δικηγόρο και δεν αναπτύσσεις τις θέσεις σου.
Μόλις ο δικαστής εκδώσει τη Διαταγή Πληρωμής, η τράπεζα σου την κοινοποιεί αμέσως με δικαστικό επιμελητή. Η τράπεζα βιάζεται να σε βρει και να σου κοινοποιήσει τη διαταγή πληρωμής, γιατί αν δε σου την κοινοποιήσει εντός διμήνου από την έκδοσή της, χάνει την ισχύ της και πρέπει να εκδοθεί εκ νέου (πρέπει δηλαδή η τράπεζα πληρώσει ξανά όλα τα έξοδα - αν το ποσό είναι μεγάλο, η τράπεζα «μπήκε για τα καλά μέσα» γιατί πρέπει εκ νέου να πληρώσει ένα σωρό λεφτά σε έξοδα).
Αν λοιπόν η Διαταγή Πληρωμής σου κοινοποιηθεί εγκαίρως (εντός διμήνου από την έκδοσή της), σε έχει φέρει προ τετελεσμένων. Με το που σου κοινοποιείται, έχεις αυτομάτως μπει στο Τειρεσία, με μια διαδικασία που δεν ενδιαφέρει να αναλύσω. Μόλις περάσουν 3 ημέρες από την κοινοποίηση, η τράπεζα μπορεί να προχωρήσει σε κατάσχεση της περιουσίας σου. Για να «τη γλιτώσεις», θα πρέπει η τράπεζα να μη μπορεί να σε βρει για να σου κοινοποιήσει τη Διαταγή (πρέπει να είναι άγνωστη η διαμονή σου ή να λείπεις στο εξωτερικό). Άπαξ και σου κοινοποιήσει τελείωσες.
Αν έχεις περιουσία η τράπεζα θα εκτελέσει (θα κάνει κατάσχεση), για να πάρει «τα λεφτά της». Και περιουσία όμως να μην έχεις και η τράπεζα δεν καταφέρει τελικά να πάρει «τα λεφτά της» (ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος) , σε έχει για τα καλά στο χέρι… Γιατί πολύ απλά, με την έκδοση της Διαταγής Πληρωμής και την κοινοποίησή της σε έχει μαυρίσει στον Τειρεσία (όλες οι διαταγές πληρωμής ποσού από 1000 ευρώ και πάνω, περνάνε στις λίστες του Τειρεσία).


3. Πως μπορείς να ανακόψεις τη Διαταγή Πληρωμής?



Επιγραμματικά, η Διαταγή Πληρωμής μπορεί να ακυρωθεί εν όλω ή εν μέρει με ανακοπή η οποία πρέπει να ασκηθεί εντός 15 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της Διαταγής Πληρωμής. Οπότε μόλις σου κοινοποιηθεί η Διαταγή Πληρωμής τρέχεις και δε φτάνεις... Μοναδικός τρόπος για να ακυρώσεις τη Διαταγή Πληρωμής είναι να αποδείξεις ότι αυτή εκδόθηκε βάσει άκυρης σύμβασης (εδώ ακυρότητα της σύμβασης υπάρχει , αν αποδείξεις ότι είναι άκυρος έστω και ένας όρος της σύμβασης δανείου που υπέγραψες με την τράπεζα).


4. Πως βγαίνω από τον Τειρεσία αν η τράπεζα μου βγάλει Διαταγή Πληρωμής?



Από τον Τειρεσία βγαίνεις με δυο τρόπους : Στο περίπου βγαίνεις αν πληρώσεις την τράπεζα. Και κανονικά βγαίνεις, αν ασκήσεις Ανακοπή κατά της Διαταγής Πληρωμής και αυτή γίνει από το δικαστήριο δεκτή (ακυρώσει δηλαδή τη Διαταγή Πληρωμής στο σύνολό της). ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΧΕΙ ΠΑΘΕΙ "ΜΕΓΑΛΗ ΖΗΜΙΑ". ΈΧΕΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΧΑΣΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΗΣ!


5. Γιατί λες ότι έχει χάσει τα λεφτά της? Αν ακυρωθεί η Διαταγή Πληρωμής δεν μπορεί η τράπεζα με άλλο τρόπο να πάρει τα λεφτά της ?



Αν ακυρωθεί η Διαταγή Πληρωμής (επειδή το δικαστήριο που δίκασε την ανακοπή έκρινε ως άκυρους και καταχρηστικούς κάποιους από τους όρους της σύμβασης του δανείου), η τράπεζα μπορεί να επανέλθει με νέα Διαταγή Πληρωμής με αιτούμενο όμως ποσό, πολύ μικρότερο από αυτό που αρχικά αξίωνε, αφού το νέο ποσό θα υπολογιστεί δίχως τους όρους που το δικαστήριο έκρινε προηγουμένως ως άκυρους και καταχρηστικούς. Πρακτικά όμως οι τράπεζες ποτέ δεν ακολουθούν αυτή την οδό, γιατί πολύ απλά με το τρόπο αυτό θα συνομολογούσαν την ακυρότητα όλων των συμβάσεων τους! Οπότε η μόνη νομική οδός που της απομένει προκειμένου να αξιώσει την απαίτηση που θεωρεί ότι έχει (την απαίτηση δηλαδή που προκύπτει και από τους άκυρους όρους), είναι η οδός της άσκησης τακτικής αγωγής. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 10 χρόνια, οι τράπεζες συνήθως έρχονται σε συμβιβασμό…
Άρα λοιπόν, αν καταφέρεις και ανακόψεις τη διαταγή πληρωμής, η τράπεζα αναγκαστικά θα πρέπει να συρθεί είτε στη δικαστική επιδίωξη της «απαίτησης» μέσω της άσκησης τακτικής αγωγής, είτε να συμβιβαστεί χωρίς δικαστήρια. Σχεδόν πάντα επιλέγει το δεύτερο, για τους λόγους που αναλύω παρακάτω:




6. Ποια τα μειονεκτήματα της δικαστικής απόφασης που εκδίδεται κατόπιν άσκησης τακτικής αγωγής σε σχέση με την έκδοση διαταγής πληρωμής? Γιατί η έκδοση διαταγής πληρωμής είναι για τις τράπεζες η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥΣ? Γιατί αν ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής η άσκηση αγωγής αποτελεί για την τράπεζα ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ?


Εφόσον η αγωγή της τράπεζας κερδισθεί τα αποτελέσματα που η δικαστική απόφαση παράγει είναι τα ίδια με αυτά της Διαταγής Πληρωμής. Με μια όμως διάφορα:
Από την άσκηση της αγωγής μέχρι εκδόσεως τελεσίδικης απόφασης μπορεί να μεσολαβήσουν μέχρι και 10 χρόνια!!! Περαιτέρω η επιδίωξη της απαίτησης της τράπεζας με άσκηση εναντίον σου αγωγής δεν σε βάζει στα κατάστιχα του Τειρεσία (όπως συμβαίνει με την έκδοση Διαταγής Πληρωμής). Σημαντική διαφορά επίσης είναι ότι η αγωγή σου κοινοποιείται με δικαστικό επιμελητή οπότε λαμβάνεις γνώση της δικασίμου καθώς και του περιεχομένου της (των ισχυρισμών δηλαδή της τράπεζας). Οπότε πας σε δικηγόρο, ώστε να προετοιμάσεις την άμυνα σου και κατά την ημερομηνία της εκδίκασης να είσαι προετοιμασμένος να αντιπαρατεθείς με την τράπεζα.
Για να εκδοθεί δηλαδή απόφαση κατόπιν άσκησης αγωγής προηγείται πάντοτε ακροαματική διαδικασία στην οποία οι διάδικοι παρίστανται με δικηγόρο και αναπτύσσουν τις θέσεις τους. Επιπρόσθετα , η αγωγή έχει για την τράπεζα το μειονέκτημα ότι ακόμα και αν στον πρώτο βαθμό κερδίσει, το δικαστήριο, κατά τη συνήθη δικαστηριακή πρακτική, σπάνια θα διατάξει την εκτέλεση της απόφασης για το σύνολο της επιδικασθείσας απαίτησης ( αν πχ η τράπεζα κερδίσει και το δικαστήριο της επιδικάσει 10.000 ευρώ θα διατάξει «κατάσχεση», για τα μισά ή και λιγότερα).
Εν συνεχεία, ανάλογα με το σκεπτικό και το διατακτικό της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ακολουθεί συνήθως η άσκηση εφέσεως από τον έναν, τον άλλο ή και τους δυο διαδίκους (μπορείς δηλαδή εσύ, η τράπεζα ή και οι δυο να προσβάλετε την απόφαση με έφεση στο μέτρο και στο βαθμό που κάθε ένας θεωρεί ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έσφαλε). Να σημειωθεί εδώ ότι με δεδομένο ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο σε υποχρεώνει να πληρώσεις μέρος της απαίτησης που επιδίκασε στην τράπεζα και όχι το σύνολο, πολλές εφέσεις γίνονται και με σκοπό να κερδηθεί χρόνος ώστε αν τελικά χάσεις στο «εφετείο», να πας την πληρωμή όσο πιο πίσω γίνεται...
Οπότε η υπόθεση εκδικάζεται σε δεύτερο βαθμό από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο («εφετείο») και εκδίδεται η τελεσίδικη απόφαση. Αν χάσεις υποχρεούσαι να πληρώσεις.
Η όλη όμως διαδικασία διαρκεί πολλά χρόνια και οποίος ακολουθεί αυτή τη νομική οδό, πρακτικά αν όχι έχει χάσει τα λεφτά του πάντως έχει χάσει μεγάλο μέρος τους. Αν πχ μια τράπεζα μπει σε αυτή τη διαδικασία πρέπει να πληρώσει δικηγόρους για πολλά δικαστήρια, για τις αναβολές, να κάνει ασφαλιστικά μέτρα για να εξασφαλίσει την απαίτηση, να πληρώσει πραγματογνώμονες στην περίπτωση που το δικαστήριο διατάξει πραγματογνωμοσύνη, δικαστικούς επιμελητές για σειρά επιδόσεων και κατασχέσεων κλπ. Και με όλα αυτά, ακόμη και αν μετά από 10 χρόνια κερδίσει, μέχρι τότε ποιος ζει και ποιος πεθαίνει...
Γίνεται από αυτά αντιληπτό ότι αν οι τράπεζες υποχρεωθούν να μπουν μαζικά στη διαδικασία της επιδίωξης του δανείου μέσω της οδού της άσκησης αγωγής, το τραπεζικό σύστημα θα καταρρεύσει εν μία νυκτί...


5. Τι πρέπει να κάνω αν δε μπορώ να πληρώσω το δάνειο?



Όταν πάψεις να πληρώνεις το δάνειο ακολουθεί η καταγγελία της σύμβασης του δανείου. Η καταγγελία σου κοινοποιείται με δικαστικό επιμελητή και την υπογράφει δικηγόρος. Οι συστημένες ή απλές επιστολές δεν παράγουν έννομες συνέπειες για αυτό και τις πετάτε κατευθείαν στα σκουπίδια (ακόμη και αν τις υπογράφει δικηγόρος). Τις στέλνουν με απλό ταχυδρομείο (με στόχο να σας φοβίσουν) , για να μην πληρώσουν δικαστικό επιμελητή! Μετά την καταγγελία της σύμβασης (που σου κοινοποιείται πάντοτε με δικαστικό επιμελητή), ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση για την έκδοση διαταγής πληρωμής.
Αμέσως λοιπόν μόλις πάψεις να πληρώνεις το δάνειο ή την κάρτα άλλως αμέσως μόλις σου κοινοποιηθεί η καταγγελία της σύμβασης, στέλνεις στην τράπεζα αυτό το εξώδικο open - download . Το εξώδικο αυτό στοχεύει στο να χρησιμοποιηθεί αργότερα στη δίκη της ανακοπής (τη δίκη για την ακύρωση της διαταγής πληρωμής), ώστε η διαταγή πληρωμής να ακυρωθεί στο σύνολο της και όχι εν μέρει (είναι σημαντικό η διαταγή να ακυρωθεί στο σύνολο της γιατί διαφορετικά αφενός υποχρεούσαι να πληρώσεις αφετέρου δε βγαίνεις από το Τειρεσία)...Με απλά λόγια, με αυτό το εξώδικο συνομολογείς την οφειλή σου αλλά αρνείσαι το ύψος της με τον ισχυρισμό ότι η οφειλή διαμορφώθηκε σε αυτό το ύψος , λόγω των άκυρων και καταχρηστικών όρων της σύμβασης. Με άλλα λόγια τους λες : " Κύριοι χρωστάω αλλά δε χρωστάω αυτά που μου ζητάτε. Πριν βγάλετε διαταγή πληρωμής , ελάτε να τα βρούμε. Αν νομίζετε ότι δε μπορούμε να τα βρούμε ας διορίσουμε πραγματογνώμονα. Αν παρ όλα αυτά με αγνοήσετε και βγάλετε διαταγή πληρωμής, θα την ανακόψω χρησιμοποιώντας εναντίον σας αυτό το εξώδικο, με τον ισχυρισμό ότι η έκδοση διαταγής πληρωμής συνιστά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος, που αποτελεί βάσιμο λόγο ανακοπής"...
Να σημειώσω εδώ ότι σε τρεις περιπτώσεις που έστειλα αυτό το εξώδικο, οι τράπεζες δεν προχώρησαν σε έκδοση Διαταγής Πληρωμής. Η μια μάλιστα περίπτωση αφορά προσωπική μου υπόθεση για δυο πιστωτικές κάρτες μου, με εκδότρια τράπεζα την Eurobank τις οποίες έπαψα να πληρώνω τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, με το σκεπτικό ότι «τους έχω δώσει τόσα λεφτά για αυτές τις κάρτες, που η Eurobank είναι αυτή που μου οφείλει και όχι εγώ στη Eurobank». Η τράπεζα έδωσε το φάκελό μου σε κάτι εισπράκτορες που με απειλούσαν νύχτα μέρα ότι αν δε τους πληρώσω θα μου βγάλουν λέει Διαταγή Πληρωμής! Η ενόχλησή μου ήταν τόσο μεγάλη, που το εξώδικο εδώ στρέφεται κατά της Eurobank και κατά κάθε δικηγόρου που τυχόν υπογράψει και καταθέσει αίτηση για έκδοση εναντίον μου διαταγής πληρωμής (το εξώδικο αυτό δεν το δημοσιεύω).
Ακόλουθα κατεβάζεις αυτό το δικόγραφο open - download που είναι η ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής, και πας σφαίρα στο δικηγόρο σου.


6. Τι ακριβώς προσπαθώ να πετύχω με το δικόγραφο της ανακοπής που μου δίνεις?



Πέραν της νομολογίας που αφορά στους άκυρους και καταχρηστικούς όρους των συμβάσεων των τραπεζών , επιχειρείς τα ακόλουθα:


Α) Σύμφωνα με την πάγια θέση της νομολογίας αν ένας όρος μιας σύμβασης είναι άκυρος αυτό δε συνεπάγεται ότι είναι άκυρη όλη η σύμβαση. Με το δικόγραφο αυτό διατυπώνεις τον ισχυρισμό ότι αν ένας όρος στη σύμβαση με την τράπεζα είναι άκυρος τότε ολόκληρη η σύμβαση είναι άκυρη και επομένως το δικαστήριο πρέπει να ακυρώσει τη διαταγή πληρωμής στο σύνολό της.


Β) Γίνεται στο δικόγραφο μνεία της προηγούμενης κοινοποίησης προς την τράπεζα, του εξωδίκου με το οποίο ο δανειολήπτης αποδέχεται μεν ότι οφείλει αλλά αρνείται το ύψος της οφειλής. Βάζει λοιπόν τον ισχυρισμό ότι αν το δικαστήριο δεχθεί ότι υπάρχει ακυρότητα ορισμένων όρων της σύμβασης, αυτό ο δανειολήπτης το είχε επισημάνει έγκαιρα (πριν την έκδοση Διαταγής Πληρωμής) και επομένως η έκδοση διαταγής πληρωμής συνιστά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος γεγονός που αποτελεί βάσιμο λόγο ανακοπής για να ακυρωθεί η Διαταγή στο σύνολό της.


Γ) Ισχυροποιεί τη θέση του δανειολήπτη σε σχέση με ένα από τα δυσκολότερα νομικά ζητήματα. Σύμφωνα με όλες τις συμβάσεις των τραπεζών αν εντός της προθεσμίας των 20-30 ημερών δεν αμφισβητήσεις την οφειλή όπως αυτή διαμορφώνεται στο μηνιαίο λογαριασμό , αυτό συνιστά αναγνώριση της οφειλής και ακυρώνει το δικαίωμα να αμφισβητήσεις δικαστικά την οφειλή αργότερα. Πρακτικά δηλαδή , ο όρος αυτός σημαίνει ότι αν σου έρθει ο μηνιαίος λογαριασμός σήμερα και εσύ εντός 30 ημερών δεν αμφισβητήσεις την οφειλή, αυτό συνεπάγεται ότι δεν μπορείς ένα χρόνο μετά να ασκήσεις ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής ισχυριζόμενος ότι η πραγματική οφειλή δεν είναι αυτή που η τράπεζα αξιώνει…
Στο δικόγραφο διατυπώνεται η άποψη ότι αυτό δεν ισχύει στις περιπτώσεις των αισχροκερδών συμβάσεων όπως είναι οι συμβάσεις που οι ελληνικές τράπεζες συνάπτουν με τους δανειολήπτες.


Δ) με αυτό το δικόγραφο διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι είναι άκυρες όλες οι Διαταγές Πληρωμής από το 2001 και μετά. Αν ο ισχυρισμός αυτός γίνει δεκτός από τα δικαστήρια, τότε ανοίγει χορός μαζικών αγωγών κατά των τραπεζών και του ελληνικού δημοσίου, για όλα τα ακίνητα που από το 2001 και μετά, βγήκαν στο σφυρί ...


Εν ευθέτω χρόνω, θα δημοσιεύσω αίτηση για έκδοση Διαταγής Πληρωμής των δανειοληπτών κατά των τραπεζών, με αίτημα να υποχρεωθεί η τράπεζα να καταβάλει στο δανειολήπτη, ότι αυτός αχρεωστήτως κατέβαλε στην τράπεζα από την εφαρμογή των άκυρων Γ.Ο.Σ των συμβάσεων που οι τράπεζες συνάπτουν με τους καταναλωτές. "

ΣΕΙΣΜΙΚΑ ΟΠΛΑ....ΠΟΣΟ ΑΛΗΘΙΝΑ ΕΙΝΑΙ;

Ο πρόσφατος σεισμός στην Ιαπωνία που "έστειλε" σχεδόν 20 χρόνια πίσω την ιαπωνική οικονομία (-3,3% το ιαπωνικό ΑΕΠ τον περασμένο Μάρτιο, το μεγαλύτερο ποσοστό από το 1994) έφερε στην επιφάνεια ένα αό τα πλέον απόρρητα αμυντικά προγράμματα που υπήρξαν μέχρι σήμερα σε Ανατολή και Δύση, αυτό της κατασκευής όπλων πρόκλησης σεισμών ή απλά "σεισμικά όπλα". Ξεχωρίζει το πρόγραμμα HAARP (High Frequency Active Auroral Research Program) το αγαπημένο θέμα των συνωμοσιολόγων της δεκαετίας του 1990. Η διεθνής κοινή γνώμη έστρεψε για πρώτη φορά την προσοχή της στα αρχικά HAARP το 1995.
Τη χρονιά εκείνη δημοσιεύτηκε ένα βιβλίο 230 σελίδων, που συντάραξε την διεθνή κοινή γνώμη. Το βιβλίο είχε τίτλο Angels Don't Play This HAARP: Advances in Tesla Technology (Οι Άγγελοι δεν Παίζουν αυτό το HAARP - λογοπαίγνιο με την ελληνική λέξη άρπα-Harp - Πρόοδοι στην Τεχνολογία Τέσλα) και συγγραφείς του ήταν ο επιστημονικός ερευνητής δρ. Νικ Μπέγκις και η δημοσιογράφος Τζην Μάνιν. Εκτός του ότι περιείχε αρκετές διαφωτιστικές λεπτομέρειες σχετικά με το σχεδόν άγνωστο ως τότε πρόγραμμα, το βιβλίο αυτό αποτελούσε και μια ανοικτή καταγγελία για τον «υψηλής συχνότητας βανδαλισμό του ουρανού» που ετοιμαζόταν να εξαπολυθεί από την Αλάσκα.
«Αυτό το ...
πρόγραμμα δεν έχει καμιά σχέση με μουσικά όργανα ή με το βόρειο σέλας», ήταν η ειρωνική απάντηση της στρατευμένης πολέμιας του HAARP Μπάρμπαρα-Κλερ Ζίκουρ σε όσους ζητούσαν να πληροφορηθούν γι αυτό το πρόγραμμα, που ενώ δεν είχε χαρακτηριστεί ως απόρρητο, εντούτοις καλύφθηκε από την αρχή με πέπλα αοριστίας και μυστικότητας. Σύντομα όμως όλοι κατάλαβαν ότι κάτι σημαντικό συνέβαινε στην Τζακόνα (Gakona) της κεντρικής Αλάσκα.

Κάτω από τα μονίμως χιονισμένα βουνά του Σαιντ Ελίας Παρκ εγκαταστάθηκαν 360 κεραίες, ύψους 24 μέτρων η κάθε μία και συνολικής ισχύος 1,7 Gigawatt(!), ένα ραντάρ ασύμφωνης σκέδασης διαμέτρου 36 μέτρων, συσκευές ανίχνευσης, αποστασιόμετρα λέιζερ, μαγνητόμετρα, αισθητήρες υπερύθρων και οπτικές διατάξεις για την ανάλυση της φωτεινής ακτινοβολίας χαμηλού επιπέδου από την ατμόσφαιρα, πομποί, γεννήτριες, κλωβοί ελέγχου κ.α.
Το HAARP αποτελεί στην ουσία μια εξελιγμένη μορφή «ιονοσφαιρικού θερμαστή». Βομβαρδίζει το ανώτερο στρώμα της ιονόσφαιρας, η οποία εκτείνεται από 60 ως 900χλμ., με μια πανίσχυρη κατευθυνόμενη ηλεκτρομαγνητική ακτίνα. Η πρώτη εικόνα που προσπάθησε να περάσει το HAARP στην κοινή γνώμη ήταν ότι επρόκειτο για ένα επιστημονικό σχέδιο με στόχο την επιλεκτική τροποποίηση της ιονόσφαιρας για τη βελτίωση των τηλεπικοινωνιών. Σύντομα όμως έγινε αντιληπτό ότι το αμερικανικό Πεντάγωνο ήθελε να εκμεταλλευτεί την ιονόσφαιρα για τους δικούς του σκοπούς.
Σύμφωνα με ένα εμπιστευτικό εσωτερικό έγγραφο του Πενταγώνου «το πρόγραμμα HAARP έχει ως αντικείμενο, τον έλεγχο διαφόρων φυσικών χαρακτηριστικών της ιονόσφαιρας γα τη βελτίωση των στρατιωτικών συστημάτων διοίκησης, ελέγχου και επικοινωνιών». Η πολέμια ωστόσο του HAARP Κλερ Ζίκουρ επιμένει: «Ο στρατός θα δώσει στην ιονόσφαιρα μια μεγάλη κλωτσιά για να δει τι θα συμβεί». Το HAARP χαρακτηρίζεται από τους πολέμιους του ως ένας «ουρανοθραύστης» (skybuster) με απρόβλεπτα αποτελέσματα.
Αν και το αμερικανικό Πεντάγωνο αρνείται την άμεση ανάμειξη του στο πρόγραμμα και υποβαθμίζει τη σημασία του, εντούτοις το DoD (Department of Defense) αναγκάστηκε να δώσει στη δημοσιότητα ορισμένες εφαρμογές του.
Το HAARP δίνει την δυνατότητα στον αμερικανικό στρατό να εκμεταλλευτεί το φαινόμενο του ηλεκτρομαγνητικού παλμού (EMP) στην ατμόσφαιρα, που μέχρι σήμερα μπορούσε να παραχθεί μόνο με πυρηνική έκρηξη. Ως γνωστόν ο ηλεκτρομαγνητικός παλμός μπορεί να καταστρέψει κάθε ηλεκτρικό και ηλεκτρονικό σύστημα.
Πέρα όμως από τις συμβατικές στρατιωτικές κι επιστημονικές εφαρμογές, το HAARP έχει και μια σειρά άλλων εξωτικών δυνατοτήτων που εξάπτουν τη φαντασία ακόμη και των πιο ψύχραιμων ερευνητών του χώρου της μυστικής τεχνολογίας. Πιο αναλυτικά λοιπόν το HAARP μπορεί να έχει τις παρακάτω εφαρμογές:
Η εκπομπή τεράστιων ποσοτήτων ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην ιονόσφαιρα μπορεί να την ωθήσει να συμπεριφέρεται σαν μια τεράστια κεραία κυμάτων ELF, που είναι σε θέση να πραγματοποιήσει διεισδυτικές «τομογραφίες» του υπεδάφους της γης. Με άλλα λόγια, ακτινοβολώντας κύματα εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων από τον ουρανό προς τη γη, είναι δυνατόν να σχηματιστεί εικόνα για το τι συμβαίνει στο εσωτερικό της.
Η σταδιακή και επιλεκτική θέρμανση ενός συγκεκριμένου τμήματος του γήινου φλοιού, έχει ως αποτέλεσμα η εκτόνωση αυτής της απορροφημένης ενέργειας να γίνεται με την μορφή σεισμικής και ηφαιστειακής δραστηριότητας (σεισμικός πόλεμος).
Επίσης ο Ντέιβιντ Γιάροου, ηλεκτρονικός ερευνητής του Πανεπιστημίου Αλμπανι (Νέα Υόρκη), υποστηρίζει ότι το HAARP θα έχει σοβαρές επιδράσεις όχι μόνον στην ιονόσφαιρα αλλά και στο μαγνητικό πλέγμα της Γης: «Το HAARP δεν θα ανοίξει ΄τρύπες΄ στην ιονόσφαιρα. Αυτό είναι επικίνδυνα υποτιμητικό του τι θα προξενήσει μια ακτίνα γιγαβάτ του HAARP». Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι το HAARP «θα πάλλει κάθε χορδή της Γαίας με άγριες, άτακτες, μη αρμονικές υψηλές συχνότητες. Αυτές οι θορυβώδεις ωθήσεις θα προκαλέσουν δονήσεις στη γεωμαγνητική ροή».
Παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις είναι φανερό ότι το κύριο βάρος της λειτουργίας του HAARP έχει δοθεί στην ανάπτυξη κλιματολογικών και σεισμικών όπλων. Το πρόγραμμα HAARP δεν είναι το μοναδικό του είδους. Από το 1948 έλαβαν χώρα περάματα κάτω από τον γενικό χαρακτηρισμό, Active Ionospheric Experiments. Μερικές από τις πολλές κωδικές ονομασίες ήταν: EXCEDE, RED AIR, CHARGE IV, RIME, CRRES, WISP, ACTIVE, HIPAS, RADC, AIM.
Τα κλιματολογικά όπλα έχουν μακρά ιστορία. Σκοπός τους ήταν η εκμετάλλευση των καιρικών φαινομένων ως τακτικό πλεονέκτημα για τον επιτιθέμενο ή την καθήλωση του εχθρού εξ αιτίας της τεχνητής κακοκαιρίας. Για τους ίδιους λόγους πραγματοποιήθηκαν και μια σειρά από σεισμικά πειράματα, σπουδαιότερο των οποίων υπήρξε το πρόγραμμα με την κωδική ονομασία PRIME ARGUS.


defencenet.gr

ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ.....ΤΗ ΧΩΡΑ

«Και να ξεχρεώναμε σή­μερα, σε 10 χρόνια θα ήμασταν πάλι χρεωμέ­νοι». Έτσι περιέγραψε την κατάσταση της ελληνικής οικονο­μίας ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ Σάββας Ρομπόλης. «Το χρέος είναι 350 δισ. ευρώ. Και να βρισκόταν κάποιος να μας δώσει όλα τα χρήματα σήμερα, αν δεν ανασυστήσουμε την παραγωγική βά­ση και δεν προχωρήσουμε σε ανακατανομή των πόρων, τότε σε 10 χρόνια θα είχαμε πάλι το ίδιο πρόβλημα» δή­λωσε χαρακτηριστικά στην εκπομπή «ΣΚΑΪ Τώρα» (26.4).
Τι μας λέει ο επιστημονικός συνερ­γάτης του κορυφαίου συνδικαλιστι­κού οργάνου της χώρας, της ΓΣΕΕ; Μας λέει ότι το χρέος δεν πρέπει να μας απασχολεί και τόσο, γιατί, ακόμη κι αν το ξεφορτωνόμασταν, τότε με τις παρούσες συνθήκες πάλι στα ίδια θα καταλήγαμε. Προσέξτε λογική. Σε μια εποχή όπου το μνημόνιο έχει απο­δειχτεί ότι αναγεννά το πρόβλημα της υπερχρέωσης με εκρηκτικό τρόπο, ο επιστημονικός συνεργάτης της ΓΣΕΕ μας λέει ότι δεν πρέπει να μας απα­σχολεί και τόσο. Πώς αλλιώς θα αφή­σουμε ήσυχους τους δανειστές και το πολιτικό τους προσωπικό να ξεζουμί­σουν τη χώρα και τους εργαζόμενους; Πώς αλλιώς θα τους επιτρέψουμε να συνεχίσουν την κατεδάφιση δικαιω­μάτων, συνθηκών και όρων εργασίας; Πώς αλλιώς θα τους δώσουμε τη δυ­νατότητα να ολοκληρώσουν τη δου­λοπαροικία του χρέους που οικοδο­μούν στη χώρα;
Αλήθεια, είναι τόσο απλή υπόθεση το να ξεφορτωθούμε το χρέος, ώστε οι επιστημονικοί συνεργάτες της ΓΣΕΕ ασχολούνται με την «επόμενη ημέ­ρα»; Εκτός κι αν ...
σκέφτονται στα σο­βαρά ότι μπορεί να υπάρξει «ανασύσταση της παραγωγικής βάσης» με δε­δομένη την κατάσταση του χρέους. Αν λοιπόν είναι τόσο απλή υπόθεση, γιατί δεν μας λένε τις προτάσεις τους; Για­τί η ΓΣΕΕ δεν έχει βγάλει κουβέντα για το τι πρέπει να γίνει με το χρέος και το καθεστώς που οικοδομείται πάνω του;
Την ενδιαφέρει ή τα έχει βρει με δα­νειστές και τοκογλύφους και γι' αυτό περιορίζεται σε προτάσεις διαχείρι­σης της κρίσης;
Προπαγάνδα υποταγής
Η στάση αυτή της ηγεσίας της ΓΣΕΕ και ορισμένων από τους επιστημο­νικούς συνεργάτες της είναι η άλ­λη πλευρά της κυρίαρχης πολιτικής. Σε μια περίοδο που η κυρίαρχη προ­παγάνδα και πολιτική αγωνίζεται να πείσει εργαζόμενους και κοινωνία ότι δεν υπάρχει καμιά άλλη διέξοδος εκτός από την πτώχευση άπαξ ή την πτώχευση με δόσεις, οι δυνάμεις που ελέγχουν τη ΓΣΕΕ προσπαθούν να πεί­σουν ότι δεν αξίζει και πολύ τον κόπο να ασχοληθούν οι εργαζόμενοι με το χρέος. Δεν είναι, ρε αδερφέ, το κύ­ριο ζήτημα. Υπάρχουν άλλα πολύ πιο σοβαρά ζητήματα. Το μεροκάματο, η ανεργία, τα εργασιακά, τα ασφα­λιστικά. Δεν έχει σημασία αν κανένα από όλα αυτά τα ζητήματα δεν μπο­ρεί να αντιμετωπιστεί όσο υπάρχει και ενισχύεται η λεηλασία της χώρας και του λαού της από τη χρηματιστική ολι­γαρχία. Δεν έχει σημασία αν όλα αυτά έχουν δοθεί ως υποθήκη στους δανει­στές και στο «ισχυρό ευρώ».
Αυτό που έχει σημασία είναι να μεί­νουν οι εργαζόμενοι να ασχολούνται με τα χάλια τους, με τις συνέπειες της κυρίαρχης πολιτικής, να κλαίνε τη μοί­ρα τους και να ονειρεύονται την «ανασύσταση της παραγωγικής βάσης» σε καθεστώς δουλοπαροικίας του χρέους και συμφώνου για το ευρώ, για να μην αντιληφθούν ότι οφείλουν να ανατρέ­ψουν όχι μόνο τις πολιτικές που εφαρ­μόζονται, αλλά και το καθεστώς που επιβάλλεται στη βάση του χρέους και του ευρώ.
Καθώς εντείνεται ο βομβαρδισμός της κοινής γνώμης με απανωτά σενά­ρια αναδιάρθρωσης, που μόνο σκοπό έχουν τον εθισμό του εργαζόμενου κόσμου στο δήθεν αναπόφευκτο της δικής του κοινωνικής και εργασιακής υποβάθμισης, αναπτύσσεται μια «ανί­ερη συμμαχία» δυνάμεων που επιμέ­νουν ότι οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ασχολούνται με το χρέος και το ευρώ.
Συμπολίτευση και αντιπολίτευση, Δεξιά και Αριστερά, πιασμένοι χερά­κι - χεράκι τραγουδούν όλοι μαζί το ίδιο μοτίβο. Μονόδρομος αποφαίνε­ται με μπάσα φωνή η κυρίαρχη προ­παγάνδα. Μπορεί να τα χάσουν όλα οι εργαζόμενοι, μπορεί να χρειαστεί να ζήσουν χειρότερα και από τους παππούδες τους, αλλά τι να κάνουμε, δεν μπορούμε να μην πληρώσουμε το χρέος και, προς θεού, ούτε σκέψη δεν πρέπει να περνά από το μυαλό κανε­νός ότι μπορούμε να αμφισβητήσου­με το ευρώ και την ΟΝΕ.
Από κοντά και οι αντιπολιτευόμε­νοι. Είναι πρόβλημα μείγματος πολιτι­κής και όχι επιβαλλόμενου καθεστώ­τος, μας λέει η Ν.Δ. Μόνο στην επου­ράνια βασιλεία του Υψίστου, που στην ορολογία της ηγεσίας του ΚΚΕ αποκαλείται «λαϊκή εξουσία», έχει νόημα να διεκδικεί ο λαός το να μην πληρώσει το χρέος και να φύγει από τη σφηκο­φωλιά του ευρώ και της Ε.Ε. Και μέχρι τότε τι πρέπει να κάνει; Μα φυσικά να πληρώνει, να εξαθλιώνεται και να συ­ντρίβεται, μέχρις ότου, ως άλλος Λά­ζαρος, κληθεί να αναστηθεί εκ του τάφου. Μην τυχόν και τολμήσει να πιστέψει στις δυνάμεις του ότι μπορεί να τα βάλει με το σύστημα για να σω­θεί από την καταστροφή που τον στοιχειώνει, γιατί θα υποστεί μύρια όσα κακά και πανωλεθρίες. Προσευχή, νη­στεία και τυφλή πίστη στην επουράνια βασιλεία διδάσκουν οι ιεράρχες της συνθηκολόγησης.
Όσο για τον ΣΥΝ, αυτός έχει λύσει το πρόβλημα προ πολλού. Πολύ απλά, έχει αναθέσει σε άλλους να λύσουν το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώ­ρα και ο λαός της. Θα της το λύσουν οι Ευρωπαίοι, καθότι το πρόβλημα εί­ναι διεθνές και ευρωπαϊκό, όχι εθνικό και ελληνικό. Η παλιά θεωρία της Ψω­ροκώσταινας σε όλο της το μεγαλείο. Βεβαίως, δεν μας εξηγούν τι θα έχει απογίνει ο ελληνικός λαός και η χώρα του μέχρις ότου οι τρόφιμοι των ευρωπαϊκών κονδυλίων της ηγεσίας του ΣΥΝ ανακαλύψουν εκείνους τους Ευρωπαί­ους που θα λύσουν το πρόβλημα της χώρας. Ούτε βέβαια μας εξηγούν πώς θα γίνει να υπάρξει «ευρωπαϊκή λύση» από τη στιγμή που οι θεσμοί της «Ευ­ρώπης» δεν δίνουν κανένα περιθώριο για τη δράση των λαών. Το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι μην τυχόν και χάσουν κεχρί, τα ευρωπαϊκά κονδύ­λια. Η ιδεολογία της επαιτείας και του λεβαντινοραγιαδισμού με τα χρώματα της ροζ Αριστεράς.
Από την εποχή που η επαναστατική δημοκρατία τα έβαλε με τον ευρωπαϊ­κό οικουμενισμό της Ιερής Συμμαχίας, το πρώτιστο μέλημα κάθε λαού που σηκώνει κεφάλι ενάντια στον ζυγό και την τυραννία, είναι να διεκδικήσει τη χώρα του. Έτσι ξεκινά κάθε κοινωνικό κίνημα, ιδίως όταν παίρνει διαστάσεις εξέγερσης. Αυτό απέδειξαν πρόσφατα και οι αραβικές εξεγέρσεις. Χωρίς να διεκδικήσει το δικαίωμά του να γίνει αφέντης στον τόπο του, κανένας λαός, κανένας εργαζόμενος δεν μπορεί να διεκδικήσει οτιδήποτε άλλο στο επίπε­δο της εργασίας και της δημοκρατίας.
Δεν είναι τυχαίο που κανέναν από τους Ηρακλείς της αντιπολίτευσης του μνημονίου δεν ενδιαφέρει η επιβολή του συμφώνου Euro Plus και της «οι­κονομικής διακυβέρνησης». Τα εμφα­νίζουν απλώς σαν μια πιο συντηρητική, πιο αντεργατική πολιτική. Συγκαλύπτουν το γεγονός ότι στερούν από τα κράτη - μέλη το δικαίωμα στην άσκη­ση της οικονομικής πολιτικής, ακόμα και το δικαίωμα στη σύνταξη ανεξάρ­τητου προϋπολογισμού. Κι επομένως στερούν από τους λαούς και τους εργαζόμενους κάθε μέσο επηρεασμού και διαμόρφωσης των πολιτικών στις χώρες τους. Αλλά τι πειράζει; Οι κοι­νοτικές ενισχύσεις να τρέχουν κι όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Έτσι είναι ο «διεθνισμός» στις μέρες μας. Τιμάται τοις μετρητοίς.
Σχέδιο διεξόδου
Όπως είπαμε, οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ασχολούνται με τετριμμέ­να πράγματα, όπως είναι το χρέος και το ευρώ. Μόνο η «ανασύσταση της παραγωγικής βάσης» της οικονομίας πρέπει να τους απασχολεί, η οποία, καθώς φαίνεται, μπορεί με κάποιον μαγικό τρόπο να γίνει εντός του ευρώ και υπό καθεστώς χρέους. Θαυμάσια.
Ας δούμε όμως τι σημαίνει στ' αλήθεια μια παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας με βάση τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Μια τέτοια κατεύθυνση απαιτεί την εφαρμογή πρώτα απ' όλα ενός άμε­σου και μακροπρόθεσμου σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας που θα ενεργοποιήσει το πα­ραγωγικό δυναμικό της, θα ανανεώσει τεχνολογικά τη βιομηχανία, την αγροτική οικονομία και τις υπηρεσί­ες, θα δημιουργήσει νέους βιομηχα­νικούς κλάδους και θα εκσυγχρονίσει τους παραδοσιακούς, θα προωθήσει την αναδιάρθρωση των αγροτικών καλλιεργειών σε καθεστώς επιλεκτι­κής ανταγωνιστικής προστασίας και προς όφελος των ίδιων των αγροτών και της εθνικής οικονομίας.
Συστατικό στοιχείο αυτής της ανα­συγκρότησης είναι η προώθηση νέων επενδύσεων σε κρίσιμους και αποδοτικούς για τη χώρα τομείς, όπως σε αυτούς που διαθέτει συγκριτικά μεγα­λύτερες δυνατότητες (ορυκτός πλού­τος, αλιεία, βιομηχανική επεξεργασία των προϊόντων της αγροτικής οικονο­μίας, κ.λπ.), στους τομείς των νέων τεχνολογιών, σε σημαντικά έργα υπο­δομής, έργα ανάπτυξης της εγχώριας ενεργειακής βάσης, σε τομείς υποκα­τάστασης των εισαγωγών, επιστημο­νικής και τεχνολογικής έρευνας, δημι­ουργίας σύγχρονης, ορθολογικής και πιο αποδοτικής τουριστικής υποδο­μής, και άλλους.
Μπορούν να γίνουν όλα αυτά αν η χώρα δεν κατακτήσει μια νέα θέση στο πλαίσιο του διεθνούς καταμερι­σμού εργασίας, αν δεν σπάσει τα δε­σμά της υποτέλειας, της εξάρτησης και της μονοπωλιακής εκμετάλλευσης που της έχουν επιβληθεί; Μπορούν να γίνουν όλα αυτά αν το κράτος δεν ανα­κτήσει το σύνολο της δημοσιονομικής, νομισματικής, φορολογικής και πιστω­τικής πολιτικής που έχει εκχωρήσει στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Ο ποιοτικά διάφορος χαρακτήρας αυτής της ανάπτυξης δεν συνίσταται μόνο στη νέα συγκρότηση, τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη των παρα­γωγικών δυνάμεων. Αναντικατάστατο συστατικό του είναι η ποιοτική αλλα­γή στους όρους λειτουργίας της οικο­νομίας και στο περιεχόμενο των διε­θνών σχέσεων.
Κέντρο το Δημόσιο
Μια τέτοια δραστική αλλαγή είναι η ανάδειξη του εργαζόμενου και των αναγκών του σε βασικό φορέα ανάπτυξης και επέκτασης της οικονομίας. Μέτρο της επιτυχίας της παραγωγικής ανασυγκρότησης είναι η διαρκής βελ­τίωση των όρων και των απολαβών της εργασίας. Καλύτερες δουλειές, καλύ­τερες αμοιβές, σταθερή απασχόληση, λιγότερες ώρες δουλειάς, αυξημένη παραγωγικότητα σε συνθήκες οικονο­μιών κλίμακας, κοινωνικού και οικολο­γικού ορθολογισμού.
Ο δημόσιος τομέας με τον δραστικό μετασχηματισμό του περιεχομένου, της λειτουργίας του, με τον έλεγχο και τη συμμετοχή των εργαζομένων, με νέα οικονομικά και κοινωνικά κριτή­ρια, ώστε να πάψει να αποτελεί κανάλι διοχέτευσης κερδών στο μεγάλο ιδιω­τικό κεφάλαιο, μηχανισμό συγχώνευ­σης με το μονοπωλιακό κεφάλαιο και όργανο ρουσφετολογίας, μπορεί και πρέπει να γίνει ο κύριος μοχλός της νέας, προγραμματισμένης ανάπτυξης. Ένας τέτοιος ρόλος του δημόσιου το­μέα είναι ασυμβίβαστος με τη γραφει­οκρατική δυσκαμψία, την κακοδιοίκη­ση, τη ρεμούλα και τη χαμηλή παρα­γωγικότητα. Η διεύρυνσή του θα γίνε­ται με νέες δημόσιες επενδύσεις και με την προώθηση των αναγκαίων εθνι­κοποιήσεων για την παραγωγική ανα­συγκρότηση, την προγραμματισμένη ανάπτυξη και το αδυνάτισμα των θέ­σεων της μονοπωλιακής ολιγαρχίας.
Πέντε βασικά κριτήρια για εθνικοποίηση

Κατάρτιση άμεσου προγράμματος εθνικοποιή­σεων στη βάση πέντε βασικών κριτηρίων:
♦ Το άμεσο δημοσιονομικό όφελος. Αυτό ση­μαίνει δημιουργία καθαρής ροής εσόδων για το Δημόσιο και απαλλαγή από τις κοστοβόρες εκ­χωρήσεις προς ιδιώτες βασικών δραστηριοτή­των που το ίδιο το κράτος θα μπορούσε να εκτελέσει φθηνότερα, καλύτερα και πιο αποδοτικά.
♦ Τη θωράκιση της χώρας και της οικονομί­ας της. Αυτό σημαίνει τον έλεγχο των βασικών μοχλών της εθνικής οικονομίας (επικοινωνί­ες, ενέργεια, μεταφορές, υποδομές, φυσικός πλούτος) ώστε να πάψει η χώρα να είναι ανοχύρωτη απέναντι στις καταστροφικές δυνάμεις και τις θύελλες της παγκόσμιας αγοράς, αλλά και να μπορεί να αντιμετωπίσει τυχόν πιέσεις, εκβια­σμούς και απειλές για τη συνοχή της.
♦ Το σπάσιμο των καρτέλ, των μονοπωλιακών καταστάσεων που λυμαίνονται την αγορά και της εξάρτησης από τις πολυεθνικές. Αυτό ση­μαίνει πρώτα και κύρια τη δημιουργία κρατικών δικτύων μεταφοράς, διακίνησης και εμπορίας προϊόντων με κύριο στόχο να ενισχυθεί ο ατομι­κός παραγωγός, ο βιοτέχνης και η μικρομεσαία παραγωγική επιχείρηση, που όλο και περισσό­τερο σήμερα βρίσκεται εκτός αγοράς. Κι επίσης δεν θα επιτρέψει να σβήσει η μικρή επιχείρηση της λιανικής, που σήμερα συνθλίβεται από το μεγαλεμπόριο των αλυσίδων και το παραεμπόριο των διαφόρων κυκλωμάτων.
♦ Την άμεση ενίσχυση της παραγωγικής ανασυ­γκρότησης της οικονομίας. Αυτό πρώτα - πρώτα σημαίνει την εθνικοποίηση εκείνων των πιστω­τικών ιδρυμάτων που θα επιτρέψουν την άμε­ση χρηματοδότηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος ανάπτυξης της πρωτογενούς και της δευτερογενούς παραγωγής με προτεραιότητα τις εσωτερικές ανάγκες της χώρας.
♦ Την άμεση κάλυψη και προστασία βασικών κοινωνικών αναγκών και των «δημόσιων αγα­θών» που δεν μπορούν να βρίσκονται στο έλεος των ιδιωτικών συμφερόντων και της αγοράς. Οι πολιτικές ιδιωτικοποίησης, ειδικά σε κρίσιμους τομείς «δημόσιων αγαθών», όπως π.χ. η Υγεία και η Παιδεία, δεν οδήγησαν μόνο στην εκτό­ξευση του κόστους των υπηρεσιών αυτών για το μέσο νοικοκυριό, αλλά και σε αντίστοιχη αύξη­ση των δαπανών του κράτους μέσα από την προ­σαρμογή της δημόσιας Υγείας και Παιδείας στις ανάγκες και τα πρότυπα των ιδιωτικών συμφε­ρόντων που λυμαίνονται τους χώρους. Η εθνικοποίηση των τομέων αυτών αποτελεί εκτός όλων των άλλων και τη μόνη αποτελεσματική μέθοδο συγκράτησης και συμπίεσης του κόστους και των δαπανών με ταυτόχρονη βελτίωση των πα­ρεχόμενων υπηρεσιών προς όλους.
Αυτοχρηματοδότηση με νέους πόρους

Η χρηματοδότηση της νέας αυτής αναπτυξι­ακής προσπάθειας θα προέλθει πρωταρχικά από την αυτοχρηματοδότησή της με τους νέους πόρους που θα δημιουργεί η ίδια στην πορεία της, με την ενεργοποίηση άμεσα του παραγω­γικού δυναμικού της χώρας. Αυτό απαιτεί την ουσιαστική παρέμβαση στα κέρδη, στις πηγές διαμόρφωσής τους και στον τρόπο αξιοποίη­σής τους. Σημαντικά περιθώρια εξασφάλισης πόρων περικλείνουν το χτύπημα της φοροδια­φυγής και της φοροπροστασίας του μεγάλου κεφαλαίου και ιδιαίτερα των πιο παρασιτικών μορφών του ιδιωτικού πλουτισμού. Μόνο μια οικονομία που ξέρει πώς να αξιοποιεί τους δι­κούς της εσωτερικούς πόρους, μπορεί να διεκ­δικήσει ένα νέο άνοιγμα στη διεθνή οικονομική ζωή μέσα από ανοιχτές σχέσεις με όλες τις χώρες και τους λαούς, χωρίς δεσμά και κατανα­γκασμούς. Μόνο μια οικονομία που ξέρει πώς να αυξάνει την πραγματική απασχόληση και όχι τους «απασχολήσιμους», που ανατροφοδοτεί την ανάπτυξή της μέσα από την ανακατανομή του εθνικού εισοδήματος προς όφελος των ερ­γαζομένων και της παραγωγής, που ανεβάζει το βιοτικό επίπεδο του λαού της, που ενισχύει το σύστημα της κοινωνικής προστασίας και της κατοχύρωσης των βασικών δικαιωμάτων στην Υγεία, την Παιδεία, την προστασία του περιβάλλοντος, μπορεί να κερδίζει νέα διεθνή ερείσματα και συμμαχίες, να γκρεμίζει τείχη και να ανοίγει δρόμους συνεργασίας με όλους.
Το στοίχημα μιας τέτοιας παραγωγικής ανα­συγκρότησης καλείται σήμερα να κερδίσει ο εργαζόμενος και η χώρα. Αρκεί να γλιτώσει μια και καλή από το τοκογλυφικό χρέος και τον μηχανισμό χρεοκοπιών του ευρώ.
ΠΗΓΗ Δημητρης Καζακης